Ff zwijmelen…….

WhatsApp Image 2020-01-04 at 11.19.23(1)Ik schrijf niet zo heel veel over mijn kleindochter Yenthe ook misschien omdat ik toch geen foto’s erbij mag plaatsen.
Maar ja soms mag het gewoon een keer.
Ze is al bijna weer 2 jaar oud, ongelooflijk alsof ze gisteren pas geboren is.
Het is al weer een hele dame geworden die zichzelf goed kan verkopen. Haar blonde krulletjes en toch wel lief koppie helpen daar ook zeker wel bij. Ik hoor haar ook soms zo’n lief stemmetje opzetten. Zo grappig om te horen.
Afgelopen week vertelde Peter dat ze ook wel van die dagen heeft dat er niets goed is en ze op een dag zo vervelend, moe en zeurderig was dat hij ze na de luierwissel even in haar bedje had gelegd. Ze viel zo in slaap en na een poosje werd ze wakker en was haar vervelende humeur ook verdwenen.
Hoe herkenbaar zei ik, dat hebben alle kinderen hoor Peter. Al vind je ze nog zo lief er zijn dagen dat er niets goed gaat. Het zijn ook net mensen he.
Ik kom er regelmatig en de eerste keer dat ze spontaan en heel duidelijk oma riep toen ik binnenkwam nu al weer een paar maanden geleden vergeet ik echt nooit.
Of afgelopen week. Ik was met mijn zus aan het winkelen en dan lunchen we meestal bij de Hema, nu ook. Ik kreeg een appje van Peter waarop stond zo vader zo…….
Meer stond er niet en ik dacht, wat bedoel je nou. Maar even later kwam de foto door en stond Yenthe op haar tenen bij de bak met de ballen bij Scapino. Zij is gek op ballen en voetballen in de tuin. (Ik zie er wel een nieuwe profvoetbalster in natuurlijk haha)
En dat heeft ze van niemand vreemd. We waren op hetzelfde winkelscentrum en Peter zei toen we ze tegen kwamen Zo was ik toch ook als we bij Scapino kwamen eerst naar de ballenbak en daarna naar schoenen kijken. (Die schoenentic van hem komt mij dan weer niet onbekend voor, die heb ik ook).
Zo worden alle mooie en soms ook minder mooie eigenschappen toch weer doorgegeven en dat is zo leuk om te zien en te ervaren.Vuurwerk-1200x565
Vorige week stond ze ook al op het ijs, met van die dubbelijzertjes onder haar schoenen, zo grappig. Je kan het niet jong genoeg leren toch.
Dit jaar hadden ze Yenthe uit bed gehaald met de jaarwisseling. Heel de dag had ze bij iedere knal al “vuurwerk” lopen roepen. Bang was ze er helemaal niet van.
En als ik vraag aan haar “heb je het vuurwerk gezien? ” begint ze met handen te zwaaien en boem boem, knal te zeggen en met heel haar lijfje wordt het uitgebeeld. Zo’n grappig gezicht. Peter had er ook al filmpjes van doorgestuurd. Ik krijg nog een hele dikke knuffel van haar als ze weer verder gaan.
Ach mijn kleinkind, zo mooi om dat mee te mogen maken en ik geniet er dan ook volop van….. en even zwijmelen er over mag dan ook wel.

 

De oranje leeuwinnen……

safe_imageMomenteel zijn ze weer in het nieuws De Oranje Leeuwinnen, de vrouwelijke afdeling van het voetbal. Ze kwamen deze week weer een ronde verder.
Het leuke is dat de eerste Oranje Leeuwin die ooit een doelpunt maakte tegen Duitsland in Lekkerkerk woont namelijk Lenie van Wensveen.
Afgelopen week werd zij geïnterviewd door Radio/TV Rijnmond over die tijd dat zij in het Nederlands elftal speelde.
Het was toen nog de z.g. wilde bond nog geen KNVB en ze gingen overal demonstratie wedstrijden spelen vertelt ze in Duitsland en Frankrijk. Officiële competities waren er toen nog niet.
https://www.rijnmond.nl/nieuws/183268/Eerste-doelpuntenmaakster-Oranje-Leeuwinnen-over-Nederland-Japan-Eigenlijk-niet-verdiend?fbclid=IwAR2YfIaHHTv3Sw84iSKMdABQIxjWFwLbXcNInyxtDVvnX9PohYUx3Poei-U
Toen Peter wilde gaan voetballen, wij zagen daar helemaal niets in maar de judo waar we hem opgedaan hadden werd helemaal niets, hij wilde voetballen, het was zijn lust en leven. Hij was altijd buiten te vinden.
Wisten wij veel hoe dat er aan toe ging bij de voetbal dus toen we gingen praten kwamen we bij Lenie terecht en vroegen of hij in een bepaald team mocht spelen omdat daar een paar jongens in zaten die hij kende en waar hij buiten altijd mee voetbalde, maar dat was in zijn leeftijd het eerste team F1.
Maar dat ging zo niet zei Lenie, eerst moeten we zien wat hij kan voordat we hem in een team in kunnen delen. Hij ging trainen en na een paar trainingen had ze het wel gezien, hij mocht in dat team mee gaan doen.
Wat had hij het er naar zijn zin en wat een leuke oudergroep kwamen we in terecht. Sommige jongens is hij nog steeds bevriend mee, hoe leuk is dat toch.
Lenie was de eerste jaren dus zijn trainer, het team waar Peter toen in zat was ook heel succesvol. Ze wonnen praktisch altijd en ze werden keer op keer kampioen.  Een aantal jongens werd ook gescout voor Feyenoord en Excelsior waarvan denk ik Ryan Koolwijk het nog het verst geschopt heeft. Peter werd nog een keer gescout om bij de KNWB te komen voetballen. Hij kreeg daarvoor een uitnodiging en twee jaar voetbalde hij daar dus extra naast zijn gewone wedstrijden en trainingen. Best een streng regime daar en na twee jaar werd hij niet meer geselecteerd, alleen de allerbeste gingen door en daar hoorde hij niet meer bij. scan (3)Heb nooit gemerkt dat hij er verder moeite mee had, hij voetbalde gewoon verder, wel bij een andere club in de regio die hoger speelde en hem gevraagd had. Tot vorig jaar heeft ie altijd gevoetbald met veel plezier. Maar een huis, kind drukke baan laten zich niet combineren met twee keer in de week trainen en praktisch de hele zaterdag weg voor een wedstrijd. Ik vond het niet erg, hij had ook al best wat keren iets aan zijn knie gehad, geopereerd al een keer er aan.
Al die jaren heeft Lenie de jongens nog steeds gevolgd en bij de jongens heeft zij nog steeds een speciaal plekkie want zij was gewoon zo leuk met die jongens en ook de ouders, altijd positief en eerlijk. Voetbal heeft nog steeds haar hart, nog jaren heeft is ze ook scheidsrechter geweest maar daar is ze nu ook mee gestopt.  De eerste Oranje Leeuwin die een doelpunt voor Nederland maakte verdient het voor mij dat ze eens in het zonnetje gezet is.