21 en 65 zijn uit…..

E9200000021210922igenlijk sta ik er nooit zo bij stil dat de leeftijd dat jongelui hun eigen beslissingen mogen nemen, handelingsbekwaam zijn 18 jaar is, dat is al zo lang zo natuurlijk dat het al gewoon is. Dit schrijft Wiki er over:
Nederlandse wet Artikel 1:233 BW luidt:Minderjarigen zijn zij, die ouderdom van achttien jaren niet hebben bereikt en niet gehuwd of geregistreerd zijn dan wel gehuwd of geregistreerd zijn geweest of met toepassing van art. 253ha meerderjarig zijn verklaard. Voor 1988 was men vanaf 21 jaar meerderjarig,[1][2] voor 1901 was men zelfs pas vanaf 23 jaar meerderjarig. Voor sommige beroepen is wettelijk een minimumleeftijd van 21 jaar voorgeschreven, omdat de uitoefening een bijzondere verantwoordelijkheid voor anderen met zich meebrengt, en/of ter bescherming van de beoefenaar van het beroep. Zo hanteert de Drank- en Horecawet (artikel 8) een minimumleeftijd van 21 jaar voor de uitoefening van het horeca- of slijtersbedrijf. Hetzelfde geldt in beginsel voor het beroep van buschauffeur, zoals neergelegd in de Wegenverkeerswet 1994 (artikel 110)
Toch voor mij blijft de leeftijd van 21 jaar wel bijzonder nog steeds omdat het voor mij en mensen van mijn leeftijd toch altijd het punt was om je eigen beslissingen te mogen nemen.
Ik weet nog toen Hans en ik trouwden, allebei 20 jaar, dat we nog toestemming moesten hebben van onze ouders. Die moesten allemaal nog tekenen daarvoor. 541345584Dat verliep niet helemaal soepel destijds bij Hans zijn ouders en op de foto’s zie je nog de verbeten blik van zijn moeder die niet echt vrolijk keek. Maar goed dat is een heel ander verhaal.
Het was wel zo als je getrouwd was, dan was je ook meteen daarna eigen baas.
Afijn vorige week hadden we vergadering Kinderwerk bij mij in de tuin met BBQ erbij. Precies op de dag dat een van onze vrijwilligsters jarig was en 21 jaar werd.
’s Morgens was ik met zussie gaan winkelen en ik zei, even wat grappigs kopen om in de tuin te hangen voor de jarige. Dus in de winkels die grossieren in dat soort dingen overal rondgekeken maar geen slingers met 21 jaar, wel met 18, jonger en ouder maar 21 konden we niet meer vinden. Toen maar een wat algemenere slinger met vlaggetjes gekocht en als grapje een grote lolly (het is tenslotte Kinderwerk).  Ze vond het hartstikke leuk.
Toen Peter 21 werd hebben we nog wel een groot feest gegeven hebben. Tent in de tuin gebouwd, heel mooi feest. Ook het laatste feest dat we samen voor hem organiseerden want we waren al bezig met de scheiding. Dat maakte het ook wel weer een extra bijzonder feest eigenlijk maar wel zeer geslaagd zonder een wanklank.
Eigenlijk geldt dit ook voor de leeftijd van 65 jaar. Dat was altijd de grens dat je stopte met werken en AOW kreeg maar dat is nu ook niet meer het geval. Op mijn 65e verjaardag kreeg ik toch nog wat extra leuke dingen van familie omdat het in hun ogen toch een mijlpaal was. Ik voelde het helemaal niet zo. Toen ik precies op 66 mijn AOW verjaardags-tegeltje-65-jaar_original_1kreeg ging bij mij de vlag uit. Maar ik snap wel dat voor sommige dingen die grens van 65 nog aangehouden wordt anders zou het een ingewikkelde zaak worden. Mijn vriendin die 10 dagen jonger is dan ik moest nog 4 maanden langer werken na haar 66 omdat ze net in een nieuw jaar jarig was. Heel apart allemaal. Maar voor korting op bus en andere evenementen wordt dus nog steeds die 65 gehanteerd en daar heb ik dan ook weer geen nee tegen gezegd.

Onder moeders vleugels (uit)

Vorige week toen mijn zoon bij mij logeerde met zijn vriendin zaten ze samen een beetje tegen elkaar aan te hangen, hij half liggend op haar schoot.
Nou ben je zeker wel jaloers mama, zei mijn zoon, dat ik niet meer bij jou op schoot lig.
Echt niet hoor jongen zei ik, als je op je 28e nog bij je moeder op de bank ligt te hangen dan zou ik hooguit even met je langs de dokter zijn gegaan om te vragen of het wel goed met je ging.
Voor de grap had ik altijd tegen hem gezegd tot je 18e mag je nog tegen me aan hangen dan zoek je maar een meid waar je dat bij kan doen en als je zo’n jaar of 23 bent dan zoek je maar een eigen stekje om te gaan wonen. Dat leek me wel een mooie tijd.
Ik weet nog dat hij een keer hard gewerkt, een jaar of 20, op de bank tegen me aan lag en zei “kan ik nog verlenging even krijgen”.  Dat vond ik toen wel heel lief gezegd, blijkbaar had hij hetgeen ik ooit gezegd had goed in zijn oren geknoopt.
Zelf had ik het bij mijn broer gezien, die was nooit getrouwd geweest en is altijd bij mijn moeder blijven wonen tot aan zijn overlijden aan toe en dat was niet altijd ideaal voor beide eigenlijk niet soms. Dus ik had altijd wel zoiets dat zou ik niet willen, hoe blij ik ook altijd ben als ie komt of zo als de laatste tijd dat ze samen wel eens een nachtje hier slapen, heerlijk en prima maar ook wel blij dat hij met zijn vriendin samenwoont en zij het samen maar moeten zien te redderen allemaal. Lijkt me heel gezonde gang van zaken.
Vanmiddag was ik bij mijn moeder geweest en dan fiets ik altijd even door de polder en natuurlijk ging ik weer bij “mijn” futen kijken. Ik volg ze nu al vanaf ei zo iedere week een keer maak ik een paar foto’s van ze.
Vanmiddag zag ik dat moeder en vader Fuut het eigenlijk wel welletjes vonden omdat stel op de rug te houden. Hard weg zwemmen, kop in de nek liggen zodat de jongens amper nog bij ze achterop konden klimmen. En de jongen onderling ruzie maken wie er nog even op de rug mocht zitten.  Net mensen
Daar gaat het dus ook zo dacht ik nog, de natuurlijke weg naar zelfstandigheid en volwassenheid. En ook daar lukte het nog wel een om even bij moeder of vader achterop te kruipen. Die had zeker ook even verlenging gevraagd ;).

De foto’s zijn van ei tot fuutjes en wat groeien ze hard zeg die kleintjes. Zo mooi om naar te gaan zitten kijken. Begonnen met vier zijn er nu nog drie over.