Zooooooooo lief

AquaminiVandaag een mooie dag gehad. Heerlijk wat gewinkeld, een mooi nieuw verlengsnoer voor maar 1,50 gescoord bij de Kringloop en als kers op de taart bij mijn kleindochter (ook zoon en schoondochter natuurlijk ) geweest. Hoe leuk was dat.
Bij de Lidl hebben ze momenteel een actie met onderwaterknuffels oftewel aquamini’s.  Ze zijn zo leuk en ik heb de zegeltjes gespaard. Gelukkig heb ik er hier en daar ook nog van andere gekregen want zoveel boodschappen doe ik voor mezelf ook niet.
Ik had de eerste opgehaald een dolfijn, vond hem zo schattig. Nu wil het toeval dat ik de afgelopen week een keer bij de kringloop een klein boekje met onderwaterdieren zag liggen.
Het boekje was van 2003 maar de dieren die er in staan zijn (bijna allemaal) dezelfde als de knuffels van de Lidl. Sterker nog ze hadden ook nog eens allemaal dezelfde kleuren.
Als ik bij Yenthe ben zeg ik dat ik iets voor haar heb meegenomen maar dat ik eerst een verhaaltje wil vertellen. Ze komt meteen op mijn schoot zitten luisteren en ik pak het boekje uit mijn tas.
Vertel haar het verhaal dat ik op het strand liep en daar zag ik allemaal zeedieren. We kijken naar alle dieren in het boekje. Een dolfijn kwam naar me toe en zei, ik wil niet meer in de zee wonen. Ik wil bij Yenthe gaan wonen. Ze keek me zo verwonderd aan, ik zei kijk maar eens in oma’s tas want daar is ie ingesprongen. Ze ziet de dolfijn en vindt het geweldig. Iedere keer kwam ze weer met het boekje aan en moest ik het vertellen. Heerlijk.
Misschien lukt het me net om nog een kaart vol te krijgen en ik vraag aan Yenthe welke zou je dan graag willen hebben. In plaats dat ze in het boekje kijkt loopt ze naar mijn tas toe en doet hem weer open. Ze dacht vast dat er nog meer in zaten. Zo grappig.
Ik krijg een koekje bij de thee dat Yenthe en haar mama zelf gebakken hadden. En hoewel ik momenteel koekloos ben kon ik dat natuurlijk niet weigeren. Yenthe heeft zelf haar koekjes voor die middag al gehad maar ze zit hem echt mijn mond in te kijken. Het allerlaatste stukje geef ik haar en ik zeg het wel even tegen Chantal, wil dat niet stiekem doen, die was in de keuken bezig. Trouwens dat lukt ook niet meer want Yenthe holt Do 4-2meteen naar haar moeder en zegt Yenthe heeft koekie (op zijn Krimpens) haha de tijd dat je die dingen ongemerkt kan doen is over.
Ik word uitgenodigd om mee te eten en natuurlijk sla ik dat niet af. Yenthe eet alles al zelf alleen bij haar toetje zegt ze “Oma doen”en ik “moet” de laatste hapjes uit het schaaltje schrappen voor haar.
Nou ja voor mij heerlijk zo’n middagje en op de fiets naar huis zit ik nog steeds te smilen wat is het toch genieten van die kleine. Volgende week gaan ze een weekje op wintersport en ik ga ze missen natuurlijk. Ze heeft al van die kleine skietjes ook. Maar ik gun ze het van harte, de filmpjes en foto’s komen vanzelf langs en dan kan ik ook thuis er van meegenieten.

Krijg de hik………….

download (2)Gisteren heeft Peter (eindelijk) even mijn snoertjes aangesloten voor mijn televisie boven en binnen een kwartier was het voor elkaar en kwam er beeld. Stom, ik was gewoon vergeten dat ik had moeten zoeken op welk kanaal het uitgezonden werd. Weer wat geleerd in ieder geval. Tijdens het opstarten hebben we even een broodje gegeten want hij kwam in zijn lunchpauze.  Na het eten was het opstarten ook klaar en ja hoor hij doet het weer. Toch wel weer lekker hoewel ik dat lezen ook wel iets vond hebben. Het was een tijd geleden dat ik zoveel boeken had gelezen als de laatste drie maanden zonder televisie in mijn slaapkamer. Het enige nadeel is dat hier geen sleeptimer opzit zoals op mijn oude afstandsbediening wel het geval was maar goed, het kan dan hooguit gebeuren dat ik een keer in slaap valt terwijl de tv nog aanstaat.
Vanmiddag weer een keer opgepast op Yenthe omdat Peter thuis werkte en dan kan je met zo’n handenbindertje gewoon nx doen anders. Zo ontzettend leuk om te doen. Ze loopt nu los. Naast de gewone dingen zoals wat te eten geven, schone broek, haar ook lekker een poosje in de box laten spelen, Lachenze kan zich heel goed zelf vermaken. Natuurlijk ook in haal speelhoek gaan zitten bij haar en wat voor gaan lezen (nou ja voorlezen, maar gewoon plaatjes kijken en dierengeluiden maken, je kent het wel).  Daarna wilde ze met een soort duplo gaan bouwen samen met oma dus een toren gebouwd. Natuurlijk moet er dan ook weer opgeruimd worden en iedere keer als zij ook een blok in de plastic bak gooide deed ik net alsof ik heel erg schrok.  En dat vond ze blijkbaar zo grappig dat ze echt helemaal aan het schaterlachen was, zo hard lachen dat ze er helemaal de hik van kreeg en ongemerkt was het speelgoed weer opgeruimd.  Echt zo ontzettend schattig om te zien wat een lol ze had en ik niet minder natuurlijk. Peter ging zijn walkie talkies uitproberen (hij zit natuurlijk niet voor niets in die handel) ze gaan donderdag op wintersport en nemen er dan drie mee waarmee ze in de auto met elkaar kunnen communiceren. (Ze gaan met 3 auto’s).  Hij gaf Yenthe ook een van die walkie talkies en ging er zelf mee in de gang staan. Fantastisch om te zien hoe leuk ze dat vond eerst ging er een lichtje aan en dan hoorde ze haar papa’s stem zonder dat ze hem zag en ging op haar manier terug staan kletsen. Verbazing alom en wederom schaterlachen.  downloadMaar zoals bij alle kinderen is het bij Yenthe ook zo, ze zijn vaak het zoets en langst aan het spelen gewoon van een papiertje, de sleutels van oma en dat soort dingen.
Ach ja echt zo’n heerlijke middag dan kom ik dat weekje dat ze op wintersport zijn wel weer door zonder hen haha…  Ga me ook nog nuttig maken, de post bijhouden en nog wat in de tuin rommelen als het een beetje weer is tenminste want daar is altijd nog wel het een en ander te doen zag ik vanmiddag.