Het onverwachte is het leukst……

Wat kan een mens het soms druk hebben of gewoon veel willen doen in korte tijd zoals de laatste dagen. Gisterenochtend gewerkt, rondje gefietst en daarna lekker weer in mijn blokhut gaan klussen. Had alle materialen die ik nodig had nog liggen. Een klein kastje met drie laden dat ik niet meer gebruikte, een plank, diverse dragers nog bij mijn moeder vandaan uit het huis gesloopt dus kon meteen aan de bak.
Plank bevestigd, nog twee andere dragers gebruikt om mijn reserveplanken van mijn kasje op te hangen. In het kastje de verlengsnoeren en touwvoorraad gestopt. Vorig jaar ruimde het bedrijf waar Peter werkt al de voorraadbakken van kunststof op die werden vervangen door open voorraadbakken. Ik kreeg toen ook een hele stapel (heb daar een aantal maanden een paar uurtjes in de week schoongemaakt omdat de vaste kracht ziek was) mee naar huis. Heel gemakkelijk, ben gek op opruimsystemen zoals bakken en ophanghaken en dat soort dingen.  Veel ruimte gekregen en nog veel weggegooid ook als er toch een container gaat komen ga ik even drastisch te werk dus. Heb ook nog een kastje op de zolder staan dat ik naar de schuur wil maar dan kijk ik Wim even lief aan om te helpen dat doet ie wel. Hoewel ik hem ook zelf de zolder opgesjouwd heb ben ik inmiddels wel 10 jaar ouder en ook wat voorzichtiger geworden. (denk ik )
Gisteren belde onverwacht mijn vriendin uit Harderwijk, ze had een herdenkingsbijeenkomst in het zorgcentrum van haar moeder die bijna al weer een jaar geleden overleden is. Ze zou het leuk vinden om mij ook te zien dus afgesproken om vanmiddag te gaan lunchen samen in het dorp waar we beide opgegroeid zijn. Zo ontzettend fijn was het, in een zaak die gerund wordt door mensen met een beperking. De overenthousiaste ober moesten we wel een beetje afremmen anders hadden we nog amper met elkaar wat kunnen praten. Hij kwam steeds weer terug om wat nieuws te vertellen.
Dit soort onverwachte dingen zijn zo leuk om te doen. En een dagje ff niet klussen kon ik wel gebruiken na twee buffeldagen.
Afgelopen zaterdag raakte ik mijn OV kaart kwijt, kon hem echt nergens meer vinden. Alle mogelijke plaatsen had ik al overhoop gehaald en bekeken maar nee. Wim gebeld want die had nog wat papieren van de tafel meegenomen of hij hem toevallig niet had  maar ook niet. Of ik had hem verloren dacht ik onderweg van de bushalte naar huis afgelopen zaterdag, had nog uitgeklokt dus hij moest in Lekkerkerk zijn of hij was met de doos oud papier meegegaan zijn die ik zondagavond altijd buiten zet. (als het goed weer is) .


Vanmorgen ingelogd op mijn OV account en gekeken hoe ik een nieuwe kaart kon bestellen, kosten 11, 00. Was eigenlijk al begonnen met invullen toen ik dacht, nog een dag wachten. Ga nog een keer zo fietsen als we gelopen zijn, je weet het maar nooit dus dat gedaan maar helaas niets gevonden.
Vanavond zat ik op de bank en dacht, de enige plaats waar ik nog niet gekeken heb is naast mijn kussens van de bank. Ik til de kussens er af en Yes, daar lag ie inderdaad.  Was er best blij mee toch weer wat geld bespaard voor een nieuwe pas. Onderweg nog een grutto gespot die stond en powernapje te doen en was not amused dat ik een paar foto’s ging maken….

Computerles…….

computerSinds een aantal weken geef ik computerles aan een vriendin van me, ze is al 74 en sinds kort heeft ze een laptop aangeschaft zonder ooit achter een toetsenbord gezeten te hebben.
Regelmatig kwam ze bij mij als ze wat op moest zoeken op internet en dat deed ik met liefde even voor haar maar je kan het tij niet keren voor steeds meer dingen heb je gewoon een computer nodig dus.
Nu weet ik dat ik zeker de wijsheid niet in pacht heb maar iemand die nog nooit iets op de computer gedaan heeft en dan ook al wat ouder is  daarvoor is het toch wel moeilijk.
Begonnen heel simpel met wat dingen opzoeken op internet en inmiddels gaat dat haar goed af. Ze heeft al rondgekeken op haar camping waar ze altijd naar toe ging. Vorige week kreeg ze bezoekers uit Drenthe en ging ze kijken wat er leuk was in Schoonhoven om naar toe te gaan. Ze kreeg er ook echt lol in dat ze dat nu wel kan.
Vorige week heb ik voor haar Facebook gemaakt en ook daar was ze deze week een beetje mee aan de slag gegaan.  Had haar geleerd snelkoppeling te maken, nu had ze er drie en was ze bang dat ze alles verziekt had.. haha dat viel wel mee dus.
Ik schrijf de dingen hoe ze deze moet doen echt letterlijk op stap voor stap, heb dat ooit bij mijn zus ook zo gedaan en die had daar veel baat bij om dingen nog eens terug te kunnen lezen.
Pas als je iemand zo probeert een beetje wegwijs te maken realiseer ik mezelf hoe vanzelfsprekend je dingen doet en dat het voor een “leek” Helpwel abracadabra lijkt.
Nou ja ik doe gewoon kleine stapjes. Vandaag heeft ze zelf een berichtje op de FB pagina van een jarig nichtje gezet en daar was ze dan ook wel weer trots op dat het haar lukte.
Het zal nog een kwestie van gewoon veel proberen en oefenen worden maar ook wel leuk natuurlijk en ook best gezellig om zo wat te keutelen samen.

Mijn buuf….

PeterToen we in 1985 de winkel verkochten kwamen we in een saaie nieuwbouwwijk terecht, een nieuw huis, een blokkendoos noemde ik het altijd, zonder kraak of smaak maar we moesten natuurlijk verhuizen omdat we boven de winkel woonden dus trokken we daar in.
We kregen daar ontzettend leuke buren met al kleinkinderen van Peter zijn leeftijd en die speelden altijd met elkaar. Twee meiden en Peter liet soms wel gewillig met zich sollen zoals een strik  in zijn blonde haren laten maken.  (Het opzoeken van de foto oooooo dat duurde even meteen een paar albums gekeken, waar is de tijd gebleven zeg pff )
Nadat we na 10 jaar verhuisd waren bleven het vrienden al zagen we elkaar niet zo vaak meer.
Mijn buuf en ik besloten iedere week een avond te gaan wandelen, later werd dat soms fietsen en  we hebben een tijd samen gezwommen.
Lekker kletsen over van alles en dat bleef ook na mijn scheiding en dat is nog steeds zo en we lachen ook wel wat af hoor. We kunnen alles bij elkaar kwijt en weten dat het niet verder komt.
Twee jaar geleden verhuisden ze naar en appartementen complex waar veel oude mensen wonen, zij is wel 9 jaar ouder dan ik en haar man nog eens 9 jaar ouder dus die is al 82 jaar inmiddels en zij 73.
Maar ze in daar helemaal op haar plaats terecht gekomen. Ze sjouwt nog allerlei dames (de meeste mensen die er wonen zijn dames, hoezo het zwakke geslacht ?? ) overal mee naar toe in haar auto en haar man vind het wel best.  Als hij zijn boekje heeft dan is het wel goed voor hem. Het is niet zo’n actief iemand, nooit geweest. Het initiatief om dingen te doen kwam toch altijd wel bij haar vandaan.
Vorig jaar werd hun appartementencomplex ingepakt in plastic, precies in de zomermaand want de balkons moesten gerestaureerd worden.  Boomgaard (Large) (Medium)Sowieso zou ik voorlopig nog nooit in zo’n hok ( zoals ik het altijd noem, een kamer, een slaapkamer badkamer, keuken en balkonnetje) willen wonen maar toen het zo ingepakt was, was het helemaal niet om uit te houden. Helemaal geen uitzicht en warm.
Gelukkig viel het voor haar ook wel precies in hun vakantie, ze gaan altijd vier weken met de caravan naar een camping in Drenthe.  En tijdens mijn vakantie die daarna viel konden ze lekker bij mij in de tuin zitten en meteen een beetje bijhouden.
Maar veel bewoners hadden het slecht naar hun zin dus ging zij met nog een mevrouw die nog jonger is dan zij, maar een veel oudere man heeft vandaar dat ze daar wonen, op woensdagmiddag in de recreatiezaal een gezellige middag organiseren voor alle ingepakte bewoners zal ik maar zeggen. Gewoon een hapje en drankje, een spelletje doen of gewoon wat kletsen met elkaar. Alles kon niets moest.
De middagen vielen zo in goede aarde bij de bewoners en er kwamen ook weer andere contacten uit. Mensen die daar bijvoorbeeld een spelletje deden gingen met elkaar afspreken om eens bij elkaar te komen.  Het had meteen een sociale functie gekregen.
De balkons werden weer “ontplasticd” en veel bewoners vonden het jammer dat de middagen over waren. Dus besloten de twee dames om er mee door te gaan maar dan een keer in de maand en voor alle bewoners. Het zijn inmiddels druk bezochte middagen geworden en om het seizoen af te sluiten besloten ze afgelopen woensdag een pannenkoeken maaltijd te organiseren.  Heb echt nog nooit zoveel tevreden mensen bij elkaar gezien, wat hadden ze het naar hun zin en ik at ook een pannenkoek mee.
Ik zat bij een aantal mannen aan tafel, een man was vroeger duiker geweest en de prachtigste verhalen kwamen langs. Ik hou van oude verhalen van mensen en merk vaak dat ze het prachtig vinden om er over te vertellen. Die man was ook zijn vrouw vier jaar geleden verloren en vond deze middagen zo leuk dat hij er altijd naar toe ging.
Mijn buuf en vriendin heeft helemaal haar draai gevonden, ze houdt ook wel IMG_9318 (Medium)van een geintje want bij het verrassingstoetje spoot ze opeens slagroom op het kale hoofd van haar man en likte het op. Zo omdat je heel de dag alleen moest zijn, zei ze. Iedereen lag echt in een deuk van het lachen.  Samen met de andere mevrouw zijn ze een goed team, heeft ze er een vriendin bij gevonden en ik denk dat er nog heel wat middagen zullen komen, georganiseerd door deze twee enthousiaste dames.

Massabijeenkomsten

Ik heb het niet zo erg op massabijeenkomsten. Ben ooit wel eens een paar keer naar voetbalwedstrijden geweest en dan vond ik dat altijd best een beetje heftig. Zo’n heel stadion vol met mensen, voordat het er allemaal weer uit is dacht ik dan. Maar goed natuurlijk ging dat gewoon allemaal rustig aan.
Grote concerten zoals Pinkpop of Concert at sea zou ik niet zo heel snel naar toe gaan het trekt me gewoon niet.
Ben meer iemand van naar een theater gaan of zo dat is overzichtelijk, niet zo’n enorme mensen massa. Of zoals bij de feestweek werk ik liever achter de schermen dan in zo’n massa meehossen.
Ooit ging ik in Dordrecht naar een kerstmarkt, je kon letterlijk door het grote aantal mensen niet meer voor of achteruit. Of bij de kaarsjesavond in Gouda heb ik dat ook eens meegemaakt.
In de natuur zie je ook wel massabijeenkomsten. Zo zag ik een aantal weken geleden in een nieuw stukje natuurgebied wel zo’n 150 zwanen bij elkaar zitten. Ik sprak hierover met de beheerder van de eendenkooi en hij vertelde me dat daar een groot stuk water was gecreëerd in nieuw natuurgebied en dat daar blijkbaar veel te eten was voor de zwanen zodat ze daar massaal naar toe kwamen> Het was ook een echt va en vient van zwanen die kwamen of weer vertrokken. (Dat is dubbel op)
En de afgelopen week zag ik een grote groep grote Canadese ganzen met heel veel jongen, die komen allemaal bij elkaar en ik telde wel zo’n 8 families met elk tussen de 6 of 8 jongen er bij. Dus een hele groep ganzen bij elkaar. (Hoezo komen er teveel ganzen in de polder ?? ) Volgens mij hebben zowel ganzen als zwanen weinig natuurlijk vijanden en bovendien beschermen ze hun jongen heel goed, dat maakt dat er heel veel meer over blijven dan bijvoorbeeld bij de meerkoeten die ik voor 80 % zie als “voer” voor andere dieren zoals reigers, snoeken, katten, roofvogels en wat er nog meer deze beestjes wel een hapklare brok vindt.
Heel veel tijd om even bij te komen van mijn nachtwerk had ik eigenlijk niet. Zondag moest ik nodig de doperwten oogsten en invriezen, weer 5 porties en ik had er al 4 keer van gegeten. Heerlijk hoor maar ze waren echt al zover dat ik ze niet langer kon laten hangen. De afgelopen maandag kreeg ik al weer voor 2 nachten een logee, mijn vriendin die in Harderwijk woont ging vandaag een dagje met haar nichten happen en trappen en had gevraagd om bij mij te kunnen logeren. Gisteren was ze nog bij haar moeder geweest dus eigenlijk was ze alleen maar twee avonden en nachten bij me. Gezellig hoor, weer lekker bijgepraat zo een keer. Ze kwam helemaal bij hier zei ze, had heel goed geslapen omdat ze gewoon even niets moest terwijl ze thuis toch altijd wel weer dingen te doen heeft of gewoon dingen doet.
Nou ja vorige week had ik niet zoveel in huis gedaan dus maandag overdag maar even lekker mijn huis door gejaagd als een witte tornado.  Nog twee wassen gedraaid, tussendoor ook nog wel een uurtje gaan fietsen.


Vandaag vertrok mijn vriendin voor haar eerste “hapje” en toen ze weg was leek ik wel een leeggelopen ballon. Mijn uren die ik normaal in het café werk had ik vorige week al in de feesttent gemaakt dus ik hoefde niet aan de bak vandaag.  Alsof alle vermoeidheid van 4 nachten heeeeel laat naar bed er uit kwam in een keer. Ben maar wat administratiefs voor het jeugdwerk gaan zitten doen en vanmiddag toch maar even op de fiets gestapt om er even uit te zijn. Ik vond het vervelend weer, klammig, bewolkt maar wel warm. Niet echt lekker eigenlijk. Nog wel een rondje door de polder gedaan en toen weer naar huis verder met mijn werk voor het jeugdwerk. Vanavond nog een rondje gaan wandelen met mijn vriendin en na afloop een glas wijn genomen op het goede leven……. haha. Morgen gaat ze weer naar huis en als het weer het toelaat ga ik met haar mee fietsen naar Gouda. Ze is met de fiets gekomen uit Harderwijk dus moet morgen daar weer de trein terug pakken. En voor haar is het ook gezellig (voor mij ook natuurlijk ) om samen te gaan fietsen.  Heb er wel zin in.

 

Bijna klaar…….

Mnaamloosijn bijkeuken is bijna klaar en vandaag ben ik met een vriendin nog de laatste dingen die ik nodig heb wezen kopen. We hebben er meteen een gezellig uitje van gemaakt.
Ik moest nog een nieuw stukje zeil in de bijkeuken hebben om het af te maken dus daar gingen we voor en slaagde ik ook wel bij Kwantum. Geen heel duur zeil genomen en wel een stukje extra erbij zodat ik in de wintermaanden als mijn fiets daar binnen staat er een strookje overheen kan leggen waar mijn fiets komt te staan. In de zomermaanden kan ik het dan wel weer oprollen en op de zolder leggen. Het was wel 4 meter lang dus we konden het niet in de auto meenemen. Ik ben altijd nogal makkelijk en dacht dat vouwen we even dubbel dat kleine eindje maar die man zei wel dat kunt u beter niet doen en voor 15 euro brachten ze het thuis dus toch maar het zekere voor het onzekere genomen.
Bij Karwei nog de laatste latjes, een plank en kabelgootjes gekocht, mijn vriendin en ik beide met een kortingsbon, toch 6 euro uitgespaard maar ja daar hebben we dan weer een broodje voor gekocht bij de Hema.  Zij rijdt voor mij dus had ik haar getrakteerd, niet dat het hoefde van haar hoor maar ik vind dat niet meer dan redelijk tenslotte rijdt haar auto ook niet op water.63c3b09de6da07019c60e5ff0a4b5538
Nou ja ook wat lopen snuffelen hier en daar, was wel gezellig weer voor een keer.
We waren op tijd gegaan al vanmorgen dus ook weer redelijk op tijd thuis dus kon ik de afwerklatjes nog even aanbrengen. En het snoer wegwerken met de kabelgootjes en nog een klein stukje van een kastje verven. Gisteren het grootste gedeelte gedaan maar de deurtjes kon ik natuurlijk niet aan twee kanten tegelijk verven dus die moesten nog een likkie verf hebben. Het ziet er best mooi uit eigenlijk zo.
Alleen nu nog wat kitten hier en daar als het droog is maar dat wordt een klusje voor volgende week. Als het klaar is zal ik wel eens wat foto’s plaatsen van het eindresultaat haha.
Morgen ga ik al op tijd naar Apeldoorn, echt heel veel zin in. Morgen is het ook precies een jaar geleden dat we onze eerste date hadden. Daarvoor hadden we ook al maanden zitten chatten, mailen en bellen maar de eerste ontmoeting dus een jaar geleden.
Toch wel leuk dat ik precies op die dag bij hem ben morgen. Al is het natuurlijk wel een man, die hebben daar niet zoveel mee als een vrouw haha. Dus ik ga hem maar verrassen, hoop niet dat hij toevallig mijn blog leest natuurlijk vandaag maar ik heb chocolade dolfijntjes gekocht. Ben niet zo van de hartjes en teveel sentiment. Maar hoop nog een lange DOLFIJNE tijd met hem te hebben.
(Zo die heeft pech, een dolfijntje minder, die wilde niet terug in het zakje, tja wat moest ik er dan mee doen, lekker bij de thee dus maar vanavond opgegeten 😉 )

img_1365
Ben even heel ontrouw aan de meeste bloggers met lezen en reageren, hoop volgende week weer eens een inhaalslag te maken. Zondag heb ik nog een groot feest meteen als ik weer thuiskom, maandag moet ik i.p.v. dinsdag werken dus even ook geen blogjes. Daarna heb ik gewoon een week nodig om even bij te komen haha……

Aan de zijlijn

naamloosVanavond heb ik mijn vriendin weer eens gebeld, zij woont in Harderwijk en we zijn al vanaf de eerste klas van de lagere school bevriend met elkaar. Op de lagere school bestond dat meestal alleen uit kinderfeestjes. Pas op de middelbare school werden we echte vriendinnen. Samen naar school fietsen, gewoon alle dingen doen die vriendinnen met elkaar doen. Uitgaan, verhalen over vriendjes, nou ja alles wat je zo op die leeftijd tegenkomt.
In de loop der jaren hadden we wisselend contact met elkaar, soms stond het op een wat lager pitje soms was het wat intensiever. Doordat zij al jong eigenlijk de verpleging in ging en elders ging wonen ben ik ook voor haar de jeugd die we samen gedeeld hebben. Met haar tegenwoordige vriendinnen heeft ze dat niet. Ze heeft twee broertjes gehad die verdronken zijn bij een tragisch ongeluk. Niemand in haar huidige situatie heeft natuurlijk die kinderen gekend en dat drama meegemaakt. Als ik bij haar ben komen ze heel vaak ter sprake omdat ik ze natuurlijk ook goed gekend heb.
Ze is al best een flink aantal keren verhuisd en alle keren ben ik gaan helpen een paar dagen met verhuizen, met klussen in haar huis.
Toen we allebei alleen kwamen te staan en ook bij haar de computer zijn intrede deed kregen we steeds weer vaker contact. Gingen we samen op vakantie, wandelen, veel NS wandeltochten gedaan. Gewoon gezellig bij elkaar op bezoek logeren een paar daagjes, zelfs ons huis een week geruild met de vakantie.
Nog steeds is het voor mij (en voor haar) een waardevolle vriendschap en juist omdat we niet zo dicht bij elkaar wonen en dus niet in dezelfde sociale cirkel zitten zal ik het maar noemen gebeurt het nog wel eens dat we elkaar dingen toevertrouwen die eigenlijk niet doorverteld mogen worden.
Zoals een paar weken geleden ik verdrietig nieuws kreeg wat ik dus niet kon delen, had (en heb er soms nog) moeite er mee. Als degene die je eigenlijk het dierbaarst van de hele wereld is verdriet heeft en je aan de zijlijn staat. Eigenlijk niks kan doen alleen proberen er voor hen te zijn maar ook weet dat ze er zelf mee moeten dealen. Het liefst hun verdriet over willen nemen maar het niet kan natuurlijk.
En dan is een hartsvriendin die precies hetzelfde doorgemaakt heeft ook met niemand er over mocht praten en ook omdat ik niet in haar cirkel zit het wel aan mij kon vertellen, wetend dat het niet verder kwam. Zij was ook degene die ik meteen eigenlijk wilde bellen toen ik het hoorde. Dat zei ik vanavond ook tegen haar. Had het maar gedaan was haar antwoord. Maar op een of andere  manier kwam het er niet van. naamloos-1
Zo’n vriendin is goud waard  en we hebben afgesproken om gauw weer eens een keer iets leuks met elkaar te gaan doen. Heb er helemaal zin in dus de afspraak is inmiddels gemaakt.
Want hoewel we per telefoon ook echt wel soms uren zitten te bellen er gaat toch niets boven om samen wat leuks te doen. Zij heeft nog een lunch tegoed van me die ik haar cadeau gedaan heb vorig jaar toen ze een feestje gaf. Dus die mag ze nu wel eens een keer incasseren. Acht en vijftig jaar vriendschap is toch voor mij heel bijzonder en hoop dat het nog lang zo blijft.

Visite en vis………

Dat spreekwoord zal niet voor niets zijn ontstaan. Vandaag was de derde dag dat mijn vriendin bij me was. Ze was heel de dag weggeweest naar haar zus en vanavond toen ik thuiskwam uit het Huttendorp was ze weer thuis. Het was al weer een uur of half 10 voordat ik thuis was na een gezellige opening en nog even een “nazit”. Evalueren, even wat drinken met elkaar, gezellig.
En wanneer ik dan thuis kom wil ik even de kassen klaar maken voor de volgende dag, moet nog een strijk doen voor mijn moeder, daar wil ik morgen ook nog even naar toe.
Maar eigenlijk wil ik ook vragen hoe mijn vriendin het gehad heeft en dat doe ik dan ook terwijl ik ondertussen het geld zit te tellen.
En dan werkt het bij mij niet goed, ik kan me dan op beide dingen niet meer concentreren en dan ga ik me ergeren aan dingen.
Vandaag had ik een briefje neergelegd voor mijn vriendin of ze op mijn tafel onderzetters wilde gebruiken want mijn tafel zat vol met kringen.
Vanmorgen toen ik thuiskwam van mijn werk stond de vaat nog op de gootsteen, het gootsteen kasje open en de fles afwas nog op de gootsteen. Dingen waar ik me normaal niet zo druk over maak maar die me dan gaan irriteren.
En als ze dan ook nog zegt dat ze verkeerd gereden is omdat ik gezegd had dat ze een bepaalde weg over moet steken dan ontplof ik bijna. Ik had gisterenavond nog een uitdraai van de kaart van Krimpen gemaakt met precies aangegeven hoe ze moest fietsen, waar ze over moest steken. Tja als ze dan zelf over gaat steken en een andere weg neemt daar kan ik dan niets aan doen natuurlijk. Het kaartje bewees mijn gelijk.
En dat is ook wel een beetje het punt, ik kan hartstikke goed met haar opschieten en we zijn al heel lang vriendinnen maar we zijn allebei eigenwijs en alles was ik ook zeg lijkt wel niet waar te zijn.
Nou ja vanavond er wel over zitten praten, dat ze nog best mag komen maar niet meer als ik Huttendorp of andere afspraken heb. Je had ook nee kunnen zeggen, zei ze.
Dat weet ik wel maar zij heeft vakantie genomen om naar haar moeder te gaan, al met haar zus afgesproken en dan gaat ze mij pas bellen. En ze zegt ook altijd ik ga mijn eigen gang maar verwacht dan toch wel dat ze haar verhaal kwijt kan en ik voel me dan ook ongemakkelijk dat ik me gevoelsmatig in tweeën moet splitsen.
Nou ja de volgende keer gewoon beter afspreken, beter afstemmen op elkaar en misschien iets korter dan 4 dagen want tenslotte blijven visite en vis maar drie dagen fris.