Het begint op werken te lijken…..

Very busy businesswomanEen paar maanden geleden heb ik me aangemeld bij de Huurderbelangenvereniging en inmiddels al een vergadering bijgewoond en ik moet zeggen, ik vind het ontzettend boeiend en interessant.
Kreeg wel meteen een heel pakket met documentatie toegestuurd en ben nu bezig me een beetje in te lezen.  Het begint zowaar op werken te lijken.
Afgelopen vrijdag zelfs al een fotosessie gehad bij een vakfotograaf voor het ‘clubblad’.
Op mijn opmerking dat ik niet in het bestuur zit en verder nog weinig gepresteerd heb en dus eigenlijk nog niet op die foto hoorde was het antwoord “Als je op de foto staat, ga je tenminste niet meer weg”.
Ja daar heb je wel een punt eigenlijk want je zal het altijd zien, zo heb ik me aangemeld bij iets of er komt weer wat anders op mijn pad.
Hemelvaartsdag liep ik op het parcours en dan kom ik altijd veel mensen tegen die ik ken, ook deze man, zelf eigenaar van een reclamebureau, die mij aansprak met de woorden “He, jou moest ik net hebben, iemand vroeg aan mij of ik hier niet iemand kende die bekend is met het “krantenwereldje in de regio” en toen moest ik meteen aan jou denken”.download Ik zei, hier heb je mijn kaartje, geef het hem maar dan hoor ik het wel wat hij zoekt.
Vanmiddag werd ik dus al gebeld door die man. Hij geeft verschillende bladen uit waarin verhalen staan van ondernemers, bedrijven maar ook wat algemenere verhalen en daar zocht hij iemand voor die daarover wilde schrijven hier in de regio.
Beetje wat ik ook deed voor de krant maar toch wel anders. Ik weet nog wel bij mijn werk voor de krant artikelen over de bedrijven niet echt zo mijn ding waren, heb er zat geschreven maar ik vond de verhalen over jubilea e.d. veel boeiender om te doen.
Zeker als de bedrijven er voor moeten betalen zijn ze nog kritischer en ik weet niet of ik daar nou echt op zit te wachten of eigenlijk weet ik het wel. Dat ga ik mezelf niet meer op de hals halen.  Hij zocht ook nog iemand voor de acquisitie en dat heb ik meteen afgekapt, dat is totaal mijn ding niet. Heb het ooit een paar jaar gedaan voor de feestweek en best veel advertenties binnen gehaald maar nee dat ga ik echt niet meer doen. (terwijl ik dit zit te schrijven bedenk ik opeens iemand die nog wel zulk werk zoekt en daar ook wel voor geschikt zal zijn, misschien naar haar doorschuiven, zij zoekt ook al heel lang werk) werksolaf.gif
Het vrijwilligerswerk voor de Pet, het blad voor de zorginstelling vind ik leuk om te doen, die verschijnt zo 4x per jaar en dan doe ik 2 of 3 interviews of verslagen dan blijft het leuk. Geen druk geen pressie. Eigenlijk zoek ik dat niet meer die deadlines. Vind het heerlijk relaxed nu zo.
Samen met de Huurderbelangenvereniging is dat mooi te combineren. Maar grappig is het wel dat nu ik met pensioen ben opeens iedereen me weet te vinden voor zowel betaald als vrijwilligerswerk. Het kan verkeren……..

Op de pedalen……

Vandaag werd er in ons dorp een fietstocht georganiseerd door een zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben geworden. (Al heb ik er nog weinig gedaan, een interview nog maar vanwege de ziekenhuisperikelen). Deze fietstocht wordt georganiseerd om extra dingen voor de bewoners te realiseren en kostte 7,50 pp. Dit keer voor fitness apparaten in de tuin. De supermarkt sponsorde een lunchpakket en ook de overtocht was gesponsord door het Veerbedrijf. En we kregen nog twee keer een kop koffie of thee. Ze hadden me wel gevraagd foto’s onderweg te maken voor hun facebookpagina dus het was ook meteen vrijwilligerswerk, wel leuk om te doen weer.
Had wel zin om mee te gaan, een fietstocht aan de andere kant van de Lek dus in de Alblasserwaard. Dat leek me wel wat en mijn zus had ook wel zin dus hadden we voor vanmorgen afgesproken.
Een uurtje voor de afspraak belde ze nog, wat doen we, ze geven niet zulk mooi weer op, veel wind, koud en ook nog 30 % kans op regen.
Nou ja een halve dag lekker lui op de bank vond ik ook wel een heel aantrekkelijk alternatief eigenlijk dus ik zei, zeg het maar als je liever thuisblijft ook prima.
Op de achtergrond riep mijn zwager “watjes” en dat gaf de doorslag, we gaan gewoon.
Met de pont overgevaren naar de Alblasserwaard en daar gaan fietsen. Naar plaatsen hoewel ze niet zo ver weg zijn in nog nooit geweest was op de fiets tenminste niet.
Brandwijk, Vuilendam en daar in een schaapskooi gingen kregen we ons lunchpakket broodje met kaas of worst, krentenbol, appel en flesje jus d’orange. Met daarbij koffie of thee. Goed geregeld allemaal hoor en een mooie route door de Alblasserwaard met de vele molens en waterwegen.
Na de schaapskooi was het wel over met het droge weer en begon het te regenen en we moesten nog zo’n 20 km dacht ik. Nou ja je kan mopperen maar dat verandert toch niets dus gewoon doortrappen. Wel jammer want we gingen bijvoorbeeld naar het kleine vestingstadje  Nieuwpoort waar we een rondje fietsten. Maar als het alleen maar regen stap je niet even af om te gaan kijken.
Op een gegeven moment waren we ook nog een keer verkeerd gereden en kwamen we uit bij de pont naar Schoonhoven. De andere groep waar we mee fietsen al een tijdje gingen terug maar wij hadden daar geen zin in. Dan maar geen kaasboerderij, wij namen de dijk en in Bergambacht de pont naar de andere kant van de Lek. Waar het veel droger was geweest trouwens want mijn tuin was bij thuiskomst amper nat. Daar nog maar gezellig even een bakje gedaan met uitzicht op de Lek. Het laatste stuk weer droog kunnen fietsen.
Het was echt een goed georganiseerde fietstocht, jammer dat het zo koud en nat was maar toch nog 65 mensen deden mee die zich er ook niets van aantrokken en na afloop toch 50 km op te teller.
Thuis droge en warme kleding aangedaan en op de  bank onder een dekentje gaan liggen maar heb het idee dat ik heel de dag niet warm meer wordt………..dus straks maar vroeg diep onder de wol……

Drukke dagen voor Kerstmis

agendaGisteren deed ik mijn agenda van deze week open en zag dat alle dagen helemaal gevuld zijn met activiteiten.  Mijn kleine baantje dat iets groter geworden is, mijn werk voor de krant, vrijwilligerswerk, naar mijn moeder. Vanavond nog even naar de kapper geweest.
Omdat al onze gemeenten opgeheven worden worden er 4 afscheidsfeestdagen georganiseerd. Een voor de senioren en hoewel ik zelf tot de doelgroep behoor ga ik daar altijd als vrijwilliger koffie inschenken. Dat is zo gezellig en leuk om te doen. Daarnaast ga ik als vrijwilliger van het jeugdwerk ook helpen bij de ochtend die voor de kinderen van de scholen georganiseerd is. Daarvoor had ik bedrijven benaderd om te vragen of ze mee wilden doen en de kinderen ontvangen en iets vertellen over hun bedrijf. Zo leuk om te doen dat geregel, en zeker als het dan allemaal ook lukt, dat ligt me wel.
Heb nog een interview met onze burgemeester morgen, die neemt ook afscheid, zij was gekomen als interim burgemeester voor drie jaar maar is er inmiddels 7 jaar al weer. Ben haar natuurlijk bij allerlei gelegenheden veel tegengekomen en het is een ontzettend leuk mens.
fusiefeest-fbEn dan is er vrijdagavond en zaterdagavond nog twee feestavonden met artiesten waar ik ook naar toe ga.  Een meer dan goed gevulde week dus en op een of andere manier schakel ik dan automatisch over op “even niets uitstellen modus” zoals ik ook altijd te werk ging toen ik nog fulltime werkte.
Meteen alles opruimen, zorgen dat alles voor de volgende dag klaar staat, voorwerken, niets uitstellen, zelfs redelijk op tijd naar bed gaan en dat lukt me weer aardig moet ik zeggen en voelt ook wel goed aan.
Hou wel van die hectiek.
En vanmorgen werd ik gebeld door de gemeente dat ik geen bijstand krijg maar een andere regeling die aansluit op de WW. Het is een hogere uitkering, mag nog een deel van mijn inkomen houden en er wordt niet gekeken naar vermogen zoals spaargeld e.d.
Ik ben er heel blij mee, ga de vlag nog niet uitsteken, blijf tenslotte een steenbok en die willen het altijd eerst wel zwart of wit hebben. Maar als ik dat heb ga ik wel even heel hard staan juichen. Ik weet best dat geld niet gelukkig maakt, maar het maakt sommige dingen wel iets gemakkelijker.
Ik bel mijn zoon en die is ook zo ontzettend en oprecht blij voor me “Eindelijk eens iets voor je wat in orde lijkt te komen mam” zeg hij. bliiiiiiiiiii
Dat wordt dus even uitkijken naar de post en misschien een mooi vooruitzicht al vast voor het nieuwe jaar.
Dus als ik even geen blogs lees en reageer, het komt wel weer maar deze week zal het echt mondjesmaat zijn.

Als een deur sluit gaat de volgende weer open……..

krantDe aankomende week heb ik me voorgenomen om te gaan informeren bij de Drukkerij waar ik freelance voor werk hoe het volgend jaar verder gaat met onze krant als de gemeenten in de Krimpenerwaard gaan fuseren.
Ik word er regelmatig naar gevraagd maar ik weet het zelf ook nog niet. Wel heb ik me er, voor zover dat kan, op ingesteld dat het dan voor mij ook over is met onze krant.
Doordat momenteel de gemeente haar berichten hierin plaatst, is een deel van de kosten gegarandeerd. Als dat weg zal vallen denk ik dat het voor onze krant moeilijk wordt om overeind te blijven.
Aan de ene kant zie ik er tegenop want het brengt mij zoveel leuke dingen, contacten, bezigheden. Altijd overal op af gaan en natuurlijk ga ik dat missen.
Aan de andere kant is het ook al 17 jaar lang zo dat ik zelfs al ik vakantie had nog wel regelde dat iemand mijn mails even doorlas en doorstuurde typenwaar nodig en zodra ik thuis was meteen weer aan de bak ging om toch te zorgen dat er wat artikelen aangeleverd werden.
En de laatste jaren is ook de aanleveringdatum verschoven. Eerst was het altijd donderdagavond moest echt alles binnen zijn, bij uitzondering werd dan ruimte gereserveerd als er iets echt bijzonders was.  Dat is gewijzigd en nu zit ik ook iedere zondag nog artikelen te schrijven om ze nog in te leveren als ik in het weekend ergens geweest ben en dat komt natuurlijk regelmatig voor.
Over dit dilemma stond ik afgelopen week te praten met een collega. Ook bij haar op de krant is het reorganiseren en zijn ontslagen aan de orde van de dag. Inschrijvingen op gemeenteberichten (die tegenwoordig bij inschrijving gebeuren) waren aan een ander gegund.
Ik zie het wel, zei ik tegen haar. Meestal is het zo als er een deur sluit de volgende weer open gaat.
radio1Dit net gezegd hebben liep ik nog even terug naar de school waar we beide waren om nog iets na te vragen.
Van de lokale omroep waren ze bezig om de opnames af te ronden.  Ik werd aangesproken door een van de bestuursleden die ik natuurlijk ook regelmatig tegenkom bij evenementen.
Wat ga jij volgend jaar doen als jullie krant misschien stopt, vroeg hij aan mij.
Ik zei dat ik het niet wist of het sowieso ging stoppen en ook nog niet wat ik dan zou gaan doen.
Heb je geen zin om bij ons redacteur te worden, vroeg hij. We gaan beginnen met een omroep voor de Krimpenerwaard dus alles lokale omroepen gaan samen werken en we zijn op zoek naar redacteuren en ik dacht dat het wel wat voor jou zou zijn.
Dingen coördineren, afspraken maken, zaken regelen.
Wel vrijwilligers werk nog, maar misschien afhankelijk hoe alles gaat lopen, ook wel een gedeeltelijk betaalde baan.
Ik was helemaal verrast en zei tegen hem dat ik het leuk vond dat hij aan mij gedacht heeft.
Met dit soort vrijwilligerswerk blijf ik toch een beetje in dezelfde vijver vissen als dat ik nu doe. Dat weten ze natuurlijk dat ik daar aardig goed in thuis ben en mensen mij ook kennen van dit werk. Een win win situatie.
Vandaar ook dat ik deze week uitsluitsel wil hebbendeuren1 want het lijkt me wel leuk eigenlijk om het te gaan doen.
Dus eigenlijk werd de zin die ik nog geen 5 minuten daarvoor tegen mijn collega sprak meteen waarheid. Waar een deur dichtgaat, gaat een andere deur weer open.
Ik ben benieuwd hoe dingen zullen gaan lopen en misschien weer een keer een nieuwe uitdaging, het lijkt me leuk.

Netwerken……..

KwintesVandaag wat gedaan aan netwerken, vanmiddag was er een opening waar veel instanties zoals gemeente, woningbouwcorporatie, maatschappelijk werk en nog meer bij betrokken waren.

Een woonlocatie voor mensen met een psychische aandoening, een prachtig complex van 20 appartementen waar de mensen begeleid kunnen wonen in de buurt van hun familie. Met een ruime gemeenschapsruimte, creatieve ruimte en mooie ruime appartementen met eigen slaapkamer, badkamer en kamer.
In een landelijk gebied, gebouwd waar ooit een oude boerderij stond met daarbij dus grote stukken land waar een tuin gemaakt is en er zijn dieren die verzorgd worden zodat de mensen die daar wonen en niet ergens extern meer kunnen werken daar een dagbesteding hebben.

Een moeilijk traject geweest voordat het allemaal rond was, veel weerstand van omwonenden en hectische informatieavonden heb ik meegemaakt.
Maar geholpen door een gepassioneerde wethouder, die doordat hij veel te jong overleden is de totstandkoming zelf niet meer mee kon maken, en heel volhardende ouders en een meewerkende woningbouwcorporatie kwam dit toch tot stand.
Vond het wel goed om te horen dat de buren die destijds echt zwaar tegen dit project waren (niet tegen de mensen die er kwamen wonen maar tegen zo’n groot gebouw, dicht bij hun woning) er nu vrijwilligerswerk doen en als goede buren met elkaar omgaan.

En zo’n dag is dus uitermate geschikt om een beetje te netwerken, praatje met verschillende mensen is altijd wel aangenaam. Een heel leuke kant van mijn werk vind ik dus wel.
Dat heb ik dus gedaan,Konijn 2 met een hapje en een drankje erbij was het heel gezellig zo vanmiddag. Weer nieuwe mensen ontmoet en contacten gelegd, verhalen gehoord van mensen.
En zoals Cruyff ooit zei, ieder nadeel heeft zijn voordeel, dus doordat ik geen werk meer heb kan ik hier wat meer tijd insteken en dat doe ik dan ook maar.