Te mooi voor woorden…..

Gisteren had ik niet heel veel zin meer om iets te doen, normaliter doe ik op zondag altijd nog de was maar had even geen zin. Merk toch wel dat zeker nu we weer zo’n fantastisch weekend samen hadden dat wanneer Wim vertrokken is het opeens wel weer heel stil is en ik hem best mis. (En nee ik wil echt niet met hem samenwonen altijd 😉 ) .
Vanmorgen daarom meteen aan de bak, was één in de machine, wat afwassen en opruimen, was ophangen tweede er in en weer ophangen. Nog wat zaken regelen die nog geregeld moesten worden.
Fiets verzekeren, gedaan. Weekje vakantie Rockanje regelen (pas in september gaan we), fietstassen bestellen…… allemaal van die dingen die eerst gedaan moesten worden en daarna mocht ik lekker gaan fietsen.

Heerlijk zonnetje en ik wilde gaan kijken of de moerasorchis al bloeide in de Loet. Al lopende daar naar toe kwam ik zoveel vlinders tegen, zo prachtig om te zien en best veel verschillende soorten. De moerasorchis bloeide ook, schitterend gezicht altijd.
Evenals de distels die nu volop gaan bloeien, een van mijn favoriete planten gewoon door de kleur en zeker als er dan vlinders of hommels op zitten.
Soms heb je van die dagen dat het wel lijkt of je zoveel mooie dingen tegen komt, nou ja het lijkt niet alleen zo, het was ook zo. Misschien had ik er ook meer oog voor, nam ik er meer tijd voor een combinatie van beide denk ik.
Het meest opmerkelijke was wel dat ik op de terugweg twee vogels zag lopen in het weiland. Ik dacht in eerste instanties ooievaars maar daar waren ze te wit voor en opeens zag ik het gewoon twee lepelaars die in het pas gemaaide gras aan het fourageren waren. Wat een mooi gezicht….. Nog meer bijzondere dingen maar dat komt wel later…..
Ben zo’n 3 1/2 uur onderweg geweest en het voelde fantastisch aan.

Opstartproblemen……

25597ebf8d3157f32661442474a04605Vrijdag kwam mijn nieuwe fiets binnen. De aanduiding van hoe laat trick en trace werkte nou niet echt maar ik was thuis toen ze kwamen en Wim was er ook al. De bezorger bracht hem netjes achter in mijn tuin met zijn steekwagentje.
Wij samen de fiets uitgepakt en in de bijkeuken gezet. Mijn andere fiets tijdelijk even in de blokhut geparkeerd, tenslotte is die wel verzekerd en de nieuwe nog niet. Heb haar beloofd dat het maar voor een paar dagen was en ze gezellig met Wim zijn fiets samen daar kon staan en daar had ze dan wel vrede mee. 🙂 .
Het enige wat we hoefden te doen was het stuur vastzetten, de trappers er aan doen en dat was het eigenlijk wel.
Eerst had ik het hele boekje doorgespit om te kijken wat en hoe ik dingen moest doen en de fiets was ook nog rijkelijk voorzien van stickers met goede raad. Gereedschap was er bijgeleverd.
Voor alle zekerheid deed ik hem toch ook nog op slot hoewel hij wel binnen stond, het is nu eenmaal een (goede) gewoonte van me.
Zaterdagochtend wilde ik hem wel uit gaan proberen, we zouden een eindje gaan fietsen en de wandeling “Paddenpad” gaan maken. Ik pakte de fietssleutels maar kreeg hem met geen mogelijkheid meer van slot af. Zo raar, Wim het ook eens proberen maar hem lukte het ook niet. Van alles nog bedacht, misschien moest ie ingeschakeld zijn maar gekeken en het was echt gewoon een mechanisch slot. Nou ja dan maar niet en op mijn andere fiets gegaan.


Het was best onverwacht mooi weer, de wind was nog wel wat koud maar om te fietsen en wandelen was het heerlijk. Een leuke route, zo’n 6 km totaal, niet echt heel bijzonder maar we zagen onderweg toch nog wel van alles. Grutto’s, kieviten, bergeenden en ik spotte mijn eerste vuurvlinder. Dat is toch wel mijn favoriet onder de vlinders nog steeds. Best vroeg in het jaar vond ik.
Bij een restaurant in de buurt even een broodje gaan eten, we konden gewoon lekker buiten zitten in het zonnetje uit de wind, het was heerlijk.
Op de terugweg zag ik nog een stel meesjes die druk bezig waren hun jongen te voeren in een spleet van een knotwilg. Zo prachtig om te zien zeg.
Vanmorgen kwamen Peter, Chantal en Yenthe en ook Peter ging even kijken naar het mysterie slot maar kwam er ook niet uit. Dan maar bellen morgen met de leverancier zei ik, het komt wel goed.
Wim ging weer naar huis en een tijdje later de kids en kleinkind ook. Ik ging even alles op lopen ruimen en wat zag ik daar in de keuken liggen??? Nog een setje sleutels…
O dacht ik stom, dom, blond wat ben ik toch een sukkel zeg, ik had gewoon de verkeerde sleutels gepakt. Ik had namelijk eergisteren een nieuw extra slot al gekocht voor die fiets en de sleutels daarvan ook bij de nieuwe fiets in de buurt gelegd. Dat slot lag uit zicht dus die link had ik even niet gemaakt. Ik stak de gevonden sleutel in de fiets en natuurlijk ging ie gewoon gemakkelijk van ’t slot af.  Weer een probleem opgelost.
Eind van de middag een rondje gaan fietsen, eerst ging ik bijna meteen al onderuit, mijn stuur had ik niet vast genoeg gedraaid dus ik stapte op en mijn stuur draaide meteen dwars. Kon nog zonder vallen weer afstappen al zat de schrik wel in mijn lijf.
Beter vastgedraaid en toen maar voorzichtig aan een rondje gaan fietsen. Hij doet het prima, zie best het verschil wel met mijn fiets die 3x zo duur is maar voor mijn weekenden in Apeldoorn lijkt het me een prima oplossing. Morgen verzekeren en een plaatsje in de stalling regelen en nog fietstassen vinden ergens en dan kan ik hem meenemen naar Apeldoorn. En nu maar hopen dat het bij deze opstartproblemen blijft.

Een geweldig weekend……

Nespolder 1 collageAfgelopen vrijdag wilde ik nog even wat dingen doen maar Wim was er veel vroeger dan anders, ik was zelfs nog niet thuis, leuk natuurlijk om een extra lang weekend samen te hebben en dan ook nog zo’n prachtig mooi weekend.
We hadden al een tijdje in de planning staan een wandeling te maken van het Zuid Hollands landschap in de Nespolder.
Een wandeling dwars door de weilanden banjeren, over veel hekken klimmen en slootjes oversteken via planken, zelfs een pontje die we zelf moesten bedienen om over een groter water te varen.
We hadden gedacht dat het er dit jaar niet meer van zou komen maar als je dan zulk weer in je schoot geworpen krijgt dan moet je daar ook van profiteren en dat hebben we gedaan.
Zaterdag op pad gegaan, na een half uurtje fietsen was het beginpunt. Het was echt geweldig om daar te wandelen. Lekker banjeren door graspaden en toelichtingen over deze polder er bij dat maakt het altijd wel leuker.
Heel de zomer aas ik er op om de vuurvlinder nog een keer te zien maar het was nog steeds niet gelukt.
Vrijdagmiddag waren we ook al een heel eind langs de Lek gaan wandelen en daar zag ik er een op het talud vliegen. Geen camera bij me maar snel toch nog een fotootje gemaakt met mijn telefoon.
Maar zaterdag tijdens die wandeling, ik wil niet overdrijven maar we kwamen er echt tientallen tegen, zoveel zelfs dat Wim op een gegeven moment zei, ik wil niet meer horen als je een vuurvlinder ziet haha.


Een mooie wandeling met halverwege een soort theetuin bij een zorgboerderij waar we wat konden drinken.
Zo’n 3 1/2 uur waren we onderweg geweest en om het geheel af te sluiten zijn we nog op een terras met zicht op de Lek gaan eten. Dat zeggen we iedere keer, het kan wel de laatste keer zijn dat het zulk mooi weer is dat we buiten nog kunnen eten. Laten we er maar van profiteren. Maar het lijkt dit jaar niet op te kunnen en mij hoor je niet klagen.
We hadden echt weer een fantastisch weekend zo samen……..

Enerverend weekendje…..

Nou heb ooit wel rustigere weekenden meegemaakt dan het afgelopen weekend. Het begon vrijdag al toen de fietsenmaker belde dat mijn fiets binnengekomen was, hij belde om half 11 en dat hij na een paar uurtje in orde zou zijn.

Terwijl ik thuis wat aan het rommelen was hoorde ik de brandweerwagen met sirenes, hij stopte dichtbij, nog meer sirenes, politie, ambulances en door mijn keukenraam zag ik de traumahelikopter en later nog een politiehelikopter,  dat kon niets goeds zijn. Kreeg al gauw appjes binnen dat er iets was in een fabriek op het industrieterrein, nu woon ik daar dichtbij dus meteen even mijn camera gepakt en er naar toe gegaan. Jaren geleden was deze fabriek ook al eens in de brand gevlogen.
Maar dat was dit keer niet het geval, er was een ontploffing ontstaan in een meterkast waar twee monteurs aan het werk waren. Een ervaren monteur en een stageloper een jongen van 18 jaar.  Beide raakten zwaargewond, de monteur zijn shirt stond helemaal in brand en de andere jongen had ook brandwonden. De monteur was er slecht aan toe.
Er werd een spoedtransport geregeld naar het ziekenhuis waarbij het traumateam dat met de helikopter was gekomen met de ziekenauto meeging.  De monteur was ook zelf een van de leden van de vrijwillige brandweer dus een moeilijke klus omdat het ook nog eens een collega van hen was. Nou ja wat een hectiek de brand op zich viel wel mee verder. Maar het was opgeschaald naar een grote brand dus veel brandweerkorpsen waren aanwezig, veel politie en ziekenwagens, maar ze konden eigenlijk weinig doen want eerst moest er iemand komen om de stroom er af te zetten van de stedin. Er was ook flink wat publiek gekomen die allemaal weggestuurd werden en ik mocht met nog wat pers in een vak redelijk dichtbij staan. Niet dat er nou zo heel veel te zien was maar wel apart om eens mee te maken. Dat er iemand langskomt bij dat vak om verslag te doen en wat de verwachting en prognose is. Nog een filmteam maakte wat stennis dat ze niet dichterbij mochten komen.  Nou ja ik heb in de tijd dat ik voor de krant werk al verschillende grote branden meegemaakt maar daarbij waren eigenlijk nooit mensen gewond geraakt. Dit vond ik toch wel heftig. De monteur kende ik goed, zijn moeder was ook jaren vrijwilliger bij het jeugdwerk en de jongen die stageloopt speelt bij mijn zoon in het voetbalteam. Het laatste nieuws dat ik ervan hoorde is dat de stageloper er redelijk vanaf gekomen is en de monteur maximaal 3 dagen slapende gehouden wordt, hij was voor 45% verbrand maar volgens de artsen zal hij het wel overleven als er geen complicaties bij zullen komen.
Nou ja toch wel aangeslagen toen ik weer thuis kwam, inmiddels kwam Wim ook al weer en belde de fietsenmaker dat ik de nieuwe fiets op kon halen. Dus dat zijn we samen gaan doen. Echt een prachtige fiets, even boodschappen gaan doen en toen zijn we lekker samen in tuin gaan barbecueën, het was prachtig weer en we konden zo lang nog buiten zitten. Gisterenavond zouden we naar de genderparty van Chantal en Peter waarbij ze bekend zouden maken wat het wordt, een jongen of een meisje.
Ook daar gingen de dingen anders dan gehoopt want Chantal haar opa was al een tijdje ziek en hij ging opeens hard achteruit. Wel of niet doen vanavond, toch wel lastig voor hen.naamloos
Alles hadden ze er voor klaargemaakt en besloten werd dat ze het toch door lieten gaan. Chantal had een mooie taart gebakken met lange vingers, de bovenkant de helft rose en de andere helft blauwe muisje en in het midden een vraagteken en toen ze hem opensneden konden we het allemaal zien het wordt een…………. tja en dan mag ik het nog een week niet vertellen want volgende week hebben ze nog eenzelfde soort party voor vrienden en vriendinnen…….. Van te voren hadden we allemaal een briefje ingevuld met wat we dachten dat het zou worden, wanneer het zal worden geboren en hoe de naam zal zijn. Wel leuk om die dingen te verzinnen.  Kan wel zeggen dat er maar twee waren die het goed hadden. (de foto heb ik van internet maar zo zag de taart er precies uit) Meteen nadat de taart gesneden was vertrok Chantal haar moeder en oma die toch nog even gekomen was weer naar opa toe. Toch wel een sluier over deze wat ik vond best ontroerende en leuke avond.  We hebben nog wel wat gedronken met elkaar en toen weer naar huis gegaan. Om half 1 appte Peter dat opa overleden was, het was opeens heel snel gegaan. Hij was 92 jaar, best een mooie leeftijd en gezien zijn ziekte was het te verwachten.  Het was echt een bijzondere man, heb hem niet zo heel veel keren ontmoet maar al die keren wist hij de prachtigste verhalen te vertellen over zijn diensttijd en werk waar hij overal op de wereld geweest was. Ze zullen hem best gaan missen.
Aan de ene kant hadden Wim en ik best een heel leuk weekend,  gaan fietsen nog, gaan wandelen in een natuurgebied, prachtig daar en voor het eerst dit jaar een vuurvlinder op de foto gezet, geen mooie foto maar wel gezien.  Ik vind dat echt de prachtigste vlinder die ik ken hier in Nederland en daar was ik dan weer blij mee. Alles verder in orde gemaakt voor onze vakantie volgende week, boot besproken. Aan de andere kant toch Vuurvlinderwas het wel een bizar weekend eigenlijk zo al met al. Voor Chantal ook best moeilijk hoor, wij met zijn allen kijken naar het filmpje van het nieuwe leven terwijl haar opa zo ziek was, dat moet echt een dubbel gevoel voor haar geweest zijn. ’s Middags was ze zelf nog bij haar opa geweest en had gevraagd wat hij dacht dat het zou worden, hij had het nog goed ook, ze hadden het hem als eerste verteld en daar waren ze achteraf weer blij om. Ik hoop ook dat het met allebei de jongens de goede kant opgaat en ze weer helemaal zullen herstellen van de brandwonden en de schrik van zo’n ongeluk.

 

Verwendag…..

Vuurvlinder2Had al heel lang de wens om nog een extra body bij mijn fototoestel te hebben maar goed dat zijn nog best dure dingen om nieuw te kopen dus zat ik eens rond te kijken voor een goede tweedehands.
Witje1Nu vind ik dat nog wel moeilijk kopen want hoe weet ik of iemand betrouwbaar is via internet. Tot ik vorige week via een vriend een link zag op FB dat een oud collega van hem een Canon camera te koop had, met twee lenzen en een tas erbij. Dus een compleet reserve uitrusting eigenlijk.
Groene KrekelIk nam contact op met die vriend en hij gaf mijn telefoonnummer aan zijn collega door, ze belde me en ik maakte een afspraak dat ze met haar camera langs zou komen.
Vanmiddag was het zover,naast het feit dat het een heel aardige vrouw was, was de camera met alles er bij in perfecte staat. Ze had de papieren er bij en alles.
Distel met hommelZe was zelf zwanger en haar man kon helemaal niet omgaan met deze camera dus had ze een kleine compactcamera gekocht en wist dat ze deze dan toch niet meer gebruiken zou.
AtalantaEn ik ben er heel blij mee. Meteen op de fiets gestapt om hem uit te gaan proberen vanmiddag en was heel tevreden met de foto’s.
Vanavond even mijn vriend een berichtje gestuurd om te bedanken voor zijn bemiddeling.
Zo kwam onverwachts mijn wens uit en heb ik mezelf verwend met deze aankoop waar ik nog veel plezier van hoop te hebben.
Krekel 1Nou ja even wat foto’s natuurlijk om te bewijzen dat hij werkt haha…… De vlinders komen weer.
Ik vind heel wat vlinders mooi maar de vuurvlinder vind ik echt prachtig en vanmiddag zag ik hem weer.  Zomaar een uurtje in het gras gezeten en alles wat in de buurt was op de foto gezet.