Mooie verhalen……

Ik ben nog steeds blij met mijn zitje voor het huis. Het opvallende is dat iedereen die er iets over zegt als eerste zegt, ben je niet bang dat het gestolen wordt?
Tja dat kan altijd natuurlijk als je zoiets voor je huis zet maar ik ben er niet zo bang voor.
Hiervoor stond er een bankje, mijn ex was ook altijd bang dat ie gestolen zou worden terwijl dat ding loeizwaar was, en had er een ketting aan gemaakt met een hangslot.
Dat was het eerste dat ik weghaalde toen ik alleen was, vond het echt flauwekul. Als ze zo nodig moeten gaan sjouwen met zo’n bankje so be it……
En zo denk ik er nu ook over. Bovendien heb ik een schat van een overbuurvrouw die ook veel ziet, gelukkig wel en die zou zeker reageren als iemand probeerde het mee te nemen. Maar ik denk er eigenlijk nooit over na. Heb alleen gedacht bijvoorbeeld met oud-en nieuw het wel weg te halen.
Maar goed ik ga wel eens voor het huis een bakje zitten doen of ik ben er wat aan het werk zoals van de week toen ik even het onkruid tussen de tegels ging verwijderen.
En het is al verschillende keren voorgekomen dat er dan bekenden een praatje gaan maken.
Afgelopen week eerst een goede kennis van me en haar man ook. Zij is receptioniste in het zorgcentrum waar ik veel kwam en vrijwilligerswerk doe, hij is voorzitter van een Stichting waar ik ook regelmatig geweest ben. Heb voor hem ook nog al een paar jaar achter elkaar de nieuwjaarstoespraak geschreven, leuk om te doen. Zij hebben beide corona gehad. Haar man heel ernstig op de IC gelegen en in slaap geweest, daarna revalideren.
Ik vraag hoe het met hen gaat en gelukkig gaat het wel de goede kant op maar zeker voor haar man is het een lange weg om te gaan. Ik zeg kom ff zitten dat praat wat makkelijker. Waar zo’n setje al niet goed voor is. Grappig detail haar man kwam een keer naast me zitten op mijn vorige bankje en ging precies op de slechte plek zitten en een paar plankjes braken toen af. 😂😂
En eergisteren was ik dus onkruid aan het verwijderen en daar kwam mijn vroegere huisarts langs. Heb er wel regelmatig al over geschreven dat ik met haar een heel goede band had omdat ze ook net als ik een paar keer een kindje verloren heeft.
Ze vraagt hoe het gaat en ik zei dat het eigenlijk best prima met me gaat en ik me wel een gelukkig mens voel momenteel (zolang de zon schijnt haha) . Maar zonder gekheid, we hadden gewoon weer een fijn gesprek alsof we elkaar gisteren nog gesproken hadden maar het was nu al zeker weer een jaar geleden dat ik haar zag. Ze vertelde me ook over het interview dat ik bij hen kwam doen toen ze afscheid namen (haar man is ook huisarts).

Zij had daarin ook haar overleden zoontje genoemd (met 3 maanden overleden aan wiegendood) en dat er mensen gereageerd hadden dat ze het overdreven vonden dat ik dat in het interview ook genoemd had, terwijl zij en haar man er juist zo blij mee waren. Gek dat heb ik nooit geweten eigenlijk. Bij hun afscheid had ik geregeld met de ceremoniemeester dat mensen iets persoonlijks in konden leveren op een A viertje of kaart of zo.
De reacties waren destijds overweldigend en ik heb er drie mappen mee gevuld en gegeven aan ze.
De gieter met planten die ik kreeg staat nog steeds op een ereplaatsje in de tuin.
Jullie snappen het wel, mijn bankje met stoeltjes en tafeltje heeft naast een decoratieve functie voor mij ook heel veel meerwaarde door de gesprekken die ik er tot nu toe al gevoerd heb…….

Een goede buur

0002 Arie en Wil Eierengooien mei 2002Dertig jaar geleden kwamen we naast elkaar te wonen, nieuw gebouwde huizen en zoals dat gaat maak je dan kennis met je buren. Wie zou er naast je komen wonen en wat voor mensen zijn het, dat moet je altijd maar afwachten.
Al snel bleek het aardig te klikken tussen ons, we hadden een beetje dezelfde achtergrond, allebei een winkel gehad en nu in zo’n voor mijn gevoel sfeerloos nieuwbouwhuis opnieuw beginnen.
Zowel zij als wij moesten ons huis uit omdat de winkels verkocht waren en deze huizen waren beschikbaar dus maar genomen.
Ze waren ouder dan wij waren, zij zo’n 10 jaar ouder en hij zelfs bijna 20 jaar ouder, maar dat maakte eigenlijk niets uit. 0016 zomer camping 88
Echt niet dat we zo vaak bij elkaar op visite zaten maar even een praatje over het hek, op straat, spontaan even kom wat drinken of met elkaar eten. Je wist als er wat was kon je bij elkaar terecht.
Toen onze zoon geboren werd waren zij al grootouders van kinderen van die leeftijd en de eerste keer dat er iemand op hem paste waren zij het, ze waren gek op hem en hij ging gewoon mee alsof het ook een kleinkind van hen was.
Zo woonden we tien jaar ongeveer naast elkaar, maar onze keus van huis was het nooit geweest. Er was een straat in het dorp waar we graag woonden en toen daar een huis te huur werd aangeboden hebben we er op inschreven en kregen we het meteen.
0002 Wil Kerst 86Het bijzondere van het geval was dat in dat huis de moeder van mijn buurvrouw woonde,  waar zij was opgegroeid en een heel moeilijke jeugd had gehad. Zij had dan ook geen contact meer met haar moeder.
De eerste paar keren dat ze op visite kwam bij ons moest ze echt wel iets overwinnen maar omdat we het huis totaal verbouwd hadden werd het voor haar ook een ander huis en zo bleven we ook na de verhuizing nog goede vrienden.
Kerstmis, Sinterklaas, Oud-en Nieuw waren dagen die we praktisch altijd samen doorbrachten en ook voor onze zoon bleef het een soort opa en oma.
Na mijn scheiding werd het weer anders, mijn ex haakte eigenlijk af en ik bleef goed bevriend nog steeds met hen.
Vandaag zijn ze ook verhuisd, uit het oude huis naar een appartement en heb ik geholpen. Een drukke dag maar het liep als een trein, we hadden een leuk team van 10 mensen om de verhuizing te doen.
Mijn oude buurvrouw, inmiddels best een goede vriendin van me geworden, was in het nieuwe huis met een paar vriendinnen om alles uit te pakken en een plaatsje te geven. Ikzelf was in het oude huis gebleven om de boel aan te sturen. Had van de week al een lijst gemaakt waar wat naar toe moest en in welke volgorde ze het liefst alles daar kreeg.
Vier mannen en een grote bus om alles te verhuizen ( en ze luisterden ook nog naar me 😉 ) Drie keer rijden en als we gewild hadden was het in twee keer over geweest. Wat is dat handig zo’n heel grote bus met laadklep er bij, perfe0059 febr 97ct geregeld.  Terwijl zij weer weggingen met de spullen heb ik nog de laatste dingen uit het huis verwijderd zoals wat vloerbedekking, rolgordijnen en hier en daar haakjes of schroeven. Lampen er af gehaald.
Vanavond na afloop nog met elkaar gegeten, de klus is weer geklaard, de afgelopen weken toch nog wel heel wat tijd ingestoken.
Heb me wel voorgenomen voorlopig geen nieuwe klusjes aan te nemen, eerst mijn eigen zaakjes maar eens op orde gaan brengen en wat meer  gaan ontspannen want het hakt er toch best in hoor dat gesjouw en gedoe allemaal. Maar heel eerlijk vind ik het ook wel leuk om te doen, dat geregel en dingen aanpakken, het ligt me allemaal wel. En ook blij dat we (eind van dit jaar 30 jaar) nog steeds, hoewel al lang geen buren meer toch nog goede vrienden zijn.