2000

VoucherMijn 2000 ste blog, ga jullie weer niet vermoeien met hoe ik begon en waarom dat heb ik al eerder gedaan. Maar toch leuk zo’n getal weer even.
Vandaag was ik uitgenodigd om de voucher voor mijn helikoptervlucht in ontvangst te nemen door de wethouder en daarvoor moest ik naar Schoonhoven.
Nu is dat best te fietsen maar vandaag was het weer niet zo lekker dus maar gezellig samen met zussie in de auto.
We waren expres vroeg gegaan zodat we nog even wat rond konden kijken in Schoonhoven, het is een leuk stadje, bekend natuurlijk van de zilverschool en het zilvermuseum. Daar tegenover het stadhuis nog wat zitten drinken. Was ook nog wel grappig, we vingen een gesprek op van de eigenaar met een paar gasten. Ze hadden het over Lekkerkerk, dat het zo’n gezellig dorp is met aardige mensen. Dat was wel grappig om te horen, dus even de oren gespitst houden van wat hij nog weer zou zeggen er over. Het bleek dat hij zelf in een bekend restaurant daar gewerkt had. En ook daarover vertelde hij nog mooie verhalen. Natuurlijk kon ik mijn mond niet houden om te vertellen dat wij van die leuke Lekkerkerkse mensen waren haha. (Althans ik mijn zus komt uit het buurdorp) Maar het werd een leuk gesprek zo.
We werden allerhartelijkst ontvangen door de wethouder. Ze vertelde dat toen ze zag wie het gewonnen had dat ze het zo leuk vond dat ik het was. Ik was helemaal verbaasd maar toch wel blij om te horen dat iemand zoiets zegt. Een extra cadeautje zo zag ik dat maar.
Gezellig wat zitten praten met een bakje koffie en thee.
Ook over het promoten van de Krimpenerwaard en ik vertelde dat ik via mijn blog ook regelmatig over onze polder schreef.
Kan je dat niet koppelen aan onze Krimpenerwaard site vroeg ze maar ik vertelde dat mijn blog daar te persoonlijk voor was om door iedereen gelezen te worden uit mijn omgeving.
Nou daar praten we nog eens over, zei ze, misschien een andere blog waar verhalen over de Krimpenerwaard in staan. Want het is altijd leuker als een andere er over vertelt dan wanneer wij het als gemeente doen.
Toen in terug naar huis reed zat ik aan het gesprek te denken en opeens kreeg ik een soort lumineus idee. Een goeie deal lijkt me dat. Ik schrijf een blog over de Krimpenerwaard, bijvoorbeeld elke 2 weken een nieuw verhaal met foto’s en als tegenprestatie hoef ik niet meer te solliciteren.  Het idee alleen al dat ik daar van af zou zijn spreekt me bijzonder aan moet ik zeggen. BWethouder en ikovendien ben ik dan ook “verplicht” om eens van mijn vaste rondje af te stappen en andere plaatsen aan te doen. Dat lijkt me ook wel ontzettend leuk eigenlijk.
Nou ja ik hou het even warm, daar is het laatste woord nog niet over gesproken dus.
Al met al was het gewoon een heel leuke middag zo en mijn voucher heb ik binnen dus kan de helikoptervlucht gaan boeken. Mag ook zelf kiezen om het bijvoorbeeld in het voorjaar te doen. Hij blijft geldig zei de wethouder.  En dat is misschien wel een goed idee als alles weer in groei en bloei komt om dat een rondje te gaan vliegen. Ik zie het nog wel……
O ja en die bos bloemen dit ik kreeg heb ik maar aan mijn zus gegeven voor het meegaan en het gebruiken van haar auto………

Mijlpalen…..

seniorennetIk hield het aardig in de gaten tot de laatste dagen, druk druk druk maar had me voorgenomen om bij mijn 1500 blog er iets over te schrijven. Daar ben ik nu al weer te laat voor want dit is mijn 1503e al weer.
Vond die 1500 wel een mijlpaal eigenlijk. Begon op 18-11-2008 voor het eerst te bloggen op seniorenweb. Was toen net gescheiden en begon met alles van me af te schrijven. Heerlijk vond ik het om te doen en kreeg eigenlijk nooit reacties, dat maakte me ook helemaal niets uit.
Later ging ik over naar weblog, een vriend hielp me met het maken van een weblog en daar ging ik meedoen met schrijfuitdagingen en ook lezen bij andere bloggers.Weblog-icon
Er kwamen reacties en ik ging ook reageren en zo leerde ik ook wat mensen digitaal kennen.  En ook digitaal kan je voorkeuren hebben, klikt het met bloggers ook al ken je die eigenlijk helemaal niet in het echie.
En later de overstap gemaakt tot volle tevredenheid naar wordpress, geholpen door Plien, mijn lieve ex collega.
Dat was ook niet de insteek van mijn weblog om mensen te
ontmoeten maar toch ik dat wel een paar keer gebeurd de laatste jaren. Als eerste met Minoesjka waar ik een keer mee ging wandelen op Kinderdijkwordpress. Heel erg leuk en we hebben aardig wat afgekletst. Ook herkenbare dingen omdat we allebei alleen zijn en nu beide baanloos maar ook wel weer genoeg te doen hebben.
Met Kakel heb ik een hele middag bij de Hema zitten beppen, zo ontzettend leuk om haar eens in het echie te ontmoeten. Zij woont heel dicht bij mij in de buurt en we hadden ook nog wat gemeenschappelijke kennissen kwamen we in ons gesprek achter.
En gisteren met Trees op de 50 plus beurs. Alsof we elkaar al jaren kenden zo leuk was het en we moesten echt zeggen nu gaan we de beurs op anders hadden we daar nog zitten praten haha.
Niet mijn insteek toen ik begon met mijn blog maar wel de leuke dingen die er dan bijkomen.
Dingen van me afschrijven, over dingen schrijven vind ik nog steeds leuk om te doen en is misschien een soort therapeutisch voor me al is dat misschien een beetje te veel gezegd.  Door mijn weblog ben ik ook voor mezelf meer gaan schrijven en doen en daar ben ik blij om.  Als ik mensen spreek of dingen meemaak heb ik meteen weer een verhaal in mijn hoofd.
En natuurlijk vind ik reacties hartstikke leuk om te lezen en ook om mee te leven op andere weblogs maar heel egoïstisch gesproken doe ik het wel voor mezelf.
En 1500 berichten in bijna 6 jaar tijd zijn toch heel wat lettertjes. Een half miljoen woorden ruim en zo’n 2 miljoen aanslagen op mijn toetsenbord. (heb mijn oude blogs ook overgezet naar deze blog).  Heel snel even uitgerekend is dat per dag o.68 en nog wat bericht per dag…
In de loop der jaren zijn de volgers, de lezers en de reacties steeds meer geworden. Ook bij mijn tweelingblog dat ik nog steeds heb en waar ik al mijn berichten ook opzet.
In totaal al ruim 100.000 hits en dan reken ik nog niet mee de hits die eerst op weblog stonden want dat zou ik echt niet meer weten. Zo’n 15.000 reacties dat is toch ook mooi.
Niet dat die cijfertjes nou zo heel erg belangrijk zijn maar toch heb ik er wel iets mee met cijfers dus haha vandaar deze statistieken zo even.
Ik weet als ik mijn blog koppel met Facebook ik nog veel meer volgers (nu hartjes beer liefde50 waarvoor dank) en reacties zal krijgen.
Maar ik heb er voor gekozen om mijn blog voor mijn directe omgeving en familie geheim en anoniem te houden zodat ik gewoon lekker kan schrijven zonder er op straat of op familiebijeenkomsten er over aangesproken te worden en dat wil ik maar lekker zo houden.
Dank aan al mijn medebloggers voor het meeleven, support, reacties, positieve, ondersteunende en soms ook kritische woorden. Ik ben er heel blij mee en ik zou zeggen GA ZO DOOR !!!!!!!!!!!!!!  Dat doe ik ook.

 

Mijn tweelingweblog

seniorennetMet het slechte weer van de laatste weken en het feit dat ik me ook de laatste week niet zo lekker voelde heb ik echt heel weinig gefietst de laatste tijd en ik mis het gewoon.
Heerlijk even op de fiets stappen en weggaan en maar kijken waar ik heen fiets en hoe laat ik weet terugkom.
Dus dit weekend schijnt het wat lekkerder te worden en probeer ik wel een poosje op stap te gaan met camera, even kijken hoe het in de polder is momenteel.
Maar dat was niet de titel van mijn blog.
Toen ik nu zo’n 6 jaar geleden ongeveer begon te bloggen was dat bij seniorennet, heel makkelijk om daar een blog te beginnen. Ik kreeg zelden een reactie en het werd ook niet zo vaak bezocht maar dat maakte me ook eigenlijk niet uit. Ik wilde gewoon dingen van me af schrijven en wie het wel of niet las interesseerde me niet zo.
weblogOp een gegeven moment heeft een vriend mij geholpen met een blog te beginnen bij weblog.
Pas toen ik een beetje mee ging doen met schrijfuitdagingen kreeg ik opeens reacties en ging ik zelf ook terug reageren. Moet eerlijk zeggen dat ik dat bij seniorennet ook nooit gedaan had.
Zo ontstonden toch wel een aantal weblogmensen waar ik regelmatig kwam en ze wel zonder te zien toch een beetje leerde kennen.
Mijn weblog op seniorennet heb ik altijd als een tweelingweblog gehouden. En dat kwam ook wel mooi uit toen de ellende bij weblog begon, ik kon gewoon daar doorgaan.
Weer de overstap gemaakt maar WordPress en daar zit ik nu al weer ruim twee jaar met veel plezier.
Nu doet zich de laatste maanden een raar fenomeen voor eigenlijk, normaliter had ik op mijn tweelingweblog zo’n 10 of soms 15 bezoekers per dag maar sinds ik met die 365 dagen uitdagingen begonnen ben is dat drastische gestegen en soms heb ik een zomaar tussen de 100 en 200 bezoekers en dat is toch wel grappig. geboorteweblogMisschien omdat het ook een seniorennet is dat mensen dat leuk vinden om die jeugdherinneringen te lezen. Ik weet het niet.
Alleen nog steeds is er niemand die reageert en ik heb daar ook verder geen blogs die ik bezoek dus die wisselwerking is er dan niet.
Dat heb ik dan wel op WordPress en hoewel dat niet mijn eerste insteek was vind ik het toch wel leuk en lees ik ook graag bij andere blogs. Sommige bloggers zijn ook echt voor me gaan leven en dat is eigenlijk gewoon hartstikke leuk………

De man met de hoed

Gisteren had ik mijn buuf ontvoerd uit haar huis, ze moest voor controle terug naar het ziekenhuis en ik zou even rijden, haar man dit keer thuisgelaten.
We waren snel klaar en allebei waren we hard toe aan een bakje/praatje/lekker leuteren bij de Hema.

En dat hebben we dus gedaan, even heerlijk gekletst, zij is ook best een actief mens en na twee weken in huis gezeten te hebben was ze er hard aan toe om er even uit te gaan.
Nog 5 weken zwachtelen en niet te veel doen had ze er bij gekregen maar ze mag wel weer lopen.

manmethoed1Naast ons aan een tafeltje zat een oudere man een kop erwtensoep te eten, naast hem op zijn tafeltje lag een hoed.
Ik geef het toe, ik heb een zwak voor mannen die een hoed dragen, heb altijd het idee dat deze mannen creatieve mensen zijn.
Misschien is het helemaal niet waar en zijn ze gewoon kaal en zetten ze daarom een hoed op.

Maar goed, we hebben weinig oog en oor voor mensen om ons heen en kletsen aardig wat af, ook ik kom er helemaal van bij.
Als ik opsta om mijn dienblad in het daarvoor bestemde afvoerkastje te plaatsen spreekt de man ons aan.
Hij zegt jullie zaten lekker te praten, niet dat ik geluisterd heb hoor maar ik vond het leuk om te zien. Ik kan ook vaak uren met mijn vriend praten. En hij bekent: Soms kan ik nog langer met mijn vriend praten dan met mijn vrouw omdat ik dan wel eens stil val.

Ik zeg tegen de man dat ik juist wel graag luister als mensen wat te vertellen heb en dat het me inspireert om verhalen daarover te schrijven.
Zo ontstaat een leuk gesprek over ouders met kinderen, weblog, schrijven en geef hem mijn weblogadres, waarom weet ik niet, een opwelling want ik doe het niet gauw maar ik ken hem verder toch niet en wellicht zie ik hem nooit meer.
Kan helemaal genieten van zulke ontmoetingen en onverwachte spontane gesprekken die het leven net een beetje leuker maken.

Plaatje internet bewerkt in photoshop 😉