Gewoon moe…….

De laatste weken had ik toch wel een goed gevulde agenda, best prima natuurlijk maar zo nu en dan is even wat minder ook niet verkeerd. download
Het afgelopen weekend in Apeldoorn was het heel leuk maar ook best vermoeiend.
Mijn fiets is een maand geleden daar gestolen vandaar dat nu alles wordt lopend gedaan wordt. Ik klaag niet hoor, hoewel ik liever fiets is het allemaal wel te doen. (Heb op de kleedjesmarkt bij elke kraam die fietsen verkocht staan kijken of de mijne er niet tussen stond haha)
Maar goed vrijdag ook ik was vroeg al op pad gegaan naar Gouda op de fiets nog even in de stad gelopen en daarna naar het station gefietst (dat is niet zo ver). In Apeldoorn was het mooi weer, na wat gedronken te hebben zei Wim zullen we een eindje gaan lopen en we deden een rondje Paleis het Loo. Een anderhalf uur wandelen, heerlijk hoor zonnetje er bij niets mis mee.
Koningsdag ook alles lopen, twee keer naar de stad, een paar uur buiten bij het café gestaan (ik loop nog liever dan dat ik sta moet ik zeggen) en opnieuw weer naar huis lopen.
Zondag weer naar ’t station lopen (35 minuten ongeveer) uit Gouda weer naar huis fietsen, hele eind wind tegen en ook met een ebike heb je toch ruim een uur die wind op je hoofd.  Thuisgekomen de was nog gedaan en mijn tas weer uitgepakt en opgeruimd.
FotoVandaag moest ik i.p.v. dinsdag werken. Na Koningsdag is het er altijd extra vuil natuurlijk en veel buk en schrobwerk. Had mijn gymnastiek dus wel even gehad. Nog een rondje gefietst en daarna met een dekentje op de bank gaan liggen. En ik sliep volgens mij voordat ik het kussen aanraakte en heb gewoon 3 uur liggen slapen. Voelde me zo ontzettend moe…. niet verwonderlijk natuurlijk.
Ik was er wel aardig van opgeknapt, even een rondje tuin gedaan, hier en daar wat water gegeven in de kas. Alles begint nu heel goed te groeien. De regen buiten en warmte van de afgelopen week heeft alles wel goed gedaan. Ook het onkruid zag ik tiert welig, daar ga ik deze week aan de slag. Lekker op mijn gemakkie geen straf voor me, hopend op een zonnetje er bij.
Toch moet er wel een nieuwe fiets komen in Apeldoorn, heb geen hekel aan wandelen maar dat doe ik dan liever ergens in de natuur dan die straten van en naar station die ik onderhand wel ken. Ik zit zelfs te overwegen om ook daar een Ebike te kopen. Het is daar best allemaal heuvelachtig natuurlijk en de afgelopen jaren hebben we veel gefietst, dat formcartoon_10803_30955949acb86fa0f130cd927085ae3a4859d5a9-1was regelmatig best flink trappen voor me zonder ondersteuning. Ik kreeg een flinke meevaller van de belastingen. Heb al geïnformeerd wat het stallen op het station kost en dat viel me mee 75,00 voor het hele jaar. Het lijkt me heerlijk als ik daar kom en die fiets staat daar gewoon voor me klaar zodat we van de zomer daar weer heerlijk kunnen gaan fietsen en ook wat verder de omgeving gaan verkennen. Vind het altijd wel moeilijk zo’n beslissing om voor mezelf zoveel geld uit te geven, de meter begint toch wel door te slaan naar wel doen. Nog een nachtje slapen er over. Fijn vooruitzicht nu drie dagen even niet werken en wat leuke dingen voor mezelf doen.
Plaatjes www.

Avondje wellness

Vanmorgen voor het eerst weer mijn schoonmaakwerk op gepakt en ik moet zeggen, het viel me gewoon 100 % mee wat ik kon en waar ik nog moeite mee had. En ik had er ook gewoon heel veel zin in om weer te beginnen. Het zijn maar een paar uurtjes werken maar toch.
Mijn werkgevers waren ook blij dat ik er weer was en hun weer wat extra werk uit handen nam.
Ik had afgesproken dat ik een extra pauze zou nemen tussendoor en dat heb ik ook gedaan.
Weer een stapje genomen, verder niet heel veel meer gedaan vandaag, ik word gewoon nog een keer verstandig.
Had om een uur of half 6 nog geen zin om te gaan eten dus ik dacht, lekker even onder de zonnebank, heerlijk en dat heb ik gedaan. Even een paar uurtjes wellness thuis.
Mijn haar een maskertje gegeven, onder de zonnebank,  douchen, scrubben, oliën. Nagels knippen en vijlen, gezichtsmasker. Moet nodig naar de kapper, mijn eigen kapster is drie weken naar Bali de geluksvogel dus maar een keer een andere kapster op gaan zoeken.
En dan gemakkelijke kleding aan, het was inmiddels donker toen ik weer beneden kwam, kaarsjes aan, open haard (nepperd maar zo’n gezellig gezicht).
Salade gemaakt met nog gebakken aardappelen uit de oven, kopje verse muntthee.
Lekker op de bank genesteld en even niets meer. Na het eten lekker tuttig gaan zitten haken aan mijn sprei die bijna af is , nou ja bijna nog wel een paar weken haken om hem af te werken en ondertussen wat tv kijken naar programma’s die er even niet toe doen.
Gisteren bij mijn tafelmissie vond ik bij het opruimen ook een spreuk die ik ooit kocht bij het Kruidvat voor maar 1 euro maar ik vond hem zo mooi en helemaal waar. En gisteren heb ik hem meteen maar een plaatsje gegeven in mijn kamer.

forward

De ouwe pindapot

PindapotIk weet niet anders dan dat er een rode pindapot op het hoekje van de bar stond in het café in ons dorp waar ik ongeveer opgegroeid ben.
In mijn verkeringstijd gingen we daar naar toe met een groep jongelui. De jongens gingen vaak biljarten en wij meiden zaten er dan wat te kletsen of te kaarten.
Jaren later ging inmiddels mijn man er naar een biljartvereniging. Ook dan gingen “de vrouwen” regelmatig mee om te kaarten of andere spelletjes te doen.
Met Koninginnedag en Hemelvaartsdag kwam iedereen naar “de dijk” waar het café gevestigd is.
We kenden de eigenaar goed en op een gegeven moment toen hij begon met maaltijden vroeg hij of ik bij hem wilde komen werken. Dat deed ik, zegde mijn baan als receptioniste op. Een ontzettend leuke tijd. Meestal uit het werk kwam er een groep mannen nog een biertje drinken voordat ze weer naar huis gingen om te eten. Soms ook wel een biertje te veel en koud eten denk ik zomaar.  Maar gezellig was het altijd wel.
Na een jaar verkocht de eigenaar zijn zaak en de nieuwe eigenaars gingen het samen doen en hadden geen personeel in het café meer nodig. Wel iemand om schoon te maken en dat ben ik toen naast mijn andere werkzaamheden gaan doen twee ochtenden in de week.
Mijn kind was nog klein en kwam daar tussen de middag eten uit school. Zelf had het stel een baby van 9 maanden die ik nog de fles gegeven heb. Die twee groeiden zo samen op als broer en zus eigenlijk.  Maar ik dwaal af.
Zeventien jaar werkte ik er toen ik fulltime ging werken en stopte. In die jaren had ik aardig wat keren die pindapot schoon gemaakt. Altijd met veel plezier. Zo’n pot zat altijd vol met vet. De munten die onderin kwamen plakten van het vet aan elkaar vast. Maar ook wel leuk als ie daarna weer glanzend in het café stond.
Een grote rode pot met een glazen bol waaruit je een handje pinda’s kon pakken (kopen). Er zat namelijke een ruimte in om geld in te stoppen. Niet iedereen deed dat en menig handje pinda’s verdween zonder betalen in de hongerige magen.
Een keer was de pot ooit gestolen. De eigenaresse wist nog welke groep jongelui er die avond gezeten hadden. Ze sprak er een aan en zei, jullie zorgen er voor dat ie weer terug komt anders komen jullie er allemaal niet meer in. Ik hoef niet te weten wie het gedaan heeft maar hij moet terug komen. En dat gebeurde. Toen ik er niet meer werkte is de glazen bol kapot gevallen. Ik vond het jammer en de keren dat ik nog wel eens kwam en ik de keuken soms iets pakte (was er tenslotte kind aan huis nog steeds) vond ik het altijd jammer van die pindapot. Had zelf ook internet ook al eens zitten zoeken voor een nieuwe glazen bol er voor maar niet kunnen vinden. De pot verdween dus uit het café.
Nadat ik mijn werk kwijtraakte vroeg de eigenaar of ik weer een paar uurtjes in de week wilde komen helpen voor de extra klusjes en dat doe ik dus nu weer.
Afgelopen maand was de eigenaresse jarig en toen ik binnenkwam zag ik opeens de pindapot er weer staan. Helemaal mooi, glanzend en opgeknapt.
Een van de bezoekers van het café waarmee ze wel eens over die pindapot had gepraat had hem meegenomen. Een bol van een oude tuinlantaarn had hij op maat gemaakt. De pot helemaal schoongemaakt. Het mechanisme waarvan een veertje kapot was weer gemaakt en de pot opnieuw vlammend rood geschilderd. Pindapot2Het oude beestje kreeg weer zijn eigen plekkie op het hoekje van de bar. Nu wel voorzien van een ketting zodat niemand hem meer mee kan nemen. Ik vind het zo leuk dat deze bijna 100 jarige pot (dacht dat ze zei dat ie van 1917 was maar kan er een jaar naast zitten) weer op zijn ouwe vertrouwde plekkie staat daar. Uit nostalgisch oogpunt had de man de kwartjes, dubbeltje en stuivers die er nog in zaten schoongemaakt en er weer ingedaan. Of de huidige euromunten er ook in kunnen weet ik eigenlijk niet. De pinda’s die er in zitten vind ik nog steeds niet lekker smaken maar daar gaat het eigenlijk niet om. Hij hoort daar gewoon.

Solliciteren, je moet solliciteren

solliciteren 1Ja ik moet inderdaad solliciteren en wel vijf sollicitaties in de maand.  Bij het UWV moest ik iedere week een sollicitatie doen en ze dan per vier weken doorgeven. Van een medewerker daar hoorde ik off the record dat dit iets is waar streng naar gekeken wordt, niet eens waar je gesolliciteerd hebt of zo maar dat er wel vier ingevuld zijn. Dan zegt het systeem uitbetalen en zijn ze niet ingevuld begint het te haperen en komen er vragen. En terecht natuurlijk.
Nou ja nu bij de gemeente hoef ik het nergens op te geven waar ik gesolliciteerd heb, dus geen stok achter de deur. Ze kunnen je wel oproepen en dan moet ik aan kunnen tonen waar ik gesolliciteerd heb. Het hoofd sociale zaken, een oud collega van me, vertelde me dat er bij de die uitkering die ik krijg speciaal voor oudere werklozen niet zo heel streng gekeken wordt of iets voor die mensen gedaan wordt om ze weer aan het werk te krijgen
De eerste tijd nadat ik ontslagen was, was ik heel fanatiek aan het solliciteren, verschillende manieren, via netwerken, via open sollicitaties bij bedrijven die ik kende en beter nog mij kenden of gewoon reageren op advertenties.
Een keer werd in uitgenodigd voor een gesprek, werd daar aangenomen op oproepbasis in een zorginstelling maar de dag voor de ondertekening werd het weer afgeblazen.
sollciterenInmiddels ben ik weer 3 jaar ouder dus de kans dat ik nog ergens aan de slag komt lijkt me minimaal. En heel eerlijk moet ik zeggen het zal me ook weer vies tegenvallen om vier dagen om zeven uur ’s morgens in de auto te zitten om dan zo rond 6 uur weer thuis te komen zoals ik dat bij mijn vorige baan deed. Met daarnaast nog mijn werk voor de krant.
Maar goed afgelopen week mijn sollicitaties voor mei gedaan, de eerste kwam de volgende morgen om 8 uur al terug. De andere volgden niet al te veel later.
Erg origineel zijn ze niet in hun verklaring, ik pas niet in het profiel, er waren veel sollicitaties enz. enz.
Eigenlijk doet het me helemaal niets meer hoor, ik zie het en denk, goh toch nog een reactie terug.
Alleen die ene die ik terugkreeg kreeg ik wel even een vies gevoel van in mijn mond.
De gebruikelijk zin van uw profiel past niet aan bij de opdrachtgever bla bla bla. En gevolgd door. “En we hebben gekeken in ons bestand en er helemaal geen vacatures gevonden die aansluiten bij uw profiel. U kunt zich beter via ….. (ander uitzendbureau) in schrijven wellicht staan daar vacatures die meer aansluiten bij uw profiel”.
Dacht echt van hé, mag ik bij jullie niet meer solliciteren of wat moet ik daar nou uit begrijpen, misschien denk ik te negatief maar echt leuk klonk het niet.
Moet wel zeggen dat mijn leven momenteel gewoon weer goed gevuld is, mijn schuldgevoel dat ik geen volledige baan heb ik helemaal weg.
Werk nog freelance bij de krant en bij een klein baantje in een café en daarnaast doe ik veel voor mijn moeder, de was en de tuin.  Ben vrijwilliger bij het jeugd werk en de RTV Krimpenerwaard.
Als het nodig is ben ik ook wel in touw bij vrienden of andere familie dus voel me totaal niet nutteloos of minder dan iemand die wel een baan heeft. Alleen krijg ik geen geld voor die vrijwillige klusseloesje baann dus heb ik die aanvulling op mijn salaris nodig om rond te kunnen komen. Ben dus wel baanloos maar niet echt werkeloos, sterker nog heb het idee dat ik nog meer deed dan toen ik werkte.
Hoop dit jaar 63 te worden en eigenlijk vind ik het belachelijk dat ik nog steeds moet solliciteren. Snap best dat een bedrijf niet iemand in gaat werken die over een paar jaar toch weer met pensioen gaat.
Maar behandel iemand die solliciteert ook wel met respect, ik had ook veel liever mijn baan gehouden en mijn eigen kostje verdiend maar helaas is dat niet zo dus maak ik er maar het beste van.

Plaatjes internet

Het voelt anders…..

Tuin 3Eigenlijk is het wel gek dat zo’n Paaszondag toch anders aanvoelt als een gewone zondag.
Ik weet niet hoe dat komt, misschien wordt het ook een beetje aangepraat door de commercie of het feit dat veel mensen van alles gaan doen met Pasen en dat heb ik zelf ook wel eens gedaan natuurlijk.
Dit jaar niet, tenminste niet eerste Paasdag, had met niemand wat afgesproken en hoewel ik bijna iedere zondag gewoon alleen thuis ben of ergens heen ga fietsen of wat rommelen in huis, vandaag voelde het vandaag toch anders aan. Tuintje1
Dus maar gedaan alsof het een gewone zondag was (wat het in feite ook is), de wassen gedraaid opgehangen lekker buiten en het werd mooi weer dus de keuze tussen gaan fietsen of in de tuin werken en voor het laatste gekozen.
Wilde al heel lang een stukje van mijn tuin voorzien van een afscheiding, had nog voldoende materiaal om dat te maken. Er zat iets in de weg, een heel zware trottoirband die er dus uit moest.
Gaan graven en met twee schoppen de balk een stukje omhoog gekregen en even flink kracht zetten en omver gegooid, zo die was weg.
Mus 6Toen begonnen met het aanbrengen van de nieuwe afscheiding. Best nog een klus om te doen.
Eerst alles weggraven en dan alles weer vast gaan zetten en ook nog natuurlijk waterpas en recht maken.  Maar ook wel leuk om te doen hoor, een uitdaging. Dit deel bemest en daar ga ik wat groentes verbouwen. Het warmte gedeelte van de tuin is het. Mus3
Had fans genoeg hoor, steeds zag ik weer nieuwe vogels op het hek zitten, wachtend tot ik misschien even wegging om de heerlijke wormen die naar boven kwamen op te eten. Vooral de merels werden steeds brutaler en vlogen niet eens meer weg terwijl ik bezig was, zo leuk om te zien. Merel2En natuurlijk had ik mijn camera klaar om wat foto’s te maken er van. Het leek wel of de ene merel gewoon tegen me zat te kletsen.  En natuurlijk kletste ik gewoon terug haha.
Merel5Half zeven was ik klaar en ging nog even lekker in de tuin zitten, de muziek die heel de middag zachtjes aangestaan had stopte er opeens mee, zo raar zonder dat ik ergens aanzat en ik kreeg een mooi merelconcert. Veel mooier dan de radio.
En vanavond natuurlijk kijken naar de Miljoenenjacht hoor. Onze tribune was veel in beeld en zelf was ik ook een keer close in beeld. De zus van mijn schoondochter had een foto van de televisie gemaakt zo grappig. MiljoenenjachtOp whatsapp leefde de hele groep van het kinderwerk mee en ook mijn zoon en schoondochter appten en mijn zus stuurde iedere keer sms’jes.
Zo leuk was het. Al met al een goeie eerste Paasdag al voelde het toch wat anders aan als een gewone zondag.  Morgen ben ik uitgenodigd om te eten dus ook gezellig (hoop ik) heb er in ieder geval wel zin in.

Verstand op nul…….

slapie doenPrecies drie weken geleden begon ik met het schuurwerk in mijn keuken en vanmorgen heb ik de laatste dingen geverfd.  Wat was ik blij vanmorgen toen ik opkwam dat ik gisteren het plafond en de muren geverfd had zeg. Misschien hier en daar nog een beetje bij tippen morgen als alles goed droog is en ik het kan bekijken bij daglicht maar dan is het toch klaar.
Als ik zo mijn dagboek doorlees zie ik dat ik naast het verven en alles daarbij komende werkzaamheden toch nog gewoon veel gefietst heb en op zijn tijd wat rust genomen heb.
Maar toch bleef deze drie weken mijn hoofd voor mijn gevoel constant doorwerken, wat moet ik nog, wat ga ik doen en thuis vond ik voor mezelf weinig rust. Iedere keer pakte ik weer wat aan.
Wel heb ik heel goed geslapen deze drie weken, behalve vannacht toen ik voor het eerst weer wakker lag, en dat had ik ook wel even nodig.
Gewoon verstand op nul en doorgaan, om 11 uur in bed en slapen zonder na te hoeven denken over alles. Een prima remedie en misschien dat ik daardoor wel zo hard door gegaan ben omdat ik het even nodig had om goed te kunnen slapen.
Had daarvoor best wat slapeloze nachten gehad en veel liggen piekeren en dat is ook niet goed.
Als ik niet goed in mijn vel zit of ergens verdrietig over ben dan is voor mij de beste remedie, hard werken en bezig zijn. En dat werkte ook nu weer.
Niet dat ik het dan kwijt ben maar de focus is er even vanaf en dat geeft me toch een soort ontspanning.
Bij het opruimen van mijn prikbord in de keuken las ik ook een aantal briefjes van de Daila Lama van een scheurkalender die ik ooit van de eerste vriendin van mijn zoon had gekregen en waarvan ik een paar mooie voor mezelf had bewaard.
Nu was het voor mij wel tijd om ze op te ruimen maar deze ene wil ik jullie niet onthouden, die plak ik nog maar even in mijn dagboek.
Daila lamaOude vrienden verdwijnen, nieuwe vrienden verschijnen.
Het is net als met de dagen.
Een oude dag gaat voorbij, een nieuwe komt.
Het is belangrijk hem zinvol te maken: een zinvolle vriend of een zinvolle dag.
En dat heb ik de afgelopen jaren wel ervaren, soms ben je verdrietig iemand kwijt te raken maar altijd (in ieder geval in mijn geval) komt daar toch weer een ander vaak voor terug.
En daar moet ik dus voortaan maar aan denken als ik weer eens een keer niet kan slapen.

Drukke dagen voor Kerstmis

agendaGisteren deed ik mijn agenda van deze week open en zag dat alle dagen helemaal gevuld zijn met activiteiten.  Mijn kleine baantje dat iets groter geworden is, mijn werk voor de krant, vrijwilligerswerk, naar mijn moeder. Vanavond nog even naar de kapper geweest.
Omdat al onze gemeenten opgeheven worden worden er 4 afscheidsfeestdagen georganiseerd. Een voor de senioren en hoewel ik zelf tot de doelgroep behoor ga ik daar altijd als vrijwilliger koffie inschenken. Dat is zo gezellig en leuk om te doen. Daarnaast ga ik als vrijwilliger van het jeugdwerk ook helpen bij de ochtend die voor de kinderen van de scholen georganiseerd is. Daarvoor had ik bedrijven benaderd om te vragen of ze mee wilden doen en de kinderen ontvangen en iets vertellen over hun bedrijf. Zo leuk om te doen dat geregel, en zeker als het dan allemaal ook lukt, dat ligt me wel.
Heb nog een interview met onze burgemeester morgen, die neemt ook afscheid, zij was gekomen als interim burgemeester voor drie jaar maar is er inmiddels 7 jaar al weer. Ben haar natuurlijk bij allerlei gelegenheden veel tegengekomen en het is een ontzettend leuk mens.
fusiefeest-fbEn dan is er vrijdagavond en zaterdagavond nog twee feestavonden met artiesten waar ik ook naar toe ga.  Een meer dan goed gevulde week dus en op een of andere manier schakel ik dan automatisch over op “even niets uitstellen modus” zoals ik ook altijd te werk ging toen ik nog fulltime werkte.
Meteen alles opruimen, zorgen dat alles voor de volgende dag klaar staat, voorwerken, niets uitstellen, zelfs redelijk op tijd naar bed gaan en dat lukt me weer aardig moet ik zeggen en voelt ook wel goed aan.
Hou wel van die hectiek.
En vanmorgen werd ik gebeld door de gemeente dat ik geen bijstand krijg maar een andere regeling die aansluit op de WW. Het is een hogere uitkering, mag nog een deel van mijn inkomen houden en er wordt niet gekeken naar vermogen zoals spaargeld e.d.
Ik ben er heel blij mee, ga de vlag nog niet uitsteken, blijf tenslotte een steenbok en die willen het altijd eerst wel zwart of wit hebben. Maar als ik dat heb ga ik wel even heel hard staan juichen. Ik weet best dat geld niet gelukkig maakt, maar het maakt sommige dingen wel iets gemakkelijker.
Ik bel mijn zoon en die is ook zo ontzettend en oprecht blij voor me “Eindelijk eens iets voor je wat in orde lijkt te komen mam” zeg hij. bliiiiiiiiiii
Dat wordt dus even uitkijken naar de post en misschien een mooi vooruitzicht al vast voor het nieuwe jaar.
Dus als ik even geen blogs lees en reageer, het komt wel weer maar deze week zal het echt mondjesmaat zijn.