Zoek en gij zult vinden……

Zoeken1Zal best niet de enige zijn die wel eens wat kwijt is hoewel het bij mij de laatste tijd best heel erg meevalt. Alleen deze week had ik wel twee dingen opeens die spoorloos verdwenen waren.
Ik had bij de Hema een ticket gekocht voor dierentuin Blijdorp, kostte maar 13 euro en normaal kost een kaartje iets van 22 euro en ik wilde tussen nu en nog een aantal weken toch weer eens een keer gaan kijken daar.
Nergens dat mailtje meer te vinden met een bijlage om af te drukken. Snapte er echt niets van.
Een zoekmachine er op gezet, in allerlei mappen zitten kijken maar kon het echt niet vinden.
Opeens dacht ik kijken op mijn bankrekening wanneer het afgeschreven is en ga zoeken op die datum en verdraaid ergens in mijn map verwijderde e-mails dook ie toch opeens weer op.
Vanmorgen was ik  redelijk op tijd voor de zondag op want ik wilde nog een aantal artikelen voor de krant in alle rust schrijven zonder vanavond weer met druk op de ketel alles te hoeven doen.
Had een interview gehad met een startend ondernemer en ik kon het echt nergens vinden.
En eigenlijk ben ik best wel eens wat kwijt maar papieren heb ik wel een strikte route voor wichelroedesvan tas/ brievenbus naar verdeelbakjes boven mijn computer maar kon het nu echt niet vinden.
Wist dat ik mijn oud papierdoos vorige week niet weggedaan had dus het moest nog ergens in huis zijn, dat kon niet anders. Had nog een visitekaartje gekregen van die man.
Nou heb ik best een goed geheugen voor gesprekken en een grote duim haha dus ook zonder mijn aantekeningen had ik er wel een verhaal van kunnen maken maar toch de steekwoorden en dingen op de achtergrond zijn toch wel gemakkelijk dan.
Dus maar weer opnieuw alles gaan zoeken, alle notitieblokjes nakijken, mijn fototas helemaal omkeren en verdraaid in een vakje waar ik eigenlijk nooit papieren stop zat het kladblokje met aantekeningen van het gesprek.
Inderdaad stonden er niet veel dingen op die ik me niet meer herinnerde maar toch wel een goed gevoel dat het gewoon niet weg kon zijn.
Wel zonde van de tijd dat zoeken, aan de andere kant zijn mijn papieren meteen eens uitgezocht en kunnen morgen bij de weg als ze de oude kranten op komen halen. Dus iets kwijtmaken kan ook weer zorgen voor een opruimactie. Hoefde de Heilige Antonius niet aan te roepen dus hoefde ik hem ook niet te bedanken.Ook mijn wichelroede kon in de doos blijven vandaag lukte het me ook zonder die hulpmiddelen om ze allebei weer te vinden.  antonius

  • In katholieke kringen wordt Antonius aangeroepen om kwijtgeraakte zaken terug te vinden met de volgende woorden: “Heilige Antonius, beste vrind, maak dat ik m’n … vind” of “Heilige Antonius, lieve sint, zorg dat ik m’n … vind” of “Sint Antonius, heilige man maak dat ik mijn … vinden kan”. Als het voorwerp is teruggevonden moet men de Heilige Antonius bedanken.  (wikipedia)

Een moeilijk verhaal……

visueel denkenDit wordt een moeilijk verhaal, soms snap ik dit soort dingen ook zelf niet helemaal, maar het is wel zo. Kijk dat is al de eerste moeilijke nietszeggende zin dus.
Ik probeer het uit te leggen zonder al te veel af te dwalen en zijsporen te pakken.
Vanmorgen ging ik werken bij mijn ieniemienie baantje. Ik nam mijn fototas mee want daarna had ik een 100 jarige waar ik naar toe zou gaan voor de krant.
Toen ik klaar was stopte ik mijn telefoon in mijn tas, altijd op dezelfde plaats, en zeg tegen mijn werkgever, hé mijn portemonnee zit er niet in. “Ik zie hem ook nergens” zegt hij “maar moet je betalen aan die 100 jarige voor haar verhaal” grapt hij nog tegen me.
Ik lach en antwoord dat hij dan wel thuis zal zijn.
Ga naar de 100 jarige en daarna weer naar huis en ga wel meteen op zoek.
Nu ben ik iemand van kastjes, laatjes, kastjes en nog eens kastjes om alles op te ruimen zodat het uit het zicht is maar nergens te vinden. Onder de bank tussen de bank, afijn iemand die ooit zijn portemonnee kwijt is geweest weet hoe dat werkt.rijbewijs
Noppes, ik ben helemaal niet in paniek, er zat niet veel geld in hooguit 20 euro maar wel natuurlijk al mijn pasjes en dat soort dingen, rijbewijs. Nou ja niet echt lekker dus.
Voor alle zekerheid ga ik mijn bankpas maar blokkeren, had wel gekeken op mijn rekening en niets geks gezien. (behalve dat ze weer eens een keer mijn ww niet op tijd gestort hadden).
Nog steeds ben ik er van overtuigd dat ik mijn portemonnee niet verloren ben of ergens heb laten liggen, ik kan dat gevoel niet verklaren, dat gewoon weten dat het zo is.
Ik bel mijn zus en die zegt, heb je al je wichelroede gebruikt. Die kochten we ooit bij een heks en daarmee kan je volgens zeggen alles opsporen wat je kwijt bent. Wij gebruiken het regelmatig als grapje samen als we weer eens wat kwijt zijn, een familiaire kwestie.
Maar de vorige keer vond ik wel mijn portemonnee er mee. Tja misschien raak ik daarom niet zo gauw in paniek, het is al eerder gebeurd.
Nu komt dus het ingewikkelde van het verhaal. Ik geloof niet dat de wichelroede mijn portemonnee kan vinden maar wel geloof ik dat wanneer je zo’n wichelroede pakt, je daarna gaat “aarden” en ontspannen en daardowichelroedersor ga je volgens mij anders denken.
Dat probeerde ik vanmiddag ook te doen, zonder wichelroede. Ik ging op de bank zitten en ging visualiseren wanneer ik mijn portemonnee voor het laatst gebruikt had en kwam uit bij een winkel waar ik gisteren wat gekocht had. Als een film zag ik dat ik de bon in mijn portemonnee opborg en meenam. Dat kon dus niet.
Ik volgde het spoor van mijn portemonnee in gedachte verder en bedacht dat vanmorgen toen ik mijn telefoon in mijn tas stopte mijn portemonnee er nog inzat, anders zou ik het toen al opgemerkt hebben.
Hij moest dus toch op mijn werk zijn. Ik stapte op de fiets, belde aan en liep zo naar de plek toe waar hij lag. Op een of andere manier wist ik gewoon waar hij lag. Mijn werkgever zei verbaasd hoe weet je dat. Ik zei het kon niet anders dan dat hij hier was.
Eigenlijk was ik helemaal niet verrast om hem daar te vinden. Ik denk dat het zo werkt dat wanneer je gaat lopen zoeken je denkt  ik ben hem kwijt je negatief denkt en wanneer je even probeert te ontspannen je gedachten weer beter en positief gaan werken.
Heel blij dat ik hem weer gevonden had natuurlijk. Vanmiddag boodschappen gaan doen, helemaal geen erg in dat mijn pas het niet meer deed dus net genoeg portemonneegeld nog in mijn portemonnee gelukkig ;). Zal ff wennen zijn zonder pas deze week want ik ben echt een pinner. Maar goed dan kan ik ook niet veel uitgeven,dat is dan weer mooi meegenomen.

Geloven of niet ??

Van de zomer toen we op vakantie gingen vond ik een foldertjeIMG_7721 van de Margarita de heks van Appelscha en ik wilde daar erg graag naar toe gaan, mijn zusje vond het ook wel leuk.
Alleen toen bleek dus dat omdat het boven de 30 graden was de tuin ’s middags gesloten en alleen ’s avonds open.
Na een heel warme dag in Appelscha doorgebracht te hebben wilde ik alsnog maar het was nog een kilometer of zes fietsen en mijn zus is niet zo’n fietser maar toch ze ging mee omdat ze wist dat ik het zo leuk vond. http://www.heksehoeve.com/

En het was leuk, een grote tuin met allerlei opdrachten en rituelen, spirituele zaken, allerlei kruiden en wetenswaardigheden over planten, bomen en bloemen.
Ik vond het echt heel erg leuk (behalve de horzels die me ongeveer lek staken en waar zelfs de heks geen doeltreffende kruiden tegen wist) en we hebben veel van die opdrachten gedaan.
Het is ook wel een commerciële heks, met een winkeltje en producten die ze verkoopt en we konden er heerlijk koffie met iets lekkers nuttigen in de theetuin.

IMG_7695Tussen de opdrachten door leerden we ook omgaan met de wichelroede en ik vond dat wonderbaarlijk, ook een beetje ongelooflijk eigenlijk maar heel leuk.
Ik kocht een set wichelroedes en we gingen weer naar huis toe. Volgens haar zeggen zou ik alles wat ik kwijt ben daarmee op kunnen zoeken. En dat leek me dus wel wat.

Afgelopen woensdag was ik mijn portemonnee kwijt, kon hem echt nergens vinden, alle laatjes, kastjes en plaatsjes waar hij kon zijn nagekeken, nergens te vinden. Ik wist zeker dat hij in huis was want ik had hem ergens snel neergelegd, wist ik nog, omdat ik weg moest.
En opeens dacht ik, hé mijn wichelroedes dus ik zocht ze op en ging er mee aan de slag zoals ik dat geleerd had.
De wichelroedes wezen naar mijn kelderkast of ik nu links of rechtsom ging, van allebei de kanten wezen ze deze kant op. Ik geloofde er niets van. Daar had ik hem echt niet neergelegd dat wist ik zeker. Toch ging ik kijken op de planken maar kon niets vinden.

Ik ruimde de wichelroedes weer op en dacht, geloof IMG_7718je daar nou echt in die onzin.
Dan maar weg zonder portemonnee dacht ik en ik pakte uit de kelderkast een kauwgommetje voor onderweg op de fiets en opeens zag ik daar mijn tas met haakwerk hangen en ik dacht. Daar zit ie in en verdraaid daar zat ie echt in, opeens wist ik het weer, gauw, gauw weg en maar even in die tas gestopt die in de kamer stond zodat hij niet open en bloot op tafel zou liggen.
De wichelroedes hadden toch gelijk gehad. Geloof ik het of niet, ik weet het soms nog niet maar het werkte wel en wat maakt het mij dan ook uit eigenlijk.

Het onvolmaakte……

Owichelroedp een of andere manier heb ik altijd meer op met mensen die een beetje worstelend door het leven moeten, misschien ook omdat mijn pad ook niet over rozen ging/gaat, ik weet het niet.

Vooral met kinderen heb ik dat ook in het Huttendorp ga ik altijd even buurten bij die kinderen.

Zo heeft mijn zus een kleinzoon Mark, vanaf het begin had ik iets met dat joch en dat was helemaal wederzijds. Hij zit in het bijzonder onderwijs, heeft een bijdehand oudere zus, is zwaar dyslectisch maar het is een opmerkzaam en zeker geen dom kind.

Zo sprak hij een keer met mij over zijn dyslexie, heel serieus voor een joch dat toen denk ik 7 jaar was. En ik zei dat iedereen anders was maar dat hij ook heel speciale dingen had die hij weer goed kon. Hij liet het allemaal over zich heen komen en sloot het gesprek af met de woorden “Ja maar het is wel lastig”.

Sinds een half jaar wonen zijn ouders op een oude boerderij die helemaal verbouwd is met een groot stuk grond eromheen. Een ideale locatie voor zo’n joch en hij heeft daar zijn eigen groentetuintje, ondersteund door zijn opa die ook graag tuiniert.

Vorige week was ik met mijn zus en Mark en zijn zus wezen winkelen en ik had heel zacht aan mijn zus gevraagd of ik hem even mee mocht nemen want hij had verteld dat hij zo graag mijn kasje wilde zien en wat er in groeide. Mijn zus vond het geen probleem en Mark was in de wolken dat hij mee mocht.

Bij mij thuis gingen we de tuin inspecteren en vertelde hij me dingen die ik beter anders kan doen en samen maakten we met duck tape een stok vast voor mijn tomatenplanten. (oké, dat waaide al snel weer om maar een kniesoor die daar op let).

Ik leerde hem trucjes zoals in een sinaasappelschil knijpen zodat de kaarsvlam gaat spetteren en we gingen water zoeken met de wichelroedes.
Heerlijk zo’n joch, met mijn zoon en neefjes deed ik ook altijd van die trucjes die wij vroeger thuis ook allemaal deden en van elkaar leerden.

Ik weet dat computers niet weg te denken zijn, ook voor mij niet,maar als ik dan bij mijn zulaptopss ben en haar kleinkinderen zijn daar en tegenwoordig haar vriend ook en ze zitten voor het grootste gedeelte van de tijd allemaal achter een laptop snap ik dat echt niet. Ga wat leuks met die kids doen, gewone spelletjes met elkaar aan tafel, neem ze eens mee naar buiten. Maar goed ieder mens is anders en ze komen graag bij mijn zus dus niets mis mee denk ik dan maar.
Zo als vroeger zal het nooit worden maar een klein beetje is toch niets mis mee.