Het slakkendilemma

slVanmiddag heel de middag bij mijn moeder in de tuin gaan werken. Had er onwijs veel zin in na best al weer een drukke week werken vind ik dat heel ontspannend. Het was mooi weer om te tuinieren en het was ook wel hard nodig hoor moet ik zeggen.
Had al een aantal weken niets gedaan zowel in mijn eigen tuin als in mijn moeders tuin dus het onkruid en de inmiddels al weer uitgebloeide planten konden wel wat snoeiwerk gebruiken.
Twee groene containers vol bij mijn moeder weggewerkt en nog maar een hoek van de tuin klaar. Een plant leek wel een slakkenparadijs.
En heel stom maar hoe lastig ik die beesten soms ook vind in de tuin, eigenlijk zijn ze gewoon prachtig met zoveel verschillende kleuren en soorten.
Gunde mezelf geen tijd om foto’s te maken want dan weet ik het wel, dan komt er nog niets uit mijn handen, maar eigenlijk vond ik het ook wel weer jammer.
Komt nog wel, er is nog genoeg te doen daar in die tuin.
Denk dat er echt tientallen in de groene container zijn verdwenen en bij mij roept dat altijd associaties op met vernietiging en mijn gevoel zegt gewoon dat die slakken ook een rol is het totale ecologische systeem hebben. Bovendien eten vogels ze ook graag op.
Maar wat moet ik er anders mee, ze doodmaken vind ik ook weer zonde en het waren er zo veel dat ik ze ook niet van die planten af kan gaan halen. Mijn broer gooide ze altijd in het water achter het huis maar dat vind ik ook weer niks.
Vroeger liep ik altijd slakken te rapen in de tuin, deed ze in een emmer en bracht ze dan naar een park toe waar ik ze weer losliet. Of de gemeente daar blij mee was weet ik ook niet. Of ingegraven bakjes met bier er in maar dat vond ik ook zo’n vieze boel worden.
In mijn eigen tuin heb ik ook wel slakken maar lang niet zoveel als bij mijn moeder.
Heb zelf een middel verzonnen dat redelijk goed werkt en zelfs mijn hosta’s waren dit jaar amper aangevreten.
Ik bewaar het hele jaar koffieprut en eierschillen, die droog ik in een bakje en daarna maak ik ze fijn met een staafmixer en als ik dan een grote bak vol heb gooi ik het in het voorjaar rondom de planten die ze het liefst eten zoals de hosta’s.  Ze hebben daar volgens mij een hekel aan en mijden die planten dan ook. En de kalk is ook nog eens goed voor de tuin.
Ja, in die container zullen ze ook wel doodgaan, slaik weet ook, er blijven er genoeg over maar toch diep in mijn hart vind ik het toch zonde van die mooie beestjes.
Wat doen jullie met/tegen slakken?

Had zelfs geen slakkenfoto’s in mijn archief dus maar een paar plaatjes van internet. 

l’histoire se répète

GeraniumsVanmorgen weer naar mijn moeder gegaan om in de tuin te gaan werken. Ik moet nog een hoekje onkruidvrij maken van zevenblad maar inmiddels zijn de “echte” planten al zo groot geworden dat het onkruid niet meer opvalt. De straat achterom is mij al weken een doorn in het oog door het onkruid dat tussen de tegels staat en ik besluit dat eerst maar weg te gaan halen. Mijn moeder woont op een prachtige locatie met achter haar een groot water en ze kijkt zo uit over de polder. Het waren en zijn nog altijd heel geliefde huizen bij de mensen want ze heeft alles gelijkvloers (er is wel een grote zolder en slaapkamer nog boven maar daar komt ze nooit meer). Omdat ze een hoekhuis heeft, heeft ze er ook de zijtuin helemaal bij van voor naar achter en dat is gewoon 20 meter lang. Tuinieren was mijn broer (die altijd bij mijn moeder gewoond heeft tot nu al weer bijna 3 jaar geleden overleed) zijn lust en zijn leven en dat betekent dus twee zijtuinen plus een voor en een achtertuin met planten er in. Voor haar huis heeft ze een vaste bak waar altijd geraniums instaan, nou heb ik helemaal niets met geraniums maar mijn moeder vindt het prachtig. En deze winter hebben haar geraniums het overleefd en gewoon heel de winter gebloeid, dat is wel bijzonder, ook nu nog staan ze volop in bloei. Een hele ouderwetse plant is ook de Aronskelk, zo lang ik weet heeft mijn moeder er al een in haar voortuin staan, dit jaar doet het hij geweldig goed en staat hij vol met bloemen. Heel mooi maar ook een veel werk, daarbij nog een groot terras achterom en dat heb ik dus vandaag aangepakt. Het kraakte hier en daar wel bij me maar heb het helemaal onkruidvrij gemaakt en wat knapte het daar van op en ik weet dus gewoon hoe fijn mijn moeder dat vindt. Ze heeft namelijk een hekel aan onkruid tussen de tegels. En ik nu ook eigenlijk wel, thuis ben ik ook altijd bezig maar dat is wel eens anders geweest. Toen ik pas getrouwd was woonden we in een heel klein huisje en daarbij hadden we een hoekje tuin en een straat rondom het huis.  werkten allebei en tuinieren hadden we beide niets mee dus het onkruid tierde welig ook tussen de tegels rondom het huis. Ons stoorde dat helemaal niet maar mijn moeder zat een keer in de bus en daar hoorde ze iemand die er schande van sprak dat het er zo uitzag en dat trok ze zich nogal aan. Dus toen ze dacht dat wij beide naar ons werk waren was ze naar ons huis gegaan gewapend met tuingereedschap om het gras bij ons tussen de tegels te gaan verwijderen. Ze wist niet dat mijn ex nachtdienst had gehad en op bed lag. Hij hoorde iemand rondom het huis scharrelen en werd er wakker van. Hij vroeg mijn moeder binnen en vertelde haar op een vriendelijke manier dat ze een kop koffie kon krijgen maar dat ze zich niet moest bemoeien met onze straat en tuin.Arondskelk En mijn moeder ging weer naar huis. Nu nog steeds inmiddels al zo’n 40 jaar geleden weet ik het nog steeds en iedere keer als ik thuis of bij mijn moeder het onkruid aan het verwijderen ben moet ik er aan denken. L’histoire se répète want ook ik heb nu een hekel aan onkruid tussen mijn tegels en als ik bij mijn moeder zo bezig ben voelt het aan alsof ik goedmaak dat ze toen door mijn ex weggestuurd werd.

 

De pompen draaien

Een pompgeweldig tuinweekend, had ik gisteren gekozen om met een boekje heerlijk een paar uur op mijn stretcher te gaan liggen vandaag had ik gereserveerd voor werken in de tuin.

Zo rond 12 uur staat de zon in mijn tuin en begon ik zittend in het zonnetje met even rond te kijken wat ik het beste kon gaan doen. De vijver, proberen of mijn pompen het nog doen die ik heel de winter in de vijver heb laten zitten tegen mijn gewoonte in dus ik ben heel erg benieuwd.
Had wel alle slangen leeg laten lopen zodat die niet konden bevriezen en het filter leeggemaakt.

Ik spuit alles af en sluit ze weer aan, pomp één begint meteen te dotterspruttelen, mooi zo, het duurt altijd even voordat het water heel de tuin door gestroomd is om aan de andere kant weer in de vijver uit te stromen maar ja hoor het komt er aan, ook de andere pomp geen problemen, zo weer een beetje mazzel gehad eigenlijk want het heeft deze winter best veel gevroren natuurlijk.

Ik haal het net eraf, het is altijd de gok, wanneer doe ik dat maar ga ook niet heel de zomer tegen een net aan zitten kijken, maar hopen dat de reigers het niet door hebben. 😉

In de vijver drijven nog wat blaadjes en rommel dus met een net schep ik het uit de vijver en gooi het achter in de tuin neer, ik schrik er van want ik zie opeens dat ik een kluit kikkerdril opgeschept heb. Gauw doe ik het weer terug op de plaats waar ik het vandaan gehaald heb.
padddenkikkersEn ik zie in het ondiepe dus warmste gedeelte nog meer kikkerdril bewaakt door Ma Kikker en er doorheen lopen de strengen met Paddenritten.
Heel de middag hoor ik het gebrom van de kikkers en padden dat voor mij de ultieme voorjaarsmuziek is, dan begint de lente echt.

Heel de middag ga ik plantjes verpoten, poten, wat onkruid wieden en zo heerlijk heel de middag rommelen.
Ik zie dat er nog heel wat werk te doen is de komende weken, geen straf voor mij.
Deze tuinmiddag sluit ik af met een uurtje nog lekker in het zonnetje liggen op mijn stretcher, genieten en hopend dat er nog veel van dit soort dagen komen.