Met Hugo op de bank ????

AronskelkVandaag een leuke dag gehad, prachtig weer natuurlijk, geen wekker maar toch op tijd wakker en de eerste was er in gegooid. Heb aardig wat deze week want ook alle shirtjes van het Kinderwerk zijn naar mij toegekomen en het beddengoed van mijn logee, de was van mijn moeder en mijn eigen was.
Het droogt als een tierelier zoals mijn moeder het altijd noemde dus als ik de tweede was klaar heb kan ik de eerste al weer afhalen.
Heerlijk gaan fietsen vandaag en meteen wat boodschappen gedaan, na de week Huttendorp voedsel maar weer even terug naar wat gezonder eten zoals een salade voor vanavond.
Bij mijn moeder de planten water gegeven, bakje met haar gedaan en in de tuin daar wat foto’s lopen Aronskelk italiaanmaken.
Mijn broer hield van aparte bloemen en heeft een aantal in zijn tuin staan. Nu ben ik altijd nogal snel van uitgebloeide bloemen weghalen maar vandaag zag ik opeens dat ook de “gewone” Aronskelk van die zaadbollen krijgt net als de Italiaanse Aronskelk die hij ook in de tuin heeft staan,  bij deze zijn ze oranje.
Het zijn trouwens beide wel flink giftige planten heb ik inmiddels op diverse sites al kunnen lezen.
Maar goed hoe zit het nou met die Hugo hoor ik je denken.
Het is namelijk zo, normaliter werd er in ons dorp aan het einde van de zomervakantie een Midzomerfeest georganiseerd door de horeca.
Tijgerlelie1Doordat het centrum momenteel op de schop is gaat dit feest niet door.
Het café op de Dijk wilde als alternatief een feest organiseren maar kreeg geen toestemming van de gemeente.
Een aantal klanten van het café deden een oproep om met zijn allen toch naar de dijk te komen om er zelf een feestje van te maken.
En daarom heb ik een dilemma, ga ik daar naar toe, ik weet hoe het daar gaat, het is meestal gezellig, ken er veel mensen, het is prachtig weer dus een biertje gaat er dan ook best in.
Het alternatief is dus thuisblijven met Hugo op de bank. HugoHugo is een wijntje dat ik pas van mijn schoondochter kreeg, een mousserende wijn met een vleugje vlierbessen en mint. Het smaakt lekker zeker op een zomerdag zoals vandaag.
Hugo of Heineken, ik weet het nog steeds niet. Voorlopig zit ik nog steeds aan een kopje thee dus het kan nog alle kanten uitgaan. De gezelligheid en drukte of de rust van mijn eigen huis……. Ik kan er nog even over nadenken.

Mij een zorg…….

Wijn3Ze werd ontslagen na 40 dienstjaren bij een bedrijf, kreeg een gouden afkoopsom mee. Een man met een goeie baan, hulp in de huishouding. Ze hoefde niet zo nodig meer te werken. “Iets leuks om te doen is mij ook goed” zei ze vaak.
Ze gingen vaak op vakantie naar verre landen en konden zich dat allemaal veroorloven.
Kortom op het eerste gezicht een beetje verwende mevrouw als je haar hoorde praten een beetje oppervlakkig.
Tot ze een verhaal vertelde dat me opeens een heel andere kijk op deze vrouw gaf en ik haar meteen in mijn hart sloot. Geweldig wat een leuk mens is dat.
Haar man was psycholoog. Normaliter ging ze nooit mee naar bijeenkomsten van de instantie waar hij werkte, ze hield niet zo van die blabla wat op zulke avonden meestal gebruikelijk was.
Maar goed haar man haalde haar toch over om ook eens een keer mee te gaan en dat heeft ie geweten.
Het was een etentje waar niet gekeken werd op een paar centen, nog maar een flesje wijn opentrekken, helemaal geen probleem.
De directeur van haar man kwam een praatje bij haar maken en vroeg of ze het naar haar zin had.
“Helemaal niet zei ze, als ik zie hoe er hier met geld gesmeten wordt van de zorg terwijl andere mensen ontslagen worden en overal op bezuinigd moet worden, vind ik dat dit eigenlijk niet kan”.
Het gesprek was snel over, vertelde ze.
Terug in de auto vertelde ze haar man wat ze gezegd had tegen zijn directeur. Die was “not amused”. Sterker nog, hij sprak twee dagen niet meer tegen haar.
Een week later werd er bij haar thuis aangebeld en daar stond de directeur op de stoep met een fles wijn.
Hij vertelde dat hij het bijzonder gewaardeerd had dat ze dit gezegd had. Hij had er over nagedacht en vond dat ze eigenlijk helemaal gelijk had en deze etentjes afgeschaft gingen worden.
Ik vond dat echt zo’n prachtig en ook nog waar gebeurd verhaal.
Ben er ook van overtuigd dat het er inderdaad zo vaak aan toegaat.
Bijeenkomsten, lunches, etentjes, overleg met hapjes, het kan allemaal. Maar een tehuis open houden dat kan dan weer niet. Hier en daar zit er in de zorg echt iets helemaal scheef.