Rondje Eendenkooi….

Dicht bij mij in de buurt is een Eendenkooi als onderdeel van het Zuid Hollands landschap. Een mooi stukje natuurgebied waar in de winter honderden eenden een rustgebied vinden.
Niet meer zoals vroeger in gebruik om eenden te vangen en te verkopen aan de poelier maar nu om de vogels te ringen en ook onderzoek te doen naar de vogelpest bij wilde eenden en vooral smienten waarvan er heel veel zijn iedere winter.
Ik ben een paar jaar geleden beschermer (donateur) zoals ze dat noemen van het Zuid Hollands landschap geworden.
Daarvan krijg ik dan ook regelmatig excursies aangeboden tegen gereduceerde prijs in de natuurgebieden.
Ben inmiddels al een paar keer in deze eendenkooi geweest maar het was nu al een paar jaar geleden dus vanavond weer een keer gegaan.
Het was een leuke groep mensen waar ik in terecht kwam, echt ook geïnteresseerd.
De presentatie had ik inmiddels al een paar keer gezien maar het blijft leuk om te zien. De excursies worden verzorgd door vrijwilligers. De kooiker die jaren in de kooi gewerkt heeft is met pensioen. Een soort (gedwongen) vervroegd pensioen omdat ze het salaris niet meer op kunnen brengen. Een man die echt met hart en ziel al die jaren in de kooi gewerkt heeft. Ook een van de beste preparateurs van Nederland die al veel prijzen daarmee gewonnen heeft.
Er komt ook geen opvolger in de vorm van een nieuwe kooiker. Hij heeft wel bedongen dat hij nog een aantal dagen zijn werk als kooiker kan doen zoals het ringen en vangen van de eenden. Dat is werk voor een echte kooiker.  En het gaat hem ook aan zijn hart want niet al het werk zoals hij het altijd gedaan heeft kan nu meer gedaan worden. Er is wel een grote groep vrijwilligers maar dat is toch anders. Wel mag hij daar tot zijn dood in het huis bij de eendenkooi blijven wonen.
Na de presentatie ruim een uur wandelen en overal kijken, wat fotograferen natuurlijk. Jammer dat het al zo donker was, zo’n grijze dag vandaag maar goed in ieder geval was het droog en niet echt koud vanavond.  Ik vond het weer heel leuk om te doen.

 

Ik kon het niet laten…..

Heb echt de afgelopen week veel gedaan, ben altijd wel een bezige bij maar ben druk bezig geweest zowel binnen als buiten, voor de krant en ook mijn zus nog een keer wezen helpen.
Maar het begint er nu een beetje op te lijken overal.  In de tuin staan inmiddels de planten die ik er in wilde hebben. Zo’n beetje alles uitgepoot in de tuin en alles doet het met de regen van de laatste dagen best goed eigenlijk. Nu nog wat warmte er over heen graag…….heel graag. Want wat blijft het nog koud vind ik steeds.
Vandaag had ik nog de straat voor het huis op mijn lijstje staan om het onkruid tussen de tegels uit te halen.
Mijn buurman doet helemaal niets aan zijn tuin en die staat vol met paardenbloemen, er zijn een aantal van die wilgen opgekomen en nog meer van dat lekker uitzaaiende spul dat er geen moeite mee heeft om ook op mijn straat op te komen en lekker uit te zaaien.
Had al eens gevraagd of ie in ieder geval de paardenbloemen weg wilde halen maar ja heb hem al bijna twee weken niet gezien of gehoord, waarschijnlijk op vakantie, geen idee maar goed de tuin is zijn allerlaatste prioriteit.
En ik kan me dat wel voorstellen ook hoor, toen mijn ex en ik pas getrouwd waren stond het gras en onkruid ook hoog tussen de tegels en in de tuin. Het interesseerde ons gewoon helemaal niets.
Mijn moeder ging een keer stiekem het onkruid weghalen omdat ze iemand had horen vertellen dat het bij ons zo’n “zootje” was.
Iedereen kan veranderen dat zie je maar het is ook bij mij goed gekomen of niet, net waar je van houdt.
Maar goed vanmorgen was ik zo bezig en opeens begon het te kriebelen. Vorig jaar had ik dat ook een keer gedaan, eerst gevraagd hoor en de buurman vond dat prima, en de paardenbloemen weggehaald. En vandaag heb ik het weer gedaan al die paardenbloemen er uitgestoken. Een braam die helemaal over mijn tuin heen groeide al gesnoeid en de drie wilgentakken die al aardige bomen werden en tegen mijn hek aanstonden afgeknipt.  De rest staat mij er best. Heel eerlijk moet ik zeggen dat ik er ook vaak leuk “onkruid” vind staan. Want tenslotte wat is onkruid en wat is het niet.
Nu staat het grind van hem dus nog vol met madeliefjes, viooltjes, akeleien en nog wat waar ik de namen niet van ken.
Na een paar uurtjes werken ziet mijn voortuin er weer spic en span uit. Iemand die langskomt vraagt zelfs of ik een nieuwe straat heb.
Dat is trouwens wel het leuke van het werken in de voortuin, je krijgt steeds mensen die een praatje komen maken. Moet ik eens vaker doen. Voorlopig kan ik weer ff vooruit hoop ik wat het onkruid betreft. Meteen de ramen even zemen…het moet niet gekker worden.
Vandaag is mijn lief gekomen en ga ik lekker een rustig weekend hebben met hem (hoop ik) en uitrusten en als het kan wat mooi weer dat we in de tuin kunnen zitten en eten, dat lijkt me wel wat. Iedereen een fijn weekend en geniet van het mooie weer (als ze weerprofeten tenminste gelijk hebben).
O ja vandaag ook nog even bij “mijn” futen wezen kijken, er waren inmiddels toch vier spruiten uit het ei gekropen. Zo mooi om te zien zeker als ze dan proberen weer op de rug van pa of ma te klimmen. Schitterend. Ik zag trouwens dat pa of ma een plukje veren in de snavel had, dat natmaakte en ook aan de kids op de rug gaf. Dat had ik nog nooit gezien, wat een leuk gezicht…… Tegenover de futen in het weiland stond een witte reiger zo heerlijk tussen het hoge gras, een mooie gezicht.