Aan de klus…

februari_009Pff ben blij dat januari weer voorbij is. Ik denk dat ik dit wel de vervelendste maand van het jaar vind. Hij duurt voor mijn gevoel heel lang, meestal grotendeels grijs en grauw weer….. gauw vergeten maar die maand.
De afgelopen jaren ging ik altijd in januari lopen klussen in huis maar ik ben gewoon klaar. Heb van boven tot beneden alles opgeknapt, geverfd, behangen, verbouwd dus tja het houdt ook een keer op.
Heb deze winter wel veel papierwerk en foto’s opgeruimd, gearchiveerd en hoewel ik dat ook wel leuk vind om te doen ben ik het op een gegeven moment wel heel erg zat om zolang binnen te zitten.
Zoals deze week die zo ontzettend saai was….mijn werkgever op vakantie dus in mijn uppie werken, thuis ook weer in mijn uppie, mijn zus waar ik altijd mee op stap gaat was niet lekker dus ook steeds alleen gaan fietsen, mijn vriendin had deze week ook geen tijd.
Wil niet zeuren hoor maar ben wel blij dat deze week voorbij is en ik morgen lekker weer naar Apeldoorn ga en wat gaan we doe ???? Ja hoor we gaan dit weekend klussen samen. Benieuwd hoe dat zal gaan.
Wim is totaal niet handig maar hij had best wel aardig wat en ook goed gereedschap dus dat moet het probleem niet zijn. Ben al eerder bij hem bezig geweest met het ophangen van wat kastjes en een lamp aansluiten. 24_8428229Toch vandaag al een tasje met handige dingen klaargemaakt om mee te nemen naar hem voor het geval dat……
Er moet een tafel geschuurd worden, nog een paar dingen opgehangen worden en zo nog wat klusjes en heb er best zin in. Het weer is er toch nog niet naar om te gaan fietsen of naar buiten te gaan.
Hoewel het daar wel wit is begreep ik van hem toen we elkaar spraken dus misschien is er nog tijd over om een eindje te gaan wandelen.
Iedereen een fijn weekend en op naar februari,  mooiere dagen met zon en meer warmte graag……

Daar word ik vrolijk van…….

Dit weer, en met mij denk ik veel mensen, een zonnetje beetje vriezend, je ziet de mensen gewoon genieten er van. Een beetje bijkomen na een aantal weken van dat sombere, grijze weer.
Mijn weer hoor, heerlijk.
Het is koud, zei iemand tegen me, maar ik vond het met die harde wind, buien en grijze zooi veel kouder dan nu met dat licht vriezende weer.
Gezellig met mijn zusje op pad gegaan vandaag, niets bijzonders gedaan, wat winkelen, lunchen samen beetje kletsen.
Zij is een tijdje geleden begonnen als vrijwilligster in een cultureel centrum en heeft daar aardig haar draai gevonden nadat ze helemaal gestopt was met werken. En dat vind ik leuk voor haar.
Bovendien levert het ook nog leuke verhalen op.
Thuisgekomen zag ik iets wegschieten in de tuin, keek nog even beter en zag een roodborstje scharrelen onder de planten.
Daar word ik altijd zo vrolijk van, eigenlijk ieder jaar zie ik er wel een in de tuin maar dit jaar zijn er gewoon zo weinig vogels in mijn tuin.
Ondanks mijn nieuwe vogelhuisje, genoeg aanbod van voer zijn er veel minder dan andere jaren.

Maar nu daar was toch weer een roodborstje. Ik strooide wat voer op de grond want het zijn nu eenmaal scharrelaars die het liefst op de grond eten zoeken en ja hoor even later kwam ie tevoorschijn en begon te smikkelen. Wat mij weer de gelegenheid gaf om een paar foto’s door het raam te maken.
Even later zie ik nummero twee, ook een van mijn favoriete vogels wat komen eten, Pa merel. Daar ben ik ook blij mee.
Hoop dat er de komende dagen nog meer vogels zullen komen eten bij mijn voertafels of wat drinken in mijn vijver. Ze zijn van harte welkom.

Klaar voor de kou ??

Anneke (Small)Als IMG_2503 (Small)we de media moeten geloven wordt het de komende week winters en ik hoop dat ze gelijk hebben. Zou toch leuk zijn dat kinderen wat konden leren schaatsen en ik vind het altijd een vrolijk gezicht ook hoor in de polder of op de ijsbaan die schaatsers.
Bovendien zag ik overal bij de weersvoorspellingen een zonnetje staan en daar ben ik onderhand wel aan toe na al die grijze en somberen dagen.
Gisteren ook met mijn zus gaan fietsen en we waren nog maar een klein stukje onderweg toen we een flinke hagel/sneeuw/regen bui op ons dak kregen en binnen no time doornat en koud waren. Wat weer een goed excuus was om halverwege bij de surfplas even een bakje te gaan doen.  Maar met het zonnetje lijkt het me heerlijk om te gaan fietsen deze week.  Ik hou er niet van om iets op mijn hoofd te hebben zoals een muts of pet of zo maar zo’n haarband over mijn oren is wel lekker tegen de koud dus geprobeerd die ergens te scoren. Maar behalve een van fleece die ik niet mooi vind kwam ik ze niet tegen. Winkels zijn er ook niet meer op ingericht op koude winters denk ik. Dus maar een bol wol gekocht en zelf een breien dat moet toch niet zo moeilijk zijn.
Dikke wol genomen, dikke pennen en snel klaar en dat klopte hoor. Thuis meteen begonnen op de bolle fooi een aantal steken opgezet, wat bijgemaakt en gaan breien. En geloof het of niet, ik had precies genoeg aan een bol wol, een flinke draad nog over om de uiteinden aan elkaar te haken en hij is heerlijk warm.


Vandaag dus even uitgeprobeerd, rondje Bergambacht door de polder gedaan. Wat een vogels zitten er op de heel natte weilanden overal. Heel veel ganzen natuurlijk maar ook bergeenden, kuifeenden, heel veel smienten en de “gewone” vogels maar ik zag ook al weer een hele zwerm kieviten. Heb ze doorgestuurd naar Mirjam want die zit er op te wachten ;). Het was best wel koud, vandaar dat ik die richting koos, heen tegen de noordoostenwind in en terug het hele eind windje in de rug. Heerlijk hoor beetje minder wind, zonnetje en licht vriezend…….. ik ga er voor deze week.

Koud hè

Voetbal 5 (Small)Ik ga de donkere dagen voor de kerstmis maar veranderen in drukke dagen voor de kerstmis want momenteel lijkt het wel of iedereen nog even wat wil organiseren aan het einde van het jaar en dat resulteert in veel uitnodigingen en een aantal daarvan ook met eten erbij.
Nou ja niet echt verkeerd natuurlijk. Gisteren een leuke bijeenkomst waar ik zowel voor de krant als voor het Jeugdwerk uitgenodigd was omdat wij een terrein van deze Stichting huren voor het Huttendorp.
Altijd een leuke bijeenkomst om gedachtes uit te wisselen, ideeën op te doen, dus zoals het tegenwoordig heet te netwerken en daarbij een heerlijk buffet met onder andere warme hachee daarbij, was echt heerlijk hoor.  Het leuke was dat ook iedereen steeds ergens anders aanschoof zodat je de kans kreeg met verschillende mensen een praatje aan te knopen. Dan afloop nog naar het café gegaan om te gaan klaverjassen, onwijs gezellig was het, leuke ploeg mensen veel gelachen, dat moet ik eens vaker doen. Ben soms veel te streng voor mezelf.  Wel koud vannacht toen ik naar huis fietste om een uur of half 2, beetje oppassen hier en daar was het ook best glad.
Druppen bevroren 2 (Small)Vandaag idem dito, mistig koud maar zo mooi om een rondje te gaan fietsen, bevroren bomen een zonnetje er bij zou het nog mooier gemaakt hebben maar die liet het helemaal afweten.
Peter komt nog langs om een aantal zakken met bladeren uit zijn tuin te brengen die ik opgeruimd heb (hierover later) en hij vertelt dat hij in mijn geboortedorp gaat voetballen vanmiddag.
Kreeg meteen het idee om weer eens een keer te gaan kijken, gebeurt eigenlijk zelden of nooit meer en dit weer is nou ook niet het ideale weer om op een voetbalveld te staan maar toch maar gedaan.
Het was echt koud maar op een of andere manier genoot ik er onwijs van, sowieso was ik praktisch de enige die aan het fietsen was in de polder haha. Het was onwijs druk in het winkelcentrum, de economie draaide op volle toeren, ik heb er niet aan meebetaald behalve een bakje koffie bij de Hema maar zag wel veel mensen met veel tassen vol slepen.
Bij de voetbal was het wel leuk, kwam nog wat oude bekende tegen, zoonlief was helemaal verrast dat ik gekomen was en ben een helft gebleven toen vond ik het wel genoeg, mijn tenen waren ongeveer bevroren. Had geen zin om entree te betalen voor dat korte poosje dus misbruik gemaakt van mijn werk door te zeggen dat ik een foto voor de krant kwam maken. Nu ben ik wel verplicht natuurlijk om er een op te sturen anders zal ik misschien alsnog moeten betalen. 😉  De terugweg naar huis viel me wel wat tegen, wind tegen, de mist werd steeds dikker en heb maar de snelste route langs de Provinciale weg genomen. Ach eigenlijk viel het ook allemaal wel mee achteraf natuurlijk. En thuis krijg je dan zo’n lekker gevoel zoals ik dat nog ken van vroeger van een middag schaatsen en dan weer binnen komen. Warme chocolademelk van je moeder krijgen, het eerst warm hebben en dan opeens begin je te rillen en lijk je niet meer warm te worden. Kortom het is winter tenslotte.

Mijn vogeltjes in de tuin geef ik gauw wat eten, zag dat het bakje helemaal leeg was. Een kauw zit er bovenop te kijken en ik zie hem denken, hoe kom ik ook bij die zaadjes met mijn grote kop, het lukt hem dus niet. Hij zal zich tevreden moeten stellen met wat de kleintjes op de grond morsen en dat is precies mijn bedoeling. Dat die kauwen niet met twee happen mijn vogelhuisje leeg hebben. De musjes gebruiken de dauwdruppels op een plant om in te badderen en van te drinken.
Op het hoekje van de blokhut hangt een spinnenweg met daaraan een aantal ijspegels, maak nog gauw even een paar foto’s……. .
Morgen is het weer over maar toch even gevoeld aan het wintergevoel……

Die jeugd van tegenwoordig…..

jongens-zwaan-k

Ik fiets heel vaak op en landweg tussen twee dorpen waar ook de schooljeugd zich verplaatst. En ik heb er al eerder over geschreven dat ik me vaak groen en geel erger aan het afval dat langs die weg gegooid wordt in de sloten. Ik noem het ook altijd de blikjesroute.
Vandaag fietste ik weer op die weg naar huis toe, het was schitterend weer, had onderweg al hier en daar wat foto’s gemaakt, strakblauwe lucht, bijna geen wind. Een heerlijke winterdag.
Ik zag een grote Canadese gans in de sloot zitten en ik dacht die zet ik nog ff op de foto, dus mijn fiets geparkeerd en de camera gepakt.
Meteen had ik eigenlijk al door dat dit dier niet goed reageerde, hij leek wel een poging te doen om op de kant te komen, dat zou een natuurlijke reactie zijn maar hij bleef gewoon zitten.
Terwijl ik zo op een brug stond te fotograferen kwamen er twee jongens van ik schat zo eerste jaar middelbare school, 13 of zo aan fietsen en stopten bij me.
Mag ik wat vragen mevrouw, vroeg de ene jongen, die gans die daar zit die mankeert wat, hij zat hier gisteren ook al zo en hij ziet er niet goed uit. Weet u misschien het nummer van de dierenambulance voor mij.
Ja zei ik, dat heb ik wel. Na mijn zoektocht de vorige keer met de aalscholver had ik het alarmnummer van dieren en van de dierenambulance al in mijn telefoon gezet.
Zie je wel, zecanadese-zwaan-1-ki de andere jongen, ik zei het wel haha. Grappig, misschien omdat ik foto’s stond te maken dat ze dachten die weet vast dat nummer wel.
Ik zocht het nummer op en de jongen ging bellen, 35 ct per minuut zei hij tegen me, ik zeg ben je gek kost dat zoveel?
Zoveel beltegoed heb ik niet zei hij. Ik zei, wacht maar bel maar even met mijn telefoon, ik heb nog een ander nummer van de dierenalarm 144, dat is een gratis nummer.
Hij belde het nummer en werd doorverbonden met de dierenambulance en nu gratis en zo hoort het eigenlijk ook wel vond ik. Dan meldt je iets en dan zou je daar nog dik voor moeten betalen ook. Dat is toch wel raar eigenlijk.
Misschien omdat ze veel verkeerde meldingen krijgen en dat dit mensen met ongein tegenhoudt om te bellen. Maar aan de andere kant houdt het ook mensen die te goeder trouw zijn tegen om te bellen. Want er werd nog bij gezegd met een maximum van 17,50.
Dat is nogal wat.
Maar goed hij belde en de jongens zouden blijven om te laten weten waar hij te vinden was.
Ik ging weer verder nadat ik tegen de jongens gezegd had dat ik het echt heel tof van ze vond dat ze dit deden.  Het waren blijkbaar wel jongens die ook iets hadden met de natuur want ze wisten ook dat het een grote Canadese gans was, nou ik denk dat de gemiddelde canadese-zwaan-kscholier dat echt niet weer.
De jeugd van tegenwoordig, we mopperen er wel eens op, net zoals ze vroeger wel op ons gemopperd zullen hebben, lang haar, harde muziek, herrie, de laat thuis, nou ja meer hoef ik er niet op te noemen. Iedereen zal dit wel herkennen.
Deze jongens gaven mij weer een goed gevoel en de gans hopelijk een kans om weer helemaal te herstellen.

Koud hè….

Het begon vanmorgen al toen ik op mijn scan0001werk kwam, zo heb je de kou getrotseerd,  ik woon nog geen km van mijn werk vandaan. Had amper de kou gevoeld.  Toen ik wegging was het weer ga je nog fietsen met die kou??
Onderweg het zonnetje schijnt en ja het is koud, het is ook winter he, en het vroor echt wel 2 graden misschien, geen idee.  Amper wind, ik vond het vorige week met die indringende mist, wind en grijsheid kouder dan nu.
Nou zijn weerpraatjes van alle tijden, ik weet nog dat ik enorm fan was altijd van het programma van Spaan en Vermeegen daar was ook zo altijd de kreet van Harry Vermeegen in dat programma “koud hè ” . Een parodie op mensen die altijd zitten te zeuren dat het koud is. Ja als het winter is, dan is het koud, dan hoort het koud te zijn althans dat vind ik. En mijn moeder zei altijd “op kou kan je je kleden” en dat is ook zo. Handschoenen aan, sjaal om, laarzen en een warme jas dan kom je een heel eind.
En als ik dan mag kiezen liever wat vorst met een zonnetje dan grijs en grauw.
31-yvonne-van-gennip-soenar1-620x942Maar goed ook ik laat me regelmatig toch weer door de weerberichten en voorspellingen in het ootje nemen zoals vorige week dat ze zo’n storm en weet ik wat opgaven. Nou ja wil niet zeggen dat het windstil was en er viel zo nu en dan een bui met natte sneeuw maar toch, wat ze voorspeld hadden kwam echt niet.
Toch had ik voor mezelf besloten om dan maar niet te gaan fietsen met achteraf weer spijt.
Vandaag dus wel lekker gaan fietsen, bij de Hema een broodje gaan eten, het was er onwijs druk kon nog net een plaatsje vinden toen twee dames weggingen. De ene mevrouw stond zich helemaal in te pakken “het is heel koud hoor”, zei ze tegen me. Ik antwoordde “Ja het is winter he”, het was al een wat oudere vrouw die moet zich toch nog wel de bloemen op de ramen dat je er niet meer door kon kijken herinneren leek me. Nog geen cv’s, maar een kachel, kruik en warme flanellen pyjama’s.
Ik wist nog dat ik destijds begin 1988  toen iedereen die kreet wel slaakte voor Peter een muts met bijpassende sjaal had gebreid en daarop geborduurd had “koud hè “. Het was even zoeken want ik dacht dat hij al wat ouder was maar ik vond de foto’s toch, hij was daar pas 15 maanden oud en mocht voor het eerst op het paard zitten bij zijn neef en nicht.
Dat was ook het jaar dat Yvonne van Gennip drie scan0002gouden medailles haalde op de Olympische Spelen in Galgary. Zij droeg toen geheel in stijl een muts met daarop “Goud hè”.
Nou ja van mij mag het best nog een poosje blijven vriezen en zeker voor de schaatsers zou dat wel leuk zijn om weer eens op natuurijs te kunnen schaatsen. Ik doe het niet meer, ik val al zonder ijs dus daar waag ik me niet meer aan. Maar kijken er naar dat blijf ik mooi vinden en zeker die kleine krabbelaars die net beginnen blijven een inspiratiebron om op de foto te zetten.  En als het nog even kan voor de nog mooiere winterse sfeerplaatjes “let it snow”………..