Voor mij geen blote voetenpad

Een tijdje geleden waren Wim en ik ergens bij een soort kwekerij met een uitspanning (om eens een heel ouderwets woord te gebruiken) erbij en ook allerlei evenementen waaronder een “blote voetenpad” in de buurt van Doetinchem . Het leek mij best leuk om eens te doen maar het was nog best een stuk lopen en het kostte ook nog rond de 8,00 we moesten nog een flink eind terug fietsen dus maar niet gedaan.
En sinds vanmorgen weet ik dat ik het ook nooit ga doen..
Had vanmorgen al op tijd een interview voor De Pet, het blad van het zorgcentrum, stapte op de fiets gewoon in korte broek en shirtje en onderweg dacht ik, getver, ik vind het gewoon koud….. Dat klinkt misschien overdreven maar het was gewoon fris op de fiets. Ook wel heerlijk even hoor die verademing maar toch zo’n groot verschil met gisteren.
Een leuk interview, thuis heel snel alles even tegen elkaar open gezet zodat de frisse lucht ook mijn huis in kon komen.
Moest nodig mijn dagboek bij werken dus muziekje op en gaan schrijven. Had me ook weer omgekleed toen ik thuis kwam.
Even op de pedalen zo na de middag en ik wilde wat gaan “vlinderen” met het warme weer zijn de vlinders meestal aardig actief en ik vind het gewoon leuk, weet nu een aantal plaatsen waar ik er meestal wel meerdere te vinden zijn en dat was ook dit keer het geval. Een stukje wandelen waar veel vlinders en ik denk nog veel meer libellen rondvlogen. Er zijn dit jaar heel veel distelvlinders en die zag ik daar ook veel. De vlinderstichting schrijft het volgende er over
De distelvlinder heeft af en toe een ‘invasiejaar’; er zijn er dan heel erg veel. 2019 is zo’n jaar. Met een kleine omweg zijn er nu vele duizenden distelvinders ons land binnengekomen.
Gehavende distelvlinder, na een lange tocht
De distelvlinder maakt een bijzondere reis. Zijn leven begint in de Sahel in Afrika. Van daaruit vliegt de distelvlinder steeds verder naar het noorden. Dat duurt verschillende generaties: de vlinders die we hier zien, zijn de (achter)kleinkinderen van de vlinders die uit Afrika vertrekken. Als de weersomstandigheden en windrichting goed zijn, kunnen er grote aantallen distelvlinders ons land bereiken. En het lijkt er op dat 2019 zo’n jaar is.
Omweg
De distelvlinders die je nu ziet hebben een wat ‘gerafeld’ uiterlijk. Ze hebben namelijk al flink wat vlieguren gemaakt. In februari vertrokken ze uit Zuid(-Oost)- Europa. Eind maart kwam ze aan in Israël en Cyprus. Midden mei gingen de nakomelingen op weg naar het noordwesten. Door het slechte weer weken ze noordwaarts uit (Zweden), maar via een omweg zijn ze nu toch bij ons.


Alleen ik had open sandalen aan en waar ik liep was een pad met van een soort houtsnippers, die allemaal graag meeliften in mijn schoenen, wat verschrikkelijk irritant was dat dus. Ben nog op een paar locaties geweest om te vlinderen.
Eenmaal thuis gauw die schoenen uitgegooid en op mijn blote voeten in de tuin en huis gaan lopen. Maar dan ook weer steentjes hier, een geribbeld vlonder, grind, en ik dacht bij mezelf ik ben geen blote voeten loper. Voor mij geen blotevoetenpad dus met allemaal van dat soort dingen die er vast inzitten.
Ondanks dat was het heerlijk om daar rond te lopen, wat te fotograferen en te genieten.

Onverwachte fotoshoot….

Bijen (Klein)

Gisteren had ik onverwacht zo’n leuke dag zeg. Had eigenlijk helemaal geen plannen alleen dat ik zo rond de avond even een bakje ging doen bij Peter die alleen thuis was met Yenthe.
Chantal had een vriendinnenetentje dus en niet dat Peter het niet redt in zijn eentje met Yenthe, daar draait ie zijn hand niet om maar volgende week ga ik ook weer een paar dagen weg dus wilde ik graag mijn kleindochter nog even zien. (en zoon ook natuurlijk maar die zie ik wel vaker omdat ie in mijn dorp werkt).

Witje en bij (Klein)

’s Morgens belde mijn zus nog of ik zin had in een rondje Alblasserdam fietsen dus heb ik dat maar gedaan, gezellig even ergens een bakje gedaan samen en een stukje fietsen. En daar in een winkel zag ik zo’n leuk pakje voor Yenthe voor als het wat frisser wordt kon het niet laten hangen en daar zijn oma’s ook voor denk ik dan maar dus heb ik het gekocht.
Een uur of 5 dus weer naar Krimpen gaan fietsen, toen ik kwam lag ze nog even te slapen in zijn armen, zo schattig maar al snel werd ze wakker. Peter wilde ze meteen aan mij geven maar ik zei, laat haar even wakker worden joh, je zag ze helemaal nog kijken met zo’n halfslapende blik van wat nou weer. Bijene 1 (Klein)
Maar ik deed mijn handen naar voren en meteen begon ze al te lachen en ze had er helemaal geen moeite mee om bij me te komen zo leuk. Haar wangetje was nog helemaal warm van het slapen.
Ze begon meteen al weer te kletsen, echt een meid hoor haha. Ze is op de leeftijd nu dat ze grijpgraag is dus oorbellen, brillen niets is meer veilig. Tijd om mijn kopje thee wat kouder te maken met een scheutje water erin. Dat deed ik toen Peter klein was ook altijd nadat ik een ooit op tv een kind had gezien dat een kopje gloeiende thee over zich heen had gekregen. Echt zo erg verbrand.
Even daarna was het etenstijd, vandaag stond er broccoli met aardappelen op het menu. Ze maken alles vers en vriezen het dan in porties in, dus geen kant en klare potjes.
Witjes 5 (Klein)Hun reden daarvoor is dat, hoewel die potjes van prima kwaliteit zijn, daar vaak groentes door elkaar zitten en ze willen haar aan verschillende smaken laten wennen.
Nou eten kan ze hoor, het ging er makkelijk in terwijl ze nu ook nog afgeleid was omdat ik er was volgens Peter en ik geloof het. Het bakje met aardappelen met groentes was zo opgegeten door haar.  Ik had mijn camera bij me en maakte er wat foto’s van en toen ze daarna nog even een poosje in haar maxicosi zat om “uit te buiken” en later op haar speelkleed lag te draaien en te spelen ging ik er ook mee door. Zo had ik onverwacht een fotoshoot van mijn kleindochter en zoon, zo ontzettend leuk om te doen en ze vond het maar mooi dat oma ook op haar buik op de grond ging liggen. Witjes (Klein)Het is echt prachtig kind (ja welke oma zou dat niet zeggen toch) maar ze is ook echt lief hoor ze treffen het, het is een gemakkelijk kind, weinig huilen. Natuurlijk huilt ze ook wel eens of heeft ze een slechte bui, wie niet maar ik heb het nog weinig meegemaakt. Vandaag was ik er ook zo’n 2 1/2 uur en heb haar helemaal niet horen piepen alleen maar lachen en spelen.
Werd dan ook opnieuw weer helemaal verliefd op haar haha…. heel de avond bezig geweest om de foto’s te bewerken en inmiddels al minstens 10 x weer bekeken.
Helaas mag ik geen foto’s plaatsen dat is wel jammer dan maar dat is hun keuze en ik houd me daar aan.
Dus vandaar maar wat foto’s van bloemetjes en bijtjes (en vlindertjes) die ik vrijdagochtend nam want tenslotte is dit wondertje toen Peter en Chantal dat verhaal daarvan begrepen toch ontstaan.

 

Vrij-e-dag

Toen ik nog werkte had ik altwitjes 2ijd op donderdag vrij, dan deed ik mijn werk voor de krant en andere zaken die gedaan moesten worden.
Een enkele keer ruilde ik met mijn werk en had ik op vrijdag vrij en dat voelde dan extra aan als een vrije dag en eigenlijk heb ik dat nog steeds.

Donderdags is meestal aardig hectisch door mijn werk voor de krant en als ik dat dan meestal diep in de nacht opgestuurd heb dan heb ik die vrijdag daarna echt zo’n gevoel van wie maakt me wat, ik hoef vandaag gewoon niets wat ik niet wil doen.

En afgelopen vrijdag was dat zeker het geval, had dit keer alles eens op tijd klaar, toch nog laat geworden, dat zit nog in mijn systeem.
Op mijn gemakkie ontbeten, het was gewoon geweldig weer vrijdag, heerlijk warm dus op de fiets gestapt en mijn dagelijkse portie op de pedalen even gemaakt.
Daarna bij mijn moeder een paar uurtje me letterlijk in het zweet gewerkt in de tuin en een tijdje met haar buiten gezeten, daar geniet ze zo van en ik dan met haar.

Terug rijdend door een natuurgebied zag ik weer al die “gewone witjes” , witte vlinders die daar in grote gewitje7tale rondvliegen en steeds had ik me voorgenomen om ze op de foto te gaan zetten en dat heb ik dus nu een keer gedaan.
Heerlijk in het gras gaan zitten en wat foto’s gemaakt en die “gewone witjes” zijn ook allemaal verschillend en gewoon prachtige vlinders om te zien. Wel ontzettend beweeglijk zodat foto’s maken niet zo makkelijk was eigenlijk.

Nog een interview bij de kanoverhuurder die er mee gaat stoppen en daarna huiswaarts, het loopt dan al weer tegen de avond.
Meteen even naar de buurvrouw die kreeg vandaag de uitslag van de borstkankerkweek of er uitzaaiingen waren. Trek de champagne maar open had de arts gezegd, geen uitzaaiingen. Wat een opluchting, schoot er helemaal vol van, zo blij was ik voor hen allemaal.witjes7 Ze is er nog niet natuurlijk en, ze moet nog gaan bestralen maar toch, neem niet aan dat zo’n dokter dat zomaar zegt.

Echt zo’n avond dat het nog lang warm blijft, in de tuin buiten een salade eten, voelt zo zomers aan met verse muntthee uit de tuin.
Zalig zo’n vrij-e-dag……..