Een dag met hindernissen….

Fazant 2 (Middel)Soms heb je van die dagen waarop het wel lijkt of alles mis gaat en zo’n dag had ik wel een beetje eigenlijk vandaag maar ondanks dat was het gewoon een heerlijke dag.
Vanmorgen scheen de zon in mijn slaapkamer en dan begint de dag voor mij al goed.
Na de gebruikelijke douche/eten de krant lezen ( heb van iemand een gratis abonnement voor 2 weken gekregen) die vandaag voor ’t eerst kwam. Wel fris in huis maar ik ben streng voor Rode kelkzwam (Middel)mezelf, ’s morgens mag alleen de verwarming aan als ik echt heel de dag dingen in huis ga doen. Maar heb ik plannen om halverwege de dag weg te gaan niet.
Dan moet ik maar wat gaan doen in huis waar ik het warm van krijg nou ja dat is de krant lezen op de bank niet. Dus na mijn ontbijt boven aan de slag gegaan. Daar lagen nog steeds veel kabeltjes te zwerven omdat nog steeds alles niet aangesloten is.
Meteen de slaapkamer maar ff schoonmaken als ik daar toch bezig ben. Het opbergen van de snoertjes is in allemaal hoekjes en gaatjes en gaat niet zo gemakkelijk omdat ik vorige week in Schiedam door mijn enkel zwikte en met Meeuwen 2 (Middel)een smak op de straat terecht kwam.  Precies weer op mijn knie die al zo gammel is. En mijn enkel die nog steeds pijnlijk is. Gaat allemaal wel weer over maar het maakt het kruipen in hoekjes en gaten er niet gemakkelijker op.
Wilde ook al heel lang nog een stopcontact achter mijn bed verplaatsen zodat ik daar een vaste aansluiting voor het opladen van mijn telefoon kan krijgen.
Het lukt allemaal al moet ik heel wat keren de trap op en af lopen omdat er net weer iets niet bijzit of verkeerd gaat.
Fuut 34 (Middel)Twee uur ben ik eindelijk klaar en dan lokt toch wel het zonnetje en naar buiten gaan, valt me nog een beetje tegen trouwens, achter het glas leek het me warmer. Maar droog en zon, niet zeuren dus en het was heerlijk, een langere route genomen en zelfs weer eens wat foto’s gemaakt onderweg.
Op de terugweg krijg ik mijn ondersteuning niet meer aan….. sjips wat vervelend weer, wel de wind terug in mijn rug dus ik denk dan maar zonder ondersteuning fietsen.
Geen lange route dan maar die ik voor mezelf in gedachte had. Als ik bijna bij de splitsing ben van de korte en de lange route denk ik, nog een keer proberen want het zit duidelijk in mijn schermpje. Haal het er nog een keer af, even afvegen soms zit er wat Meeuwen (Middel)stof of vuil op en zowaar hij doet het weer. De lange route dan maar via het Loetbos. Wil graag nog even kijken bij de rode bekerzwammen of die er nog staan en ja hoor, ze zijn er nog.  Ze staan tussen het fietspad en een soort ondiepe greppel, ik probeer het voorzichtig en het gaat goed, wel wat zompig na al die regen natuurlijk. Als ik terug stap gaat het minder goed en zak ik tot mijn enkels in de blubber…..getver dat wordt weer mijn laarzen schoonmaken straks. Ze zijn gelukkig waterdicht en nog net niet overgelopen. afgesloten (Middel)
De route die ik wil nemen lukt verder niet want momenteel zijn ze overal bezig om bomen te snoeien e.d. dus hier en daar zijn de fietspaden afgesloten. Alternatief langs de Provinciale weg, vind ik niet leuk en ik denk, dan maar een stukje terug en een andere weg nemen, ook mooi en ik maak nog wat foto’s onderweg.
Vanavond heb ik na mijn kookmissie geen zin om te gaan koken en pak een bak uit de vriezer met groentesoep, wil er wat boterhammen bij roosteren in de oven. Heb pas een andere oven waar ik nog aan moet wennen en die ging sneller dan ik gedacht had want als ik de bijkeuken binnenkom slaat de verbrandeboterhammenlucht me tegemoet, gooi gauw de deur open en de boterhammen naar buiten. Dan de volgende maar in de oven doen. De soep smaakt heerlijk, de geroosterde boterhammen ook al valt er nog een op de grond precies met de beboterde kant haha..
Ach gelukkig zijn het allemaal maar onschuldige dingen ( al ga ik morgen wel even langs de fietsenmaker) en overheerst toch het mooie van deze dag. Kreeg ook al weer de kriebels om in de tuin te gaan werken en als de weerberichten kloppen dan kan ik daar deze week al een beginnetje mee maken. Helemaal zin in dus……..

 

Zo kinderachtig…….

Soms vind ik mezelf zo ontzettend kinderachtig en dan gil ik naar mezelf stop toch eens met die stomme kinderachtige dingen maar ja er wordt gewoon niet naar geluisterd.
Zoals vanmorgen……. gisteren kwam ik terug uit Apeldoorn na wederom een heerlijk weekend samen, moest weer een keer via Hilversum reizen, uur extra reistijd, omdat er weer gewerkt werd aan het spoor.  Ergens halverwege dacht ik mijn rugzak niet goed dichtgedaan te hebben maar dat was niet zo, de rits was kapot gegaan.
Heel toevallig had ik een fietstas meegenomen zodat ik in Apeldoorn zo aan mijn fiets kan haken en hij in de fietsenstalling waar ik mijn fiets stal niet gestolen kan worden, nu kwam dat goed uit want daar kon ik mijn rugzak inproppen.
Vanmorgen dus op weg gegaan naar de Primark in Rotterdam, daar had ik ooit misschien wel een jaar geleden eens van die leuke rugzakken gezien. Het was mooi weer dus op de fiets gestapt.
Op de Algerabrug die ik dan over moet haal ik een man in (kan ik wel met mijn ondersteuning op 5 !!) niks bijzonders dat gebeurt wel vaker.  Aan de andere kant van de brug zie ik een specht in een boom zitten en ik stap af om er een foto van te maken. Helaas vogeltje gevlogen dus maar weer opgestapt, inmiddels was die man me gepasseerd en even later haalde ik hem weer in.
We komen bij een stoplicht, ik stop en hij fietst echt door het rode !!! licht heen mij weer voorbij en even later haal ik  hem weer in haha. Die man was ook echt gewoon bezig om mij steeds in te halen. (mannen hebben daar blijkbaar toch moeite mee, dat merk ik zo vaak op de fiets).
Zo grappig en ik denk doe niet zo vreselijk kinderachtig zeg, nou ja dit herhaalt zich nog een paar keer ook omdat ik al zo lang niet naar de Oosterhof gefietst had en dus ook nog wat moest zoeken waar ik moest zijn en hij daar blijkbaar wel bekend was.
Nou ja uiteindelijk was ik bij de Oosterhof en zag de man voor mij fietsen en wat doe ik, ik fiets gewoon door, wilde hem beslist nog een keer inhalen en dan pas afstappen……
Waarom doe je nou zo ontzettend kinderachtig denk ik dan bij mezelf maar ik heb het toch gedaan zo van wat hij kan, kan ik ook???  Ik weet het niet….. het grappige is wel dat Wim ook altijd van die streken heeft.
In het weekend gingen we domino spelen, zo leuk en het ging een beetje gelijk op. Maar ik had een paar keer achter elkaar een dubbele nul terwijl Wim uit was dus ik ook 0 punten. En Wim schreef er meteen de eerste keer dat het gebeurde achter bij zijn nul “gewonnen”… Haha zo grappig, zou het zelf verzonnen kunnen hebben.
Afijn na de vijfde serie van 5 staat het 3-2 voor mij en meteen gaat Wim tellen hoeveel spelletjes hij gewonnen heeft en dat zijn er meer dan ik, alleen hij bleef vaker met hogere punten zitten. Hij wil nog een 6e serie van 5 dus ik zeg, ik heb niets meer te verliezen, kan hooguit een gelijk spel worden maar oke……… We gaan spelen en het eerste spelletje blijft hij over met een dubbele nul dus ik zeg, wel even er bij zetten dat ik gewonnen heb he……. We liggen in een deuk….. Na vier potjes gewonnen te hebben zeg ik, volgens mij wordt het een love game… en inderdaad ik win ze alle 5. Compleet verslagen is ie……  Ik ga niet zo zitten piepen als jij als je achter staat zei ie haha……. als ik win heb ik geluk en als hij wint is het tactiek.  We kunnen er gelukkig wel om lachen allebei, we zijn echt aan elkaar gewaagd wat dat betreft. Kan ook niet anders twee van die eigenwijze steenbokken.
Maar blijkbaar zat het toch wel diep bij hem hoor want de volgende morgen bij het ontbijt vinden we nog een domino steen onder de tafel, blijkbaar bij het schudden van de stenen was er een afgevallen. “Kijk” zei Wim meteen “daarom heb ik verloren natuurlijk, kon gewoon niet uit omdat deze steen miste in het spel”…..  We kunnen er allebei hartelijk om lachen.


Nou ja vooruit een leuke rugzak heb ik er niet gevonden, ook verder helemaal niets gekocht, had ook niets nodig maar wel een mooi rondje van zo’n 35 km weer gefietst. Onderweg nog leuke dingen tegen gekomen. Zoals de twee reigers die op het weiland stonden. Blijkbaar stond de witte op het plekkie van de grijze want het werd echt bakkeleien. Ik hoor wel eens neem een voorbeeld aan de natuur maar daar is het al net zoals bij de mensen hoor, sommige gunnen elkaar niets en vechten voor hun eigen plekkie…….  Er zijn momenteel veel reigers te zien, witte en grijze reigers….. blijft een mooi gezicht….. zolang ze mijn vijver maar met rust laten.

Zoveel spieren…..

Wil je weten hoeveel spieren er in een lichaam zitten, ga dan maar eens in een kelder alles schuren. Ik weet het nu na vandaag dus wel. Heel veel spieren die ik volgens mij niet regelmatig gebruik. ;).
Vandaag dus de kelder gaan schuren, een gedeelte is zo laag dat ik er niet kan staan dus ik begon met zitten op mijn knieën maar dat hou je ook echt niet zo lang vol met een schuurmachine in mijn handen ook nog. Dus heb ik een bierkrat gepakt waar ik op kon zitten, dat scheelde wel een hoop.
Alles vandaag geschuurd en schoongemaakt, was hard nodig hoor, de spinnen waren niet blij met me in die kelder. Nog een klein stukje geschilderd ook maar op een gegeven moment voelde ik dat het op was en ben ik gestopt. Het knapt er echt enorm van op moet ik zeggen, alleen al toen ik het schoon had gemaakt.
Nou ja schuren is toch altijd het vervelendste om te doen dus morgen nog een stukje verven en ik hoop woensdag een deel te kunnen gaan behangen. Zal wel even kijken hoe het loopt.
Ga me ook niet over de kop werken. Maar ben nu al blij dat ik donderdag een lekker dagje verwennen heb, hard nodig haha.
Vanavond thuis de kerstspullen maar eens van de zolder gehaald en vast wat dingen klaargezet, ziet er gezellig uit weer. Morgen maar een kerstboom gaan kopen nog.
Heb ook totaal geen idee dat het eigenlijk vandaag sinterklaasfeest is, het gaat dit jaar helemaal langs me heen. En behalve dat ik de kinderen een chocoladeletter gegeven heb, heb ik er ook geen cent aan uitgegeven.
Vanavond wilde mijn computer weer niet aan gaan, er is iets met de aan en uit knop, toen ik het na een uurtje nog een keer probeerde en heel lief zei, doe het nog een keer, deed hij het wel weer. Moet echt wel gaan denken aan een nieuwe want vandaag of morgen zit ik weer voor ’t blok dat ik geen computer heb en stukken moet maken. Zie het al helemaal voor me.
Dus ik duim maar dat hij het nog een weekje volhoudt.
Gisteren had ik dus nog een witte reiger gefotografeerd. Eindelijk eens een die niet wegging toen ik in de buurt kwam. Hij stapte door de modder en met mijn menselijk manier van denken dacht ik, hij heeft het koud en daarom tilt hij steeds zijn poten op om in beweging te blijven. Maar het was natuurlijk zo dat hij met het stappen in de modder beestjes en kleine visjes tevoorschijn toverde om die daarna op te eten. Dat zag ik tenminste wel gebeuren en als je goed kijkt zie je een mini baarsje volgens mij in zijn bek. Daar zal ie geen volle maag van krijgen dus moet ie heel wat hapjes versieren zo om aan zijn maaltijd te komen.
Momenteel zijn er trouwens heel veel witte reigers bij ons in de polder. Een paar jaar geleden zou ik nog helemaal verguld zijn er een te zien in de verte. Nu kom ik er als ik een stuk ga fietsen er soms wel 10 of meer tegen. Ze zijn best mooi al vind ik een blauwe reiger, zeker de oude exemplaren met hun mooie tekening ook prachtig om te zien.

Stickers en plakkers….

zoetwaterkreeft-2-smallVorige week toen Wim hier was had hij een paar boeken gekocht waarop een grote prijssticker stond en terwijl ik het boek zat te bekijken begon ik meteen te peuteren aan de sticker.
“Stop” zei hij, wat doe je nou. Dus ik zei die lelijke sticker er afhalen maar voor hem hoefde dat helemaal niet, het stoorde hem niet. Ik vond het echt de hele voorkant van de boeken bederven.
Ik heb een bijzondere hekel aan stickers,prijsjes en plakkers op dingen, trouwens nu ik toch bezig ben ook aan oververpakkingen zoals van een aantal flessen limonade in zo’n blister, sinaasappels in een net, labels in kleding, toiletpapier, keukenrollen.
Alles wordt door mij meteen verwijderd en netjes zonder oververpakkingen in de kast gezet.Nagellak remover gebruik ik meer voor stickers dan voor mijn nagels 😉 .
Stickers worden meteen verwijderd en zelfs de latjes die ik ooit ergens achter timmerde en nooit meer te zien zijn had ik nog van te voren alle stickers afgeweekt.smienten-small
Eigenlijk is het gewoon een soort afwijking als ik het zo lees haha. Nou ja het is nog net niet dwangmatig hoor. Maar ik hou er gewoon niet van.
Vandaag had ik nog een interview over een man die beroepsvisser gaat worden op Amerikaanse zoetwaterkreeften. Ze zijn een plaag in de polder en hij gaat ze vangen en verkopen. Misschien daar nog later een blogje over.
Normaliter ga ik niet op zondag iemand interviewen, wil ook wel een dag vrij houden voor mezelf maar in dit geval kon het even niet anders. En een mooie stok achter de deur om er toch even nog uit te gaan.
Een leuk interview, de man woont langs de Lek dus wel een stukje fietsen maar het was prachtig zonnig weer. Gevroren vannacht dus wel koud maar richting oosten dus heen tegen wind.
En nu ik toch onderweg was maar even een stukje verder gefietst en terug door de polder gegaan. Echt of ik een cadeautje kreeg, zonnetje, wind in mijn rug. Heerlijk. Onderweg zag ik heel veel smienten die ik wilde fotograferen. Stond net klaar met mijn camera toen er opeens twee witte reigers aan de overkant van de sloot dicht bij elkaar landen. Maar twee was blijkbaar te veel zo dicht bij elkaar dus gingen ze echt haantjes gedrag vertonen en naar elkaar toe lopen met hun kop met snavel helemaal omhoog.

Echt een prachtig gezicht was het. Niet heel dichtbij dus geen superfoto’s maar toch wel een mooi moment vond ik.
Later kon ik nog dichter bij een witte reiger komen die eens een keer bleef staan, sterker nog dichter naar me toe kwam zodat ik een mooie serie kon maken. Die houden jullie nog te goed.
Ik ga een hele drukke week tegemoet, met klussen, een dagje wellness (o wat erg) nog een lunch voor de krant (ook zo erg) dus kan momenteel weinig lezen bij andere blogs of reageren. Het is even niet anders.

Daar geniet ik van……

Gisteren liep ik bij de Zeeman met mijn zusje, we waren lekker wezen fietsen en mijn sprei is bijna klaar dus ik wilde even kijken of ze nog leuke wol hadden om aan de volgende te beginnen. Ik vind het gewoon heerlijk zo in de winter wat te haken als ik tv kijk of naar de radio zit te luisteren. In de winkel liep een jongeman, schat hem een beetje de leeftijd van mijn zoon. Hij duwde een rolstoel met daarin zijn (neem ik aan) oma. Ze gingen de hele winkel door want oma had blijkbaar het een en ander nodig. Ik ging er helemaal vanuit dat het niet zo vaak meer voor zal komen dat ze in dit soort winkels komt en ze van de gelegenheid gebruik maakte. Een paar kopjesdoeken, schoonmaakdoekjes, zeep, shampoo.
Haar kleinzoon zocht het allemaal geduldig op. Welke shampoo wil je oma, volume of glans. Ze konden er samen om lachen en de mensen die in de buurt stonden hadden er ook duidelijk plezier in, ik ook. Ik zei tegen mijn zus, heerlijk he zo’n joch die dat doet met zijn oma daar geniet ik nou van.
Gisteren was ik ook nog even een bakje met bloemen op het graf van mijn dochtertje wezen brengen. De toegang tot het kerkhof ligt aan een polderweg en toen ik terugkwam stond er een mooie witte reiger. Ik kon aardig dicht bij komen en had mijn camera bij me dus eigenlijk voor het eerst weer eens wat foto’s gemaakt, voelde weer goed aan.
(Al kwam er wel een auto aanrijden met een paar mensen er in die op de polderweg hun hond uit gingen laten en hem parkeerden op de parkeerplaats bij het kerkhof. Niets mis mee. Ze zagen dat ik foto’s stond te maken van de reiger maar ze gooiden de hond los, klap klap met de deuren van de auto, reiger weg. Wat een lomperiken heb je er toch ook bij zeg, daar genoot ik dan even niet van)
Vanmiddag in het Loetbos wezen wandelen. Ik wilde even naar “mijn” paddenstoelenbos waar ik ieder jaar wel even paddenstoelen ga spotten. Niet de verstandigste keuze om dat te doen want daar groeien altijd veel bramen en dat is net touw waar je flink over kan struikelen maar goed. Verstandig zijn staat bij mij niet altijd op de eerste plaats. Ik deed het heel voorzichtig en goed uitkijkend waar ik liep en waar ik over heen stapte. Het ging goed alleen er was nog geen paddenstoel te zien.

De stronken die normaal om deze tijd al flink begroeid zijn stonden er droog en dor te zijn. Nu vind ik stronken altijd mooi, weet niet waarom maar ze fascineren me gewoon. En de lichtval tussen de bomen door was prachtig. Zo mooi als het echt was krijg ik het niet op een foto. Afgelopen vrijdag was ik ook al even kijken waar ieder jaar veel vliegenzwammen groeien maar ook daar is nog niets te zien.
Na een mooie wandeling (wat was het druk, gelijk hebben ze wat een prachtig weer was het vandaag weer) kwam ik op de terugweg nog oude vrienden tegen die dezelfde kant opgingen als ik. Gezellig even bijgekletst en opgelopen met elkaar. Zij waren ook op zoek naar paddenstoelen maar nog niets gevonden. Het is gewoon nog te droog, paddenstoelen zijn vochtminnend dus die hebben wat regen nodig. Maar ondanks was het heerlijk om lekker te wandelen in het Loetbos.

NL Doet ie het of doet ie het niet

Vandaag en morgen is de actie van NL Doet. Kuifeenden2Het Oranje Fonds organiseert op 11 en 12 maart 2016, samen met duizenden organisaties in het land, NLdoet; de grootste vrijwillNLDoet1 (Small)igersactie van Nederland. NLdoet zet vrijwillige inzet in de spotlights en stimuleert iedereen om een dag(deel) de handen uit de mouwen te steken. De afgelopen 10 jaar zijn er maar liefst 40.000 klussen geklaard en hebben 1,5 miljoen mensen deelgenomen.
Veel vrijwilligers gaan deze dagen aan de slag om klussen te doen waar men soms niet aan toekomt. Zo ging bij ons een aantal brandweermannen eens aan de slag om in de speeltuin de toestellen te verven en schoon te maken.
Vandaag werd er in een natuurgebied bij ons in de buurt meegeholpen met het ophogen van een aantal voetpaden waar men met machinaal vervoer niet bij kan komen.
De burgemeester en twee wethouders waren gekomen en 1 andere vrijwilligster die zich opgegeven had om te helpen deze middag.NLdoet3 (Small)
Ook de beheerders van het natuurgebied waren aanwezig om te vertellen wat er gedaan moest worden.
En ik moet zeggen de wethouders hadden het zweet op hun hoofd van het rijden met de toch wel zware kruiwagens met opvulmateriaal.
De burgemeester kwam wat later en werd met een tractor gebracht die ook opvulmateriaal in de laadklep had die hij daar loste. Hij is nog een maand onze burgemeester dus mocht hij niet gauw een baantje vinden dan kan hij zo aan de slag bij een loonwerkersbedrijf ;).
Van de heren van de RTV Krimpenerwaard, onze lokale omroep, hoorde ik dat er op veel plaatsen bij projecten wat activiteiten in scene waren gezet voor de foto en het verslag voor de tv uitzending omdat er te weinig vrijwilligers waren Paddenstoel (Small)om te helpen bij die projecten.
En onze collegeleden op veel verschillende locaties aanwezig moesten zijn.
Dat is  best jammer want eigenlijk is het best een mooi streven, ga eens een dagje vrijwilligerswerk doen om verenigingen of instellingen ergens mee te helpen.
Op de site van NL Doet las ik wel dat er best veel klussen wel gerealiseerd worden. Morgen ga ik nog kijken bij ook een actie, het opruimen van de rietvelden langs de Lek. Ik hoop dat daar meer mensen zijn om die klus te klaren. Ik vind het heel Reigerwit4 (Small)mooi dat ze dat in ons dorp ieder jaar weer doen, jammer wel dat het nodig is omdat mensen natuurlijk gewoon hun zooi lekker dumpen in de Lek, dat dan weer wel.
Nou ja het was in ieder geval prachtig weer om even te gaan kijken in het natuurgebied, even te praten met de beheerders en onderweg nog wat foto’s te maken.

Mijn toetsenbord….

Aalschover1Eigenlijk wilde ik heel ergens anders over schrijven tot ik naar mijn toetsenbord keek en zag dat een opknapbeurtje wel eens geen kwaad zou kunnen.
Zeker nadat ik pas een blogje las over hygiëne van toetsenborden. Nou wordt mijn toetsenbord voor 99 % alleen door mij zelf gebruikt, was altijd netjes mijn handen dus wat dat betreft zal het wel meevallen.
Maar ik ben ook iemand die zo nu en dan Reigers 1wat nuttigt achter de computer en ik vind die beschuiten met van de grove zaadjes heerlijk. Alleen beschuiten kruimelen natuurlijk nogal dus zo nu en dan komen er wel wat kruimels op mijn toetsenbord terecht.
Ik heb al verschillende keren mijn toetsenborden schoongemaakt en heb daar mijn eigen techniek bij ontwikkeld. 😉 . Met een achterkant van een lepeltje de letter er uit wippen en met een kwastje en zacht doekje de boel schoonmaken. Kraai 2Streng verboden bij mij is mijn spatiebalk er afhalen. Al verschillende schoonmaakmissies waarbij ik het wel deed leverde me een “dode” spatieknop op en ik kan je zeggen daar is niet mee te werken. Dus werd het weer richting computerwinkel om een nieuwe aan te schaffen.
Zo schoonmaken levert ook verrassende dingen op, opeens komen allerlei programma’s tevoorschijn waar ik het bestaan niet kon vermoeden of zeker niet wist dat ze via het indrukken van bepaalde knoppen opgeroepen konden worden.
Alleen veel leren doe ik er niet van want natuurlijk weet ik dan al weer niet welke knoppen ik indrukte. Reiger
Opeens verschijnen er ook allerlei letters achter elkaar, te lang een knop ingedrukt gehouden. Zo ontstaan ook wel de mooiste woorden natuurlijk.
Al met al is het wel een vermakelijk werkje. Een keer was ik heel actief en had ik alle letters verwijderd en voor mijn gevoel netjes op een rij gelegd hoe ze zaten op het toetsenbord.
Maar goed mijn gevoel klopte dus niet en op een gegeven moment wist ik het echt niet meer in welke volgorde ze er stonden. Misschien omdat ik altijd blind tik, kijk ik ook niet naar de letters.
Via mijn tablet heb ik toen maar een voorbeeld opgezocht van een Reigersqwerty toetsenbord (dat zijn de enige letters waarvan ik de volgorde dan wel wist) om alles weer op de goede plaats te kijken.
Mijn toetsenbord is weer spic en span dus ik kan er voorlopig weer even tegen maar die beschuitjes misschien toch maar niet meer achter de computer nuttigen, dat scheelt weer een hoop schoonmaakwerk.
Foto’s zijn van mijn fietstocht gisteren.
Vorige week had ik een witte en grijze reiger zelf bij elkaar gezet maar onderweg kwam ik ze toch weer samen tegen. Nu wel op de foto al was het wel wat ver weg.