Woman power

VrouwenIk ben geen mens van vrouwenclubjes en dat soort dingen, kan soms wel met een soort van jaloezie kijken naar mensen die dat wel hebben. Van die groepen vrouwen die ik samen zie fietsen of samen ergens wat zie drinken en het zo te zien heel gezellig met elkaar hebben.
Maar hoe leuk ik het soms vind, ik ben toch meer een mens van een op een contact met iemand of het dan een man of een vrouw is maakt me niet zo heel veel uit.
Heb een paar goede vriendinnen waar ik lekker mee kan kleppen en alles delen en natuurlijk mijn zus, eigenlijk ook mijn beste vriendin maar wel het liefst samen dan.
Ook voor mijn werk, zoals vanavond toevallig een interview met zo’n leuke vrouw die ook wat te vertellen had zonder meteen zo duidelijk aanwezig te zijn.
Maar op een of andere manier ben ik toch meer een mens die iets hebt met mannen en ik ben dan vaak ook totaal niet solidair met vrouwen betrap ik mezelf regelmatig op.
Zoals vanavond bij dezelfde gelegenheid waar ik voorafgaande aan het interview een foto moest maken, met mij was er nog een fotograaf waar ik al 20 jaar mee samenwerk, we weten inmiddels wat we aan elkaar hebben. En er was van de Rabobank die dit evenement sponsorde een mevrouw die wel even de touwtjes in handen wilde nemen met het maken van de foto. primary_RosieTheRiverterEen bankje werd er meegesleept waar ze op kon staan om DE foto te  maken en ze zette iedereen op een plaats zoals zij het wilde hebben.
Mijn collega en ik keken het zo eens aan en lachten een beetje zo van pff wat een poeha, laat haar eerst maar dan gaan wij daarna wel even.
Dus toen zij klaar was maakten wij een heel andere opstelling zodat je ook niet dezelfde foto krijgt maar voordat wij een foto konden maken was mien al weer op haar bankje geklommen om toch zo ook nog maar een foto te maken. Waarop mijn collega opmerkte, we wilden juist verschillende foto’s hebben waarbij ze ons aankeek met een blik van heb je ook nog wat te zeggen. Echt wat een draak zeg.
Ik betrap me er ook dikwijls op zoals bijvoorbeeld bij “De slimste mens”  dat vind ik gewoon zo’n leuk programma dat ik heel vaak hoop dat een van de mannen die meedoet wint en niet een van de vrouwen. Zoals vanavond ook en met die vrouw was echt niets mis mee, een leuk mens met humor maar toch zo gek dat ik dan hoop dat ze verliest. Terwijl ik toch eigenlijk denk, je moet solidair zijn met vrouwen want het is natuurlijk veel leuker als een vrouw de slimste mens is. En eigenlijk vind ik dat ook haha. Dat rare dubbele gevoel.
Gisteren fietste ik ook een stukje op met een man op die net zijn relatie verbroken had en daar hadden we het zo over. Ik ken hem al heel erg lang zelfs nog uit de winkel waar hij altijd voer voor zijn hond kwam kopen.  Hij had het best moeilijk vertelde hij hoewel het zijn eigen keuze was geweest. En zo fietsende weg hadhombres_mujeres_generoden we best een goed gesprek over alleen zijn, keuzes maken, latten of samenwonen. Ach het zal wel gewoon zo zijn dat ik meer een mannenvrouw ben dan een vrouwenvrouw, daar is ook niets mis mee want juist met mannen kan je vaak heel goede gesprekken hebben weer op een andere manier dan met vrouwen en die afwisseling,  dat maakt het ook zo leuk.

Sterke vrouwen

koppijnVanmorgen toen ik mijn mailtjes ging lezen was er opnieuw een mailtje van mijn opdrachtgever voor de krant waarin stond dat hij mijn hele vergoeding als onkosten wilde aanmerken voor de gemeente. Pff ik belde hem meteen op toen ik de afwijzing van de gemeente kreeg. Hij zou binnen een week reageren, twee en een halve week later belde ik maar weer, hij was er niet en ik stuurde vast een mailtje waarin ik de dingen uitlegde. Het werd een heen en weer gemail maar wat ik wilde gewoon die onkosten die ik voor de belasting ook mag declareren hoefde hij maar even op papier te zetten. Zo simpel in mijn ogen.
Maar ook hier blijken weer meerdere belangen te spelen en in zit daar als in een mangel ergens tussen. Even dacht ik, ik stop gewoon helemaal met alles.
Als ik opsta momenteel is dit het eerste waar ik aan denk en als naar bed ga het laatste waar ik mee bezig ben.  Heb steeds koppijn,wat ik normaliter nooit heb en kan nergens anders aan denken. De zes weken om te reageren zijn bijna om dus ik moet deze week uitsluitsel hebben. Daar werk ik nu 19 jaar en dan zo moeilijk doen en waarom, het gaat nergens om. Vorig jaar is er een nieuwe eigenaar gekomen in de drukkerij daar heeft het wel mee te maken. Die weet niets van het verleden en hoe dingen gingen allemaal.
Maar goed ik heb mezelf bij elkaar geschraapt vandaag en ben toch maar uit bed gegaan al had ik de neiging om heel diep onder mijn dekbed te kruipen en er niet meer uit te komen vandaag. (het weer deed daar ook lekker aan mee).
Opnieuw ging ik bellen en kreeg nu een ander aan de telefoon die beloofd heeft dat uiteindelijk vrijdag ik alles op papier zal hebben zoals ik het kan verantwoorden aan de gemeente en de belastingdienst.  Ik ben benieuwd.
Het was geen weer om in de tuin te gaan werken dus me maar gestort op het uitzoeken van oude foto’s van de krant waar ik er veel te veel van heb.
En dan kom ik een foto tegen van een vrouw uit Somalië. Ik weet nu nog hoeveel indruk haar verhaal op mij maakte toen ik met haar sprak. Zij was als spreekster bij Vrouwen van Nu en het onderwerp was vrouwenbesnijdenis.
Hieronder het verslag wat ik ooit maakte:
Als gast van deze avond was Naïma Addi Dahir aanwezig die iets vertelde over de vrouwenbesnijdenis zoals die nog steeds plaatsvindt in landen zoals Somalië waar voornoemde spreekster uit afkomstig is.
Allereerst vertelde zij iets over haar achtergrond, hoe ze een goed leven had met haar familie totdat in 1990 tijdens een burgeroorlog een andere stam aan de macht kwam in haar geboorteland waardoor haar situatie in een keer 100% veranderde en zij in 24 uur alles kwijtraakte.
Inmiddels woont zij 7 jaar in Nederland, is gescheiden en heeft drie kinderen van 17, 11 en 12 jaar.
Zij studeerde in Frankrijk van 1980-1985 waar zij vier talen leerde, nu kent zij 7 talen en volgens Naïma is kennis macht, wat je studeert, andere culturen die je leert kennen, dat kan niemand je afnemen.dsc00356
Iedere cultuur heeft haar eigen positieve en negatieve dingen, voor Naïma betekent Somalië warmte tussen familieleden, hulp voor elkaar en saamhorigheid.
Het grootste nadeel uit deze cultuur, iets waarvoor zij strijdt en daarom lezingen houdt is de besnijdenis van vrouwen.
Nog steeds heeft Naïma het er moeilijk mee om hier over te vertellen en uit te leggen wat voor grote consequenties deze besnijden voor meisjes en vrouwen heeft.
Maar zij ziet het als haar missie om de mensen voor te lichten en er zo aan bij te dragen dat dit “verminken van de meisjes”, zoals zij het noemt gestopt wordt.
Het onderwerp is nog een taboe zeker voor de mensen uit de landen waar dit soort praktijken nog orde van de dag zijn.
En als ik het weer lees denk ik wel, pff maak je niet zo druk, wat is je probleem nu eigenlijk als je kijkt naar wat voor problemen er allemaal zijn in de wereld die zoveel erger zijn. Waarbij vrouwen dit soort dingen nog moeten ondergaan en erger. En bewondering voor die sterke vrouwen die er tegen in opstand komen. Die vechten om hun leven te verbeteren.
En dat gaf mij ook weer de spirit om met mijn probleempje door te gaan en tot een goede oplossing te komen. Woman Power…….. we kunnen het allemaal behalve Hillary  😉

Womanpower

Afgelopen week ging ik naar een aantal jubilarissen van de Vrouwen van Nu. Voorheen was dit de Plattelandsvrouwenbond maar de naam is een aantal jaren geleden aangepast om het beetje oubollige imago op te krikken. (eigen interpretatie) .IMG_8876 (Small).JPG
De voorzitter vroeg of ik een mevrouw die 65 jaar lid was een beetje in de schijnwerpers wilde zetten dus ik ging even een gesprekje met haar hebben.
Ik ken haar al jaren, een dame waar ik veel respect voor heb en als ik 100 mag worden dan graag zoals zij is. Iemand die nog volop in het leven staat, veel leest, overal mee naar toe gaat ondanks dat ze slecht loopt. Ze is inmiddels 96 jaar oud en haar man was huisarts bij ons in het dorp.
Ze vertelt me dat in de tijd dat zij lid werd van de club, zal ik het maar even noemen, dit eigenlijk voor de vrouwen het enige was waar zij eens zelf aan het woord kwamen want in die tijd was het toch nog wel voorbehouden aan de mannen.
Zelf was ze ook voorzitter geweest en ze vertelt me dat het haar heel erg verrijkt heeft. Een cursus spreken in het openbaar, boekbesprekingen, gezellige uitjes met elkaar, Engelse les gegeven door een docent van school.
Onder haar voorzitterschap ging een groep een uitwisselingsreis maken met Engelse dames.
In die tijd werd een klein vliegtuig afgehuurd en ze vertelde dat iemand van de KLM bij haar thuis kwam om dit te regelen. (?? )  De mannen gingen toen ook mee. Daarvoor hadden de dames die cursus Engels gevolgd.
Daarna gingen ze nog een keer naar Denemarken en werden ook met uitwisselingen alles provincies in Nederland bezocht.
Daarmee werden contacten opgebouwd die nog jaren geduurd hebben. Gezien haar leeftijd zijn er inmiddels natuurlijk al veel overleden.
Vol enthousiasme vertelt ze over deze club waar ze nog eigenlijk alle avonden dat er iets georganiseerd wordt komt. Ook op deze avond waren er toch meer dan 100 leden.
Zelf zat ze in het bestuur van een rustfonds. Daar werd door de leden 25 cent voor betaald om mensen die ernstig ziek waren geweest aan te laten sterken in een huis in de Lage Vuursche. Een bevlogen dame met mooie verhalen.
Ze hebben nu nog steeds heel interessante onderwerpen en regelmatig word ik gevraagd om er iets over te schrijven. De meest indrukwekkende vond ik van een vrouw die zelf besneden was en daar nu actie voor voerde om dit af te laten schaffen. Om kippenvel van te krijgen.
Daarnaast zijn er ook allerlei clubs waar je lid van kan worden, een tuinclubje, quilten, fietsen, boekbespreking en nog meer activiteiten.
Heel veel vriendschappen en contacten zijn via deze vrouwenclub ontstaan. Maar als ik zo van achteruit de zaal waar ik zit naar voren kijk zie ik praktisch allemaal grijze en witte kopjes. Ook deze club veroudert. Op de dringende oproep van de voorzitter voor nieuwe bestuursleden reageert nog niemand ondanks het grote leden bestand.
Pogingen om nieuwe jonge leden te enthousiasmeren zijn niet gelukt. Ik zie het bij al dit soort verenigingen die op een of andere manier de aansluiting met de jeugd missen.
downloadVrouwen zijn natuurlijk nu veel mondiger , hebben andere interesses en dat snap ik best wel ook.
En hoewel ik het een prima club vind ben ik zelf ook niet zo’n clubjesmens al hebben ze me al regelmatig gevraagd om ook lid te worden.
Toch eigenlijk wel jammer dat deze clubs op den duur ook gedoemd zullen zijn om uit te sterven want ze hebben toch veel bijgedragen aan de ontwikkeling en zelfverzekerdheid van veel vrouwen toen dit allemaal nog niet zo vanzelfsprekend was.