Ff bijkomen…..

5192ad1407127434d14bdcd5cbbe7d0fe848317fHad vandaag wel ff nodig om weer bij te komen van het afgelopen drukke weekend.
We hadden geen plannen gemaakt voor zaterdag en het weer nodigde nou ook niet direct uit om er op uit te trekken op de fiets.
Nou ben ik altijd best optimistisch dus stelde ik voor om even naar Dordrecht te gaan met de waterbus, maar dat is wel 10 km fietsen eerst voordat we daar zijn.
We overwogen de optie met de bus te gaan maar die aansluiting was niet echt goed dan zouden we 3/4 uur moeten wachten bij de waterbus. tomato girafe
Toch maar op de fiets toen buienradar even droog op gaf. Ik gooi die app er echt af, ga voortaan gewoon naar de lucht kijken want we zijn zaterdag gewoon drie keer natgeregend. Geen hoosbuien maar ook van druilerige regen die maar doorgaat wordt je wel nat en koud van.
Ondanks dat hadden we het best naar ons zin. In Dordrecht even wat zitten eten en daarna naar onze favoriete winkel gefietst namelijk Vreeken zaden.
Die winkel is voor ons liefhebbers van tuinieren echt een paradijs. Je ziet daar zoveel dat het gewoon moeilijk kiezen is. Ik vind het wel leuk om in mijn kasje weer eens wat anders de doen dan “gewone” komkommers of tomaten en daar was keuze genoeg in.
Giraffe Tomaten een gele soort maar waarom het nu Giraffe tomaten heten heb geen flauw idee dus. Wat ik op mijn verlanglijstje had staan is Mexicaanse muiskomkommers. Had er al diverse keren wat over gelezen en wil dat gewoon eens een keer proberen en ze hadden hem ook.
Verder nog wat “gewone” zaden want mijn voorraad was dit jaar aardig opgegaan en ook Wim vond wat leuke dingen die hij graag eens wilde verbouwen.
Dus ondanks het vervelende weer missie geslaagd. En dan is het thuis heerlijk even bijkomen en verder niets meer doen dan lui op de bank zitten/hangen/liggen en wat televisie kijken.
Gisteren nadat Wim weer naar huis was gegaan werd ik weer opgehaald om naar de ijsbaan te gaan in Rotterdam waar we een Clinic Curling kregen met het team van het Kinderwerk. Ik vond het heel leuk alleen toen ik zag hoe dat ging (het lijkt zo gemakkelijk op tv) heb ik maar gepast.

Zitten op het ijs je afzetten met een been gestrekt naar voren en dan glijden, dat is toch niet helemaal mijn ding meer. Dus heb ik me maar beperkt tot het maken van foto’s.  Maar leuk wat het zeker wel. Daarna gingen we onbeperkt tapas eten en dat was echt prima. Het smaakte heerlijk en het was onwijs gezellig en een grote opkomst van de mensen die meegingen.
Vandaag dus even lekker bijgekomen en achteraf best nog heel veel gedaan eigenlijk maar gewoon op mijn gemakkie lekker lopen tuttelen en een rondje gefietst tussen de buien door.
Krijg wel weer zin om wat te gaan rommelen in de tuin, zo’n dag als vandaag met een zonnetje blijft het al weer langer licht en dan begint het al weer te kriebelen al weet ik best dat de echte lente nog wel even op zich zal laten wachten.

Een prachtig weekend……

Een mooie week achter de rug, sowieso voor mij het ideale weer, zon, winters, helder en schone wegen zodat ik lekker kon fietsen en dat heb ik dus ook wel gedaan. Weer wat gefotografeerd in de polder, heb weer fotoshop van een vriendin gekregen dus kon weer lekker gaan knutselen met mijn gemaakte foto’s.
Het weekend kwam Wim weer hij was lekker vroeg al vrijdag. We hadden niets afgesproken maar hij stelde voor naar Dordrecht te gaan. In zijn gedachtegang was dat een afstand van niets bij mij vandaan en zover is het nu ook niet hemelsbreed maar met ov is het toch nog wel een redelijk ingewikkelde reis.
Dus stelde ik voor met de waterbus te gaan, die vaart naar Dordrecht. Peter heeft zijn fiets weer meegenomen dus heb ik nu geen fiets voor Wim meer, dus daar moeten we nog even op uit gaan want dat is toch wel handig zoals ik woon. Maar goed overal is een oplossing voor en we gingen met de bus naar Krimpen aan de Lek daar overgevaren om in Kinderdijk de waterbus te nemen. Nog wel een stukje lopen naar het steiger, gesloten. Vaart niet in de winter. Niet naar gekeken. Wat dat betreft zijn we precies hetzelfde we zien wel.
Toen we net van het steiger afliepen zagen we een bus aankomen die naar Alblasserdam ging, dan gaan we daar maar heen zei ik, daar zal die waterbus nog best wel varen.
Dus meteen ingestapt en inderdaad de waterbus voer daar nog wel, best een eind lopen vanaf de bushalte maar goed je moet wat overhebben voor de goede zaak. Nog een flinke tijd wachten, dus daar even wat rondgelopen. En zo kwamen we toch nog in Dordrecht terecht.
We hadden gekeken, Wim is ook echt een tuinder en daar in Dordrecht is een hele grote winkel waar ze tuinzaden verkopen en ook bijzondere zaden die je niet overal tegenkomt.
Daar hadden we dus wel naar gekeken in welke straat die winkel was, dat trof bijna de eerste straat nadat we van de waterbus afkwamen en we waren er dus zo.
Alleen het begon te tellen bij nr 1 en wij moesten op nr 448 zijn. Het voordeel was dat we zo een mooi stuk van Dordrecht weer eens gezien hebben maar het was wel een flink eind wandelen. Het was de belangrijkste en oudste straat van Dordrecht stond er op het bordje aan het begin van de straat. En dat snap ik, hij loopt helemaal door het centrum van Dordrecht heen. Maar het was wel de moeite waard, we hebben er heerlijk een uurtje lopen neuzen en natuurlijk de nodige zakjes met zaad aangeschaft om straks weer te kunnen gaan verbouwen.
schapenkopje_dubbelDaarna wat rondgekeken en nog wat zitten drinken, weer richting waterbus maar we hadden nog bijna 3/4 uur over dus even een leuk cafeetje ingedoken waar ze heel veel soorten bier verkochten. Nu worden de Dordtenaren Schapenkoppen genoemd dus namen we allebei een biertje met de naam Schapenkopje. Op het flesje stond ook waarom ze schapenkoppen genoemd worden. Ik had een dubbel Schapenkopje genomen en het was echt een heerlijk biertje.
Gekozen voor de optie om nu maar naar Krimpen aan den IJssel te varen en daar de bus te nemen want via Alblasserdam en Kinderdijk was toch wel een lastige optie.
Onderweg nog genoten van een prachtige zonsondergang, geweldig gezicht vanaf de waterbus, we hadden geluk al moesten we het laatste stukje nog rennen maar de bus kwam er net aan.
Wat een heerlijk dagje Dordrecht was het gisteren dat we maar afgesloten hebben met het laten komen van een Chineesje geen zin meer om te gaan koken allebei.
Vanmiddag toen Wim weg was ben ik nog even naar de ijsbaan gegaan, er kon weer geschaatst worden, dat doe ik zelf niet meer maar foto’s nemen is wel leuk. Ook nog even naar het Loetbos, in de polder werd ook al regelmatig geschaatst, echt een prachtig gezicht al is het hier en daar nog uiterst onbetrouwbaar ijs natuurlijk daar.
Thuis een gloeiend hete warme chocolademelk, mijn foto’s bekijken en bewerken.
Dit weekend tel ik zeker dubbel………

 

 

Kijk eens naar het vogeltje……..

Dotter zaden 1De laatste jaren is fotograferen toch wel een deel van mijn leven geworden en ik neem er ook de laatste tijd echt meer tijd voor, ga lekker de polder in of zoals vanmiddag even wat uitproberen met mijn lenzen gewoon in de tuin. Gewoon heerlijk om te te doen vind ik dat.
Vier jaar geleden kreeg ik uit de erfenis van mijn broer een goed Canon toestel en in de loop der jaren heb ik er wat andere lenzen en een goede flitser bijgekocht. Heb nog best wensen genoeg voor nog mooiere lenzen, een nieuwe body er bij maar een mens moet ook eens tevreden zijn met wat ie heeft. Geranium tuin 1
Trouwens die ik wil hebben daarvoor zal ik eerst een leuk prijsje in de staatsloterij moeten winnen om ze te kunnen kopen. Want die zijn gewoon peperduur.
Ik ben best een makkelijke fotograaf tot nu toe eigenlijk gebruikte ik praktisch alleen de stand automatisch en dan zag ik wel of er wat leuks bijzat. Voor sportevenementen kies ik nog wel deze instelling waardoor je soms mooie plaatjes krijgt.
Fotograferen heb ik van jongsaf eigenlijk wel leuk gevonden. Mijn eerst camera toen ik een jaar of 14 was van 10,00 een simpel boxje en mijn halve zakgeld ging daaraan op.
Bloemen KeesVeel camera’s volgde eigenlijk wel tot ik voor de krant ging werken en mijn eerste spiegelreflexcamera kreeg. Al snel gevolgd door de eerste digitale camera, dat was voor de krant een stuk voordeliger natuurlijk. (Toen kreeg ik nog de camera steeds cadeau)
Een uitkomst dat digitale fotograferen. Gewoon maar blijven schieten en dan gewoon de mooiste er uitzoeken.
Pas toen ik de camera van mijn broer kreeg ging ik echt de polder in om te gaan fotograferen en vaak had ik ook wel lucky shots dat ik net iets moois zag. Goudsbloem
Maar dat is het niet alleen, vorige week sprak ik met die fotograaf en ik vroeg hem, kijk jij nu ook anders als je een camera bij je hebt. Hij herkende wat ik bedoelde, je kijkt gewoon anders, ziet meer en misschien daardoor heb je lucky shots en zijn het dat niet maar gewoon zie je dingen die andere niet opmerken of gewoon voorbij fietsen.
Vaak als ik ergens in het gras foto’s zit te maken kijken mensen wat je op de foto neemt en dan hoor ik regelmatig zeggen o kijk daar futen, of ooievaars of wat ik dan ook aan het fotograferen ben. Dan denk ik wel eens, zie je die dan niet als daar niet iemand met een camera zit. Denk het niet, denk dat ik dat vroeger ook zelf wel had.
Eigenlijk heb ik tegenwoordig altijd mijn camera bij me, soms ook wel lastig want zo’n tas met mijn lenzen weert aardig wat. Maar ben dan ook weer bang dat ik wat leuks zie en mijn camera niet bij me hebt. Het eeuwige dilemma.
Dotter zadenEigenlijk zou ik eens een cursus moeten gaan doen om er wat meer van te weten nog, want ik weet zeker dat die camera veel meer kan dan ik er mee doe.  Dus misschien is dat wel een goed plan om dat voor de volgende winter eens aan te beginnen.
En hoewel ik ook ga voor de futen, de ooievaars en andere vogels en watervogels zeker om deze tijd merk ik bij mezelf toch ook wel vaker de voorkeur voor dingen die juist al weer “voorbij” zijn. Zoals uitgebloeide bloemen, zaden, verdorde dingen, pluizen. Omgevallen bomen, stronken. Hoe dat komt weet ik niet. Het boeit me gewoon denk ik dat ook als iets uitgebloeid is of zo op het oog dood er al weer zaden zitten, insecten hun eten er in vinden, zwammen er weer op groeien.  Het gevoel dat het leven altijd weer doorgaat.