Genomineerd…….

Foto 2Gisteren kreeg ik een berichtje via FB van het Zuid- Hollands landschap dat een foto van mij genomineerd is om de coverfoto te worden de komende maanden. Was totaal verrast en eigenlijk al vergeten dat ik een foto ingestuurd had. Nu kunnen de mensen nog stemmen en kiezen uit drie foto’s en ik ga niemand vragen op mijn foto te stemmen, laat iedereen gewoon maar kiezen welke hij of zij de mooiste vind. Omdat ik zelf nogal gek van kikkers ben vond ik die eerste foto met die kikker ook wel heel erg mooi haha. Natuurlijk zou ik het leuk vinden dat mijn foto daar bovenaan komt te staan dat dan weer wel. Maar ik vind het gewoon al een eer dat ik genomineerd ben. Zag inmiddels dat een kleine 300 mensen al gestemd hadden.  Stichting Het Zuid-Hollands Landschap
Nu hebben wij hier ook een weggeefhoek waarin de dingen die je kwijt wilt op kan zetten en die hebben ook zo nu en dan een actie en deze keer was dat een fotowedstrijd met als onderwerp paddenstoelen dus ik had ook mijn foto ingestuurd.
Verder nergens een oproep gedaan om er op te stemmen of zo maar toch kreeg ik de meeste stemmen voor mijn foto’s en heb ik een zakje met herfstchocolaatjes gewonnen.
Dat was dus voor mij dubbele prijzen voor dezelfde foto.
Zal even schetsen wanneer en hoe ik deze foto gemaakt heb……..
Het was een prachtige herfstdag, praktisch windstil, zonnetje en ik had een eind gefietst en dacht ik ga nog even kijken bij de zalmzwammen in een strook bos. Je ziet ze niet zoveel en ik vind ze echt heel mooi om te zien. Foto 1Naast de “grote” twee die ik eerder al had gefotografeerd kwamen twee mini zalmzwammetjes op met alle eigenschappen van de grote zoals de specifieke druppels. En zeker in het zonnetje dat er om scheen leek het wel of er diamantjes aanhingen. Ik had mijn voorzetlensjes bij me heb mijn jas binnenstebuiten (regenjas) op de grond gelegd en ben daar ongeveer een uur bezit geweest om foto’s te maken. Het was zo heerlijk om daar gewoon in het bos op de bladeren te zitten en te doen wat ik leuk vind namelijk fotograferen. En van alle foto’s die ik gemaakt had bleken er best een paar mooie bij te zitten die ik dus ingezonden had.
22554997_10210727322119508_6862463333375256885_nNou ja om te laten zien hoe groot ze zijn hierbij een paar foto’s en de winnende foto……
Toch leuk hoor zeker als zo’n foto toch er uitgepikt wordt door onbekenden… heb ook wel eens een fotowedstrijd gewonnen waarbij ik zelf mijn vrienden min of meer had gepusht op me te stemmen omdat ik zo graag een keer in een helikopter wilde vliegen. Dat lukte toen wel en daar was ik ook heel blij mee en dat was een hele belevenis die ik niet gauw zal vergeten maar toch dit voelt wel beter aan dus ik ga er maar even van genieten net als van mijn gewonnen chocolaatjes……..die halen de kerst niet hoor …….

Een andere weg…..

Vandaag schrijf ik mijn 2500ste blog, bizar eigenlijk dat zijn er best veel en dit keer bespaar ik jullie een terugblik van het hoogste bezoekersaantal en dergelijke.
Het enige wat ik er eigenlijk over wil zeggen is dat ik die 2500 blogs in negen jaar en 10 maanden  geproduceerd heb en dat zijn er dan zo’n 5 per week, ben begonnen na mijn scheiding met mijn eerste blog. Tenslotte zijn cijfertjes en cijferen niet voor niets mijn grote liefde. Waarbij ik denk ook regelmatig aardig in herhaling ben gevallen zeker wat betreft mijn fietstochten door de polder, mijn tuin bij de wisselingen van de seizoenen en mijn klusverslagen.
Soms denk ik ook wel een andere weg inslaan wat betreft mijn blogs, aan de andere kant het zijn de dingen die ik tegenkomen en waar ik enorm van geniet toch ook weer in die categorieën vallen.
Ooit wandelend met mijn vriendin zei ze dat je na je 50e iedere dag eigenlijk iets anders moet doen. En dat nam ik toch wel ter harte. Zo nam ik als ik naar Krimpen aan den IJssel fietste toch vaak een andere route, nu zijn er niet zo heel veel mogelijkheden maar in het dorp Krimpen zelf dus wel en zo heb ik dit dorp waar ik vroeger op school zat toch weer voor een groot gedeelte herontdekt.
De laatste tijd zat de klad er een beetje in en koos ik toch weer vaak voor dezelfde routes maar afgelopen week pikte ik het weer op en nam een eerdere afslag in Krimpen aan de Lek, mijn buurdorp, ik wilde even naar mijn zus. Moest wel even kijken waar ik was maar verdwalen in Krimpen aan de Lek lijkt me echt een kunst. En heb ik iets nieuws ontdekt, zeker hoor, anders zou ik nooit geweten hebben dat daar een Annetje Ockersstraat bestond. Ik heb nog nooit gehoord van Annetje Ocker, het was in de buurt van de Walvisvaardersnamen. Via Google krijg ik dus te lezen dat uit het tweede huwelijk van Annetje met Jan Jansz Helleman de walvisvaarder/commandeur Bruyn Jansz Helleman werd geboren. Ze werd geboren in 1639 en overleed in 1696. Dus dat zal dan wel de connectie zijn. Zo zie je sla eens een andere  weg in en je leert weer wat bij, mijn vriendin had gelijk.
Dus misschien met mijn blog ook eens kijken of ik een iets andere weg in kan slaan maar of dat lukt, ik weet het gewoon niet. Ik vind het nog steeds leuk om ’s avonds een uurtje even wat te schrijven en bloggen, blogjes lezen (soms te weinig). Soms zou ik wel meer blogs willen lezen en als ik hier en daar wel eens “shop” kom ik best mooie mensen tegen met interessante blogs. Maar heb daar toch te weinig tijd voor om die allemaal te volgen.
Afijn vanmorgen had ik hard in huis lopen zwoegen, kamerplanten verpoten, ramen zemen, stofzuigen, dweilen, schoonmaken dus vanmiddag mocht ik van mezelf wel gaan fietsen en in het bos gaan wandelen.  Het was echt schitterend weer en ik kwam echt van die kleine mini zalmzwammetjes tegen zo prachtig om te zien met die druppels er allemaal aanhangend……Heerlijk gewoon daar een uur zitten fotograferen en kijken. Zo zie je maar al weer die paddenstoelen….. en dat nog wel op mijn 2500 ste blog…..

Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk

Peter 1 (Medium)Vanmorgen werd ik heel vrolijk wakker en ik moest even goed wakker worden om te bedenken waarom ik zo vrolijk was……. a ja natuurlijk vandaag is Peter jarig, 31 jaar al weer geworden.
Meteen even snel appen,  krijg nog geen antwoord, ze zijn lekker twee daagjes weggegaan samen, was ook wel nodig om even wat rust te krijgen en ze sliepen natuurlijk lekker uit vandaag. Gelijk hebben ze. Zaterdag viert hij zijn verjaardag dus dan zie ik hem wel weer.
Lekker gewerkt vandaag en vanmiddag mijn straatje voor weer eens het onkruid verwijderd, hoop de laatste keer van dit jaar. Als ze echt van dat mooie weer opgeven als ze beloven misschien nog een keer de hogedrukreiniger er over dan is het helemaal winterklaar.
Paddenstoelen 4 (Small)Vanmiddag nog een mooi rondje wezen fietsen en ik wilde even kijken of ik de zalmzwammen kon vinden, die vind ik zo prachtig en vorig jaar wist ik een plekkie waar ze groeien. Een paar kleintjes stonden er wel. Nog niet de mooie zalmkleuren zoals ik ze vorig jaar zag maar goed, misschien is dit het begin en komen er nog meer.
De twee stonden wel zo tegen elkaar aan gegroeid alsof ze elkaar nooit meer los wilden laten. Zo schattig.
Nou ja een kort blij blogje zal ik maar zeggen. Vanavond nog naar een modeshow, lijkt me ook wel weer leuk…….. dus een vrolijk blogje op een blije dag………..

Zomaar onderweg…..

zalmzwam-smallzalmzwam-small

Vandaag was het schitterend weer, vriezend nog een beetje vanmorgen maar met een lekker zonnetje er bij dus natuurlijk weer om op de fiets te stappen (je had gelijk Riet) .
Had vandaag en morgen “vrij”want bij de kinderen wordt de vloer in de kamer en gang geschuurd en gelakt. Er ligt nog een prachtige parketvloer in die zeker de moeite waard is om op te schuren en te houden en daar hebben ze dus ook voor gekozen.
De polder is momenteel gevuld met ganzen, smienten en andere overwinteraars en natuurlijk de “normale” altijd in Nederland blijvende watervogels.
Door de bevroren sloten zoeken ook de reigers hun toevlucht tot de weilanden dus is er een bonte mengeling van allerlei soorten watervogels te zien.
Ik neem de route waar ik een paar weken geleden de zalmzwam gespot had en ga kijken of ze al verdwenen zijn. Maar nee, ze staan er nog wel maar zijn duidelijk aan het aftakelen maar als ik heel eerlijk ben vind ik ze er nog veel mooier uitzien. Helemaal vol met draden en wat bruiner kleurend. Ik maak een paar foto’s en ga weer verder fietsen. (Eerste foto twee weken geleden, tweede foto nu )
Op het fietspad richting huis zie ik een grote groep mensen staan, in de polder erbij lopen nog een aantal mensen.
Als ik er aan kom rijden maken ze ruimbaan en het lijkt een welkomstcomité voor me dat zich aan beide zijde van het fietspad heeft opgesteld. Dus ik dacht, even stoppen dat gebeurt me niet zo vaak.
Ik was ook nieuwsgierig wat er daar aan de hand was en waarom er zoveel mensen liepen en stonden. Dus ik stap af en zeg dat ik heel nieuwsgierig ben, voor een lokale krant werk en dat ik graag wil weten waarom er zoveel mensen zijn hier.
Het wordt heel sportief opgepakt en ik krijg uitgebreid uitleg van een van de heren.
Ze zijn bezig met een gedeelte van de polder zo in te richten dat het nog meer geschikt wordt gemaakt voor weide en watervogels. Het is een samenwerkingsverband van verschillende instanties, Zuid Hollands Landschap, het waterschap  en veenweiden Krimpenerwaard. Er komen een paar wandelpaden door te lopen. Helemaal mooi natuurlijk, zo dicht bij eigenlijk weer een stukje natuur om eens te verkennen. In het voorjaar van 2017 moet het hele project gerealiseerd zijn. Deze bijeenkomst was er voor om betrokkene de voortgang van het project te laten zien.
Ik ben weer helemaal op de hoogte, aanstaande zaterdag is er een open dag en zou ik ook mee kunnen gaan met een wandeling. Even kijken of ik dat in kan plannen want het lijkt me best leuk en ook wel een mooi item om over te schrijven.


Zomaar onderweg, zo zie je maar kan je van alles tegen komen wat ik weer niet gehoord zou hebben als ik thuis op mijn stoel bij de kachel (nou ja niet letterlijk kachel natuurlijk) was blijven zitten.

http://www.veenweidenkrimpenerwaard.nl/projecten/drie-natuurgebieden
Foto van de site van veenweidenkrimpenerwaard.

 

Wat een gezwam……

Zoals vandaag zo mag het voor mij in de herfst zijn, vanmorgen nog wel bewolkt maar tegen de middag begon de lucht te breken, eindelijk die grijze massa even weg, een zonnetje, blauwe stukken lucht, lekker windje, droog, het regent nu alleen bladeren, fietspaden ook vol bladeren dus beetje oppassen maar zo’n verrukkelijke herfstmiddag.
Was op weg gegaan om bij de kids weer een paar uurtjes in de tuin te gaan werken maar er was niemand thuis dus kon ik er niet in.
En heel eerlijk gezegd vond ik het helemaal niet zo erg. Vind het echt leuk om te doen maar had vanmorgen een nieuwe broek aangetrokken dus eigenlijk niet zo geschikt om in de tuin te werken.
Ben lekker op mijn gemakkie wat gaan eten, ergens wat boodschapjes gaan doen en daarna via een mooie route door het Krimpenerbos naar huis gaan fietsen.
Zoals ik al zei wel veel blad op de fietspaden dus een beetje rustig aan en ik zag al gauw wat paddenstoelen. Fiets aan de kant en even het bos ingedoken en daar zag ik de prachtigste zalmzwammen, had ze nog nooit gezien. En natuurlijk wist ik pas thuis hoe de naam er van was. Ik leer wel wat namen bij maar er zijn zoveel soorten paddenstoelen en tenslotte mag ik er ook van genieten en ze fotograferen zonder dat ik ze allemaal bij naam ken. Maar thuis probeer ik altijd wel weer een paar namen op te zoeken. Wat een verschillende soorten paddenstoelen en zwammen zijn er zeg.
Er is echt een overvloed aan paddenstoelen, ook stronken die vol staan met paddenstoelen en zwammen die al weer aan het verrotten zijn. Ik vind wel dat de schoonheid van paddenstoelen ook wel aan de onderkant zit. Maar ja, nieuwe broek aan, niets bij me om even op te zitten en natuurlijk een natte en modderige grond. Ach dacht is wat maakt het uit eigenlijk, ik was die broek wel weer en twee vuile knieën later heb ik best een aantal mooie foto’s gemaakt.
Er komt een echtpaar voorbij lopen, ze zien mij fotograferen. Staan er mooie paddenstoelen vraagt de vrouw haar telefoon tevoorschijn halend.  Ik vind van wel zeg ik en wijs haar waar de mooie zalmzwammen staan een stukje verderop in het bos.
Het is zeker modderig zegt ze, zuinig naar haar laarzen kijken. Ja zeg ik kijkend maar mijn oude banjerlaarzen en inmiddels al weer vuile broek, dat wel.
Dan maar niet zegt de vrouw en ze lopen weer verder. Je weet niet wat je mist denk ik maar goed heel erg vind ik het niet ik fotografeer toch liever in mijn uppie.
Deze middag voelt aan als een cadeautje dat ik graag in ontvangst neem. Thuis gauw de foto’s bekijken en bewerken. Zet een muziekje op, de map gemengde muziek en het start met Magna Carta. En als er een band is die ik helemaal bij de herfst vind passen is Magna Carta dat wel dus toepasselijker kon eigenlijk niet. Wat een heerlijke muziek. Deze dag tel ik dubbel.