Hommeles onderweg

Met dit mooie weer ben ik best veel onderweg, fietsen en momenteel ook best veel fotograferen en wandelen of vlinderen zo leuk om te doen vlinders opzoeken.
Zo kom ik onderweg soms de gekste dingen tegen maar ook mensen die opmerkingen maken over mij en meestal vind ik dat wel grappig soms ook wel irritant.
Regelmatig rijd ik langs een bankje waar zodra het weer het toelaat een aantal hangouderen of te wel oudere mannetjes zitten met elkaar te kletsen en kijken wat er zoal langskomt.
Meestal roep ik vrolijk goedemorgen/middag naargelang de tijd natuurlijk maar goed gisteren fietste ik er langs en hoorde ik ze zeggen, daar gaat ze weer en het irriteerde me een beetje en dacht, jullie zitten daar toch ook weer. Dus in plaats van goede morgen zei ik toch wel kattig (ouderwets woord) “Jullie zitten hier toch ook weer”.  Kreeg geen reactie verder.
Eergisteren was ik bezig met de terroreenden op de foto te zetten en er kwam een echtpaar langsfietsen die keken wat ik aan het doen was. O hoorde ik de vrouw zeggen, dat is die tweede fotograaf, die Anneke.  Kijk dat vond ik dan wel weer grappig haha.
Nou ja gisteren kwam ik een mevrouw in de scootmobiel tegen, ik stond net even te vlinderen en ze vroeg of ze me mocht storen. Ze was de weg kwijt. Nou heb je me dan meteen want ik voel meteen zoveel verwantschap. Ik leer het nooit zei ze en ze vertelde waar ze naar toe moest. Ik wees haar de weg en zei, geloof me ik heb dat ook zo vaak.
Zij vertelde dat ze uit Denemarken kwam en hier in de omgeving al 16 jaar woonde, ze sprak heel goed Nederlands (mogen sommige wel eens een voorbeeld aan nemen, zag deze week een nog een vrouw van een jaar of eind veertig op tv die al 30 jaar in Nederland was en nog geen Nederlands sprak alleen Marokkaans, dat snap ik dan niet hoor) . We hadden zo even een leuk gesprek en ik vroeg of ze nog wel genoeg energie in haar scootmobiel had om er te komen en dat had ze wel.
Gisteren was ik dus aan het vlinderen, was een heel eind het natuurgebied ingelopen en zag daar halverwege in de middle of nowhere een man zitten op een bankje. Hij zat lekker in het zonnetje duidelijk te genieten van het uitzicht op de velden die onder andere geel,paars,rood en wit zijn van het koolzaad, hondsdraf, fluitekruid, pinksterbloemen en zuring.
Nu heb ik toch altijd dat ik dan ook meteen denk, ja je loopt hier wel helemaal in je uppie en de stem van mijn vader klinkt dan nog altijd, zoek het niet op. Maar ik blijf er ook niet voor weg. Ik groette de man en zei, heerlijk he dit weer en het uitzicht. Hij antwoordde me “als je dit ziet dan wil je toch helemaal niet meer naar de bollen” . Ik zei tegen hem, dat zeg ik nu ook altijd als mensen aan me vragen of ik wel eens naar de bollenvelden ben geweest.
Zo kom je nog wel weer eens wat tegen onderweg, hoor je wat, heb je een praatje en het is voor mij vooral zo genieten nu.


Gisteren weer een uurtje lopen vlinderen en terwijl ik bezig was een dagpauwoog te fotograferen viel mijn ook opeens op een hommel die toch wel wat vreemd gedrag vertoonde. Ik ging het fotograferen en halverwege begreep ik het opeens (telelens dus aardig veraf was niet zo duidelijk) hij was bezig te ontpoppen zo mooi om te zien. Even toen hij klaar was met zijn worsteling zat ie nog heel stil en opeens floep weg was ie. Ademloos heb ik gekeken en gefotografeerd, zo’n cadeautje vond ik het dat te mogen zien.  Thuis meteeen de foto’s gaan bekijken en het nog een keer beleefd allemaal.  Tja mij hoor je niet hoor met dit weer zo in het voorjaar, toch wel voor mij de mooiste tijd van het jaar.

De vlinders achterna…..

Gisteren had ik plannen om weer eens een keer naar Gouda te gaan fietsen alleen toen ik eenmaal buiten was, pff wat een koude en harde noordoostenwind, echt niet lekker.
Deze missie dus maar even uitgesteld maar toch wel een lekkere ronde gaan fietsen het was tenslotte wel droog en de zon scheen.
Onderweg kwam ik langs de kringloop en liep er even naar binnen, altijd nog op zoek en snuffelend naar mini boekjes en wat ik er ook best veel kan vinden zijn plastic mapjes die ik altijd gebruik om mijn uitdraaien van mijn dagboek in op te bergen.
Twee weken geleden had ik weer een multomap vol voor 50 cent. Dit keer kon ik niets vinden dat de moeite waard was en ik liep nog een keer langs de boekenrekken.
En opeens dacht ik, wat ligt daar nu toch, twee miniboekjes, ik pakte ze op en het waren twee woordenboekjes Engels- Nederlands en Nederlands- Engels. Echt heel oude boekjes zo leuk denk van net na de oorlog zo oud zijn ze al. Een mooie aanwinst voor mijn minikastje.


Op de terugweg zag ik weer veel oranjetipjes vliegen, stapte af en ging verder wandelen een eindje. Overal zag ik vlinders, echt zo’n mooi gezicht.
Ze wisten ook wel waar ze zich op moesten houden want het waren echt de warmste plekkies in de zon en uit de wind. Gewoon heerlijk. Heb zomaar een uurtje of 1 1/2 lopen struinen en fotograferen en ontdekte vier verschillende soorten.
Het leek ook wel of ze zich voorgenomen hadden om op deze dag speciaal voor mij te gaan poseren. Op deze bloem?  of misschien kleur ik mooier op een andere bloem…. had Pluisje (Middel)het bijna voor het uitkiezen. De bermen worden ook weer zo prachtig, geel van het koolzaad, paars van de hondsdraf, de pinksterbloemen en wit van het fluitenkruid… Gelukkig worden ze met rust gelaten zodat de vlinders, bijen, hommels en andere insecten er hun gang kunnen gaan. Roodbrostje (Middel)
Ik vond er nog een klein pluizig veertje dat vastzat aan een blaadje, hoewel de wind best hard waaide gisteren bleeft ie vastzitten er aan. Muziek er bij van onder andere een roodborstje op een bankje mijn thee op zitten drinken en appeltje opgegeten.  Een mooie dag. Vlinders Oranjetipjes, dagpauwoog, zandoogje en gehakkelde aurelia.

Hoezo druk…….

Vanavond kwam mijn vriendin en ik lag lekker op mijn bankje onder het afdakje in de tuin even bij te komen van alle drukte met mijn benen omhoog. Had net gegeten, voor ’t eerst een heerlijke salade helemaal uit eigen tuin. Sla, mijn eerste komkommer, radijsjes, bieslook, basilicum,  ui. Echt zo lekker met gebakken aardappelen en muntthee.  Griekse yoghurt met blauwe bessen ook uit eigen tuin toe.
Vanmorgen wezen werken en daarna een poosje gaan fietsen, op de terugweg nog een eindje gaan wandelen in ’t Loetbos. Mezelf nog een uurtje fotograferen gunnend want ik heb het nog best druk naar de vakantie toe. Wil toch nog wel even wat in huis doen omdat ik geen zin heb als ik thuiskom dat ik meteen weer aan de bak moet.
Liggend op het bankje realiseerde ik me dat ik dit jaar nog geen een keer lekker op mijn stretcher in de tuin gelegen heb met een boek of krantje om te lezen.  Alleen nog maar bezig geweest met werken in de tuin, heb best veel veranderd dit jaar. En hoewel ik mijn moestuin echt zo leuk vind is ook dat best nog wel wat werk om te doen, bemesten en watergeven. Oogsten en schoonmaken. Vanmiddag ook nog wat onkruid lopen wieden en dan blijf ik toch weer langer doorgaan dan goed voor me is. Voel me ook best moe eigenlijk, eigen schuld dikke bult, dat onkruid staat er na de vakantie ook nog wel en zo niet……. dat zou mooi zijn.
Kreeg vandaag wel gelukkig eindelijk een brief van het borstkankeronderzoek dat alles goed was, die bleef zo lang weg dit keer dat ik zo nu en dan best een beetje dacht, het zal toch wel goed zijn. Hoewel toen mijn buurvrouw een aantal jaren geleden er uit gehaald werd omdat ze borstkanker had werd ze gebeld door de huisarts. Maar goed blij dat de brief er was en alles goed was, al had ik geen klachten of zo.
Zoonlief appte of hij morgen het zeil in mijn bijkeuken zou komen leggen. Even dacht ik, ook dat nog maar aan de andere kant, zit er al zo lang op te wachten dus laat het maar doorgaan. Ze komen vooraf dan eten  dan komen de verse snijbonen uit de tuin mooi van pas en gezellig natuurlijk ook weer.
Morgen ook nog wat dingen voor de krant doen, alles wat ik zelf kan tillen vast uit de bijkeuken halen en de wasmachines afkoppelen. Donderdag mijn koffer pakken en alles een beetje afronden dus en dan ben ik ook echt wel aan vakantie toe…..  Heb er wel zin in weekje er uit, even wat anders met zusje. Foto’s van zomaar een uurtje lopen in ’t Loetbos.

 

Mooie praatjes….

Had eigenlijk een blog geschreven waarin ik flink zat te klagen en te zeuren maar heb hem toch maar weer verwijderd, count your blessings Anna en ga niet zitten zeuren over het feit dat je pas een week even last heb van jouw arm terwijl zoveel mensen chronisch ziek zijn die minder klagen. Al had ik eerlijk gezegd wel iets meer verwacht te kunnen dan ik kan zonder verband, sterker nog ik kan gewoon minder omdat hij niet beschermd is nu dus zo nu en dan is het even flink jodelen…..  Dus de omschrijving van de dokter medisch gezien mag je alles met die arm snap ik nu ook ;(…….
Count my blessings:
–  Vandaag belde mijn zoon dat het financieel rond was met hun huis, nog een papiertje te gaan en ze kunnen de koopovereenkomst gaan tekenen….
–  Mijn zusje en zwager die gisteren meegingen naar het ziekenhuis met me zodat ik ook even op bezoek kon bij mijn broer en schoonzusje
–  Morgen komt mijn vriendin weer me ophalen en gaan we lekker lunchen bij de Hema, beetje beppen en boodschappen doen……..
–  Een vriend die belt om te vragen hoe het gaat
–  Appjes van mensen die vragen hoe het met me gaat
–  Leuk vooruitzicht om het weekend naar mijn vriendin in Harderwijk te gaan
–  Ondanks dat het weer een beetje tegen zat toch nog wat lekker in de tuin kunnen   rommelen vanmiddag en lekker bakje thee buiten drinken in het zonnetje, moest wel   gauw want hij was zo weer verdwenen 😉
–  Toch mijn accu van de fiets maar even onder stroom gezet, nu nog niet maar maandag toch maar eens proberen wat meters te maken
–  Weer eens tijd op wat blogs te lezen
–  Leuke onderwerpen voor de krant om over te schrijven
–  Lekker muziekje op staan met veel oude nummers die ik lang niet gehoord had wat een cadeautjes er tussen
Kortom ik heb gewoon niets te klagen dus toch maar een positief verhaal er van gemaakt…al was het eigenlijk wel lekker om even flink te zeuren en te zitten miepen ook haha……
Nog wat foto’s die ik maakte onderweg naar mijn broer net voordat ik mijn duikeling maakte.