Koud hè….

Het begon vanmorgen al toen ik op mijn scan0001werk kwam, zo heb je de kou getrotseerd,  ik woon nog geen km van mijn werk vandaan. Had amper de kou gevoeld.  Toen ik wegging was het weer ga je nog fietsen met die kou??
Onderweg het zonnetje schijnt en ja het is koud, het is ook winter he, en het vroor echt wel 2 graden misschien, geen idee.  Amper wind, ik vond het vorige week met die indringende mist, wind en grijsheid kouder dan nu.
Nou zijn weerpraatjes van alle tijden, ik weet nog dat ik enorm fan was altijd van het programma van Spaan en Vermeegen daar was ook zo altijd de kreet van Harry Vermeegen in dat programma “koud hè ” . Een parodie op mensen die altijd zitten te zeuren dat het koud is. Ja als het winter is, dan is het koud, dan hoort het koud te zijn althans dat vind ik. En mijn moeder zei altijd “op kou kan je je kleden” en dat is ook zo. Handschoenen aan, sjaal om, laarzen en een warme jas dan kom je een heel eind.
En als ik dan mag kiezen liever wat vorst met een zonnetje dan grijs en grauw.
31-yvonne-van-gennip-soenar1-620x942Maar goed ook ik laat me regelmatig toch weer door de weerberichten en voorspellingen in het ootje nemen zoals vorige week dat ze zo’n storm en weet ik wat opgaven. Nou ja wil niet zeggen dat het windstil was en er viel zo nu en dan een bui met natte sneeuw maar toch, wat ze voorspeld hadden kwam echt niet.
Toch had ik voor mezelf besloten om dan maar niet te gaan fietsen met achteraf weer spijt.
Vandaag dus wel lekker gaan fietsen, bij de Hema een broodje gaan eten, het was er onwijs druk kon nog net een plaatsje vinden toen twee dames weggingen. De ene mevrouw stond zich helemaal in te pakken “het is heel koud hoor”, zei ze tegen me. Ik antwoordde “Ja het is winter he”, het was al een wat oudere vrouw die moet zich toch nog wel de bloemen op de ramen dat je er niet meer door kon kijken herinneren leek me. Nog geen cv’s, maar een kachel, kruik en warme flanellen pyjama’s.
Ik wist nog dat ik destijds begin 1988  toen iedereen die kreet wel slaakte voor Peter een muts met bijpassende sjaal had gebreid en daarop geborduurd had “koud hè “. Het was even zoeken want ik dacht dat hij al wat ouder was maar ik vond de foto’s toch, hij was daar pas 15 maanden oud en mocht voor het eerst op het paard zitten bij zijn neef en nicht.
Dat was ook het jaar dat Yvonne van Gennip drie scan0002gouden medailles haalde op de Olympische Spelen in Galgary. Zij droeg toen geheel in stijl een muts met daarop “Goud hè”.
Nou ja van mij mag het best nog een poosje blijven vriezen en zeker voor de schaatsers zou dat wel leuk zijn om weer eens op natuurijs te kunnen schaatsen. Ik doe het niet meer, ik val al zonder ijs dus daar waag ik me niet meer aan. Maar kijken er naar dat blijf ik mooi vinden en zeker die kleine krabbelaars die net beginnen blijven een inspiratiebron om op de foto te zetten.  En als het nog even kan voor de nog mooiere winterse sfeerplaatjes “let it snow”………..

Mooie praatjes….

Had eigenlijk een blog geschreven waarin ik flink zat te klagen en te zeuren maar heb hem toch maar weer verwijderd, count your blessings Anna en ga niet zitten zeuren over het feit dat je pas een week even last heb van jouw arm terwijl zoveel mensen chronisch ziek zijn die minder klagen. Al had ik eerlijk gezegd wel iets meer verwacht te kunnen dan ik kan zonder verband, sterker nog ik kan gewoon minder omdat hij niet beschermd is nu dus zo nu en dan is het even flink jodelen…..  Dus de omschrijving van de dokter medisch gezien mag je alles met die arm snap ik nu ook ;(…….
Count my blessings:
–  Vandaag belde mijn zoon dat het financieel rond was met hun huis, nog een papiertje te gaan en ze kunnen de koopovereenkomst gaan tekenen….
–  Mijn zusje en zwager die gisteren meegingen naar het ziekenhuis met me zodat ik ook even op bezoek kon bij mijn broer en schoonzusje
–  Morgen komt mijn vriendin weer me ophalen en gaan we lekker lunchen bij de Hema, beetje beppen en boodschappen doen……..
–  Een vriend die belt om te vragen hoe het gaat
–  Appjes van mensen die vragen hoe het met me gaat
–  Leuk vooruitzicht om het weekend naar mijn vriendin in Harderwijk te gaan
–  Ondanks dat het weer een beetje tegen zat toch nog wat lekker in de tuin kunnen   rommelen vanmiddag en lekker bakje thee buiten drinken in het zonnetje, moest wel   gauw want hij was zo weer verdwenen 😉
–  Toch mijn accu van de fiets maar even onder stroom gezet, nu nog niet maar maandag toch maar eens proberen wat meters te maken
–  Weer eens tijd op wat blogs te lezen
–  Leuke onderwerpen voor de krant om over te schrijven
–  Lekker muziekje op staan met veel oude nummers die ik lang niet gehoord had wat een cadeautjes er tussen
Kortom ik heb gewoon niets te klagen dus toch maar een positief verhaal er van gemaakt…al was het eigenlijk wel lekker om even flink te zeuren en te zitten miepen ook haha……
Nog wat foto’s die ik maakte onderweg naar mijn broer net voordat ik mijn duikeling maakte.

Van regen krijg je krullen……..

Vroeger had ik er een hekel aan, mijn krullende haar. Was altijd jaloers op mijn zus die van dat lange rechte haar met dito pony had. reggeenBij mij was het altijd aan alle kanten aan het springen en vooral mijn pony die soms zo kort geknipt werd was een ramp, zeker met regenachtig weer want het klopt inderdaad. Als het regent krult mijn haar meer.
Momenteel ben ik heel blij met mijn krullende haar dat altijd goed valt en heel gemakkelijk te knippen en te onderhouden is terwijl mijn zus altijd zit te tobben met haar dunne en steile haar. Het kan verkeren.
Na twee dagen simmen en zeuren, het weer vervloekend, mijn blog idem dito, mezelf een enorme zeur om niks vinden heb ik vandaag besloten om gewoon weer te gaan fietsen, weer of geen weer. Regen of geen regen. En ook om weer te gaan bloggen dan maar zonder foto’s. Na het Huttendorp dat volgende week begint ga ik wel eens op mijn gemak zitten kijken waar het fout zit, heb er nu geen zin in, desnoods maak ik gewoon een nieuw blog aan. (zei ze stoer).
Geprobeerd om tussen de buien door te gaan fietsen maar ja dat lukte natuurlijk niet dus op de heenweg kreeg ik een flinke bui over me heen. Wel even staan schuilen maar toch weer te weinig geduld om wat langer te wachten onder een boom en verder gegaan.
En inderdaad met een kletsnatte broek en haren (heb een hekel aan een capuchon) kwam ik bij het winkelcentrum aan. En na mijn haar gedroogd te hebben een beetje onder de blower in het toilet dacht ik, zie je wel van regen krijg je krullen nog steeds.
Een paar boodschappen gedaan, moest nog wat dingen kopen voor het jeugdwerk en weer naar huis gefietst. Het waaide flink en het was droog dus voordat ik thuis was, was mijn broek inmiddels ook weer opgedroogd.
“Je smelt niet van regen” zei mijn moeder altijd en inderdaad zo is het ook, moet gewoon lekker blijven fietsen, dan maar een keer een bui op mijn kop, het is niet anders.