Opgelucht……

surgeon doctor cartoon illustrationVandaag moest ik weer terug komen bij de chirurg om te kijken of het nog nodig zou zijn om nog een keer geopereerd te worden.
Een paar maanden geleden was er nog een echo gemaakt en naar aanleiding daarvan adviseerde de chirurg die mij ook geopereerd had om het nog even aan te kijken en niet meteen te gaan opereren.
Vaak bij deze operaties blijft er nog wat restvocht achter en dat wordt dan in de loop van de tijd door het lichaam weer opgenomen.
En dat bleek ook wel te kloppen want die bult die er een paar maanden geleden nog zag voelde ik niet meer.
Het hield me ook niet heel erg meer bezig ook omdat ik helemaal geen klachten meer had. Hoewel de laatste dagen moest ik er wel weer steeds aan denken maar dat is logisch.
Vandaag dus naar het ziekenhuis met mijn zus, meteen een dagje statten er van gemaakt in Gouda. Met de bus gegaan maar want het was niet echt lekker weer.
Even wat lopen winkelen, nog een trui gescoord en op de markt op een verwarmd terras wat zitten eten.
Redelijk op tijd waren we aan de beurt en de dokter bevestigde wat ik ook wel gevoeld had, nog een klein restje zit er wel. Hij ging nog even kijken bij de echo’s die gemaakt waren om alles even zeker te weten. Maar als je geen klachten heb of last ergens van heb wil ik niet meer opereren. imagesMocht je ergens last van krijgen gewoon meteen terugkomen dus ik hoefde ook niet meer terug te komen. Ik voelde me best heel erg opgelucht, gelukkig geen operatie in ieder geval.
Nu maar hopen dat het restje ook nog verdwijnt en zo niet is daar goed mee te leven…..
Weer iets wat ik voor mezelf af kan sluiten.

 

Goede wijn behoeft geen krans…..

Ik erger me al heel de week of misschien staan ze er zelfs al langer aan een aantal “reclame” borden voor een ziekenhuis bij ons in de regio, het IJsselland ziekenhuis.
Alsof er een leuk evenement komt staan ze om lantaarnpalen op verschillende plaatsen in ons dorp.
Ik weet dat de gezondheidszorg geprivatiseerd is en het ook gewoon een bedrijf is maar het stuit me toch tegen de borst om daar op zo’n manier reclame te maken.
Wat willen ze dan met die reclame…
Als ik dat zie ga ik toch niet denken, ja, goh, ik zou wel eens een paar daagjes naar het ziekenhuis kunnen gaan.
Werf je zo klanten, een paar struikeldraden spannen of spijkerplanken op de weg leggen zijn dan effectiever.
Dat levert tenminste direct klanten op.
Bij ons op het dorp denk ik (maar ik heb geen cijfers) gaan best veel mensen naar Gouda naar het Groene Hart ziekenhuis.
Misschien willen ze daar de concurrentie mee aangaan om daar “klanten” of te wel cliënten zoals patiënten tegenwoordig genoemd worden van af te pakken.
Ik vind het echt zo raar.
Zet een foto met wat tekst op Fb en krijg dan ook wel best wat reacties er op. Die varieren van het is toch marktwerking tot mensen die zich er ook heel erg aan ergeren.
Wat is het vervolg:
De 10e operatie gratis?
Twee nieuwe heupen halen, een betalen?
Groepskorting?
En zo kan ik er nog wel wat bedenken.
Op de foto staat een smiley met de tekst  Alles voor een glimlach…42745806_10155848015713008_1695833056180436992_nZelf ben ik nooit behandeld in dat ziekenhuis (gelukkig) dus kan er verder niet over oordelen hoe het is. Maar ik herinner me nog wel dat mijn vriendin er lag en er op een dag zo’n draak van een verpleegkundige was. Zeker geen goeie dag gehad, iets ergs meegemaakt net of ruzie met haar man. Niets menselijks is ook voor die mensen vreemd. Dat komt in alle ziekenhuizen wel een keer voor. Niemand kan toch altijd met een smile op zijn gezicht lopen.
En je gaat toch ook niet voor je lol naar een ziekenhuis behalve misschien om een kind te krijgen, dat is na even zuchten en puffen meestal een prachtig moment.
Maar ik denk maar als de zorg goed is in een ziekenhuis werkt mond tot mond reclame beter dan zulke nutteloze borden.
Besteed dat geld maar wat mij betreft voor “echte” zorg.

Met gemengde gevoelens…

08249edf96475547cb0daf06d807d9317267899dVanmorgen al vroeg met mijn zus op stap gegaan want ik had een afspraak in het ziekenhuis met de chirurg die me zou gaan opereren om 10 uur ongeveer.
We wilden weer op de fiets gaan dus half 9 op weg gegaan al weer naar Gouda op de fiets, zo samen, lekker kletsend lijkt het nog sneller te gaan dan wanneer ik alleen fiets. Mooi op tijd worden we geholpen. Het is een van de chirurgen die me geopereerd heeft.
Hij heeft alle tijd om te vertellen wat er allemaal gebeurd is en ik kan alle vragen stellen die ik heb.
Hij laat me alle foto’s zien van de operatie en laat met het operatieverslag lezen, nou ben ik niet zo van dat soort foto’s (bij ieder medisch programma zap ik gauw over) maar ik kijk toch wel en zo te zien ziet het er gewoon goed uit, althans toen natuurlijk. Hij noch ik kan door mijn vel heen kijken om te zien hoe het er nu uitziet.
Ik vertel hem mijn ideeën maar zeg er wel bij dat ik niet medisch geschoold ben dus wel helemaal er naast kan zitten.
surgeon doctor cartoon illustrationMaar sommige dingen die ik opper, zoals dat een matje sterker is als het aan de binnenkant zit i.p.v. aan de buitenkant vindt hij wel interessant. Hij vertelt dat dit vaak tussen chirurgen precies een punt van discussie is. En hij zegt gezond verstand is vaak belangrijker dan medische kennis.  Ik steek dat maar in mijn zak als een compliment.
Ik vraag hem of ik zelf schuld kan hebben door dingen die ik misschien niet goed gedaan heb. Daar antwoordde hij op dat het voor hem wel makkelijk zou zijn als hij patiënten er de schuld van kon geven maar hij dacht niet dat de oorzaak bij mij lag en ik heb hem eerlijk vertelt dat ik graag fiets, in de tuin werk en wat klus. Dat zou ik gewoon allemaal weer moeten kunnen.
Hij gaat opnieuw mijn bult onderzoeken en hij zegt dat hij best twijfelt of dat wel opnieuw een breuk is. Volgens hem zou het ook wel vocht kunnen zijn.
Afijn hij stelt voor om toch maar eerst een echo te maken van mijn buik om te zien wat er nou precies aan de hand is voordat hij me gaat opereren. Want als het vocht is zou dat via een punctie weggehaald kunnen worden. Dus minder belastend dan een operatie.
Het kan pas eind augustus omdat het geen noodgeval is, dus weer ruim een maand wachten voordat ik het eindelijk zal weten of ik wel of niet geopereerd zal moeten worden.
Het was een goed gesprek, mijn zus zei het ook al, alle vragen helder beantwoord en echt geluisterd naar wat ik vertelde. Ik voelde het ook wel zo en het voelde goed aan.
historias-cirujanoAan de ene kant was ik best opgelucht dat ik niet binnen 2 weken al geopereerd ga worden, aan de andere kant als ik alsnog moet dan was ik er al weer vanaf geweest tegen de tijd dat het misschien echt moet. Heel dubbel is het. Momenteel voel ik me gewoon wel goed maar ja die nare bult wil ik wel graag kwijt. Heb er geen last van dat het zeer doet maar een fraai gezicht is het nou ook weer niet natuurlijk dus wil wel dat er wat aan gedaan wordt. Ik hoop maar dat het inderdaad vocht is dat via een punctie verwijderd kan worden maar voorlopig is het weer even afwachten allemaal……… zucht……

Broddelwerk ?????

Ik weet dat er maandagochtend fietsen bestaan, ik heb er een gehad waar ik alleen maar ellende mee heb gehad.
Maar het je ook maandagochtend operaties?  Het begint er bij mij wel op te lijken onderhand.
Net weer wat opgeknapt van mijn blaasontsteking diende het volgende zich al weer aan.
Ik voelde opeens weer een bult daar waar de breuk gezeten heeft en ze een matje geplaatst hebben.
Meteen een afspraak gemaakt voor vanmorgen bij de huisarts maar eigenlijk wist ik al wat hij (een vervanger) ging zeggen.  Terug naar het ziekenhuis.
Na mijn operatie was er nog een zwelling van het vocht die nog zou verdwijnen volgens de chirurg maar dit voelde heel anders aan dit was geen vocht. En al heb ik er verder geen last van, kan gewoon alles doen blij werd ik er niet van.
Ik vroeg aan de huisarts wat hij er van dacht. Het spijt me zei hij maar ik denk niet dat dit iets is wat spontaan weer zal verdwijnen.
Hij maakte meteen een afspraak voor me bij de chirurg voor maandag dus dan zal ik wel meer horen. Wil ook niet op de feiten vooruit lopen maar het zal best wel weer een operatie worden, zou niet weten hoe dit anders kan verdwijnen weer.
Was echt heel erg aangeslagen er door en dat is een understatement. Net nu ik me zo goed voel, alles weer kan en mag weer opnieuw bij af ?
En ik vraag me nu ook wel af was de operatie broddelwerk of wat is er gebeurd. Ik heb geen zware dingen getild of gekke dingen gedaan… maar goed het blijft giswerk en moet het maar afwachten hoe het weer uit zal pakken.
Gelukkig komt Wim dit weekend, dat geeft weer afleiding want vandaag kon ik niets anders dan er aan denken. Je zou voor minder aardig depri worden.
Heb mijn werk afgezegd, had geen puf of energie er voor, even alles maar weer laten bezinken en afwachten.
Even een weekend niet bloggen ook. Iedereen een mooie weekend gewenst, geniet van het mooie weer dat ga ik ook zeker doen samen met mijn lief.

Zij maken het verschil

Al weer een blogje over het ziekenhuis, ja zeker want het heeft toch best wat impact op me gehad. Ben soms nog best onzeker. Als ik een pijntje voel als ik wat doe of bang ben om weer misselijk te worden. Merkte ook deze week op de fiets, het fietsen op zich gaat prima maar ben bang dat andere mensen onverwachte dingen doen. Zoals die drie scholieren naast elkaar fietsten alle drie meer aandacht voor hun telefoon dan de weg. Een kwam zo op me af rijden. Een flinke brul en hij ging wel aan de kant maar toch… heb echt geen zin in een derde ronde.
Nu ik al weer een paar weken thuis ben en het de goede kant allemaal weer opgaat lijkt het wel of die 1 1/2 week in een soort roes voorbij is gegaan.
Ondanks het feit dat het natuurlijk een heel vervelend iets was heb ik in het ziekenhuis toch wel heel veel bewondering gekregen voor de verpleegkundigen daar. Heel veel respect heb ik voor ze gekregen.
En er zijn er altijd die net het verschil maken.
Zoals die nachtverpleegkundige. Ik mocht alleen nog maar wat slokjes water drinken, het was een heel warme week dus dat water was ook lauw. Ik vroeg haar of ze een glaasje koud water wilde geven en ze zei, zal ik er ijsklontjes indoen. Geloof me, dat was zo lekker dat ik het liefst het glas meteen helemaal leeg zou drinken…….
Of die verpleegkundige, mocht nog steeds alleen maar water, kwam vragen of ik misschien een waterijsje wilde hebben. Cassissmaak. Zo’n staafje die je in kan vriezen. De lekkerste magnum (Almont met nootjes) zou op dat moment niet lekkerder gesmaakt hebben.
Die nachtverpleegster weer die voor mij een kopje thee met honing ging maken omdat ik niet kon slapen. Zo lekker en het werkte ook nog.
Er kwam ook nog iemand langs die vroeg of ik een handmassage wilde. Was totaal verbaasd en zei ach ja waarom niet. Ze ging mijn handen zitten masseren, het was een flinke klessebes maar leuk was het wel.
Een andere keer kwam er ook nog een vrijwilligster die een praatje kwam maken. Ze was net in Gouda komen wonen en we hadden een leuk gesprek over verhuizen op latere leeftijd naar een heel andere omgeving en dat het soms nog best lastig was.
Heb ook wel gezien dat je zelf heel goed op moet letten met medicijnen.  Ik slik gelukkig niet veel, maagbeschermer wel en kreeg paracetamol en kon natuurlijk een paar dagen geen medicijnen slikken vanwege die slang. Dus kreeg ik het via mijn infuus. Kreeg daar nog wel een antibiotica en een prik tegen de trombose. Maar ook iedere dag kwamen ze toch weer vragen of ik nog een morfine tablet wilde of diclofenac. Ik zei dat ik dat niet wilde hebben. Maar ik dacht wel, al je dat niet meer snapt of zo of misschien iets niet durft te zeggen krijg je misschien wel van alles binnen wat je niet wilt.
Nou ja denk dat iedereen zo in een ziekenhuis wel eigen ervaringen hebt maar zo belangrijk die mensen die net het verschil maken als iemand het toch wel moeilijk heeft.

Wat een verschil…..

Ja toch maar ff een blogje er tegenaan gooien. Het gaat gelukkig iets beter al zou ik het zelf nog wel wat sneller willen, geduld is nu eenmaal niet mijn sterkste punt en niks doen ook niet.
Maar ik laat het vanzelf wel om wat te gaan doen want mijn lijf fluit me dan wel aardig terug en ben wel zo verstandig om daar naar te luisteren.
Vanmorgen mocht ik voor ’t eerst weer douchen en daar knapte ik ook wel van op.
Heb de afgelopen dagen al veel visite gehad, bloemen, kaarten, appjes nou noem het maar op en dat is ook wel leuk. Vanmorgen kwam mijn werkgeefster met haar dochter met een grote bos bloemen. Het is nog een beetje doe het zelf voor de bezoekers maar dat lukt ook wel. Ze kon meteen mijn dekbed weer naar boven sjouwen want vannacht wil ik weer in mijn eigen bed slapen. Twee nachten op de bank ging best maar is niet ideaal. Kan best wel wat weer hoor koffie of thee zetten, gisteren weer voor ’t eerst warm eten gemaakt en gegeten.
Zo’n vijfendertig jaar geleden had ik ook een buikoperatie, zou toen een laparoscopie zijn maar ik werd helemaal open gejast omdat ze ergens een bloedprop hadden gevonden die verwijderd moest worden. Toen lag ik gewoon 10 dagen in het ziekenhuis daarvoor en nu werd ik na 1 dag naar huis gestuurd. Ook prima hoor want ben net zo lief thuis maar wat een verschil.
Heel efficiënt allemaal zoals dat gaat op de afdeling chirurgie maar heb het echt getroffen hoor, wat een aardige verpleegkundigen al vanaf de eerste die ik tegen kwam. Mij hoor je echt niet klagen.
Wat wel hetzelfde is, is de pijn. De arts had wel gezegd dat ik daar de eerste dagen last van zou hebben maar ik had, misschien tegen beter weten in van de vorige operatie gehoopt dat het nu minder zou zijn.
Het is prachtig weer inmiddels heb vanmiddag lekker in de tuin gezeten, zag de eerste waterjuffers weer uit de vijver komen zich drogend en koesterend in het zonnetje. Ze bleven gewoon zitten toen ik met mijn camera in de buurt kwam (fotograferen mag wel 😉 ) dus ze waren ook nog duf en ik voelde ergens wat verwantschap.
Over een paar dagen zullen ze met hun vlugge bewegingen weer volop vliegen over mijn vijver en zich tegoed doen aan de bloemen en dat blijft ieder jaar een prachtgezicht om naar te kijken.

It giet oan

Zo vandaag naar het ziekenhuis geweest naar de anesthesist, de chirurg en een hartfilmpje gemaakt. Goed geregeld in het ziekenhuis zodat alle afspraken achter elkaar plaats konden vinden en op tijd. Nou ja mijn bloeddruk was wel te hoog maar de operatie kon wel doorgaan. Moet ik wel wat aan gaan doen. Bewegen doe ik wel genoeg maar moet wel wat af gaan vallen dat scheelt ook wel. Dus vanaf vandaag de knop maar om. Normaal eten en geen extraatjes voorlopig. Weet wel als ik naar zo’n ziekenhuis ga ik altijd gespannen en nerveus ben dus afgesproken volgende week nog een keer bij mijn eigen huisarts een keer op te laten meten.
Zussie en vriendin hadden aangeboden mee te gaan maar ik dacht ga toch alleen maar voor dat gesprek en die onderzoeken dan zitten ze toch alleen maar te wachten. Dus ik was gewoon alleen gegaan. Maar toen ik daar eenmaal was had ik wel een beetje spijt, een beetje feedback is toch wel gezellig.  Eerste stukje op de fiets, prachtig weer in de polder, wel een koud windje. Laatste stukje met bus en nog een eindje lopen.
Vanmorgen nog gewerkt en in het ziekenhuis ook aardig wat afgelopen van afdeling naar afdeling dus toen ik thuiskwam, lopen, bus, fietsen had ik het wel even gehad.
Op de terugweg naar huis zie ik op sommige kleine slootjes naast boerderijen al

kinderen schaatsen. Als ik zo door de polder fiets zie ik nog zoveel open plekken dat het ijs gewoon ontzettend onbetrouwbaar en gevaarlijk is dus.
Zie hele weilanden met watervogels die gebroederlijk met allerlei soorten door elkaar bij elkaar zitten (hier en daar de nodige onenigheden) om water open te houden of warmte bij elkaar te zoeken.
Het is best een prachtig gezicht maar had geen zin om af te stappen om te fotograferen.
Een Elfstedentocht zal er dit jaar zeker niet in zitten maar wat betreft de operatie it giet oan…… en nu maar afwachten wanneer ze me verwachten daar. Kon zelf opgeven wat mijn voorkeur had en heb ingevuld volgende week sowieso niet, dan heb ik nog teveel afspraken staan en het liefst na 21 maart want ik had me opgegeven om op het stembureau te zitten die dag. Nou ja ik zie het wel, als ze me oproepen ga ik want ik zit er nu toch ook wel aardig tegenaan te hikken en het kan maar gebeurd zijn.
Foto’s die ik vorige week nam van drie mannen zwanen op het ijs die indruk probeerden te maken op een vrouw……