Uitstel maar geen afstel…….

BruidstaartTja we zagen het natuurlijk al aankomen, de huwelijksdatum kwam steeds dichter bij en met alle maatregelen konden we ook wel bedenken dat het huwelijk van Peter en Chantal op 24 april niet door kan gaan. Maar vanavond was het dus definitief tot 1 juni geen bijeenkomsten dus ook geen bruiloftsfeest.
Best heel jammer maar Peter en Chantal zijn er nog al nuchter over. Een dag of 10 geleden toen het was serieuzer begon te spelen nog voordat er maatregelen aangekondigd waren vertelde Chantal al dat ze voor alle zekerheid al een optie genomen had voor september.
Wat dat betreft zijn ze altijd wel slim bezig. Chantal zei ook als er nog meer bruiloften niet doorgaan dan komen we misschien waar wij het willen vieren en waar ze alles al geregeld hadden niet meer aan de beurt dit jaar. Een goede keuze geweest dus. En ze wilden het ook graag met iedereen er bij dit feest vieren. Chantal heeft ook een oude oma waar rekening mee gehouden moet worden.
Dus uitstel maar geen afstel….
Chantal haar zus werkt in het Erasmus MC in Rotterdam en daar krijgt ze nu natuurlijk ook heel veel te zien en te horen en dan vinden ze het uitstellen van dit huwelijk best vervelend maar niet het allerbelangrijkste momenteel wat speelt.
Ook het huwelijk van de stiefdochter van mijn zus waar ik de fotografie voor zou doen gaat nu niet door. Die zouden in mei trouwens. Tja dat zijn opeens twee bruiloften minder voorlopig althans.
Zolder 4Vandaag ben ik maar begonnen met het opruimen van mijn zolder. Een paar werkers hadden daar twee weken geleden een afvoer gemaakt in het dak en door de zolder heen.
Ik was er daarna nog niet boven geweest en van de week schrok ik wat een zootje ze er van gemaakt hadden zeg. Een stuk van de vloer er uit gehaald zonder het terug te leggen zodat het nu niet meer past. Pff en alles is onwijs smerig daar kunnen ze dan niets aan doen, dat komt van het dak waar ze op getimmerd hebben en al dat vuil is op mijn spullen gevallen. Zolder 2Ik kan dus even vooruit er mee.
Meteen besloten om een rigoureuze opruiming te houden. Ik ga echt heel veel weg doen, er liggen nog zoveel dingen van mijn moeder nog, van mijn overleden zwager. Zolder 5Eerst vragen aan de familie of er nog belangstelling voor is en anders gaat het op de weggeefhoek en probeer ik het te verkopen. Zag dat er nog 4 rolhorren zijn, een heel systeem om onder een kap een kastenwand te maken. Wat moet ik er mee. Zolder 3Zonde om weg te gooien zei Peter destijds en ja hoor ik sjouwde het de zolder op.
Ga alles inventariseren en iedereen mag dan aanvinken wat ie hebben wil en de rest geef ik weg of gaat naar de afvalverwerking. Opgeruimd staat netjes…….. en heel eerlijk gezegd, ik vind het heerlijk dit soort klussen…. ongeveer 1/3  gedaan de rest komt ook wel.

Herken je deze nog………

Telefoons (Klein)Hoe lang is het nou eigenlijk geleden voordat de mobile telefoon zijn intrede deed en betaalbaar was voor iedereen en wat een opgang heeft ie gekregen in de loop van de jaren. Als ik wel eens tegen een jongere zegt dat we vroeger nog niet eens een gewone vaste telefoon thuis hadden kijken ze me soms aan alsof ik van een andere planeet kom.
In Wiki lees ik het volgende er nog over:
Sinds ongeveer 1993, met de start van het gsm-netwerk, is het aantal mensen met een mobiele telefoon zeer sterk gestegen. Tot begin jaren negentig was het gebruik beperkt tot zakenlieden, binnenvaartschippers en beroepschauffeurs.
Ik weet nog dat ik zelf begon met een afdankertje van Peter, die had er al snel een, hij bezorgde ’s morgens het ochtendblad en dat verdiende best goed dus kocht hij er een.
Zelf vond ik het ook wel gemakkelijk dat ik hem overal kon bereiken, hoewel dat ook niet altijd het geval was want regelmatig zei hij dat ie leeg was.  (en dat geloofde ik echt niet altijd hoor, hij wilde gewoon geen controle waar ie ook wel weer gelijk in had)
Anneke (Klein)Die eerste witte telefoon nog met een antenne er op werd nog wel een koelkast genoemd. In de loop der jaren kwamen er nog weer nieuwere, kleinere en de afdankertjes kreeg ik dan weer tot ik een keer een rose Samsung zag, klein met een klepje en ik was meteen helemaal verkocht en kocht een nieuwe voor mezelf. Had er maar kort plezier van want twee of drie maanden later verloor ik hem uit mijn broekzak bij het uit de auto stappen en was ik minder fortuinlijk dan eergisteren. Ze waren gewild in die tijd dus de “(on)eerlijke” vinder hield hem lekker zelf. Ik nam maar weer een oudere en later kreeg ik er opnieuw een van een kennis van me.
Hoe kom ik opeens op zo’n verhaal. Nou ja gisteren was ik met mijn zus gaan fietsen en even naar de Oosterhof een overdekt winkelcentrum gegaan. Onderweg wat regen en toen we het winkelcentrum instapte droog en op de terugweg ook weer. Maar goed toch wel even gezellig zo. Sms 1 (Klein)
Weer thuis dacht ik, uurtje op de bank, leek me aantrekkelijk maar wil daar toch wel een beetje van af dus de zolder opgegaan om nog wat dingen op te ruimen. En daar kwam ik weer mijn doos met snoertjes en allemaal dingen waaronder 5 mobieltjes nog.
Gisterenavond geprobeerd om ze weer tot leven te krijgen en bij een lukte dat nog wel. De andere kreeg ik ook wel aan de praat maar die vroegen een code die ik natuurlijk niet meer wist. Zo grappig die laatste uit 2013 was ie voordat ik mijn eerste smartphone kreeg. Er stonden nog zelfs lieve sms’jes op, nog voor de apps van een toenmalige vriend. Ja dat was nog wel leuk om weer eens te lezen natuurlijk. Heb hem toch maar helemaal leeggemaakt want er was ook nog een hele adreslijst in. Grappig vond ik wel ook dat ik precies nog wist waar alle knopjes voor waren of ik nooit anders gedaan had.
Een grote boodschappentas met snoertjes weggegooid (netjes in de Blipvert die meteen vol zat) maar die mobieltjes kon ik nog niet over mijn hart verkrijgen. Heb ze nog even bewaard met hun opladers er bij.  Sentimentel reasons…..
Spreuk schuur Peter (Klein)Vandaag weer heerlijk bij Peter in de tuin gaan werken. Had bij de kringloop een boek gekocht van Kees van Kooten met korte verhalen allemaal. Leuk om even tussendoor te lezen in het zonnetje met een bakje thee. Achter het schuurraam van Peter zag ik deze spreuk staan “Lach en de wereld lacht terug”  en daar kon ik het wel mee eens zijn.

De bezem er door………

blipvertVolgens mij heb ik dat altijd in januari dat de bezem er door gaat, gisteren met het stormachtige weer zou ik gaan zwemmen met een vriendin maar het is nog vakantie en blijkbaar dachten heel veel mensen lekker zwemmen dus er stond al een lange rij en er kwamen nog steeds meer mensen binnen. Niet echt dan om baantjes te trekken als aan alle kanten iedereen het water inspringt. Althans niet voor mij hoor en ook niet voor mijn vriendin. Dus zijn we lekker gaan Hemaën bakje doen, lekker kletsen een hele tijd en daarna nog even een tosti gegeten, niks verkeerd mee.
Gisterenmiddag begonnen met al de batterijenkerstspullen die nog in het tussenstation stonden ,zoals ik het altijd het logeerkamertje noem, naar boven te brengen op de zolder.
En meteen de zolder maar eens op gaan ruimen terwijl ik de wind hoorde bulderen, radiootje aan, bakje thee er bij heerlijk opruimen en uitzoeken. Toch wel favoriet werk van me. Ook wel weer wat dingen wegdoen, de bak met snoertjes weer eens uitgezocht.
Daar zaten ook nog vier oude mobieltjes in met allerlei opladers, voor de grap stak ik er een in het stopcontact en hij deed het nog gewoon. Er stonden nog allerlei leuke berichtjes op van een vriend van me, zo grappig, wist echt niet dat ik die niet allemaal gewist had. snoertjes
Nou ja de blipvert was er dus weer goed mee, een zak vol met snoertjes en dingen die daar in mogen zoals batterijen.
Eigenlijk heb ik alle tijd momenteel maar ik ga (wel met een eetpauze lekker verse groente, aardappeltje, stukje draadjesvlees, heerlijk weer) gewoon tot ’s avonds 11 uur door. Met papieren uitzoeken nou ja de hele rataplan zoals ik altijd een paar keer per jaar mobieldoe alle laatjes weer eens bekijken, dingen opruimen.
Geeft me altijd wel een goed gevoel en nu ook. Vandaag ook nog doorgegaan. Mijn dagboek afsluiten, uitdraaien, mijn blogs sla ik ook altijd op en draai ze nog een keer uit.
Kortom overal even lekker de bezem er door en dat geeft ook wel een opgeruimd gevoel.

Memories…….

Schoentjes (Small)We hebben hier in ons dorp een aantal weggeefhoeken of voor elkaar met elkaar zoiets waar mensen dingen weggeven die ze niet meer kunnen gebruiken.
Gisteren stond er een oproep voor kleding voor iemand die met niets ergens weggegaan was en ik wist nog wel een goede jas op de zolder te hebben en bood die aan.
Ze waren er blij mee dus vanmiddag even de zolder opgegaan om die jas op te zoeken en aangezien het toch geen lekker weer was, althans zo nu en dan best felle buien, dacht ik meteen maar even wat op te gaan ruimen op de zolder en daar kwam ik ook de doos tegen met kleertjes die ik nog bewaard heb van Angela en Peter.  Ik nam de doos mee naar beneden en in mijn beleving had ik dus veel minder bewaard, dacht van allebei een pakje en de schoentjes.
Maar ik bleek ook nog een aantal van die overslag hemdjes bewaard te hebben, die worden helemaal niet meer gebruikt volgens mij met de rompertjes nu, navelbandjes. Maar volgens mijn eerste lijstPeet (Small)je dat ik kreeg bij mijn eerste zwangerschap moest je die in huis hebben en dat werd ook gecontroleerd door de wijkzorg. Maar ook bij Angela en Peter begonnen de rompertjes te komen dus zijn ze weinig gebruikt.
Ik kom de eerste schoentjes van beide tegen. Van Angela heb ik nog veel meer bewaard dan van Peter, haar jurkje dat ze droeg op haar eerste verjaardag, haar eerste flesje in het ziekenhuis, haar pyjamaatje dat haar zo leuk stond altijd. De witte cape die ik zelf gehaakt had, de mooie roze bontzak waar ze zo vaak ingelegen heeft. Nog een pakje, een boxpak zoals je in die tijd zag en nog wat dingen.
Tot mijn verrassing kom ik van Peter een staartje tegen, die heeft aan aantal jaren zo’n staartje gehad toen hij een jaar of 9 /10 was schat ik. Staartje (Small)Wat was hij toen nog heel erg blond zeg. Vind wel zijn zilveren rammelaar, zijn eerste fopspeen of de laatste dat zou ook zomaar kunnen zo lang heeft hij hem niet gebruikt, het visje dat hij altijd mee in bad nam, het kon zwemmen en doet het nog steeds.  Van mezelf nog een lakentje en kussensloop dat ik van mijn moeder ooit gekregen heb.
De herinneringen komen allemaal weer boven. De kleding ruikt een beetje muf en ik stop ze even in de wasmachine. Het brengt me helemaal terug naar mijn zwangerschappen dat ik ook die kleertjes allemaal waste en streek en ze netjes in stapeltjes in de kast legde.  Twee keer voor niets en drie keer alles weer opruimen in dozen. Ik weet nog toen Peter geboren moest worden deed ik het niet meer. Had met mijn zus afgesproken dat als het goed zou gaan zij het zou doen. Ik kon het niet meer opbrengen. En dat heeft ze ook gedaan en toen ik thuis kwam lag alles gewassen en gestreken in de kast.
Afgelopen vrijdag met de echo en het bekijken van het kamertje kwamen ook zoveel herinneringen terug. Chantal haar moeder had ook wat kleertjes van Chantal meegenomen. Zo kenmerkend voor die tijd, bijna dezelfde boxpakjes die Peter toen ook droeg.visje (Small)
Misschien hoopte ik gewoon onbewust dat het een jongen werd omdat bij mij met alle drie mijn dochters niet goed gegaan is.
Ik merk ook bij mezelf hoe dichter het einde van de zwangerschap in zicht komt hoe moeilijker het voor me wordt. Ik wil ook niets laten blijken aan die twee en ben gewoon ontzettend blij met mijn toekomstige kleindochter maar geloof me mijn keel wordt zo nu en dan lijkt het wel letterlijk dichtgeknepen van angst.
Als een film komen zoveel dingen weer terug en dat kost me gewoon zoveel moeite en net zoals ik na mijn eerste zwangerschap nooit meer een ontspannen en leuke zwangerschap kon hebben heb ik dat nu ook eigenlijk weer met deze zwangerschap.
Gelukkig gaat alles goed en ziet het er prima uit dus wat dat betreft is het niet nodig maar gevoel laat zich niet dwingen.Angela (Small)
En eigenlijk zit ik momenteel best in een positieve flow het afgelopen jaar, financieel gaat het goed, heb het zo ontzettend fijn met Wim, doe leuke dingen met vriendinnen en zus. Leuke vakanties gehad. Wordt overal bij betrokken bij de kids die hier regelmatig gezellig komen eten. Ze hebben allebei een goede baan, een mooi huis met grote tuin. Maar toch ergens zit er in mijn achterhoofd altijd dat gevoel…… tot hoe lang blijven die fijne dingen doorgaan……….. dat raak ik gewoon nooit meer kwijt.
.