Ik ben lekker stout…..

Ik ben lekker stout

Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer…
nee, nooit meer in m’n leven!
Ik hou m’n handen op m’n rug
en ik zeg lekker niks terug!

ik ben lekker stoutDe titel van een gedicht van Annie MG Schmidt dat ik zoveel keren voorgelezen heb aan mijn zoon. Hij vond die gedichten uit die bundel prachtig en zeker deze.
Maar eigenlijk voel ik me zo wel dit weekend, ik “moest” zoveel en heb helemaal niets gedaan, lekker stout geweest. Morgen weer een dag.
Gisteren kwam mijn zoon met zijn lief eten, ze bleven ook slapen vannacht want ze hadden een verjaardag in het dorp en dan hoefden ze niet te rijden vannacht. Gezellig hoor.
Ik had gisteren nog een paar dingen voor de krant die ik eigenlijk had willen doen maar geen puf, geen zin, slecht weer is al niet zo mijn ding.
En vandaag had ik gepland om nog wat dingen uit te gaan werken voor het RTV maar ook daar had ik geen zin in.
Heb gewoon lekker een vrij weekend genomen. Weet niet hoelang dat eigenlijk geleden is dat ik een weekend had dat ik dus vrij was. Altijd is er wel iets voor de krant of mailtjes die nog verstuurd moeten worden. En dan heb ik het nog niet over de was, boodschappen en dat soort dingen die ik normaliter in het weekend doe. Eerst uitgeslapen tot half 11 of zo.
Vanmorgen gezellig een tijdje zitten kletsen op Skype, een gesprek dat eigenlijk wel bleef hangen vandaag.
Ook mijn zoon en zijn lief hadden denk ik een vrij weekend gevoel want ze kwamen zo half 3 vanmiddag eens naar beneden.
Mijn schoondochter zei ook, het is hier zo20150329_162437_resized lekker rustig (ze wonen zelf midden in Rotterdam) en hier heb je niet het gevoel dat je wat moet.
Weer lekker met zijn drieën zitten eten, eitje gekookt, weet niet hoe je dat noemt om een uur of 3 eten, ontlunchdiner of zo. Heerlijk zitten kletsen. En na afloop heeft mijn zoon die ook sportmassage gedaan heeft even mijn nek onder handen genomen.
De laatste weken zo’n pijn in mijn nek misschien toch maar eens naar de fysio gaan voor wat behandelingen, het gaat echt niet over zo.
Heerlijk lui gaan de tortelduifjes op mijn bank zitten ( dat is dan een klein minpuntje, sta al mijn bed een nachtje aan hen af en dan gaan ze ook nog mijn bank in beslag nemen 😉 ). Al zocht ie gauw even een foto van mij op zijn Iphone, dan zit je er ook bij mam, zei hij. Lekker jong.
Het idee dat mijn zoon gisteren had om nog naar Ikea te gaan vandaag hebben we maar verworpen, had toch eigenlijk niet zo’n zin hoor, volgens mij is het op zulke regenachtige dagen daar onwijs druk. Komt nog wel eens een keer, had toch niet echt wat nodig.
We zitten zelfs nog de flippo albums te bekijken, beide hebben ongeveer dezelfde herinneringen daaraan.  Zo grappig, haar moeder heeft ze ook bewaard. Even als een serie Disney boeregenkjes waar je destijds een abonnement op kon nemen en dan kwam er iedere maand zo’n boek.
Kortom op deze druilerige, nou druilerige zeg maar stormachtige dag, mijn tuinmeubels in de vijver gewaaid, de vuilcontainers over straat, gewoon lekker luieren en niks doen.
Moet ik eens vaker doen ben er wel aan toe, misschien gewoon even een weekje op vakantie gaan, dat is ook al weer een hele tijd geleden, ben er helemaal aan toe. Rust.
Of zoals het slot van het gedicht:
En dat is alles wat ik wil
en als ze kwaad zijn, zeg ik: Bil!

Ik ben niet de enige……..

meerkoet broeiendVandaag de laatste dag dat ik belastingaangifte kan doen, ja waarom ik dat altijd op de laatste dag moet versturen?? Dit jaar heb ik een goed excuus want afgelopen zaterdag kreeg ik pas mijn jaaroverzicht van mijn freelance werk. Maar goed ik probeerde de twee aangiftes van mijn moeder en mij te versturen maar kreeg een melding dat de site overbelast is dus ik ben niet de enige die het zo laat verstuurt. Nou ja blij werd ik er toch al niet van want ik moet van mijn freelance werk altijd nog aardig wat inleveren.

Vanmorgen al heeeeeel vroeg ik kan wel zeggen heeeeeel vroeg, namelijk net na 7 uur op de fiets op weg naar het UWV waar ik dus een uur te vroeg aankwam. Ik weet inmiddels dat ik echt nooit een ochtendmens zal worden, hoe mooi het ook was om de polder wakker te zien worden. Veel verhalen aangehoord, we hebben een groep van 12 mensen waar me mee gaan werken, een raar gebeuren want in korte tijd hoor je zo 12 eigen verhalen van mensen waarvan er sommige wel heel persoonlijke zaken op de tafel gooiden. Meerkoet broeiend 2En eigenlijk weet ik niet of ik daar nou echt wel zo op zit te wachten maar goed, ergens word ik er ook een beetje moe van zeker als de cursusleider dan na iedere kennismakingspraatje vraagt ” wat viel jullie nou op in het verhaal, en wat voor capaciteiten denk je dat diegene heeft” . Een dame zou zo zijn plaats in kunnen nemen want ze wist na ieder verhaal meteen een analyse te geven, ken je dat soort types. Die gaan ook altijd met een reisgezelschap alles wel even lopen regelen. Gelukkig was ik bijna als een van de laatste aan de beurt en was de tijd geheel en al opgesnoept door de eerste helft van de mensen. Dit is ook niet zo mijn ding hoor en ik kon het kort, bondig en redelijk zakelijk houden. Maar het zou ook gewoon kunnen dat ik moe was van het vroege opkomen, een uur zomertijd nog niet in mijn systeem en (nog) niet helemaal gemotiveerd al laat ik dat dan niet blijken. Sterker nog denk als je het de medecursisten zou vragen ze me een heel enthousiast en positief mens vonden.

Meerkoet met eiNou ja op zich is het niet verkeerd eens wat ervaring uit te wisselen, ik zie het wel, geef het maar het voordeel van de twijfel. En gelukkig de volgende keer begint het een uurtje later. Thuis heerlijk als tegenhanger in de tuin gaan werken. In mijn kasje gezaaid en gepoot, even afgespoten met de hogedrukreiniger. En natuurlijk had ik gisteren onderweg ook mijn favoriete vogels de meerkoeten nog op de foto gezet, al broeiend op hun nest. Ik blijf het gewoon zulke leuke beesten vinden.