Ingesneeuwd…..

winter (Small)Soms loopt een weekend heel anders dan gepland en dat was dit weekend ook wel het geval in ieder geval, het werd een vreemd en bizar weekend zo.
Wim zou het weekend dus naar mij toekomen maar vrijdagochtend belde hij op dat hij bericht had gekregen dat een van zijn jeugdvrienden (ze hebben een clubje van 5) op sterven lag en hij daar naar toe wilde gaan.  Logisch natuurlijk en ik zei kijk maar hoe het loopt of je nog komt.  Hij was er ’s morgens naar toe gegaan maar hij lag al in coma  en het had ook verder weinig zin om daar bij te blijven, de week ervoor was hij ook al geweest toen hij opgenomen was in het ziekenhuis en eigenlijk hadden ze toen al afscheid genomen.  Dus in de loop van de middag kwam hij toch bij mij. Hij had slecht geslapen, toch het afscheid van die vriend in zijn hoofd, even de omschakeling van ik kom naar hem naar hij komt naar mij, dus hij was best heel moe.
Iwinter 4 (Small)k had ’s morgens nog gewerkt met letterlijk pijn en moeite al ging het gelukkig iets beter, veel smeren en niet teveel bukken.  En daarna nog in een zorgcentrum foto’s gaan maken van de Kerstman met de bewoners en personeel, allemaal liefdeswerk oud papier maar zo ontzettend leuk om te doen.
Zaterdagochtend krijg ik een telefoontje. Mijn beste vriendin heeft een zoon die ze niet meer ziet door allerlei moeilijke dingen die er gebeurd zijn en die zoon die had kanker.
Een nichtje van de vrouw van die zoon belde mij op dat hij donderdag overleden was, ik schrok me best een hoedje.  De vrouw zei, ik weet niet wat ik moet doen, ik durf haar niet te bellen om het te vertellen en ik weet niet of ze het al weet.  Ik wist zeker dat ze het nog niet wist anders had ze me al lang gebeld. ganzen (Small)Ik ga het haar wel vertellen antwoordde ik want ik zou het vreselijk vinden als ze iemand op straat tegenkomt en haar gaat condoleren terwijl ze het nog helemaal niets weet terwijl ik het wel weet. Dat lijkt me zo vreselijk erg. Terwijl ik zat te bellen kreeg Wim ook een belletje dat zijn vriend overleden was. Hoe bizar eigenlijk dus ik besloot mijn vriendin maar te bellen al was ik er liever zelf naar toe gegaan maar kon ook Wim niet aan zijn lot overlaten vond ik. Ik belde haar op en nu wil het toeval dat haar zoon ook Wim heet dus ik vertelde haar dat Wim overleden was en zij dacht dus dat het “mijn” Wim was.  Nou ja natuurlijk meteen dikke tranen en voelde me rot dat ik haar niet even vast kon pakken. Maar ze was ook zo blij dat ik haar gebeld had en dat ze het nu wist.
Nou ja zo begon ons weekend.
Zaterdagavond begon het hier al een beetje te sneeuwen en zondag toen we opkwamen sneeuwde het flink, bus en treinverkeer helemaal in de war. Wim bleef maar hier en maandag was het idem dito en bovendien zou Wim dinsdagmiddag afscheid gaan nemen voor de crematie van zijn vriend met de andere samen en anders moest ie alleen maar heen en weer rijden naar Apeldoorn en weer terug naar Utrecht waar zijn vriend in de buurt woont. Tegenlicht (Small)
Zo hadden we opeens onverwacht een lang en ondanks de vele sneeuw een heel warm weekend met een vracht van emoties en verhalen die langskwamen. Maar het was goed zo, vanmiddag is hij weer vertrokken en eigenlijk is het best stil in huis nu even. Vanmiddag meteen naar mijn vriendin gegaan die vanzelfsprekend heel verdrietig was, vandaag zou haar zoon ook gecremeerd worden. Ze was wel heel blij dat ik gebeld had om het haar te vertellen. Haar eigen zus had wel een kaart gehad en haar niet eens gebeld toen ze het wist. Wat kunnen mensen het elkaar soms toch moeilijk maken. Dan denk ik ook wel eens aan mijn eigen zus hoor die ik ook al weer zo’n 1 1/2 jaar niet meer gezien heb. Waarom gaan die dingen soms zo…
Het kwam er niet van het weekend om wat foto’s te maken van de sneeuw. hek (Small)Gisterenavond was de tuin echt een sprookje maar kon het even niet opbrengen om er wat goede foto’s van te maken. Vandaag was ik echt wel een beetje afgedraaid en durfde ook nog niet echt op de fiets te stappen, de straten hier waren toch nog wel flink glad terwijl het wel prachtig weer was om even de polder in te gaan. Ach wie weet krijgen we nog wel een keer deze winter een pak sneeuw.  Of krijg ik morgen nog herkansing er ligt nog sneeuw genoeg…………
Even maar wat foto’s dus uit mijn archief…… Het zal er niet veel anders uitgezien hebben…. 😉  😉

Van rollercoaster tot ijsthee

rollercoaserHet was afgelopen week wel een bijzondere week voor me. Alles ging anders dan gepland, heb een paar bijzondere mensen ontmoet, waarover misschien later.  Emoties die zo nu en dan als een rollercoaster bij me langs kwamen. Had een aardig strak schema voor mezelf omdat ik een drukke week had.
Maar afspraken werden verzet, versliep zelf een keer mijn tijd, mijn zus verstuikte haar voet en moest rust houden maar goed daardoor werd het wel een bijzondere week voor me.
En dan krijg je ook van die gekke bizarre dingen. Zoonlief stond onverwacht op de stoep bij me om na vier jaar eindelijk eens de laatste hoekjes van mijn straat te bestraten zoals het hoorde te zijn. Hij had wel een noodoplossing bedacht maar goed uiteindelijk kwam het er wel van en na een sessie met mijn hogedrukreiniger zag alles er weer strak en als nieuw uit.
Bizar is dan wel dat de volgende dag een brief in de bus valt dat ze de straat open gaan breken om de nieuwe slimme meter te gaan plaatsen. Wat een planning he… nou ja dan heb ik er toch nog een paar dagen van kunnen genieten en dan maar weer afwachten hoe ze het weer achterlaten.
Maar goed gisterenavond vierde mijn zoon voor de familie en nog een paar vrienden zijn verjaardag nog een keer bij mij thuis.
Dat was dus boodschappen doen en kijken wat ik in huis ging halen. Had de auto van mijn zusje gekregen dus dat was wel makkelijk even.
Een van de gasten dronk graag ijsthee zonder prik dus ik gisteren nog even naar Albert Heijn gegaan.
Nu ben ik zelf iemand die echt nooit frisdranken drink, alleen thee eigenlijk de hele dag, een heel enkele keer als het echt ongeveer boven de 30 graden is wil ik me wel eens een glaasje koude sinas veroorloven. En op verjaardagen of soms in het weekijsthee2end een wijntje of op feesten op het dorp wel eens een biertje (ook soms een te veel haha).
Dus dit assortiment is bij mij niet zo bekend maar goed een pak ijsthee zonder prik moet toch niet zo moeilijk zijn. Ongelooflijk hoeveel soorten ijsthee er zijn, er ging een wereld voor me open en ik vond het eigenlijk ook echt bizar of overdreven allemaal.
IJsthee sparkling met perzik, met lemon, groene thee. Allerlei soorten pakken, maten en dan nog eigen merken. Kortom een groot vak vol om een keuze uit te maken. Met veel moeite kon ik een pas vinden zonder bubbels en dat nam ik maar mee.
En even dacht ik waar zijn we in godsnaam mee bezig zeg, wat belachelijk veel en wat moet daar een geld op verdiend worden. Maar goed ik kocht ook een pak dus deed ook weer mee aan deze ratrace waar ik dan echt wel mijn bedenkingen over heb.
Ik liet mijn blik nog eens even over al die frisdranken gaan. Er staan heel veel pakken van water met een smaakje. Ik denk zomaar als je gewoon een fles water tapt en je doet er een klein beetje limonadesiroop door dat je precies hetzelfde hebt maar kijk eens wat een prijsverschil dat is.
Maar goed de verjaardag was enorm gezellig, de laatste gasten ging zo rond 1 uur weer naar huis en had zelf gezegd, ik ruim morgen de rest wel op. Hijstheeet grote werk zoals stoelen e.d. had mijn jarige zoon al gedaan met zijn lief. Maar toen iedereen weg was, de nacht zo heerlijk rustig, er een gezellig muziekje opstond en ik nog een kopje thee had genomen dacht ik. Ga vast even opruimen een beetje en voor ik het wist was mijn thee koud, de vaat gedaan en de rommel opgeruimd. En vanmorgen kon ik lekker uitslapen en werd ik vrolijk wakker met het idee dat alles al weer glad was.

Zoals het leven in elkaar zit………

Allereerst iedereen bedankt voor de lieve reacties op het blogje over mijn dochtertje.
Heel de week gaat alles anders dan gepland en voor bloggen even weinig tijd ook.
Een gekke week altijd deze week in oktober want vandaag is het cadeautje dat we nog kregen, mijn zoon al weer 29 jaar geworden. Hiep hiep hoera voor deze kanjer en vanavond is het dus feest.
Zo is het leven het ene moment sky high, het andere moment deep down……

 

 

Peter

Peter Roos hartjes

Onvoorwaardelijke liefde

AfAalscholvergelopen vrijdag heb ik de auto weer teruggebracht bij mijn zus, ik heb hem meer dan twee maanden mogen gebruiken en daar was ik met al die natte moessonregens van de laatste maanden wel blij mee.
Maar met dit weer ga ik toch graag weer fietsen hoor en de afgelopen weken heb ik dat ondanks mijn auto toch al gedaan.
Het is alleen even wat beter opletten op het weer zoals vandaag. Met een zonnetje van huis gegaan maar ik zag op weeralarm dat er na een half uur ongeveer een bui zou komen dus even doorfietsen naar mijn moeder toe.
AalscholversGekozen voor de kortste route en die loopt langs een boom waar bijna altijd wel een aantal aalscholvers hoog bovenin zitten te drogen en dat was nu ook het geval. Toch maar even afgestapt om een paar foto’s te maken. Het lijkt of ze er soms zo ingegooid zijn, het blijft een mooi gezicht.
Het is in de buurt van een bushokje en opeens stopt er een auto, ik zie dat het mijn zoon is, met mijn camera in de hand kan ik het niet laten om meteen een foto te maken.
Wat doe je daar vraagt hij, dus ik zeg even wat foto’s maken, o, ik dacht dat je fiets weer kapot was omdat je bij de bushalte staat.  Ik vond het zo lief van hem en we staan even te praten. Waar ga je naar toe vraag ik, naar Rotterdam zegt ie, maar dat is de andere kant op zeg ik, ja zegt ie maar ik ben even gekeerd om te kijken of er wat met je aan de hand was.
Ik was helemaal ontroerd.
Na een bezoekje aan mijn moeder waar precies toen ik daar binnen was inderdaad het voorspelde buitje kwam ging ik thuis de foto’s bekijken.Peter
Ik zie de foto van mijn zoon groot in beeld zijn lachende ogen naar me kijken, ik voel een steek in mijn hart en ik besef voor de zoveelste keer. Liefde voor je kind is gewoon onvoorwaardelijk, dat kan gewoon nooit over gaan of ook maar iemand tussenkomen. En blijkbaar andersom gezien de reactie van mijn zoon.

Kat in ’t bakkie….

orgelNee hoor geen blogje over dierendag. Ik heb wel dieren, vissen in de vijver maar die hoeven geen extraatje op deze dag, volgens mij hebben ze het altijd al goed.
Maar zoals op sommige dagen alles wel eens fout lijkt te gaan, gebeurt het gelukkig ook wel dat op bepaalde dagen alles opeens mee lijkt te zitten.
Na een heel drukke fysiek zware week met veel tuinwerk, zo’n 150 km gefietst, was ik het aardig zat en vandaag had ik niets afgesproken.
Maar gisteren had ik een oproep gedaan voor een orgeltje en hoorde ik dat er op Capelle aan den IJssel bij de Kringloop drie van die orgeltjes stonden.
Had de wekker vanmorgen om half 10 gezet, maar goed ook want anders had ik volgens mij nog liggen slapen.  Krantje gelezen, bakje gedaan, eerste was opgehangen en daarna toch maar zussie gebeld of ze zin had om mee te gaan kijken bij die winkel.
Op diphonee fiets, het was weer prachtig weer vandaag. En inderdaad daar stonden 3 van die orgeltjes en een was precies dezelfde als mijn moeder heeft. Zestig euro vroegen ze er voor en 5 euro erbij voor een bakje koffie bij de Hema vonden we dat dat wel zou kunnen voor moeders haha. Voor iemand die zo slecht ziet natuurlijk ideaal dus even geregeld met iemand met een aanhanger om hem op te halen en de oude meteen naar de stort te brengen en alles kunnen regelen zo. Helemaal blij waren we.
Nog even naar mama gefietst om het haar te vertellen, ze zat helemaal te stralen en de tranen stonden in haar ogen. Ik ben zo blij zei ze, prachtig toch zo’n kleine moeite eigenlijk.
Het tweede meevaller was mijn telefoon, ik had hem helemaal leeg gestookt en daarna uit in de oplader gedaan en wonder boven wonder was ie in een uur helemaal opgeladen tot 100%. Ongelooflijk kijken of ie dat blijft doen dan kan ik hem gewoon lekker blijven gebruiken en hoef ik weer niet alles over te gaan zetten, apps en allerlei dingen. FF duimen dat het zo blijft.
Vanavond kwam mijn zoon eten met zijn lievie en ik vertelde dat mijn wordfeud het niet meer deed op mijn tablet.
Hij pakte mijn tablet en ging naar update maken, echt op dezelfde manier zoals ik het al een paar keer geprobeerd had en er Ipadniets gebeurde, ging het bij hem in een keer goed.
Buiten dat ik dat dan niet helemaal snapt hoe het werkt maar wel blij dat het werkte en yes, hij maakte een hele nieuwe update en alles werkte weer goed. Hoe simpel kan het soms zijn.
Alle goede dingen bestaan uit drie en vandaag was dat zo, ik was ontzettend moe (weer 35 km afgetikt vandaag op de fiets) maar zo voldaan en blij.

De 50 plus beurs…….

50 plus beursVandaag ben ik naar de 50 plus beurs geweest.  Ik had me voorgenomen eens een keer alleen te gaan om op mijn gemakkie die dingen te willen zien die ik ook echt wilde zien.
Dat had ik ooit ook een keer op mijn weblog gezet. En Trees http://geldorpjes.wordpress.com/  las dat en reageerde dat ze ook wel eens een keer wilde en stelde voor om dan samen te gaan lunchen en zo kennis te maken met elkaar. We lezen vaak bij elkaar op de blogs en zo leer je elkaar natuurlijk wel een beetje kennen al. Een hartstikke leuk idee vond ik het en vandaag was het zover, alleen hadden we ook ’s morgens al afgesproken omdat ik als lid van de ANBO altijd twee gratis kaarten krijg. SONY DSCDus zonde om die ene zomaar te laten liggen.
Afgesproken om 10 uur voor de hoofdingang te zijn.
Dat was vroeg mijn bed uit. Had de keuze om met de bus/auto/fiets te gaan, wat een luxe eigenlijk maar ik koos toch voor mijn fiets.

Het was ontzettend mistig toen ik wegging voor de eerste 10 km maar het was zo onwijs mooi in de polder. Overal zag ik reigers vliegen en staan, twee mooie witte reigers. Natuurlijk geen tijd om foto’s te maken, trouwens ook niet mijn camera meegenomen want dat is wel sjouwen zo’n hele dag weet ik uit ervaring. (Moet toch eens een keer gewoon ’s morgens vroeg de polder ingaan)
SONY DSCAlles zat mee, had voor alle zekerheid een half uur speling genomen omdat ik in Gouda 3 minuten had om mijn gratis reisdag op te halen en dan nog naar de trein te gaan maar de bus was vroeg dus had ik een eerdere trein.
Op Utrecht CS lekker even een cappuccino genomen bij Starbucks en daarna lekker in het zonnetje gaan zitten wachten op Trees.
Ik herkende haar meteen en zij mij ook terwijl we elkaar alleen maar van een paar foto’s kenden eigenlijk maar wel leuk. We hadden meteen volop de praat en ik vond het ook een enig mens om kennis mee te maken. We gingen eerst “even” een kopje thee/koffie drinken. Nou ja we zaten zo meer dan een uur te praten waarna we allebei ons eigen weg gingen tot de lunch. SONY DSC
Weer heerlijk zitten beppen, nog een enquête in zitten vullen over eten en eetgewoontes voor en meisje dat bezig was met een afstudeerproject.
Kortom het was gewoon heel erg leuk zo. Daarna nog een paar uurtje rond lopen kijken, bij wat fotokramen staan snuffelen. Nog naar Jan Keizer en Anny Schilder even geluisterd die daar op stonden te treden. Krijg dat rot liedje van Mon Amour niet meer uit mijn kop.  Niet mijn ding. Wel mooi vond ik de bewegingskunstenaar en heel interessant vond ik de verzamelaars. Had nog nooit iemand gezien die bovenkantjes van melk cupjes verzamelt, je moet er maar opkomen zeg. Of sproeiers van sprinkler installaties. Maar vind het ook wel leuk hoor om met die mensen te praten over hun hobby. SONY DSCEen man met pennen kon ik nog blij maken met een pen uit mijn tas die hij nog niet had.  Zo kreeg hij de meeste ook vertelde hij me.  Bijzonder hoor, ze waren allemaal aangesloten bij een vereniging van verzamelaars.
Nou ja er was genoeg te zien eigenlijk om er een dagje te zijn.
Zoonlief had inmiddels ook gebeld of hij vanavond kon blijven eten bij me met zijn lief.
Eerst wilde ik makkelijk een Chineesje bestellen maar dacht ik, ga toch maar gewoon koken en ze hebben smakelijk zitten eten van mijn laatste boontjes, kipfilets en aardappelkroketjes met een ijsje toe.
Zo alles bij elkaar een geweldig leuke dag zo vandaag.
Oké ja ik had wel ergens onder in mijn tas nog een kleine camera meegenomen ;).

Kantoortje spelen…….

getallennnnnnnnPfff zit al twee dagen binnen kantoortje te spelen, past ook wel een beetje bij mijn stemming momenteel, beetje mineur eigenlijk, zal wel door het vervelende grijze weer komen waar ik gewoon slecht tegen kan.

Nou ja wel nuttig, alle papieren van mijn zwager afgehandeld, dingen nog nagebeld en daarbij ook de jaarafsluiting van het Jeugdwerk gedaan.
Had het allemaal goed bijgehouden dit jaar maar toch gaat er nog heel wat tijd inzitten om een jaarrekening te maken en de afsluitende verslagen.
En een nieuw project begonnen om een kindermiddag te organiseren, dus bureaus bellen voor kindervoorstellingen e.d. om prijzen op te vragen en berekeningen te maken.

Gelukkig kwam zoonlief vanmiddag nog even langs en zijn we even samen een bakje gaan doen, even er uit, wat een schat is het eigenlijk,dat zal iedereen wel van zijn eigen kind zeggen natuurlijk maar toch……

Ik ken ook zijn zwakke kanten, wie heeft ie niet, maar als ik hem dan hoor praten zo in de auto over mensen dan weet ik dat het een goed mens is. Hij heeft weer een vriendin en ik ben blij voor hem. Hij vertelde dat hij samen met haar naar een programma over fondsenwerving voor kanker had zitten kijken. Ik had het niet gezien. hartjessss
Hij zei, mam, als je dat hoort dan denk je niet meer, ik zou dit of dat nog wel willen dan wil je alleen maar gezond zijn.  Mensen die zo waarderen wat ze nog wel kunnen en daar blij mee zijn. Daar kunnen veel mensen een voorbeeld aan nemen.  En dan ben ik hartstikke trots op hem.

Twee dagen met cijfertjes in de weer geweest en vanavond nog veel stukken schrijven voor de krant.  Een goeie afwisseling.
Morgen kijken of ik weer even op de pedalen kan, ben er wel weer aan toe en misschien gaat mijn mineurstemming daar ook een beetje van over, een beetje frisse buitenlucht……. ik ga er voor.