Genomineerd…….

Foto 2Gisteren kreeg ik een berichtje via FB van het Zuid- Hollands landschap dat een foto van mij genomineerd is om de coverfoto te worden de komende maanden. Was totaal verrast en eigenlijk al vergeten dat ik een foto ingestuurd had. Nu kunnen de mensen nog stemmen en kiezen uit drie foto’s en ik ga niemand vragen op mijn foto te stemmen, laat iedereen gewoon maar kiezen welke hij of zij de mooiste vind. Omdat ik zelf nogal gek van kikkers ben vond ik die eerste foto met die kikker ook wel heel erg mooi haha. Natuurlijk zou ik het leuk vinden dat mijn foto daar bovenaan komt te staan dat dan weer wel. Maar ik vind het gewoon al een eer dat ik genomineerd ben. Zag inmiddels dat een kleine 300 mensen al gestemd hadden.  Stichting Het Zuid-Hollands Landschap
Nu hebben wij hier ook een weggeefhoek waarin de dingen die je kwijt wilt op kan zetten en die hebben ook zo nu en dan een actie en deze keer was dat een fotowedstrijd met als onderwerp paddenstoelen dus ik had ook mijn foto ingestuurd.
Verder nergens een oproep gedaan om er op te stemmen of zo maar toch kreeg ik de meeste stemmen voor mijn foto’s en heb ik een zakje met herfstchocolaatjes gewonnen.
Dat was dus voor mij dubbele prijzen voor dezelfde foto.
Zal even schetsen wanneer en hoe ik deze foto gemaakt heb……..
Het was een prachtige herfstdag, praktisch windstil, zonnetje en ik had een eind gefietst en dacht ik ga nog even kijken bij de zalmzwammen in een strook bos. Je ziet ze niet zoveel en ik vind ze echt heel mooi om te zien. Foto 1Naast de “grote” twee die ik eerder al had gefotografeerd kwamen twee mini zalmzwammetjes op met alle eigenschappen van de grote zoals de specifieke druppels. En zeker in het zonnetje dat er om scheen leek het wel of er diamantjes aanhingen. Ik had mijn voorzetlensjes bij me heb mijn jas binnenstebuiten (regenjas) op de grond gelegd en ben daar ongeveer een uur bezit geweest om foto’s te maken. Het was zo heerlijk om daar gewoon in het bos op de bladeren te zitten en te doen wat ik leuk vind namelijk fotograferen. En van alle foto’s die ik gemaakt had bleken er best een paar mooie bij te zitten die ik dus ingezonden had.
22554997_10210727322119508_6862463333375256885_nNou ja om te laten zien hoe groot ze zijn hierbij een paar foto’s en de winnende foto……
Toch leuk hoor zeker als zo’n foto toch er uitgepikt wordt door onbekenden… heb ook wel eens een fotowedstrijd gewonnen waarbij ik zelf mijn vrienden min of meer had gepusht op me te stemmen omdat ik zo graag een keer in een helikopter wilde vliegen. Dat lukte toen wel en daar was ik ook heel blij mee en dat was een hele belevenis die ik niet gauw zal vergeten maar toch dit voelt wel beter aan dus ik ga er maar even van genieten net als van mijn gewonnen chocolaatjes……..die halen de kerst niet hoor …….

Door het ijs gezakt….

De vorstperiode lijkt weer op een eind te lopen, hier bij ons in het dorp kon er toch nog enkele dagen geschaatst worden. Vanmiddag kwam Peter ook nog gauw even de kaarten van de ijsbaan ophalen om toch nog even te gaan schaatsen.
Vorige week vrijdag toen het ijs echt nog niet betrouwbaar was fietste ik langs de surfplas en ik zag een groep scholieren proberen of ze op het ijs konden staan.
Het viel me trouwens op dat de meiden verder durfden te gaan dan de jongens, wel harder gilden als het begon te kraken. Er was een meisje die ging best heel ver al de surfplas op dat vond ik eigenlijk best gevaarlijk. Ik maakte een aantal foto’s en ging weer verder. (in mijn opruimwoede de foto’s al weggedaan)
Gisteren zag ik ook overal scholieren het ijs in de polder uitproberen. Niets nieuws onder de zon dat werd vroeger ook al gedaan. Weet nog wel dat jongens vaak gingen ijsdrossen met zijn allen naast elkaar net zo lang over het ijs rennen en stampen tot er ergens een gat of wak ontstond.
Vandaag fietste ik richting Krimpen aan den IJssel, ik heb een leuk ideetje gekregen om mijn bijkeuken en toilet op te pimpen dus ik wilde even bij de kringloop gaan kijken of ik daar iets van mijn gading kon vinden.
Ik kwam langs de rietkragen van de Lek en zag dat ze bezigwaren met het snijden van het riet en ook het verbranden er van.  Ik was er al voorbij gefietst toen ik dacht, dit is eigenlijk veel leuker dan even naar de kringloop. Normaal kan je daar nooit komen, ik ga vragen of ik wat foto’s mag maken en er iets over schrijven voor de krant. Dus weer teruggefietst en het gevraagd. De boswachter van het Zuid-Hollands landschap waar dit terrein van is, stond me heel enthousiast te woord en vertelde veel over het gebied, de vogels, het riet, het waarom, wat er mee gedaan wordt etc. Echt leuk. Ik krabbelde zoveel mogelijk achterop een kassabon want ik had geen kladblok bij me. Er werd gewerkt met vakkrachten maar ook een grote groep vrijwilligers zo’n 12 man waren er actief bezig.
Doordat het al een tijdje droog was konden ze er goed rijden al was het best koud langs de Lek zo.  Ik mocht het terrein op om foto’s te maken. Werd wel gewaarschuwd voor de gleuven die met water staan die bevroren zijn en waar dan rijbanen op lagen voor de kleine tractoren die gebruikt werden.
Het riet wordt gebruikt in de eendenkooien van het Zuid-Hollands landschap en wat niet gebruikt kan worden wordt verbrand ter plaatse. Ze laten ook delen staan waar de vogels in het voorjaar in kunnen nestelen. Het jonge riet is daar dan nog niet stevig genoeg voor.  Er wordt dan een hoop riet gemaakt en in de brand gestoken. En volgens mij vonden die mannen dat ook best leuk om te doen. En ik moet zeggen die vuurtjes waren lekker warm.


Mooi om even daar rond te lopen. Ik kwam bij een vrij brede gleuf en de twee rijbanen die er lagen paste mijn schoen krap in dus ik zag het al gebeuren, ik stap er op en hij blijft haken en daar lig ik. Dus dacht ik lekker slim te zijn en stapte op het ijs dat ik zag op het water in de gleuf om hem zo te overbruggen. Nou ja natuurlijk ging ik meteen tot mijn knie door het ijs en in de modder en drab. Het zou niet waar zijn. Ik klom er weer uit en dacht, de wasmachine is er goed mee toch. Ik vond het echt prachtig om daar even rond te lopen en te kijken, natuurlijk foto’s te maken waar je normaal nooit kan komen. Praatje maken met de mannen en jongens die daar bezig waren.
Op de terugweg toch maar via de rijbanen er over heen gedaan en dat ging eigenlijk best gemakkelijk. Nog even staan praten met een van de vrijwilligers. Hij was al 20 jaar vrijwilliger en is vaak werkzaam in een eendenkooi in Berkenwoude, een kleine kooi in een van de omliggende dorpen. Hij wist veel te vertellen over de bloemen die hier in de zomer groeien zoals de spindotter en het zomerklokje.
Ik had geen spijt dat ik deze keuze had gemaakt en dat bezoekje aan die kringloopwinkel komt nog wel een keer.

Zomaar onderweg…..

zalmzwam-smallzalmzwam-small

Vandaag was het schitterend weer, vriezend nog een beetje vanmorgen maar met een lekker zonnetje er bij dus natuurlijk weer om op de fiets te stappen (je had gelijk Riet) .
Had vandaag en morgen “vrij”want bij de kinderen wordt de vloer in de kamer en gang geschuurd en gelakt. Er ligt nog een prachtige parketvloer in die zeker de moeite waard is om op te schuren en te houden en daar hebben ze dus ook voor gekozen.
De polder is momenteel gevuld met ganzen, smienten en andere overwinteraars en natuurlijk de “normale” altijd in Nederland blijvende watervogels.
Door de bevroren sloten zoeken ook de reigers hun toevlucht tot de weilanden dus is er een bonte mengeling van allerlei soorten watervogels te zien.
Ik neem de route waar ik een paar weken geleden de zalmzwam gespot had en ga kijken of ze al verdwenen zijn. Maar nee, ze staan er nog wel maar zijn duidelijk aan het aftakelen maar als ik heel eerlijk ben vind ik ze er nog veel mooier uitzien. Helemaal vol met draden en wat bruiner kleurend. Ik maak een paar foto’s en ga weer verder fietsen. (Eerste foto twee weken geleden, tweede foto nu )
Op het fietspad richting huis zie ik een grote groep mensen staan, in de polder erbij lopen nog een aantal mensen.
Als ik er aan kom rijden maken ze ruimbaan en het lijkt een welkomstcomité voor me dat zich aan beide zijde van het fietspad heeft opgesteld. Dus ik dacht, even stoppen dat gebeurt me niet zo vaak.
Ik was ook nieuwsgierig wat er daar aan de hand was en waarom er zoveel mensen liepen en stonden. Dus ik stap af en zeg dat ik heel nieuwsgierig ben, voor een lokale krant werk en dat ik graag wil weten waarom er zoveel mensen zijn hier.
Het wordt heel sportief opgepakt en ik krijg uitgebreid uitleg van een van de heren.
Ze zijn bezig met een gedeelte van de polder zo in te richten dat het nog meer geschikt wordt gemaakt voor weide en watervogels. Het is een samenwerkingsverband van verschillende instanties, Zuid Hollands Landschap, het waterschap  en veenweiden Krimpenerwaard. Er komen een paar wandelpaden door te lopen. Helemaal mooi natuurlijk, zo dicht bij eigenlijk weer een stukje natuur om eens te verkennen. In het voorjaar van 2017 moet het hele project gerealiseerd zijn. Deze bijeenkomst was er voor om betrokkene de voortgang van het project te laten zien.
Ik ben weer helemaal op de hoogte, aanstaande zaterdag is er een open dag en zou ik ook mee kunnen gaan met een wandeling. Even kijken of ik dat in kan plannen want het lijkt me best leuk en ook wel een mooi item om over te schrijven.


Zomaar onderweg, zo zie je maar kan je van alles tegen komen wat ik weer niet gehoord zou hebben als ik thuis op mijn stoel bij de kachel (nou ja niet letterlijk kachel natuurlijk) was blijven zitten.

http://www.veenweidenkrimpenerwaard.nl/projecten/drie-natuurgebieden
Foto van de site van veenweidenkrimpenerwaard.

 

Vliegende mieren…..

Gisteren toen we zaten te barbecueën voorspelde ik het al, als het morgen mooi weer is kunnen de mieren wel eens uitvliegen. Dat is altijd vaste prik zo rond deze tijd op een mooie dag en voor mijn gevoel ook altijd op zondag maar dat zal wel gewoon een ongegronde veronderstelling zijn van mij.
Het echt een heel fijn weekend achter de rug met mijn lief.. Vrijdag was ie al gekomen zodat we gisteren een mooie lange dag samen konden hebben.
We troffen het met het weer natuurlijk dus gaan fietsen, een wandeling maken in een natuurgebied langs de Lek, heen door de polder fietsen en terug langs de Lek.
Het is een voormalig industrieterrein dat terug gegeven is aan de natuur, in dit geval de Lek. Op de foto’s kan je zien hoe het in 2001 aangelegd is,heb er destijds over geschreven. Een aantal sleuven zijn er gegraven en daar tussen paden waarop je kan wandelen.


Door het natte weer van de laatste weken was het hier en daar wel een beetje zigzaggen om de plassen te ontwijken maar dat hadden we er graag voor over. Het is mooi om daar te wandelen. Uitzicht op de Lek, nog een klein strandje ontdekt bij een pier. Veel rietvogels, vlinders en prachtige bloemen die daar in de loop der jaren gekomen zijn.(mijn camera vergeten)
Het enige vervelende was dat ik last kreeg van blaasontsteking, wie dat al eens gehad heeft weet hoe vervelend en pijnlijk dat kan zijn. Dus gefietst van toilet naar toilet, nog even op een terrasje gezeten en Wim dronk bitter lemon daarin zit kinine. Eigenlijk zou jij dat ook moeten drinken zei hij, dat is een natuurlijke medicijn tegen ontstekingen. Nou dacht ik baat het niet dan schaadt het ook niet dus toen we boodschappen gingen doen een paar flessen meegenomen, bitter lemon en tonic. Thuis een paar glazen genomen, ook nog een paar cranberry  capsules en een paracetamol en wat hielp weet ik niet maar de pijn werd in ieder geval minder. Zal niet helemaal over zijn en maandag ga ik wel naar de dokter om het na te laten kijken maar voorlopig was ik van het hollen naar de wc en de pijn af gelukkig.
Gisterenavond lekker gebarbecued en daarna nog een stuk langs de Lek gaan lopen en in de tuin nog gezeten. Het voelde echt aan als vakantie, wat een prachtig weekend zo.
Vanmiddag toen hij weer naar huis was gegaan nog in de tuin gaan werken. Mijn doperwten en tuinbonen geoogst. Heb echt een prachtige opbrengst voor mezelf. Niet om dagenlang gezinnen eten te geven maar zelf eet ik er toch wel een maaltje of 10 van alleen van mijn tuinbonen en doperwten. Alles ingevroren en nog wat dingen verpoot. Het was heerlijk weer om bezig te zijn zo.


Was trouwens wel een raar gezicht met die mieren,het lijkt wel op de “gewone” mieren de grote vliegende mieren uit hun holletjes duwen. Ik zag er tenminste een op straat die in zijn uppie zo’n grote mier wegduwde, dat moet wel een supersterke mier zijn om dat te kunnen.
Zo zit het dus met die vliegende mieren. Had geen goeie lens dus niet echt duidelijke foto’s.

http://www.natuurinformatie.nl/nnm.dossiers/natuurdatabase.nl/i001077.html

Het wonder van geboorte……..

IMG_3388Een beetje lentegevoel, ze gaven mooi weer op, dat viel vanmorgen nog wel aardig tegen hoor toen we op de fiets stapten. Ik had een aantal dingen waar ik naartoe moest voor de krant en mijn zus had gevraagd of ik het leuk vond als ze een keer mee ging.
Dat is voor mij altijd een beetje dubbel, aan de ene kant natuurlijk heel gezellig, aan de Koeandere kant lijkt het me voor haar soms niet zo leuk dat ik toch met bepaalde mensen moet praten en foto’s gaan nemen.
Kalven8Maar vandaag was het dus wel leuk, we gingen eerst naar de lammetjes dagen op een zorg/biologische boerderij waar de koeien nog ouderwets in een dikke laag hooi staan, los lopen en nog horens hebben.
Moet wel zeggen dat toen ik er binnen kwam dat ik dacht, getver wat ziet het er hier vies uit, de laatste tijd eigenlijk alleen in moderne stallen geweest waar de koeien geschoren, gewassen en onthoornd worden. Voor beide is misschien wel wat te zeggen.Kalven4
Deze dag was georganiseerd door het Zuid-Hollands Landschap, een organisatie in onze provincie die zich actief richt op aankoop, ontwikkeling en beheer van lokale natuurgebieden.
En deze boer werkt volgens de natuurrichtlijnen hiervan.
En terwijl we binnenkwamen en bij de lammetjes gingen kijken, ik mijn camera in orde maakte hoorde ik opeens zeggen, er is een koe aan het kalven.
Kalven1We gingen kijken en inderdaad, een koe was aan het kalven, zij was onrustig door al de mensen erbij en de boer kon niet meer bij haar in de buurt komen om te helpen met het trekken aan de touwtjes.  De kop en de pootjes waren er al uit. Heel voorzichtig probeerde de boer toch weer in de buurt te komen en dat lukte zodat hij even kon helpen om het kalf geboren te laten worden. Echt een prachtig gezicht. (Jammer dat de andere koeien er soms voorstonden haha want ze beviel gewoon midden tussen de andere koeien die soms nieuwsgierig kwamen kijken). Houtzagen
Meteen ging moeder het kalfje schoonlikken, naast me stond een mevrouw van het Zuid-Hollands Landschap en ik hoorde haar afspreken om even de stal in te gaan om foto’s te maken.
Dat wilde ik ook natuurlijk dus stelde ik me snel voor en zei dat ik van de krant was en ja hoor, ik mocht zelfs eerder dan die mevrouw omdat ze zei, deze boer verdient voor zijn werk wel wat aandacht van de pers, gaat u maar eerst.Lammetje
In laarzen maat 47 geloof ik die tot mijn knieën kwamen ik over het hek gekropen door de stal gelopen door hoge hopen hooi en stront zal ik maar gewoon zeggen naar de koe toe die net moeder geworden was. Echt zo’n fantastisch gezicht zeg, had het echt wel eens vaker gezien een kalfje geboren zien worden maar het blijft toch een prachtig gezicht, een wonder en het ultieme lentegevoel wel.
Daarna weer verder gaan fietsen naar nog een rommelmarkt, ergens lunchen, kunstenaars die in het streekmuseum aan het werk waren, naar mijn moeder.
Kortom een kleine 40 km gefietst vandaag, SChilderenhet weer werd steeds beter, de wind niet die bleef hard. En mijn fiets die het prima deed hoor maar er zit blijkbaar een andere accu op dan ik heb want de laatste 10 km moest ik het doen zonder trapondersteuning en natuurlijk precies tegen de wind in. Maar ook dat kon de pret en het leuke van deze dag niet voor mij wegnemen, dan maar 10 minuten later thuis.
Ik heb het heel goed naar mijn zin gehad en mijn zus ook, zo kom ik nog eens ergens anders zei ze en dat is ook wel zo. Voor mij is het wel gewoon iedere keer weer ergens anders naar toe te gaan dus misschien zal ze nog wel eens meegaan als mijn persoonlijke assistente haha.