Polderpraat……

De lente begin zomer is gewoon de mooiste tijd van het jaar voor mij dan is er zoveel te zien en te beleven in de polder. Iedere sloot, ieder weiland zit vol leven.
Je ziet nu al weer dat de meerkoeten en futen al weer beginnen aan een tweede ronde.
Vanmiddag een uurtje zitten kijken bij de zwarte sterns, op deze locatie zijn er veel minder dan andere jaren, wel jammer. Denk dat er nu zo´n 3 broedparen zitten. Ze zitten wel te broeden maar ik kon nog geen jongen ontdekken.
Er zijn ook laatbroeders zal ik maar zeggen, een paar weken geleden zag ik al jonge zwaantjes maar langs de weg waar ik met grote regelmaat, bijna iedere dag een keer langsfiets zitten of ik moet zeggen zaten nog twee zwanen te broeden. Meteen naast de weg, je kan ze bijna aanraken.
Ik zag ze iedere dag en dan zei ik in mezelf (en soms ook hardop als ik niemand zag 😂 ) zitten jullie er nou nog te broeden meiden. Ook met dat koude weer, had er gewoon een beetje medelijden mee dat ze daar maar zaten, onzin natuurlijk want ze zitten lekker warm in de veren.
Vandaag fietste ik er weer langs en opeens zag ik bij een van de twee wat bewegen. Ik stapte af en zette mijn fiets wat verderop neer en liep er voorzichting naar toe. Ik zag dat er al een aantal van die schattige zwaantje lagen nog helemaal met donshaartjes. Een leek nog een beetje voor pampus te liggen maar even later zag ik hem toch weer rechtop zitten. Nog heerlijk tegen en onder de veren van de moederzwaan aan zitten.
Echt zo´n prachtig gezicht. Moeder zwaan laat me aardig dicht in de buurt komen zodat ik wat foto´s kan maken. Pa Zwaan zie ik niet in de buurt maar ik hou het wel in de gaten. Ik weet dat ze zeker als ze jongen hebben best fanatiek kunnen zijn. Ja voor mij zijn dit echt wel de krenten in de pap hoor zo schattig als ze net uit het ei zijn gekomen die bolletjes dons.


Momenteel zit ik toch wel veel in de polder of in de tuin, heb helemaal geen zin om te gaan winkelen of zo. Zelfs geen behoefte om een bakje te doen bij de Hema en dat wil toch wel wat zeggen. Komt ook door het mooie weer natuurlijk. Het is gewoon nog even wennen dat die dingen weer kunnen denk ik. Voel me er eigenlijk best prima bij zo.

Regelmaat…….

Als er iemand niet van de regelmaat houdt dan ben ik dat wel. Echt een flierefluiter die gaat wanneer het kan en onderweg hier en daar een bakje doen, natuurlijk meestal bij de Hema where else. Toen het nog kon dan.
Zeker in de tijd dat ik nog voor de krant werkte was het heel onregelmatig de afspraken, ze liepen vaak van ´s morgens tot soms zelfs ´s avonds laat, bijvoorbeeld bij prijsuitreikingen die aan het einde van een feestavond gedaan werden en ik vond dat alleen maar leuk.
Was dan ook kind in huis bij de feestzalen en als ik binnen kwam stond er meteen een bakje thee voor me klaar. Ik zal dan ook nooit iemand worden van een vaste regelmaat, op bepaalde dagen bepaalde klusjes doen.
Het enige dat ik wel heb dat ik de was in het weekend doe maar ook dat wisselt van zaterdag overdag of ’s avonds, zondagmorgen. Sta regelmatig ’s nachts om twaalf uur nog de was aan de lijn te hangen buiten.
Het is dat ik nu weer buren heb die beide werken maar in het jaar dat ik geen buren had ging ik ook gerust wel eens om 11 uur nog lopen stofzuigen als ik opeens de geest kreeg. Alleen het werken in het café waren dan vaste uren waar ik me wel aan hield.
Maar voor corona had ik ook best een goed gevulde agenda met mijn vrijwilligers werk er nog bij. Dat is nu weggevallen evenals mijn werk in het café. Eigenlijk heb ik gewoon heel de week “vrij”.
Nu laat ik me echt leiden door het weer en de waan van de dag. Zoals vanmorgen beetje mistig en grijs. Ik had nog was administratieve klusjes en moest daarvoor een aantal papieren uitzoeken, afdrukken en versturen. Was er echt tot een uur of 3 mee bezig. Inmiddels was de zon gaan schijnen en lekker even gaan fietsen. De oostenwind bepaalde welke kant ik opging.
Onderweg nog een paar keer een eindje gaan lopen. Ik kwam echt zoveel baltsende futen tegen, futen die aan hun nest begonnen, zag de eerste kwikstaart weer, zelfs een zwaan die al een nest aan het bouwen was. Voor zwanen bijzonder vroeg trouwens. Gewoon twee uur buiten gefietst, gewandeld, nog op een bankje een mandarijntje zitten eten in het zonnetje, lopen fotograferen. Het was heerlijk. Best fris met de oostenwind maar terug met wind in mijn rug en zonnetje in mijn gezicht zo heerlijk om te fietsen en wandelen.

En ik geniet echt van die vrijheid die ik nu heb. Ga tegenwoordig ook zonder me ergens schuldig over te voelen een film van een paar uur zitten kijken. Eet hoe laat het mij uitkomt nu het al weer het langer licht blijft wel 7 uur half 8. Eigenlijk heb ik gewoon zo’n rust over mezelf gekregen en niet dat ik de corona zo fijn vind maar heb me wel voorgenomen kritisch naar mijn vrijwilligerswerk te gaan kijken als het weer mag, nu nog drie verschillenden maar grote kans dat ik toch wat ga schrappen.
Ach misschien denk ik als het weer mag er wel weer anders over maar toch…… ik hoop een stukje van deze rust ook wel te behouden.

Het blijft opletten……

Gisterenmiddag werd mijn nieuwe scherm bezorgd en toen ik de doos zag dacht ik, oef als ie maar niet te groot is voor mijn kast. Ik had het wel opgemeten maar met een liniaal die tot 30 cm ging en dan zo’n beetje met mijn vinger er bij met de losse pols opgemeten. Maar er zat natuurlijk een flinke laag tempex nog om heen zodat ie dan ook precies past, aan beide zijde denk nog een speling van 1 1/2 cm. Aansluiten was een fluitje van een cent, even wel van oei wat een groot beeld maar toen ik foto’s ging zitten bewerken zag ik het verschil in kwaliteit van beeld wel, wat een helder en duidelijk beeld. En ga ik zitten tikken kan ik overschakelen zodat het beeld veel rustiger is en minder vermoeiend voor mijn ogen. Ideaal dus.
Appt even met Peter en hij zei, mooi dan kan je lekker binnen blijven zonder je te vervelen haha. Ik vertelde hem wel dat ik van plan was vanmiddag een stukje te gaan fietsen.
Pas je op mam, zei hij en ik beloofde het. Heb ook geen behoefte aan een gebroken arm of been hoor.
Vanmorgen meteen het zonnetje in mijn slaapkamer dan spring ik (bij wijze van spreken hoor) meteen vrolijk mijn bed uit. Tien uur ga ik meedoen met heel Holland in beweging en ben zo enthousiast bezig dat ik niet goed oplet en bijna struikel over de punt van het vloerkleed. Ik kan me nog net staande houden en denk zo zie je maar dan denk je oppassen in de sneeuw en in huis zou ik nog een arm of been breken als ik niet oppas. Buiten is het veel veiliger. 😂🌞😂🌞😂
Vanmiddag de polder in gegaan, eerst een stuk fietsen, de wegen waar ik fietste waren heel goed begaanbaar. Daarna mijn fiets neergezet en gaan wandelen. Het is een prachtig gezicht de sneeuw, bevroren sloten, blauwe luchten, het doet gewoon even zeer aan mijn ogen. Vogels die proberen nog een stuk water open te houden met elkaar. Zwanen die op het ijs zitten te slapen, lijkt me niet echt lekker maar goed, ik ben ook geen zwaan. Overvliegende ganzen. Een torenvalk op uitkijk en een aalscholver die in het zonnetje zit te drogen.
Ga een mooi stuk wandelen en ook dit pad is helemaal niet glad, kom nog meer mensen tegen en het valt me op dat iedereen echt zo vriendelijk en blij is, hoe leuk is dat toch. Zo’n cadeautje van de winter dit weer. Peter appte gisteren ook al heb je nog de ijsbaankaarten bij de hand mam met een een foto van zijn schaatsen, ben er klaar voor hoor. Die heeft er ook zin in. Denk het komende weekend dat het druk zal zijn in de polder en ijsbaan met schaatsers, wandelaars en fietsers. Heerlijk toch buiten zijn, beetje vriezen en helder weer…. laat maar komen.

Het perfecte plaatje….

Er is een fotoprogramma dat heet het perfecte plaatje. Ik kijk daar nooit naar maar vandaag was het echt zo’n dag dat ik graag een tijd ga fietsen en onderweg wat fotograferen.
In het gras zag ik de mooiste pareltjes in de vorm van waterdruppels en voor mij gewoon eens even lekker proberen om er een mooi plaatje van te maken.
En daar ben ik weer eens door de knieën gegaan voor. Heb tegenwoordig altijd een regenbroek ik mijn fietstas zitten. Niet dat ik die al ooit een keer aan gehad heb want ik heb een hekel aan regenbroeken maar voor het geval dat. Sinds die broek in mijn tas zit trouwens ben ik nog niet kleddernat geregend. Wel eens een paar druppels maar daarvoor trek ik hem niet aan. Maar goed hij zit in een tasje en dat is wel een mooi kussentje om op te gaan zitten om wat foto’s te maken.
Terwijl ik zo bezig was en een beetje half achter een boom komt er een jong stel met een hondje aanlopen. Gaat het wel goed met u mevrouw roept de jonge vrouw en ik kijk op en zeg ja hoor. O u bent aan het fotograferen dat zag ik niet antwoordde ze en ik vond het er zo vreemd uitzien. Hahaha, ik moest wel lachen en ja dat klopte ook wel natuurlijk. Ik zei, nou ik vind het wel attent van jullie hoor maar er is niets aan de hand. Nou nog een fijne dag verder krijg ik als antwoord. Ja jullie ook…..

Hoe leuk is dat toch.
Een eindje verder sta ik een onwillige zilverreiger te fotograferen als ik een bekend geluid achter me hoor namelijk het vliegen van een zwaan. Nog steeds een wens om ze eens vliegend en landend op de foto te zetten. Ik draai me snel om maar voor ik mijn camera klaar heb is ie bijna geland al. Het lukt me nog om een foto te maken.
Als ik thuis kom ben ik mijn macrolensje kwijt. Mijn jaszak heeft geen ritsen en ben bang dat ie er uitgevallen is. Maar weer even op de fiets gestapt om toch te gaan kijken of hij daar nog ligt misschien. Het is toch prachtig weer nog steeds. Ik vind hem niet en als ik thuiskom zoek ik nog verder in mijn fototas en helemaal onder een beschermhoesje zit ie gelukkig nog wel.
Niet dat het een hele dure lens was maar had het toch jammer gevonden als ie weg was.
Nou ja ik ga mijn foto’s bewerken en zie er best wat leuke foto’s bijzitten die ik op FB plaats.

Na het eten belt Peter of ie even een bakje kan komen doen, natuurlijk gezellig. Ik laat hem de foto’s zien.
Hij vertelt dat ze dat onderwerp dus die druppels ook de laatste keer hadden in het perfecte plaatje. Stom toeval natuurlijk want ik zie dat programma nooit. Maar op FB reageren er nog meer mensen met die opmerkingen bij die foto’s. Blijkbaar een populair programma. Zal toch maar eens gaan kijken.
Ach leuk toch als je soms opeens onverwacht “het perfecte plaatje” kan schieten. Blijkbaar is Peter ook wel trots op me want hij tagt mijn bericht bij de site op FB van het perfecte plaatje dat blijkbaar bestaat, wist ik ook niet. En dat is toch wel ontzettend leuk om te merken.



Uit de oude doos……

In de tijd dat ik voor de krant werkte kwam ik soms echt prachtige verhalen of mensen tegen zoals in dit verhaal. Een echtpaar waar ik kwam omdat ze 60 jaar getrouwd waren en de man wist de mooiste verhalen te vertellen.
Later kwam ik hem nog een keer tegen onderweg en dit schreef ik destijds er over.

Ik kwam hem tegen op de fiets, ik kende hem van het interview ter gelegenheid van hun 60e huwelijksjubileum.

Een man die altijd buiten was op zijn tuin of op het water, aan het fietsen.
Bijzonder boeiend wist hij te vertellen hierover, zo boeiend dat ik tijd en uur vergat en maar bleef luisteren.
Verhalen over varen in een tijd dat er nog geen motorboten waren, doorspekt met humor en aangevuld met fantasie zodat ze nog mooier werden.
Hij stopte en zei tegen me “Ik ben 90 jaar geworden en nu hebben ze een mobieltje voor me gekocht. Ik moet hem meenemen als ik ga fietsen in de polder voor als er wat gebeurt.
Dus dan doe ik dat maar, niet dat het wat uitmaakt, als ik onwel raak kan ik toch niemand meer bellen. 
Maar ik doe het voor haar, om haar gerust te stellen. 
Voor hij weer wegging zei hij nog “Ik weet trouwens niet eens hoe ie werkt” . 
Lachend stapte hij op zijn fiets en vrolijk belde hij nog even toen hij wegreed.

Mooie verhalen die ik soms onderweg tegen kom.
Vandaag een harde wind, nog wel een lekker stuk gefietst en ik zag de eerste jonge zwaantjes van dit jaar. Altijd zo’n prachtig gezicht. Pa en Moe Zwaan trotse ouders (daar ga ik dan vanuit) van dit 8-tal.

 

 

Zwaan in nood….

Zwaan gewond 2 (Middel)Mijn moeder vertelde het verhaal heel veel keren, zeker toen ze ouder werd. Blijkbaar had het destijds heel veel indruk op haar gemaakt.
Ze was een jaar of 14 werkte bij een boer en zondags gingen ze altijd met zijn allen naar de kerk.
Na kerktijd gingen ze meteen naar de woning om met elkaar koffie te gaan drinken.
Ik kwam thuis vertelde mijn moeder en in plaats dat ik naar het huis ging liep ik de stal in, ik weet niet waarom ik het deed, ik deed dat normaal nooit. In de stal zag ik een koe staan, het touw waarmee ie vaststond was rond zijn nek gekomen en aangetrokken. Hij dreigde te stikken. Ik rende om een mes te pakken en sneed hem weer los.
Hoe kon het hè, zei de dan alsof ik het aanvoelde.
Vandaag had ik ook zoiets. Fietste naar huis toe, het was helemaal niet zulk lekker weer maar opeens dacht ik, ik neem een keer de langere weg door de polder heen.
Aan het einde van de weg voordat ik het fietspad op ging zag ik een zwaan zwemmen, een jonge zwaan te zien aan zijn nog bruinachtige tint.
Het leek of zijn veren als een vlag omhoog stonden. In eerste instantie dacht ik wat een grappig gezicht en ik pakte mijn camera.
Maar omdat hij toen ik de foto ging maken zijn veren niet streek dacht ik eigenlijk meteen al er is wat aan de hand met die zwaan want die veren horen niet zo te staan.
Ik liep een stukje met hem op. Kon hem net bijhouden dus hij kon nog best hard zwemmen. Op een gegeven moment draaide hij zich om en zag ik waarom zijn veren zo omhoog stonden. Hij was flink gewond aan zijn ene vleugel.
Meteen maar de dierenambulance gebeld en uitgelegd waar ze de zwaan konden vinden. Ik vroeg of ik er bij moest blijven maar dat hoefde niet. Ze moesten uit Gouda komen dat is ongeveer een half uurtje rijden. Zo lekker was het niet en ik kon heel goed de locatie aangeven en als het nodig was zouden ze me nog bellen als ze hem niet zouden kunnen vinden. Hij kon toch niet vliegen dus zou hij altijd daar in de buurt te vinden zijn. Het gaf me ook wel een goed gevoel. Ik hoop dat ze hem nog op kunnen knappen.
Hoewel er meer dan genoeg (de boeren vinden veel te veel ) zwanen zijn in de polder kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen om hem zo te laten zwemmen. Zwaan gewond 3 (Middel)
Wat ik altijd wel vind is dat als je naar de dierenambulance belt het 35 cent per minuut kost. Nu laat ik het er niet voor maar eigenlijk zou het toch gratis moeten zijn.
Het zal wel zijn om de dierenambulances te ondersteunen en daar heb ik dan ook niet zo’n moeite mee maar het zou wel jammer zijn als het mensen tegenhield te bellen als er wat aan de hand is.
En altijd als zoiets gebeurt denk ik aan dat verhaal van mijn moeder, alsof je iets aanvoelt.

Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Lege nestsyndroom…..

29511458_10155421591303008_3521043983448932352_nVandaag een rustig dagje, geen afspraken verder behalve met de kapster die langs zou komen.
Bij de markt kon ik vandaag twee gratis zakken compost ophalen, dat doen ze ieder jaar. Het is niet zo ver bij me vandaan dus gewoon op de fiets en lopend naar huis. Mijn vriendin haar man haalde er ook nog twee op (zij hebben alleen een balkon) en bracht die ook bij mij. Mooi gratis goede tuingrond er bij.
Tussen de buien door even een rondje gaan fietsen, ik had gewoon mazzel. Precies toen er een flinke regen/hagelbui viel was ik net ergens binnen en terug was ik net thuis toen het ook weer begon te regenen. Tussendoor flinke opklaringen en zon.
Heb wat zitten breien vandaag, vond vorige week mijn babypop weer op de zolder en daar ben ik eerst een setje ondergoed gaan breien en nu wil ik nog een jurkje gaan breien en sokjes. Zo leuk om te doen, paar bollen wol gekocht voor een habbekrats bij de kringloop eb gewoon op de bonnefooi wat proberen. Vond het nog best leuk geworden ook.

Tegen de avond nog een extra rondje gaan fietsen, even de polder in. Er wordt volop gebroed door de watervogels. Veel zwanen zie ik weer. Eerst een die naast zijn nest stond met drie eieren er in. (Ik zal nooit de nesten verstoren, deze zwaan stond er zelf al naast toen ik langsfietste). Ze trekken zich niet zoveel aan hoor van de mensen, dat zijn ze wel gewend. Een zwaan stond naar haar (nog lege)  nest te kijken met zo’n blik van wat moet ik hier nou weer mee. Nu al een lege nestsyndroom ??.
Over kinderen en opvoeden gesproken. Vanmiddag stond ik op het punt om een paar dames met kinderen even een voertje te geven. Had me echt al heel de tijd mateloos zitten ergeren tijdens het drinken van mijn kopje koffie. Twee moeders van een jaar of 30 met vier kinderen.

De moeders lekker met de telefoon in de weer en de kinderen echt rennen en vliegen met laarzen aan over de banken, klimmen op de rekken. Echt zo asociaal zeg. De dame achter de koffiebar kwam er net voor mij aanlopen en dat was misschien maar goed ook want zij zei het heel netjes en ben bang dat ik gewoon echt ruzie met die vrouwen zou hebben gekregen maar had het wel gezegd. Ga naar de speeltuin daar kunnen ze IMG_3932 (2)klimmen en rennen. Misschien ben ik wat dat betreft ouderwets en ik kan echt heel veel van kinderen hebben hoor. Maar dit gaat me echt veel te ver en niet de kinderen zijn hier de schuldigen maar de ouders die er gewoon niets van zeggen.
Mijn kapster kwam mijn haren weer fatsoeneren, een thuiskapster, de dochter van een vriendin van me. Altijd even gezellig kletsen met elkaar. Heb makkelijk haar, het krult van zichzelf alleen als het weer te lang wordt gaat het dan een beetje “hangen” en moet het weer in laagjes geknipt worden.
Heerlijk zo’n rustig dagje tussendoor…..

Wat is jouw favoriete me- time moment

Met timeWat zal ik eens zeggen over het weer, wie geniet daar nu niet van, denk iedereen wel en ik zeker.
Kinderen op wintersport of vakantie zijn voor mij altijd de momenten om wat extra’s daar in de tuin te doen en vandaag stond dat op mijn programma.
Peter had een paar weken geleden gevraagd of ik een hoge druk reiniger had omdat hij zijn straat een keer goed schoon wilde maken en die heb ik dus en die mag ie van mij wel gebruiken.
Vanmorgen dacht ik, ik ga ze verrassen en ga voor hen de straat voor het huis vast even schoonmaken. Het hing er even vanaf of mijn hogedrukreiniger in mijn fietstas kon en dat kon ie precies. Samen met mijn laarzen, een extra verlengsnoer, schone kleding voor er na en nog wat tuindingen dus aardig volgeladen gaan fietsen.
Alleen toen ik hun voortuin zag bleek ie vol te liggen met takken en bladeren want Peter was aardig aan het snoeien geweest en had het verder nog niet opgeruimd.
Mijn planning maar omgegooid en alle gesnoeide takken kleiner maken en opbossen. Op zich eigenlijk nog veel leuker werk om te doen ook.
Het lag ook helemaal vol met bladeren en al snel was de groene bak helemaal vol. Het was nog best een aardig klusje maar met de zon er bij en zo nu en dan een kopje thee was het geen zware opgave voor me.
Op mijn theezakje dat ik pakte stond “wat is jouw favoriete me-time moment”. Nou dat was niet zo moeilijk. Dit dus. Lekker in de tuin prutsen, door de polder fietsen en onderweg nog even een zwaan die wel leek te poseren op de foto zetten….  en de mooie foto’s bekijken van die kleine kabouter in de sneeuw in haar skipak en zonnebril… Ze vindt het er prachtig en keek haar ogen uit appte Peter.

Het ijs breken…..

Je op glad ijs bevinden, het ijs is gebroken, beslagen ten ijs komen, niet over een nacht ijs gaan…… er zijn gewoon veel uitdrukkingen die met ijs te maken hebben.
Alleen de watervogels kennen die vast niet hoewel ze sommige wel heel letterlijk opvatten.
Zoals de twee zwanen die ik zag proberen te zwemmen in een randje tussen weiland en ijs, dat lukte niet dus moesten ze letterlijk eerst het ijs breken voordat ze weer bij elkaar kwamen.
Om daarna meteen maar elkaar te gaan liefkozen, hou eens even op het is nu nog geen lente hoor…… hoewel waarom ook niet eigenlijk. Zeker in de winter is het toch heerlijk om tegen elkaar aan te kruipen en elkaar lief te hebben.
Sommige watervogels gingen ook over een nachtje ijs, zoals de krakeenden die voorzichtig op het ijs liepen maar toch maar weer gauw het water op gingen zoeken.
Op een of andere manier heb ik altijd een beetje te doen met die watervogels, als ik er al aan denk met die blote eendenpootjes op het ijs..brr zou ze zo allemaal wel mee willen nemen om ze op te laten warmen.
Wat natuurlijk onzin is en daarmee zou ik ze juist ziek maken…..maar toch……. Zeker als zoals vanmiddag dan een groepje eenden aan kwamen vliegen en na geland te zijn in een stukje open sloot zich “heerlijk” gaan zitten wassen. Brrr…. krijg het al koud als ik het zie.


Veel watervogels bevonden zich dus vandaag al weer op glad ijs en het blijft altijd een mooi gezicht, zeker als ze aan komen vliegen en glijdend het ijs overgaan en verder landen dat de bedoeling was. Die kwamen dus niet helemaal beslagen ten ijs.
IJs in de polder, dichte sloten, een zonnetje, fietsen, hier en daar wat fotograferen, koude handen krijgen.
Het is winter en dit weer vind ik gewoon zo heerlijk…….