Dilemma’s en balen

Bamboorek (Middel)Soms word ik zo overvallen door dilemma’s ook over het schrijven in mijn blog. Als ik de blogs van de laatste maanden zie zijn het toch wel een beetje huis-tuin- en keukenpraatjes en voor mij voelt het toch wel wat oppervlakkig aan. Niet dat ik nou zo nodig de wereld wil veranderen, probeer dat wel op mijn eigen kleine manier, of diepzinnige blogs wil produceren maar toch…
Als ik dan bij andere bloggers lees waarvan er toch wel een aantal flink in de ellende zitten qua gezondheid voelt het toch wel aardig banaal aan om te schrijven dat ik altijd een week last heb van het begin van de zomertijd, een paar nachten slecht geslapen heb.  Voortuin (Middel)Hoe erg is dat nou eigenlijk en ik weet uit ervaring dat het meestal met een flinke week wel weer over is en mijn biologische klok weer een beetje gelijk loopt.
Of schrijven over het feit dat ik vanmiddag binnen korte tijd voor de tweede keer foto’s kwijt ben omdat er weer een kaart vraagt om gedefragmenteerd te worden voordat ik er iets mee kan en daar baal ik dan stevig van.
Vanmiddag had ik een mooie reportage gemaakt van de ooievaars die weer aangekomen zijn en zag ik twee zwanen aan het baltsen, al veel gezien hoor maar dit was wel bijzonder want er was een derde zwaan die steeds mee ging doen.Bloempot tuin (Middel)Het was zo’n prachtig gezicht, twee vrouwen die om de gunst van een man hun beste vleugetjes voor zetten.
Ik kon gewoon alle foto’s nog even terwijl ik daar zat aan de rand van de weg terugkijken en opeens zonder dat ik iets geks met mijn camera deed zegt ie geen contact met kaart defragmenteer.
Al weet ik er zijn gewoon heel veel ergere dingen waar zeur ik  nou toch over. De ooievaars blijven hopelijk nog een tijdje alleen die zwanen zullen geen triootje blijven ga ik zomaar van uit. Hoewel je weet het maar nooit met zwanen toch?
Of voor de zoveelste keer jubelen dat ik zo heerlijk gefietst heb, mijn plantenbakken gevuld met zomerbloeiers. Een aantal leuke nieuwe potten gekocht heb waarvan het theepotje voor mij wel de mooiste is. UIltje 1 (Middel)Kon hem niet laten staan.  Zoveel bijen, hommels, vlinders en andere insecten al weer in mijn tuin en onderweg zag. Lekker nog een uurtje in de zon heb zitten genieten met een kopje thee.
Alsof ik andere mensen de ogen uit wil steken, dat is zeker niet mijn bedoeling, dit is gewoon momenteel mijn leven met veel vrije tijd, zin en energie om te doen en er zo van te genieten. En ik weet ook dat veel andere bloggers echt niet zouden willen dat ik mee ging zitten treuren maar zoals sommige mensen getroffen worden dat raakt met toch wel ook al zijn het “maar” blogvrienden.
En ook wel heel vaak een gevoel van dankbaarheid heb dat ik het allemaal nog kan en mag doen…  dus taterata…….. weer wat foto’s van mijn tuin haha…….

Tuin (Middel)

Lege nestsyndroom…..

29511458_10155421591303008_3521043983448932352_nVandaag een rustig dagje, geen afspraken verder behalve met de kapster die langs zou komen.
Bij de markt kon ik vandaag twee gratis zakken compost ophalen, dat doen ze ieder jaar. Het is niet zo ver bij me vandaan dus gewoon op de fiets en lopend naar huis. Mijn vriendin haar man haalde er ook nog twee op (zij hebben alleen een balkon) en bracht die ook bij mij. Mooi gratis goede tuingrond er bij.
Tussen de buien door even een rondje gaan fietsen, ik had gewoon mazzel. Precies toen er een flinke regen/hagelbui viel was ik net ergens binnen en terug was ik net thuis toen het ook weer begon te regenen. Tussendoor flinke opklaringen en zon.
Heb wat zitten breien vandaag, vond vorige week mijn babypop weer op de zolder en daar ben ik eerst een setje ondergoed gaan breien en nu wil ik nog een jurkje gaan breien en sokjes. Zo leuk om te doen, paar bollen wol gekocht voor een habbekrats bij de kringloop eb gewoon op de bonnefooi wat proberen. Vond het nog best leuk geworden ook.

Tegen de avond nog een extra rondje gaan fietsen, even de polder in. Er wordt volop gebroed door de watervogels. Veel zwanen zie ik weer. Eerst een die naast zijn nest stond met drie eieren er in. (Ik zal nooit de nesten verstoren, deze zwaan stond er zelf al naast toen ik langsfietste). Ze trekken zich niet zoveel aan hoor van de mensen, dat zijn ze wel gewend. Een zwaan stond naar haar (nog lege)  nest te kijken met zo’n blik van wat moet ik hier nou weer mee. Nu al een lege nestsyndroom ??.
Over kinderen en opvoeden gesproken. Vanmiddag stond ik op het punt om een paar dames met kinderen even een voertje te geven. Had me echt al heel de tijd mateloos zitten ergeren tijdens het drinken van mijn kopje koffie. Twee moeders van een jaar of 30 met vier kinderen.

De moeders lekker met de telefoon in de weer en de kinderen echt rennen en vliegen met laarzen aan over de banken, klimmen op de rekken. Echt zo asociaal zeg. De dame achter de koffiebar kwam er net voor mij aanlopen en dat was misschien maar goed ook want zij zei het heel netjes en ben bang dat ik gewoon echt ruzie met die vrouwen zou hebben gekregen maar had het wel gezegd. Ga naar de speeltuin daar kunnen ze IMG_3932 (2)klimmen en rennen. Misschien ben ik wat dat betreft ouderwets en ik kan echt heel veel van kinderen hebben hoor. Maar dit gaat me echt veel te ver en niet de kinderen zijn hier de schuldigen maar de ouders die er gewoon niets van zeggen.
Mijn kapster kwam mijn haren weer fatsoeneren, een thuiskapster, de dochter van een vriendin van me. Altijd even gezellig kletsen met elkaar. Heb makkelijk haar, het krult van zichzelf alleen als het weer te lang wordt gaat het dan een beetje “hangen” en moet het weer in laagjes geknipt worden.
Heerlijk zo’n rustig dagje tussendoor…..

Wat is jouw favoriete me- time moment

Met timeWat zal ik eens zeggen over het weer, wie geniet daar nu niet van, denk iedereen wel en ik zeker.
Kinderen op wintersport of vakantie zijn voor mij altijd de momenten om wat extra’s daar in de tuin te doen en vandaag stond dat op mijn programma.
Peter had een paar weken geleden gevraagd of ik een hoge druk reiniger had omdat hij zijn straat een keer goed schoon wilde maken en die heb ik dus en die mag ie van mij wel gebruiken.
Vanmorgen dacht ik, ik ga ze verrassen en ga voor hen de straat voor het huis vast even schoonmaken. Het hing er even vanaf of mijn hogedrukreiniger in mijn fietstas kon en dat kon ie precies. Samen met mijn laarzen, een extra verlengsnoer, schone kleding voor er na en nog wat tuindingen dus aardig volgeladen gaan fietsen.
Alleen toen ik hun voortuin zag bleek ie vol te liggen met takken en bladeren want Peter was aardig aan het snoeien geweest en had het verder nog niet opgeruimd.
Mijn planning maar omgegooid en alle gesnoeide takken kleiner maken en opbossen. Op zich eigenlijk nog veel leuker werk om te doen ook.
Het lag ook helemaal vol met bladeren en al snel was de groene bak helemaal vol. Het was nog best een aardig klusje maar met de zon er bij en zo nu en dan een kopje thee was het geen zware opgave voor me.
Op mijn theezakje dat ik pakte stond “wat is jouw favoriete me-time moment”. Nou dat was niet zo moeilijk. Dit dus. Lekker in de tuin prutsen, door de polder fietsen en onderweg nog even een zwaan die wel leek te poseren op de foto zetten….  en de mooie foto’s bekijken van die kleine kabouter in de sneeuw in haar skipak en zonnebril… Ze vindt het er prachtig en keek haar ogen uit appte Peter.

Het ijs breken…..

Je op glad ijs bevinden, het ijs is gebroken, beslagen ten ijs komen, niet over een nacht ijs gaan…… er zijn gewoon veel uitdrukkingen die met ijs te maken hebben.
Alleen de watervogels kennen die vast niet hoewel ze sommige wel heel letterlijk opvatten.
Zoals de twee zwanen die ik zag proberen te zwemmen in een randje tussen weiland en ijs, dat lukte niet dus moesten ze letterlijk eerst het ijs breken voordat ze weer bij elkaar kwamen.
Om daarna meteen maar elkaar te gaan liefkozen, hou eens even op het is nu nog geen lente hoor…… hoewel waarom ook niet eigenlijk. Zeker in de winter is het toch heerlijk om tegen elkaar aan te kruipen en elkaar lief te hebben.
Sommige watervogels gingen ook over een nachtje ijs, zoals de krakeenden die voorzichtig op het ijs liepen maar toch maar weer gauw het water op gingen zoeken.
Op een of andere manier heb ik altijd een beetje te doen met die watervogels, als ik er al aan denk met die blote eendenpootjes op het ijs..brr zou ze zo allemaal wel mee willen nemen om ze op te laten warmen.
Wat natuurlijk onzin is en daarmee zou ik ze juist ziek maken…..maar toch……. Zeker als zoals vanmiddag dan een groepje eenden aan kwamen vliegen en na geland te zijn in een stukje open sloot zich “heerlijk” gaan zitten wassen. Brrr…. krijg het al koud als ik het zie.


Veel watervogels bevonden zich dus vandaag al weer op glad ijs en het blijft altijd een mooi gezicht, zeker als ze aan komen vliegen en glijdend het ijs overgaan en verder landen dat de bedoeling was. Die kwamen dus niet helemaal beslagen ten ijs.
IJs in de polder, dichte sloten, een zonnetje, fietsen, hier en daar wat fotograferen, koude handen krijgen.
Het is winter en dit weer vind ik gewoon zo heerlijk…….

Vlieg er eens uit…….

Als het goed is ben ik inmiddels als dit blogje te lezen is al weer in Apeldoorn bij mijn lief.Reiger 1 (Middel)
Afgelopen week stond ik een keer te kijken naar een reiger die doodstil stond te wachten tot er iets te eten voor hem langs kwam…..
Hij had meer geduld dan ik.
Terwijl ik stond  te kijken kwam er een zwaan op me afvliegen, blijft altijd een mooi gezicht en gehoor ook trouwens die klapperende vleugels……. dus daar maar een paar foto’s van gemaakt onder het motto………….vlieg er eens uit……

Een fijn weekend voor allemaal…..

 

It giet oan

Zo vandaag naar het ziekenhuis geweest naar de anesthesist, de chirurg en een hartfilmpje gemaakt. Goed geregeld in het ziekenhuis zodat alle afspraken achter elkaar plaats konden vinden en op tijd. Nou ja mijn bloeddruk was wel te hoog maar de operatie kon wel doorgaan. Moet ik wel wat aan gaan doen. Bewegen doe ik wel genoeg maar moet wel wat af gaan vallen dat scheelt ook wel. Dus vanaf vandaag de knop maar om. Normaal eten en geen extraatjes voorlopig. Weet wel als ik naar zo’n ziekenhuis ga ik altijd gespannen en nerveus ben dus afgesproken volgende week nog een keer bij mijn eigen huisarts een keer op te laten meten.
Zussie en vriendin hadden aangeboden mee te gaan maar ik dacht ga toch alleen maar voor dat gesprek en die onderzoeken dan zitten ze toch alleen maar te wachten. Dus ik was gewoon alleen gegaan. Maar toen ik daar eenmaal was had ik wel een beetje spijt, een beetje feedback is toch wel gezellig.  Eerste stukje op de fiets, prachtig weer in de polder, wel een koud windje. Laatste stukje met bus en nog een eindje lopen.
Vanmorgen nog gewerkt en in het ziekenhuis ook aardig wat afgelopen van afdeling naar afdeling dus toen ik thuiskwam, lopen, bus, fietsen had ik het wel even gehad.
Op de terugweg naar huis zie ik op sommige kleine slootjes naast boerderijen al

kinderen schaatsen. Als ik zo door de polder fiets zie ik nog zoveel open plekken dat het ijs gewoon ontzettend onbetrouwbaar en gevaarlijk is dus.
Zie hele weilanden met watervogels die gebroederlijk met allerlei soorten door elkaar bij elkaar zitten (hier en daar de nodige onenigheden) om water open te houden of warmte bij elkaar te zoeken.
Het is best een prachtig gezicht maar had geen zin om af te stappen om te fotograferen.
Een Elfstedentocht zal er dit jaar zeker niet in zitten maar wat betreft de operatie it giet oan…… en nu maar afwachten wanneer ze me verwachten daar. Kon zelf opgeven wat mijn voorkeur had en heb ingevuld volgende week sowieso niet, dan heb ik nog teveel afspraken staan en het liefst na 21 maart want ik had me opgegeven om op het stembureau te zitten die dag. Nou ja ik zie het wel, als ze me oproepen ga ik want ik zit er nu toch ook wel aardig tegenaan te hikken en het kan maar gebeurd zijn.
Foto’s die ik vorige week nam van drie mannen zwanen op het ijs die indruk probeerden te maken op een vrouw…… 

De verklaring………

FamiliewapenJa ik vraag me wel eens af waarom ik zwanen altijd zo leuk vind. Zwanen hebben van die verschillende verschijningsvormen en ik zie wel herkenbare dingen met mezelf.
Zoals als ze uit de sloot komen en het weiland opgaan, van de sierlijk zwemmende vogels in de sloot naar toch wel wat logge waggelende zwanen op het weiland. Ongeveer zoals ik me voel als ik op mijn knieën heb zitten werken of fotograferen en weer overeind kom.
Alleen het sierlijke zwemmen in de sloot, helaas dat moet ik ontberen.
Zoals ze opstijgen uit de sloten, eerst een stukje “lopen” en dan het luchtruim kiezen en dan begrijp ik opeens wel waarom de KLM ze ooit gebruikte als reclame voor vliegen.
Als ik ze vliegend over hoor komen, dat mooie kenmerkende geluid van ze, heel anders dan bijvoorbeeld ganzen die altijd snateren en herrie maken. Bij zwanen is het een soort zoevend geluid.
Eigenlijk hoor ik zwanen als ik te dichtbij kom alleen maar blazen maar een paar weken geleden tijdens het baltsen van de zwanen hoorde ik ze ook echt harde geluiden maken om te imponeren, mededingers weg te houden of whatever….
De broeiende zwanen, altijd zo’n prachtig gezicht, de bescherming van de jongen, ze onder hun veren mee laten varen.
Kortom zwanen zijn best mooie watervogels in de polder. Niet de allermooiste dat vind ik toch wel de Zwarte Sterns en de Visdieven. En ik heb ook wel een zwak voor de hooligans van de polder de meerkoeten. De elegance van de futen. De vele ganzen en eenden soorten. Nou ja zo kan ik nog wel even doorgaan. De mooie tijd het broedseizoen komt er weer aan en daar verheug ik me nu al op.
Maar om even terug te komen op die zwanen, ze inspireren me vaak om een fotoblogje van te maken, ik zie gewoon de verhalen zo voor me. Ben geen dr. Dolittle maar soms denk ik dat ik begrijp wat ze bedoelen. ( https://nl.wikipedia.org/wiki/Doctor_Dolittle_(1967)) Voor wie niet weet wie dr. Dolittle was.
En vorige week kwam ik er opeens achter hoe dat nu eigenlijk komt dat ze me zo fascineren. Ik had het met Wim over mijn familienaam, het feit dat we zelfs een eigen familiekrant hadden (of misschien zelfs nog hebben, ben er niet zo actief mee) en ook een eigen wapen.
Ik zocht het even voor hem op, wist het ook niet meer precies maar ja er staat in dat wapen duidelijk een Zwaan. Het kon niet missen natuurlijk, alle stukjes van de puzzel vielen opeens in elkaar. Het is verder maar een miezerig wapen hoor moet ik zeggen, geen dappere leeuwen, zwaarden of andere dingen er in maar gewoon voor een Friese naam.
Het is bijna weer weekend, morgen ga ik lekker een weekendje Apeldoorn, ze geven prachtig weer op dus mooi om daar wat te gaan wandelen. Heerlijk vooruitzicht hoor, heb er dan ook heel veel zin in……. Iedereen een mooi zonnig weekend en tot laters…..
Op de foto’s een compilatie van foto’s die ik de afgelopen jaren maakte met allerlei levensfases van zwanen…….