Goed gesprek met een ooievaar….

Ooievaar 2 (Small)Begin ik als aanstaande oma nu al te praten over mijn kleindochter, ja hoor eventjes maar hoor ga echt niet iedere week een update doen maar soms is het gewoon zo leuk om er wat over te vertellen dus.
Vanavond kwamen Peter en Chantal hier eten, had vanmiddag lekker draadjesvlees gemaakt ouderwets op mijn petroleumstel. Twee pannen vol want ik weet dat Wim er ook gek op is dus die valt dit weekend ook met zijn neus in de boter.
Maar goed Chantal was er wat eerder dan Peter dus konden we even lekker praten over hoe het ging met de baby en gelukkig gaat het goed. Ze had wel een suikertest gedaan omdat ze dachten dat de baby iets groter was dan het volgens de lijntjes moet zijn. Maar het was allemaal goed. Mooi hoor dat ze alles zo op kunnen meten momenteel bij de echo’s maar goed geen kind is ook hetzelfde. Ook goed natuurlijk dat ze het in de gaten houden dat wel.
Nu weet ik nog wel toen ik zwanger was van Angela en ik op een zaaltje met allemaal aanstaande moeders in het ziekenhuis lag de laatste weken voor de bevalling dat de verloskundigen en dokters ook vaak een schatting deden van gewicht en heel vaak zaten ze er ook helemaal naast.
Van Peter zeiden ze het eerste jaar ook op het bureau dat hij zeker 2.00 meter zou worden, die liep ook niet tussen de lijntjes. Ik heb me er nooit zo druk over gemaakt en hij is blijven steken op zo’n 1.85 schat ik een beetje, een prima lengte toch. Ooievaar 5 (Small)
De babykamer begint aardig op te schieten, afgelopen week appte Peter om behangtips, ze willen het graag zelf doen zodat de kamer nog een verrassing is anders weet iedereen alles al en is alleen de naam nog maar een verrassing, zeiden ze.
Maar als het niet lukt mam, zei hij maken we een uitzondering hoor, dan mag jij het komen doen. Laat ze maar lekker rommelen hoor die twee. Zo te merken hebben ze het goed samen. Chantal heeft nog geen noemenswaardige klachten, soms wat moe na het werk. Ze vertelden heel erg benieuwd te zijn hoe ze er uit gaat zien, ik ook hoor, of er herkenbare dingen zijn.
Nou ja lekker zitten kletsen over van alles en na het eten zaten we even “uit te buiken” op de bank en zei Chantal, wil je haar even voelen bewegen.  Zo bijzonder om dat kleine ukkie te voelen bewegen en wat lief dat ze het vroeg.
Inmiddels gaat het al weer naar de zesde maand toe, het gaat best snel allemaal.
Aanstaande vrijdag komen de meubeltjes en de kinderwagen binnen en dan begint het er allemaal al een beetje op te lijken natuurlijk.  Vind het ook nog steeds wel spannend maar merk ook dat het leuke steeds meer gaat overheersen.
Ook de herinneringen aan eigen zwangerschappen komen weer terug, toen Peter een baby was en dat had Chantal haar moeder ook vertelde ze.
Over een paar weken zijn haar moeder, haar zus en ik uitgenodigd voor een surprise avond, geen idee wat ze uitgevogeld hebben maar ze zaten wel te giechelen iedere keer die twee. Ooievaar 4 (Small)Uit de uitnodiging had ik niet begrepen dat het alleen de dames waren die uitgenodigd waren dus maar goed dat ik het even vroeg of Wim ook mee kon komen want Wim is dat weekend bij mij dus dat moeten we even regelen. Even wat schuiven met het weekend want natuurlijk wil ik dat zeker niet missen.
Vorige week kwam ik een ooievaar tegen tijdens mijn fietstochtje, daar heb ik even een gesprekje mee gehad om wel op tijd een lief en gezond meisje te brengen in Krimpen. Hij haalde meteen uit zijn veren zijn I-phone en tikte met zijn snavel het adres en datum in, zodat hij het niet zou vergeten dus dat moet wel goed gaan komen zo.

Van de hak op de tak…

Fiets..........Vandaag weer gewoon werken, ook wel lekker hoor om te doen, lekker een eind fietsen langs de Lek tegen de wind in, het was heerlijk zonnetje erbij. Even gekeken of de Hema me nog gemist had haha en daarna snel weer naar huis want ik had onwijs zin om in de tuin te gaan werken.
Het was er prima weer voor, hier tenminste wel, zonnetje erbij, bammetjes buiten gegeten, kopje thee wat wil een mens nog meer.
Het was ook wel nodig om wat te gaan doen want onkruid groeit gewoon door ook al ga je op vakantie, lastig genoeg, zou even moeten stoppen tot ik weer terug was. Ik heb nog wat nieuwe dingen gezaaid zoals sla, snijbiet en andijvie en die plantjes waren ook wel mooi gegroeid. Op een kaal stukje tuin stond aardig wat onkruid maar bij het beter bekijken lijkt het wel of de rucola sla die daar gestaan heeft en ook doorgeschoten was dus zaad had gevormd daar weer opkomt dus heb ik het nog maar even laten staan. Nou ja de bonen wilde ik Groente tuin (Medium)weghalen dacht dat er nog wel een paar aanzaten maar toen ik ze begon te verwijderen kwam ik toch nog wel tot een ons of vier dus nog lekker een maaltje. En dat gold ook voor de snijbonen. Eigenlijk begint alles wat te minderen en dat is logisch natuurlijk maar toch had ik vandaag nog een mooie oogst.  Paprika’s, snijbonen, sperziebonen, peertomaatjes, paarse tomaten en zo leuk veel physalis bessen of te wel ananaskers wel genoemd. Een paar jaar niet gelukt maar dit jaar een mooie oogst en ik vind ze zo lekker.
Maar mijn echte trots zijn de appels. Mijn broer had een klein boompje in een pot staan waar wel eens een paar kleine appeltjes aankwamen. Na zijn overlijden bleef dat boompje altijd in de pot staan, hij ging niet dood Komkommers in kas (Medium)maar gaf ook amper meer appels of hele kleine appeltjes. Toen mijn moeder vorig jaar overleed had ik het boompje meegenomen naar huis en dit voorjaar in de volle grond gepoot en hij stond prachtig in bloei meteen en nu het resultaat 5 grote appels, had er al een afgehaald en er hangen er nog drie aan die nog even verder mogen groeien. En heb er net een opgegeten, ze zijn echt heerlijk. In mijn kasje groeien nog steeds komkommers ze doen het dit jaar zo goed en groeien zelfs bij de bovenkant het raam uit. Er hangen er nog een aantal aan of ze nog allemaal groot zullen worden weet ik niet maar ik zie het wel. Ze hangen mij niet in de weg.
TSaladeot een uur of half 6 in de tuin blijven werken en daarna geen zin om uitgebreid te gaan koken dus maar een broodje heel erg gezond gemaakt, had nog een restje rucola sla van gisteren, tomaten, komkommers, ui, paprika, smaakte heerlijk, zo klaar en volgens mij zeker zo gezond als een warm prakkie.
Maar wat een klein beetje op de achtergrond gekomen was door mijn vakantie (maar nooit uit mijn gedachten) was iets dat ik nog wel wilde vertellen natuurlijk namelijk dat de baby Roos te be  een meisje is.
Dus als alles goed mag gaan word ik in januari oma van een kleindochter. Zelf was ik er van overtuigd dat het een jongen zou zijn. Het was best grappig, op de avond dat ze het bekend maakten hadden we allemaal een briefje ingevuld met wat we dachten dat het zou worden. Alle “echte” familieleden en dan bedoel ik die waarbij echt hetzelfde bloed door de aderen vloeit dus Chantal haar ouders, Peter zijn ouders allemaal ingevuld hadden dat ze dachten dat het een zoon zou worden.  De aangewaaide opa en oma, dus Wim en de vriendin van Hans, mijn ex dus, 21369409_1556907654332499_1162066020448887943_nErica hadden allebei een meisje ingevuld en hadden het dus goed.
Maar nou ja mij maakte het niet uit wat het wordt al had ik het wel altijd over een hij maar een meisje is natuurlijk ook hartstikke leuk. Misschien dat ik het onbewust hoopte dat het een jongen was omdat het bij mij alle keren dat het niet goed ging dochters waren.
De twintig weken echo was helemaal goed en de rest ook dus helemaal geen reden om me ergens zorgen om te maken. Al weer over de helft dus, het gaat best snel eigenlijk en Chantal krijgt ook al een buikje, zo leuk om te zien toch zo’n nieuw leven en hoe die twee het beleven en er zo van genieten en daar ben ik alleen maar heel blij mee.