Naar de Peperbus….

78334964_10156804203463008_4379784915751796736_nEen koud maar ook zonnig weekend in Apeldoorn doorgebracht.
Wim weet me altijd weer te verrassen ergens mee, ook dit keer weer. Sowieso weer met zijn eten was heerlijk met een lekkere salade er bij. Maar ook het plan om een dagje naar Zwolle te gaan. Vond het heel leuk meteen. Ben al twee keer eerder in Zwolle geweest met mijn zus, twee jaar geleden voor het laatst.
Maar volgens Wim was ik niet echt in Zwolle geweest als ik niet in de heel bijzondere boekenwinkel was geweest die in een kerk is gevestigd.
Peperbus - kopie (Middel)We gingen vroeg op stap, kwamen bij het station waar het zwart van de mensen zag. Goh zei ik, komt ie Sinterklaas hier soms nog een keer aan maar we hadden het al geraden. De treinen reden niet tussen Apeldoorn en Amersfoort. Een bus werd volgestouwd maar er stonden nog zoveel mensen te wachten dat er nog wel twee bussen gevuld zouden kunnen worden. Een touringcar uit België kwam er aanrijden om een paar vakantiegangers op te halen en die man werd bijna belaagd omdat de mensen dachten dat het ook een bus van de NS was. Wel een beetje lachwekkend was het dus.77183411_10156804203443008_1599178021229559808_n Maar goed wij hadden een alternatief, we konden ook met reguliere bus naar Zwolle in een keer doorrijden. Duurde wat langer dan met de trein maar beter dan nog wachten of er misschien nog bussen kwamen.
Eigenlijk was het best een mooi ritje, we kwamen langs allerlei plaatsen waar ik al eens met Wim had gefietst en twee jaar geleden met mijn zus toen ik in Heerde op vakantie was.
Stralend mooi weer, blauwe lucht, beetje winters aanvoelend, heerlijk hoor.
Lekker wat gaan lopen snuffelen daar, inderdaad naar die boekhandel geweest. Wat mooi is dat zeg. Een kerk vol, dat hebben ze heel goed gedaan. Bovenin zat nog een restaurant met de naam “In de hoogste hemel” of zoiets, weet het niet precies meer. Beneden een soort koffieshop.
Waanders In de Broeren is hét boekenparadijs van Zwolle in de prachtige 15-eeuwse Broerenkerk, in 2013 getransformeerd tot ‘boekenkerk’. U treft onder de prachtige gewelven van de Broerenkerk een boekenaanbod van ruim 1.000 m² aan fictie, non-fictie, tijdschriften en een eigentijdse combinatie van kantoor- en cadeau-artikelen. Laat u verrassen door kasten vol Nederlands- en Engelstalige literatuur, van top-tien- auteurs tot onbekende pareltjes en klassiekers uit de wereldliteratuur. En natuurlijk door alle bekende en minder bekende titels op het gebied van wetenschap, psychologie, filosofie, gezondheid en nog veel meer!
Had wel wat foto’s gemaakt maar geen camera bij me dus die waren niet zo super, heb even wat foto’s op www gezocht en gevonden.


Langs de stadsmuren geslenterd, wat winkeltjes bekeken, de kerk waarvan de toren de naam “De Peperbus” heeft gekregen. Natuurlijk even naar de grote groene Engel gekeken. Die had Wim nog nooit gezien, nooit van gehoord ook dat ie bestond.
Zo konden we elkaar weer aanvullen. Museum de Fundatie
Lekker zitten lunchen bij hetzelfde leuke restaurantje waar ik destijds met mijn zus ook zo heerlijk gegeten had De vier jaargetijden. Op de markt wat lopen snuffelen. Museum Fundatie (2) (Middel)
Afijn we hadden een superleuke dag, terug konden we weer met de trein naar huis. Engel Zwolle
Vandaag was het behoorlijk mistig, het had flink gevroren ook. De bossen zagen er prachtig uit, wit bevroren met die nevel er zo bij onderweg naar huis. Even nog een uurtje Gouda aangedaan en toen naar huis, ook weer prima al is het altijd wel die eerste dag weer stil.

De man op het terras…..

IMG_9982 (2) (Medium)Vorige week op vakantie waren we ’s morgens naar IMG_9978 (2) (Medium)Zwolle gaan fietsen, ze hadden eigenlijk de dag ervoor slecht weer opgegeven maar het zonnetje scheen dus wij toch maar op de fiets gestapt. Overgevaren in de buurt van Hattem en daarna waren we al snel in Zwolle eigenlijk.
Toen we ’s middags weer terug gingen begon het wel te regenen, dus capes om en fietsen verder. In Hattem aangekomen even op een terras wat gaan drinken. Overdekt met grote parasols. Toen we daar zo zaten kwam er een man aanrijden in een rolstoel en vroeg of hij onder de parasol bij ons mocht zitten en natuurlijk zeiden we ja.
Zijn spraak was blijkbaar aangetast en hij had last van spasmen. IMG_1811Hij vroeg of wij wat van hem wilden drinken maar we hadden allebei net iets genomen ook, bestelde zelf een cappuccino en begon een praatje met ons. Het bleek dat hij MS had al een aantal jaren en daardoor steeds minder zelf kon. Hij was blijkbaar een bekende op het terras want hij kreeg zijn cappuccino met een rietje en vroeg of we hem wilden helpen met drinken. Inmiddels was het opgehouden gewoon te regenen en leek er wel een wolkbreuk losgebarsten te zijn boven Hattem.
Ik voelde me weer even terug in de tijd toen mijn zwager (die een hoge dwarslaesie had en vanaf zijn nek verlamd was) ook zelf niets meer kon en hem daarbij hielp. En ik vertelde deze man, die vertelde Bauke te heten, hierover.  Opeens hadden we best een serieus gesprek kwaliteit van leven, euthanasie. Hij vroeg of ik uit zijn tas een boekje wilde pakken en dat deed ik, het bleek een gedichtenbundel te zijn die hij geschreven had en ik las er een aantal. Best heftige gedichten soms die zijn onmacht, strijd om het te accepteren en alles weergaven. Ik heb een positieve eigenwijsheid zei Bauke. Hij had inmiddels drie gedichtenbundels gemaakt. Het werd voor hem steeds moeilijker vanwege zijn coördinatie om op de computer te schrijven. Dus ik vertelde hem over de spraakcomputer waar mijn zwager destijds mee bezig was.
IMG_9971 (Medium)Mijn zwager was destijds opgenomen in Zandvoort een kliniek die gespecialiseerd was in MS patiënten en als ik daar wel eens op hem moest wachten als ik op bezoek was vanwege een behandeling sprak ik regelmatig met andere bewoners daar waarvan de meeste de hevigste vorm van MS hadden.  Ik weet nu nog dat als ik toen naar buiten na een bezoek ik altijd dacht, je mag nooit meer ergens over zeuren Anneke, er is maar een ding belangrijk gezondheid.  Het kan soms geen kwaad om daar weer eens bewust van te worden. Maar goed ik vertelde dat deze instelling midden in de duinen lag, mijn zwager zag de reeën vaak voor zijn ramen staan en kon zo gaan rijden daar.  Ik zou ook nog graag een keer naar zee willen zei Bauke. Ik zocht even op internet het adres voor hem op en schreef het in zijn agenda op. Ik wist ook niet of het mogelijk was om daar tijdelijk bijvoorbeeld een paar weken te zijn, bij sommige instellingen kan dat wel dus daar zou hij zelf naar moeten informeren. Het is in ieder geval een instelling die bekend is met zijn ziekte, hoop voor hem dat het kan en gelukt is. Hij vertelde wel dat hij met de Zonnebloem mee uit geweest was. En over de eerste keren dat hij ging zwemmen en zelfs duiken, hoe hij zich opeens in het water weer zo vrij voelde en minder gevangen in zijn lichaam. Een heel indrukwekkend gesprek vond ik het wel. IMG_9967 (Medium)Inmiddels was het regenen wat minder geworden en wilden we weer verder gaan fietsen. Nadat ik nog even het taxibedrijf gebeld had of ze hem eerder op konden halen namen we afscheid. Ik wenste hem veel sterkte voor zijn verdere leven en beslissingen die hij zou nemen.
En voor degene die iets meer over hem willen weten:
http://www.makaske.nl/weblog/index.php/index.php?itemid=1933 
Een mooi mens…..