365 – 25 – 07

Een druk gezin met vijf kinderen. Mijn vader was eigenlijk altijd rustig ook al zaten we wel eens te kibbelen tijdens het eten of zo. Normaal was mijn moeder wel die de wind er wel onder had maar toen ze een keer ziek was en wij zaten te ruziën zag mijn vader blijkbaar dat het haar allemaal teveel werd. Hij pakte zijn volle bord klapte het op tafel en zei, nou is het over. We waren meteen doodstil en heel erg geschrokken. En aten snel verder zonder wat te zeggen. Papa’s bord in tweeën maar het had wel indruk gemaakt.

kapot bord

 

 

 

4 reacties op 365 – 25 – 07

  1. Pingback: 365 – 25 – 07 | gewoonanneke

  2. Marja zegt:

    Dat kan ik me heel goed voorstellen.

  3. Trees zegt:

    Ik kan het me ook goed voorstellen. Dat was wel even heftig zeg…
    Mijn vader zei ook nooit zoveel als wij aan het kibbelen waren, die las rustig zijn boek of krant… En dan zei mijn moeder wel eens “zeg ook eens wat jij” en dan zei hij met luide stem… “ik zeg het”. We moesten dan altijd lachen en het gekibbel was meteen over hahaha.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s