365 – 23 – 07

Een rouwdag.  In de tweede klas van de middelbare school kreeg de vader van mijn vriendin een ongeluk. Hij reed in een vrachtwagen van zijn werk en omdat het vakantie was mochten zijn twee zoontjes een keer meerijden met hem. Verblind door de zon reed hij de IJssel in.  Hij werd er uitgehaald maar pas op de kant kon hij zeggen dat zijn kinderen er ook nog in zaten. Toen ze er uitgehaald werden was er een al overleden en de andere overleed ’s avonds nog in het ziekenhuis.
Vandaag vond ik het net zo indrukwekkend als toen dit gebeurde.

 

 

 

 

Advertenties

7 reacties op 365 – 23 – 07

  1. Pingback: 365 – 23 – 07 | gewoonanneke

  2. corry zegt:

    Zoiets vergeet je nooit weer.

  3. Trees zegt:

    Pfff dat moet heftig geweest zijn… verschrikkelijk!

  4. rietepietz zegt:

    Wat afschúwelijk om dat je hele leven “op je geweten”te moeten hebben, en dán het gemis nog!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s