Nationale vrijwilliger dag

duimVanavond was ik uitgenodigd om een nieuw initiatief van de gemeente te verslaan voor de krant, de uitreiking van een vrijwilligerspaspoort. Alle vrijwilligersinstanties waren uitgenodigd per club mochten er twee komen en zo’n 160 mensen hadden zich aangemeld.
Er was ook een buffet bij dus ik dacht, kom op, een van de laatste keren dus ik doe nog maar een keer mee.
De inloop was een half uurtje van te voren maar toen ik kwam best op tijd was de ruimte al helemaal vol. Het was staande receptie. Nu kan ik daar al heel slecht tegen, staan, ik loop nog liever 10 km dan dat ik sta en zeker na vanmorgen toen ging ik helemaal door mijn rug heen. Wilde een emmer optillen en opeens schoot het er in. Kon wel lopen, fietsen en ook nog wel wat doen maar zo’n tijd staan deed er echt geen goed aan. Was blij dat ik ergens nog een kamertjes ontdekte waar nog een aantal mensen ook hun toevlucht toe genomen hadden, een soort wachtruimte met stoelen waar ik even zittend kon eten. Daarna was het weer staan want het aantal zitplaatsen voor de presentatie was ook te weinig. Eigenlijk was de zaal gewoon te klein om al die mensen over de vloer te hebben maar goed.  Nog wel hier en daar een praatje gemaakt en kreeg meteen van een vrijwilligersorganisatie al een kaartje in handen geduwd toen ik vertelde dat mijn krant er mee stopte en de vrouw zei, wij hebben nog goeie bestuursleden nodig.  Ik vertelde dat ik het even aan wilde kijken wat ik wilde gaan doen maar goed misschien is het een optie om toch te doen.
Nou ja de presentatie ging over de toekomst, zelfrijdende auto’s , robotisering van dingen in huis, verzorging….. vond het niet zo heel boeiend en ook weinig met vrijwilligers te maken.  naamloosUiteindelijk toch de eerste pas uitgereikt, dat vind ik trouwens wel een mooi initiatief, een pas waarmee vrijwilligers korting krijgen bij verschillende bedrijven en een box met bonnen ter waarde van 50 euro dus. Je moest wel minimaal 4 uren per week vrijwilligerswerk doen.
Merkte ook wel aan de aanwezigen dat ze het aardig langdradig vonden. Toen ik thuiskwam was mijn rugpijn weer aardig teruggekomen. Heb dus Wim maar gebeld of hij hier kan komen in plaats van dat ik morgen weer naar Apeldoorn zou gaan en dat zou hij doen dus.  Vond het wel vervelend want had me wel weer verheugd op een weekendje Apeldoorn maar het is niet anders.  Hoop dat het morgen wat beter gaat want ik zou nog foto’s maken voor een zorginstelling ook vrijwilligerswerk trouwens, denk dat ik ook maar zo’n pas aan ga vragen haha.

Advertenties
Geplaatst in Algemeen | 9 reacties

Sinterklaas surprise

Drie jaar geleden schreef ik dit gedicht op Facebook gewoon voor de grap toen ik de volgende dag thuiskwam lag er een chocoladeletter door de brievenbus gegooid en er stond als afzender op van Sint en Piet………. natuurlijk van wie anders.
Pas een half jaar later kwam ik er toevallig achter wie die chocoladeletter gegeven had, zo grappig, ze had het op FB gelezen en gedacht, ik ga haar verrassen.

Al jarenlang en tot mijn spijt
Lijkt Sinterklaas de weg wel kwijt
Althans het is al heel veel jaren geleed
Dat hij met Piet mijn deur aandeed
Toch had ik stiekem bij de open haard
Twee schoenen van mijn kind en lief geschaard
Wat schets mijn grote verwondering
Terwijl ik even boven was kwamen er twee cadeautjes in
Beste Sinterklaas en Piet
Dan snap ik dan weer niet
Waarom ook niet al was het maar een kleinigheid
Iets waarmee u mij zou hebben verblijd
Meteen heeft u voor mij helemaal afgedaan
En ben maar met de kerstboom aan de slag gegaan
De ballen, lichtjes en slingers van de zolder gepakt
En uw Amerikaanse concullega uit de zak
Wat staat het allemaal weel vrolijk al die lichtjes
Ik begin spontaan weer aan gedichtjes
Het bloed kruipt nou eenmaal waar het niet kan gaan
En de Sinterklaastraditie mag ook niet vergaan
Dus Sinterklaas denk volgend jaar eens een keer
Waar woonde die Anneke ook al weer.
Want ondanks als die jaren van de weg kwijt zijn
Heb ik geen last van chagrijn
Kom volgend jaar gewoon maar bij mij aan
Ik zorg dan dat de koffie, boterletter en speculaas voor u klaar staan.

Vandaag kreeg ik ook een verrassing. Zat bij de Hema een bakje te doen en zat even mijn mailtjes te lezen.
Een mailtje van de drukkerij waar onze krant wordt gedrukt waarin stond dat per 1 januari ze er mee gaan stoppen en dat ik bedankt werd voor mijn diensten.
Twintig jaar gewerkt en dan doen ze het zo af met een mailtje!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Dat is toch te gek voor woorden eigenlijk, werd meteen gebeld door mijn collega die ook zo’n mailtje gekregen had en daar helemaal niet blij mee was.
Nou ja het was wel te verwachten dus als een grote verrassing kwam het niet op een of andere manier kwam het ook niet zo binnen bij me eigenlijk. Had tegen mijn zusje al eens gezegd dat ik het de laatste maanden niet meer zo leuk vond en dacht om er mee te stoppen. Veel gezeur over wat er geplaatst werd. Veel dingen die niet geplaatst werden, de sjeu was er ook wel een beetje van af.
Aan de andere kant bracht het me nog steeds bij leuke dingen en evenementen en dat zal ik dan ook best wel gaan missen.
Beide hebben wel een mail teruggestuurd met daarin dat we dit zo nu echt niet leuk vonden en dat is een understatement.  Mijn openingszin was : Ik heb wel leukere cadeautjes voor Sinterklaas gehad.
Ach er komt vast wel weer wat anders op mijn pad of zoals mijn zus zei, je wordt 65 tijd om met pensioen te gaan…… haha…… niks voor mij dus.
Nog twee edities te gaan en dan is het over. Van de 1499 keren dat de krant verschenen is heb ik er 1000 gevuld met artikelen en altijd met heel veel plezier gewerkt. Ook wel eens stomme fouten gemaakt, maar gelukkig meestal leuke reacties gekregen..
En Mirjam als jij het leest even nog ssssssssssstttttttttttt als het goed is gaan ze het volgende week zelf publiceren op de voorpagina althans dat hebben wij wel min of meer “geëist”. 
We wachten het maar af hoe het verder zal lopen…Weer iets afgesloten zo zit het leven nu eenmaal in elkaar heb ik wel gemerkt en dan opent er wel weer een andere deur.

Geplaatst in Algemeen | 14 reacties

Struggle for live

Ik denk dat het leven voor veel mensen wel een worsteling is bij tijd en wijlen en ook ik ontkom er dus niet aan al weet ik dat ik op veel mensen wel fris en fruitig overkom en gelukkig voel ik me ook wel vaak zo hoor, zo dramatisch is het nu ook weer niet.
Ik  heb alle redenen  eigenlijk om Hosanna, halleluja en me heerlijk te voelen, oma to be waarbij alles goed gaat, een heel lieve vriend, gezellige vriendinnen, een fantastische zus, een agenda vol uitnodigingen voor de laatste weken, een leuke club mensen die komen eten met Kerstmis…… maar toch momenteel kan ik er niet van genieten en ik wil dat gevoel gewoon kwijt.
Niet altijd die angst van wat zou kunnen gebeuren laten overheersen dus ben ik naar de huisarts gegaan om te vragen om een keer met “iemand” te gaan praten er over en dat vond ze ook wel een goed idee.
Had ook best wat lichamelijke klachten zoals die keel die nog steeds niet prettig aanvoelt en die droge mond.  Mijn vingers van mijn rechterhand die lichtelijk krom beginnen te worden en altijd kramp in mijn tenen zeker als ik een eind gefietst heb.
Nou ja in die keel was niets ergs te ontdekken, geen opgezette klieren of zo, alles zag er goed uit. Mijn vingers is gewoon artrose weinig aan te doen, altijd hard gewerkt zeker vroeg mijn huisarts en dat kon ik niet ontkennen.  Voor mijn krampjes het advies om vitamine D te gaan slikken, dat ga ik maar proberen dus. En voor de rest een uitgebreide bloedtest nog ga ik krijgen om te kijken of mijn vitaminehuishouding in orde is dus.
Heb echt een fijne huisarts waar ik goed mee kan praten ook en dan voel ik me na afloop ook al weer een stuk beter.
Ik weet van mezelf ook dat zoals de laatste dagen dat grijze grauwe weer mij ook niet goed doet. Vandaag scheen het zonnetje en daar knap ik ook wel weer wat van op.
Wat wel is momenteel bij de huisartsen dat ze vragen hoe ik verzekerd ben, dat is niet zo’n gekke vraag want anders moet ik ieder gesprek zo’n 20 euro bijbetalen. Er is dan wel een soort therapeutische zorg die gratis is maar dat is dan maar een keer of vier en ze raadde me nu toch wel aan om het eens een keer te proberen goed aan te pakken.
Weet niet wat ik me daar precies bij voor moet stellen maar ga het toch wel doen.
Ook over de bloedtest vroeg ze of ik mijn eigen bijdrage al opgemaakt had, nou dat heb ik (gelukkig) niet. Ben alleen in januari een keer bij mijn huisarts geweest voor de jaarlijkse controle en verder niet. Dus behalve wat medicijnen voor mijn maag geen beroep op de zorg te hoeven doen. Maar dit bloedprikken moet ik dan wel zelf betalen ook.
Lijkt me trouwens voor een huisarts ook niet leuk dat ze zulke dingen aan moet kaarten. Het zou toch eigenlijk zo moeten zijn dat de zorg voor iedereen toegankelijk is want met een uitkering is 20 euro per gesprek bijbetalen toch nog best veel.
Ga maar eens kijken hoe ik precies verzekerd ben en wat er vergoed wordt, heb wel een aanvullende verzekering en anders zou ik het nog kunnen veranderen nu in december want het wordt toch wel januari voor ik daaraan ga beginnen.
Nou ja met die opdracht dus maar naar huis, uitzoeken hoe de verzekering is, wat ik kan veranderen en bloed gaan prikken.
Vanmiddag even onverwacht naar de moeder van mijn vriendin gaan fietsen, die is ook al weer 91 jaar oud en woont in hetzelfde dorp waar mijn moeder woonde. Ik weet dat mijn vriendin daar iedere maandag komt, zij woont in Harderwijk en ik wilde ze allebei verrassen. En het was een verrassing voor beide inderdaad, het was heel gezellig, een warm bad.
Haar moeder begint ook helemaal in de war te raken, ze kan nog net in haar eigen huisje blijven, ze woont wel in een appartement waar verzorging bij is. Maar ze wist nog meteen wie ik was dat was wel leuk. Gezellig zitten kletsen en wat herinneringen op gehaald.  Heerlijk met een zonnetje erbij vanmiddag weer lekker door de polder gefietst daar knapt een mens ook wel weer van op……… ach het komt allemaal wel weer goed maar nu nog ff niet…..

Geplaatst in Algemeen | 19 reacties

Koud hè

Voetbal 5 (Small)Ik ga de donkere dagen voor de kerstmis maar veranderen in drukke dagen voor de kerstmis want momenteel lijkt het wel of iedereen nog even wat wil organiseren aan het einde van het jaar en dat resulteert in veel uitnodigingen en een aantal daarvan ook met eten erbij.
Nou ja niet echt verkeerd natuurlijk. Gisteren een leuke bijeenkomst waar ik zowel voor de krant als voor het Jeugdwerk uitgenodigd was omdat wij een terrein van deze Stichting huren voor het Huttendorp.
Altijd een leuke bijeenkomst om gedachtes uit te wisselen, ideeën op te doen, dus zoals het tegenwoordig heet te netwerken en daarbij een heerlijk buffet met onder andere warme hachee daarbij, was echt heerlijk hoor.  Het leuke was dat ook iedereen steeds ergens anders aanschoof zodat je de kans kreeg met verschillende mensen een praatje aan te knopen. Dan afloop nog naar het café gegaan om te gaan klaverjassen, onwijs gezellig was het, leuke ploeg mensen veel gelachen, dat moet ik eens vaker doen. Ben soms veel te streng voor mezelf.  Wel koud vannacht toen ik naar huis fietste om een uur of half 2, beetje oppassen hier en daar was het ook best glad.
Druppen bevroren 2 (Small)Vandaag idem dito, mistig koud maar zo mooi om een rondje te gaan fietsen, bevroren bomen een zonnetje er bij zou het nog mooier gemaakt hebben maar die liet het helemaal afweten.
Peter komt nog langs om een aantal zakken met bladeren uit zijn tuin te brengen die ik opgeruimd heb (hierover later) en hij vertelt dat hij in mijn geboortedorp gaat voetballen vanmiddag.
Kreeg meteen het idee om weer eens een keer te gaan kijken, gebeurt eigenlijk zelden of nooit meer en dit weer is nou ook niet het ideale weer om op een voetbalveld te staan maar toch maar gedaan.
Het was echt koud maar op een of andere manier genoot ik er onwijs van, sowieso was ik praktisch de enige die aan het fietsen was in de polder haha. Het was onwijs druk in het winkelcentrum, de economie draaide op volle toeren, ik heb er niet aan meebetaald behalve een bakje koffie bij de Hema maar zag wel veel mensen met veel tassen vol slepen.
Bij de voetbal was het wel leuk, kwam nog wat oude bekende tegen, zoonlief was helemaal verrast dat ik gekomen was en ben een helft gebleven toen vond ik het wel genoeg, mijn tenen waren ongeveer bevroren. Had geen zin om entree te betalen voor dat korte poosje dus misbruik gemaakt van mijn werk door te zeggen dat ik een foto voor de krant kwam maken. Nu ben ik wel verplicht natuurlijk om er een op te sturen anders zal ik misschien alsnog moeten betalen. 😉  De terugweg naar huis viel me wel wat tegen, wind tegen, de mist werd steeds dikker en heb maar de snelste route langs de Provinciale weg genomen. Ach eigenlijk viel het ook allemaal wel mee achteraf natuurlijk. En thuis krijg je dan zo’n lekker gevoel zoals ik dat nog ken van vroeger van een middag schaatsen en dan weer binnen komen. Warme chocolademelk van je moeder krijgen, het eerst warm hebben en dan opeens begin je te rillen en lijk je niet meer warm te worden. Kortom het is winter tenslotte.

Mijn vogeltjes in de tuin geef ik gauw wat eten, zag dat het bakje helemaal leeg was. Een kauw zit er bovenop te kijken en ik zie hem denken, hoe kom ik ook bij die zaadjes met mijn grote kop, het lukt hem dus niet. Hij zal zich tevreden moeten stellen met wat de kleintjes op de grond morsen en dat is precies mijn bedoeling. Dat die kauwen niet met twee happen mijn vogelhuisje leeg hebben. De musjes gebruiken de dauwdruppels op een plant om in te badderen en van te drinken.
Op het hoekje van de blokhut hangt een spinnenweg met daaraan een aantal ijspegels, maak nog gauw even een paar foto’s……. .
Morgen is het weer over maar toch even gevoeld aan het wintergevoel……

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , , | 17 reacties

Het sluipt naar binnen……..

kerst 021Gisteren had ik een blogje geschreven en bij het zoeken naar een paar plaatjes was mijn concept foetsie…. geen idee want normaliter wordt het halverwege toch opgeslagen. Nou ja zo belangrijk was het nou ook weer niet.
Bij mij begint de kerst en de versieringen er langzamerhand al in te sluipen. Begon eigenlijk al vorige week toen mijn radio kapot ging. Kreeg hem niet meer aan de praat en ik had nog een radio boven dus die omgewisseld, alleen die was een stuk kleiner met veel kleinere boxen er bij dus ik had ruimte open in mijn “mediahoekje”.  Een kaal gezicht en ik dacht, misschien kan mijn “kerstboek” daar staan, gezellig wat lichtjes in een donker hoekje.
Het kerstboek is een kerststuk dat ik twee jaar geleden van mijn zusje kreeg, zonder “verse” dingen er in dus als je wil kan je dat ieder jaar gewoon weer neerzetten. Vorig jaar had ik een jaartje overgeslagen maar dit jaar toch maar weer naar beneden gehaald.
Alleen hij was te groot voor die hoek zodat mijn afstandsbediening niet werkte dus kreeg het een plaatsje op de keukentafel, daar staat ie ook leuk en ik vulde de leegte voorlopig op met een plant. Maar ik nam meteen de lampjes voor buiten mee naar beneden van de zolder af. Vind het altijd zo gezellig als ik thuiskom en het wordt donker en dan branden die lampjes dus ook die deze week even in de boompjes en aan de blokhut gedaan.
En gisteren had ik nog wat boodschappen en dacht, ik ga meteen een kerstboompje uitzoeken, wil altijd een klein boompje want ik heb niet zo’n grote kamer. Vond een mooi klein boompje en hij zou thuisgebracht worden. Heeft geen haast hoor zei ik nog maar een uur later stond ie al bij me voor de deur.
En vanmiddag dacht ik even de lampjes er in doen haha…. zo gaat het dan gewoon bij mij.
Nou ja de ballen en de rest moet er dan nog wel een keer later in maar zo langzamerhand sluipt alles wel mijn huis in en ik vind het gewoon zo’n leuk gezicht.
Meestal wacht ik tot na Sintniklaas maar goed nergens staat in de wet dat ik het niet eerder mag doen. Hoop alleen niet dat ie tegen de kerstmis geen naald meer in de boom heeft dat heb ik ook wel eens bij iemand gezien. Ik wacht het maar af en geniet van de gezelligheid die de lampjes in huis me in de donkere weken voor kerstmis geven.

SONY DSC

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , | 18 reacties

Opvoeden……

Laat ik het eens eePeter 1n keer hebben over opvoeden. Denk dat iedere ouder het zo goed mogelijk probeert te doen en als het dan lukt, ze gaan niet met verkeerde vrienden om, niet aan drank of drugs, niet roken of dat soort dingen en je hebt een goed contact dan ben je spekkoper toch.  Sommige omstandigheden of invloeden kunnen de beste opvoeding laten eindigen in een drama.
Chantal werkt als coach voor gezinnen waar het niet goed gaat dus die ziet nog wel eens het een en ander.
Nog voor er sprake was van een zwangerschap hadden we ooit wel eens een gesprek over opvoeden dus. Zowel Chantal als Peter waren best aardig stellig daarin, zo van ja is ja en nee is nee.
Ik glimlachte een beetje en zei, je hebt gelijk hoor, regels zijn er zeker nodig maar soms gewoon lekker eens van die regels afwijken kan echt geen kwaad hoor, zelfs goed voor een kind. Naast zwart en wit is er ook nog wel een beetje grijs.
Zelf was ik ook best van vaste gewoontes, op tijd naar bed, geen tv kijken in bed en dat soort dingen maar ik weet ook nog een keer dat het zo hard gesneeuwd had en er met bedtijd een heel dik pak sneeuw lag dat ik Peter warm aankleedde en mee naar buiten nam. We hebben een iglo gebouwd met emmers gevuld met sneeuw. Hij weet het nu nog.  Dus een beetje sjoemelen kan echt geen kwaad hoor.
Vandaag zag ik weer twee staaltjes van opvoeden toen ik onderweg op de fiets zat.
Bij ons langs de dijk staan iedere week van die afvalcontainers en schooljeugd die daar langsfietst en heel heel eerlijk, ik heb het ook wel eens gedacht in het voorbij fietsen. Hoe leuk zou het zijn om zo’n container een duwtje te geven. Natuurlijk doe ik het niet, wat een troep moet dat geven maar ik kan dat gevoel dan wel begrijpen.
Vanmiddag hadden een aantal scholieren dat ook gedaan. Blijkbaar had iemand dat gezien en was gestopt met de auto. Ik kende die man, hij is van de politie maar was niet in uniform. Misschien wel bewust dat weet ik niet, dat verzin ik er ter plaatse bij. De scholieren waren bezig de vuilnisbakken weer te vullen met de rotzooi die er naast gelegen had en ze waren net klaar. Ik hoorde de politie agent zeggen. En laat dit de laatste keer zijn want als ik het nog een keer zie ben je voor mij……. Het is een potige politie agent en blijkbaar maakte het toch wel indruk want ze zeiden netjes ja. En ik dacht wel even waar is de tijd gebleven dat je als volwassene gewoon een kind kon aanspreken als ie iets verkeerds deed. Als je dat nu doe heb je meteen ruzie met de ouders als je niet oppast.
Een geval later, ik ging boodschappen doen, zette mijn fiets neer en zag vier volwassen mannen met hun mobieltjes in de hand staan, leeftijd zo rond de 30 jaar denk ik. Er stond een kind bij.
Het leek er op of ze bezig waren met elkaar een spel te spelen, in ieder geval waren ze druk bezig met hun telefoons. Dacht waarom doe je dat in een fietsenstalling bij de Lidl maar goed. Toen ik weer naar buiten kwam waren ze nog steeds bezig. klikoBlijkbaar was dat jochie het helemaal zat en begon te jengelen, hij kreeg een grote mond van zijn vader die gewoon doorging met zijn telefoon en ik dacht pff papa, niet echt een goed voorbeeld, geen wonder dat het kind het zat was.
Opvoeden blijft toch wel ook voor een groot gedeelte een gevoel en als je een kind zowel vrijheid als regels geeft al klinkt dat misschien tegenstrijdig mag je gewoon hopen dat het goed gaat.  Foto kliko www….

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , | 9 reacties

Foto’s……

Opoe WaarderVoor mijn eerste geld dat ik verdiende met ergens ramen zemen en de straat boenen bij een mevrouw kocht ik mijn eerst camera van 10 gulden. Zo simpel als het simpel kon zijn met van die blokjes er op. Heb er al vaker over geschreven dus niet teveel in herhaling gaan.
Maar goed op een of andere manier ben ik altijd gefascineerd geweest door foto’s’. Heb ook vanaf de allereerste foto die ik gemaakt heb nog de negatieven.
Bij mij kwam alles netjes in een album en de negatieven in speciale negatievenalbums die je kon kopen.
Ooit verspeelde ik een rolletje met daarop een hele mooie serie foto’s die ik gemaakt had van Angela en dat heb ik altijd zo vervelend gevonden en dat is nog zacht uitgedrukt.
Sinds die tijd heb ik eigenlijk een soort obsessief gedrag dat ik moeite heb om foto’s weg te gooien of te verwijderen.
Ook al maakte ik vaak veel digitale series foto’s later waarvan ik er natuurlijk een aantal weg moest doen kost dat me nog steeds moeite.
Toen mijn moeder overleed nam mijn broer de foto albums mee en een paar maanden geleden werden die bij mij gedumpt zo van doe jij daar maar wat mee…. ja mooi is dat.
Ik kan toch niet al die foto’s gaan bewaren. Mijn jongste zusje zegt gewoon, ik hoef ze niet. Zij heeft niet zoveel mee foto’s vandaar dat mijn broer natuurlijk dacht, ik dump ze daar lekker, ben ik er vanaf.
Nou ja vandaag was het echt wel zo’n dag om zoiets even aan te gaan pakkenMart, Jannie en Kees maar mijn hemel wat een leuke dingen kwam ik tegen. Van die hele oude foto’s want er bleek ook nog een album van mijn oma bij te zitten. Allerlei jeugdfoto’s van tantes en ooms, neven en nichten.
Toen mijn oma overleed kwamen daar ook dozen vol foto’s vandaan. Die heb ik destijds gesorteerd op tantes en ooms en ze allemaal een stapel opgestuurd.
Op zich vind ik dat uitzoeken wel leuk om te doen. Maar er zitten gewoon ook een groot aantal onbekende mensen tussen en daar kan ik ook niets meer.
Heb dus eerst een scheiding gemaakt van foto’s waar geen bekenden opstonden zoals series die in de tuin gemaakt zijn van mijn moeder. Die doe ik zonder moeite weg maar ik moest ook best veel foto’s door de versnipperaar halen die bijvoorbeeld dubbel waren of die ik voor mijn moeder ingeplakt had maar ik digitaal heb. Die mogen van mij dus ook wel weg.
Maar er komt wel een stuk geschiedenis zo in een keer langs. Een doos snippers verder heb ik voorlopig nog wel even te gaan. Zou haast een regenachtige winter gaan wensen haha. Nee hoor maar gewoon iedere keer maar wat doen.
De oude foto’s heb ik ingescand en ik wil er nog veel meer scannen en dan wat bewerken en zo digitaal opslaan, dat is toch wel wat gemakkelijker bewaren. Opa VerhoogEn eigenlijk vind ik dat ook nog wel leuk om te doen.
Er zitten ook nog van die foto’s bij die op van die harde kartonnetjes geplakt zitten zo heel erg oud zijn die al. Ik heb nog een tante en aan haar wil ik wel vragen of zij soms weet wie dat zijn, ik vermoed de opa en oma van mijn moeder zelfs.

Wat doen jullie met die oude familiefoto’s, ik vind het echt heel lastig alsof je iemand wegdoet, dat is natuurlijk niet zo maar toch zo voelt het wel een beetje aan. 

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , | 13 reacties