This day my day

IMG_6121Vandaag heb ik een fotosessie gehad voor het interview wat ik kortgeleden had voor het seniorenblad over het bloggen. Helemaal opgetut, mijn haren netjes, 10 keer verkleed want wat zou ik nou toch aantrekken haha.
Ik had geen idee hoe of waar en wat hij voor foto wilde maken. Hij Paardenpluishad verteld dat hij mijn een deel van mijn blog had zitten lezen. Eigenlijk zijn het een soort columns zei hij die verhalen van je, ze lezen lekker weg. Leuk om te horen toch.
Zelf had ik wel zin om een foto te gaan maken in de polder, ergens bij een bruggetje of zo maar ik wist ook niet hoeveel tijd die fotograaf had dus Visdief1als alternatief met dit mooie weer zou een foto in de tuin ook wel leuk zijn.
Maar hij stelde hetzelfde voor, gezien de verhalen ook wel over de polder in mijn blog en inderdaad het mooie weer. Dus in zijn oude VW campertje de polder ingegaan.  Hij had heel gezellig zijn hond bij hem die het ook niet verkeerd vond om in het weiland te gaan liggen rollebollen in het pas gemaaide gras.
Een hele serie foto’s gemaakt bij een boerenhek, echt superleuk om te doen hoor al geef ik er nog steeds de voorkeur aan om achter de camera te staan in plaats van ervoor. VeerMaar toch ook weer wat tips gekregen over het fotograferen. Moet me er eigenlijk eens wat meer in gaan verdiepen of eens een cursus doen.
Nou ja ik zie het wel, ik zou een paar foto’s krijgen ter zijner tijd en als ze door de censuur kunnen zal ik er wel een laten zien.
Mijn mijn gekapte haren zal wel niets meer van te zien zijn geweest met die wind in de polder maar eigenlijk is dat ook wel wat en wie ik ben.
Ben nou eenmaal geen net, keurigIMG_6186 gekapt iemand, bij mij zit er altijd wel ergens als ik niet oppas een vlek of mijn haar helemaal verwaaid of zo, weer eens in mijn ogen geveegd dus een vlek oogschaduw.. Ik doe het er maar mee……
Daarna nog even zelf de polder in gegaan op mijn fietsje, kortom een superdag, dat houdt de zaak weer in evenwicht.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , | 6 reacties

Ik haat het………

regen (3)Ik haat het als ik zo’n dag heb als gisteren. Sowieso kan ik al heel slecht tegen dit weer, het blijft maar koud.  Gewoon ‘s avonds de verwarming weer aan, winterjas op de fiets terwijl ik gevoelsmatig gewoon lekker tot een uur of 9 in de tuin zou moeten kunnen zitten om deze tijd van het jaar zonder jas aan de hoeven hebben. Bovendien nog overal spierpijn van mijn behangmissie, natuurlijk veel te lang achter elkaar doorgegaan.
En als ik dan ook nog tot van kop tot teen kleddernat regen komt mijn humeur heel ver beneden 0.
Ik had een afspraak overgenomen voor een artikel in de krant van een collega, 9 km verderop ongeveer. Toen ik wilde gaan begon het te regenen dus ik dacht, ik ga niet, zeg het af, laat me niet helemaal doornat regenen. Thuisgekomen na een boodschap scheen het zonnetje weer volop dus dacht ik, kom laat ik toch maar gaan, niet zo kinderachtig. Halverwege de luchten beziend had ik al lang spijt van mijn beslissing en inderdaad de regen begon neer te storen en ik vervloekte dat ik toch gegaan was.
Op het terrein waar ik afgesproken had trof ik ook nog niemand aan. Toen was helemaal de boot aan.  Er zou een groep kinderen komen die een schoonmaakactie gingen houden.  Misschien was het voor hen ook te slecht weer maar had nadrukkelijk gevraagd of ze me wilden bellen als het niet doorging en niets gehoord.
Terug ook alleen maar regenen en regenen en of de duvel er mee speelt kwam ik thuis en begon de zon weer te schijnen.  Ik was zo koud dat het hete water van de douche gewoon zeer deed op mijn handen en lijf. Ik baalde met grote balen.
Tot overmaat van ramp waren ook de twee eenden die het zo nodig vinden om iedere keer in mijn vijver te komen er weer. Ik kon al mijn frustraties er op loslaten, in mijn vijver drijven nu dan ook appels, plankjes maar die krengen komen gewoon terug hoor vrolijk zwemmend tussen al die rotzooi……..
Ik pak een deken, ga op de bank liggen diep onder de dekens, alles negerend, telefoons die over gaan laat ik gewoon lopen…… Ik ben ff weg.
Nou ja een ongeluk komt nooit alleen. Voor de verandering eens normale aardappelen gekookt voor mezelf met bieten, ben ik dEenden vijverol op en het smaakte ook heerlijk.Had wat meer gekookt zodat ik nog de rest op kon bakken. Alleen toen ik twee dingen tegelijk in de koelkast wilde zetten viel er een glazen schaaltje in gruzelementen in mijn koekenpan waar ik de aardappelen al in gesneden had.  Wat een k…. dag zeg zo.
Hoop dat het eindelijk eens wat lekkerder weer wordt en mijn humeur weer boven 0 komt.

Op de foto: Vorige week waren ze nog met zijn drieën. Een mannetje is inmiddels afgehaakt maar die andere twee krijg ik amper weg…

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , | 14 reacties

Het verhaal achter het boekenkastje

boekenkast 1Soms lijkt de wereld zo klein te zijn en gebeuren er dingen waarvan je zegt hoe is het eigenlijk mogelijk.
Zo publiceerde ik pas wat foto’s van dingen die ik onderweg tegen gekomen ben met daarbij een boekenkastje. Dat vond ik zo bijzonder. Tussen de rekken met groentes en fruit zo’n rek met boeken voor 50 cent per stuk.
Destijds toen ik de foto maakte in 2013 heb ik er dacht ik ook iets over geschreven maar kon het niet meer terugvinden.  Niet zo belangrijk ook.
Zondag was ik op de 60e verjaardag van mijn vroegere buurvrouw. Haar man heeft bij mij op de lagere school in de klas gezeten dus wij komen uit hetzelfde dorp.
Nu had hij een paar oude schoolvrienden uitgenodigd die ik natuurlijk ook nog kende (nou ja sommige ook niet herkende na zoveel jaar) van vroeger.
Op een gegeven moment zat ik met een van die mannen te praten en vroeg of hij nog op het dorp woonde en dat was het geval.
Ik vroeg waar hij woonde en hij duidde het voor me aan dus ik zei opeens is dat het huis bij dat boekenkastje.  Ja zei hij en ik vertelde dat ik twee jaar geleden daar een foto van gemaakt had omdat ik het zo origineel vond een boekenkast buiten.
Hij vertelde me toen het verhaal van het boekenkastje. Zijn vrouw kreeg regelmatig gratis boeken van mensen en daarvoor hadden ze toen dat kastje aangeschaft en buiten gezet.
Het geld dat het opbracht hadden ze in een potje gedaan om voor een goed doel te geven.
Vorig jaar gingen ze naar Gambia op vakantie en zagen daar de armoede onder de bevolking. (Ook de slimheid van die mensen die weten hoe ze toeristen moeten bespelen, maar dat is een heel ander verhaal, misschien ook nog wel een blogje waard)
Bij een gezin waar ze gingen kijken met een gids hadden de kinderen schoolkleding nodig anders mochten ze niet naar school. Daarvoor werd de opbrengst van het potje gebruikt en het geld overgemaakt.
In een jaar hadden ze wel 100 boeken verkocht en dat leverde 50 euro op geen schokkende bedragen natuurlijk maar wel schooluniformen voor een paar kinderen.
Toen ik dat verhaal gehoord had vond ik het idee achter het boekenkastje nog mooier als dat ik het toen gevonden had. It’s a small word after all.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , | 7 reacties

Cafeïne en speed

kopje AnnekeAls klein kind dronk ik al koffie, mijn moeder was er niet zo blij mee dat ik dat zo lekker vond en ik kreeg dan ook maar een klein kopje met veel melk erbij van haar.
De koffie bleef altijd het eerste wat ik dronk ‘s morgens.
We hebben 13 jaar een winkel gehad en het eerste wat we deden ‘s morgens was een thermoskan met koffie zetten en meenemen naar beneden naar de winkel, dat ging zo heel de dag door eigenlijk.
Een jaar of 25 geleden kreeg ik last van nerveuze klachten alsof ik helemaal opgejaagd was, kon het niet verklaren maar het voelde niet lekker aan. Alsof mijn lichaam helemaal onder hoogspanning stond. Heb nog nooit speed genomen maar kan me voorstellen dat het gebruik daarvan ook zo aanvoelt.
Na wat bezoeken aan de huisarts gaf hij het advies om eens te minderen met koffie. Wat dat betreft ben ik altijd nogal resoluut dus ik stopte met koffie drinken en ging over op de thee of cafeïne vrije koffie.
De klachten verdwenen. Had het echt in de cafeïne gezeten of was het suggestie of verbeelding van mezelf. Soms weet je dat gewoon nooit zeker.
Een paar maanden nadat ik gestopt was met koffiedrinken had ik een bruiloft, thee is soms best lastig zeker zo’n 25 jaar geleden waren er nog niet zoveel theedrinkers zoals tegenwoordig. Dus ik dacht op de receptie, doe niet zo moeilijk een zo’n bakkie koffie wat maakt het eigenlijk uit.
caffeineWe zaten in een gezellig groepje ik dronk mijn koffie en dacht er verder helemaal niet meer bij na tot ik na een half uurtje last van trillende handen kreeg, voelde me helemaal weer opgejaagd en nerveus en dacht “Stommeling, dat komt gewoon door die koffie weer”.
Daarna dus nooit meer echte koffie alleen bij de Hema cafeïne vrije cappuccino bij andere restaurants neem ik gewoon thee, dat vind ik ook lekker. Al vind ik een bakkie vers gezette koffie nog steeds heerlijk ruiken.
Vanmorgen was ik wezen behangen bij de buren, er moest nog een kast gedaan worden, zo’n diepe kast met allemaal planken. Lijkt even een klusje van niets maar was er toch nog 2 1/2 uur mee bezig.
Mijn vriendin had koffie gezet, ze weet dat ik alleen cafeïne vrije koffie drink dus ik vroeg er verder niet naar.
Maar na al een half uur voelde ik met trillerig en gespannen worden.  Helemaal opgefokt, het voelde niet prettig aan.
Was het wel cafeïne vrije koffie vroeg ik. O sorry zei ze, nee het is gewone koffie.  Eigenlijk baalde ik wel als een stekker maar ja ze heeft het ook druk met dat nieuwe huis en de verhuizing dus ik snap wel dat ze het even vergeten was.
Vrij stil heb ik gauw het behangwerk afgemaakt en ben ik naar huis gegaan. Voelde me helemaal niet lekker. Er zijn bij mij twee dingen die dan wel helpen, gewoon een flinke borrel nemen of een paar flinke bekers met rooibos thee.  Maar ja om nou al om 12 uur een neut te nemen dat ik ook geen zin in dus werden het een paar grote bekers met rooibos thee.
Maar het duurde nog wel tot een uur of 4 voordat ik de spanning weer uit mijn lijf weg voelde trekken.
koffieIk weet dat in thee ook cafeïne maar in zo’n lage dosering dat ik daar nooit last van heb en ik drink ook vaak rooibos thee waar dus geen cafeïne in zit.
Ik weet dat sommige mensen het overdreven vinden dat ik het altijd zo nadrukkelijk vraag als ik wel eens in een ander restaurant of bij iemand thuis koffie neem maar die voelen niet wat ik voel. Dat ik er behoorlijk last van kan hebben.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , , | 9 reacties

Zit een vrouw bij de Hema

Naast me in de Hema  zat pas een vrouw die vroeger in hetzelfde zorgcentrum werkte waar ik als receptioniste werkte.
Ik kende haar nog en vroeg hoe het met haar ging.
Ze werkte destijds in de keuken. Ze is wat achter, hoe omschrijf ik dat, ze werkte daar in WSW verband de werkvoorziening voor mensen die net buiten het reguliere systeem vallen. Toen was het nog een jonge en leuke meid die van aanpakken wist. Destijds, zo’n 25 jaar geleden,  werd al het eten nog vers gekookt en ook wij van de receptie gingen soms helpen als het druk was of met ziekten om het eten op te scheppen.
Maar ik wist dat ook in dat zorgcentrum de keuken zo goed als gesloten is nu dus ik vroeg of ze nog steeds in de keuken werkte.
Nee vertelde ze, ze werkte nu op de zorgafdeling als vrijwilliger.  Haar eerdere dienstverband was omgezet in een vrijwilligers functie voor 20 uur in de week, dus wel een soort compensatie voor haar uitkering. Maar vroeger werd ze gewoon betaald voor haar werk.
Ze vertelde dat ze pas haar 25 jarig jubileum had gevierd, ze was helemaal in het zonnetje gezet zat ze me met veel plezier te vertellen.
Maar ook zij merkte dat er flink bezuinigd werd op de zorg en doordat zij vrijwilliger is kan ze extra dingen voor de mensen doen zoals helpen met het eten, het bed verschonen en kleine klusjes die ze deed. Onmisbare mensen en zeker als ze zo’n inzet hebben en zo vriendelijk zijn.
En zo zie ik het in veel zorgcentra gebeuren. Bij mijn zus die ook in de keuken van een zorgcentrum werkt zijn alle oproepcontracten niet verlengd en wordt er gebruik gemaakt van mensen met een verstandelijke beperking.
En je zal mij niet horen zeggen dat ik dat niet goed vind dat die mensen gewoon werken en ook zeker van waarde en een toevoeging zijn voor het werk in het zorgcentrum.
Alleen heb ik wel wat tegen dat ze blijkbaar als goedkope werkkrachten gezien worden door de zorginstanties die ze omarmen. En dat betekent ook dat andere mensen weer hun baan kwijt raken daardoor.
Mijn zus vertelde zelfs dat een invalkracht gewoon in de keuken met al het andere personeel er bij te horen kreeg dat haar contract niet verlengd werd.  Hoe bot kan je zijn.
Twee kanten dus aan dit verhaal maar ik heb zo wel mijn twijfels over de goede bedoelingen van de zorgmanagers.

Geplaatst in Algemeen, Hemaverhalen | Tags: , , , | 15 reacties

Behangen met bejaarden..

behangejteMijn vriendin en haar man gaan verhuizen en ik had aangeboden een of twee dagen te komen behangen en dus hadden we dit weekend gepland.
Nog een andere vriendin met haar man zouden komen helpen dus met twee teams zouden we gaan werken en mijn vriendin zou de catering doen opruimen en schoonmaken.
Ik ging samen met de man van mijn vriendin een team vormen, naar jou luistert ie wel had ze gezegd, bij mij gaat ie zijn eigen gang en komt er niets van terecht.
Een heilig vertrouwen dat ik dan maar waar moest maken, haar man is 10 jaar ouder dan zij ongeveer dus hij hoopt dit jaar al 80 te worden maar het is nog best een vitale man hoor.
Ik wist dat we het met elkaar zouden doen dus daar had ik me wel op ingesteld alleen eigenlijk ben ik meer een doehetzelver en dan ook nog hetliefstinmijneentje.
Maar goed mijn teammaat zou insmeren en ik zou behangen. Ze hadden gisteren al banen geknipt en plaksel gemaakt dus konden we zo aan de slag gaan.
Amper twee banen er op werd er al weer geroepen voor koffie, ppff meteen al zitten met zijn allen, best gezellig hoor ook maar zelf zou ik liever meteen tot een uur of 12 doorgegaan zijn. Zo werk ik thuis ook altijd. Zet gewoon een bak thee gloeiend heet en tegen de tijd dat ie koud is drink ik hem even op en ga meteen weer verder.
Met mijn teammaat ging het ook wel goed al haalde hij de restjes soms nog amper voordat ik ze afgeknipt had uit mijn handen haha. Echt helemaal niets voor mij dat gehang om me heen.
Maar ik kbehangenan twee dingen doen, me er groen en geel aan ergeren of gewoon met grapjes en een beetje dollen maar doorgaan met behangen, dus voor het laatste gekozen.
Tegen de avond had ik de slaapkamer gedaan en was al een stuk bezig in de hal in de gang, het andere team was aan de kamer nog bezig.
Wat doen we vroeg mijn vriendin, zal ik eten bestellen of willen jullie stoppen. Ik ga wel door zei ik dan hoef ik morgen niet meer. De andere sloten zich hierbij aan.
Dus gezellig zitten Chinezen en daarna de laatste loodjes en het venijn zit altijd in de staart, ik weet het. Het leek nog maar zo’n klein stukje maar het was toch wel kwart over 9 pas toen we klaar waren.
Op het laatst ging iedereen zich met mijn laatste stukjes behang bemoeien terwijl het net zo’n lastig laatste hoekje was. De een plukte bijna de snippers van mijn schaar af terwijl de ander al de trap en alles aan het schoonmaken was.
Hallo zei ik, jij was van de catering, wegwezen en tegen mijn teammaat zei ik, ga jij de stopcontacten er maar opzetten. Even rustig mijn laatste ding in mijn eentje willen doen.
Alles klaar, iedereen afgedraaid en spierpijn, morgen ben ik bang nog erger maar morgen ben ik dan wel “vrij” . Dat is ook wel lekker. Maandag ga ik nog even een kast van binnen behangen, ze heeft echt zo’n huis met van die inbouwkasten er allemaal in, dat is niet zoveel werk.
Geef mij maar een behangtafel, alle materialen om te behangen, lekkere muziek en maar smbehangen44eren en plakken en niemand die zich er mee bemoeid dan ben ik op mijn best.  Behangen, ik vind het zulk leuk werk om te doen en achteraf was het best een heel gezellige dag en hebben we ook wel gelachen met elkaar dat is ook wat waard maar eigenlijk ben ik toch wel een solist pur sang.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , | 6 reacties

Onder moeders vleugels (uit)

Vorige week toen mijn zoon bij mij logeerde met zijn vriendin zaten ze samen een beetje tegen elkaar aan te hangen, hij half liggend op haar schoot.
Nou ben je zeker wel jaloers mama, zei mijn zoon, dat ik niet meer bij jou op schoot lig.
Echt niet hoor jongen zei ik, als je op je 28e nog bij je moeder op de bank ligt te hangen dan zou ik hooguit even met je langs de dokter zijn gegaan om te vragen of het wel goed met je ging.
Voor de grap had ik altijd tegen hem gezegd tot je 18e mag je nog tegen me aan hangen dan zoek je maar een meid waar je dat bij kan doen en als je zo’n jaar of 23 bent dan zoek je maar een eigen stekje om te gaan wonen. Dat leek me wel een mooie tijd.
Ik weet nog dat hij een keer hard gewerkt, een jaar of 20, op de bank tegen me aan lag en zei “kan ik nog verlenging even krijgen”.  Dat vond ik toen wel heel lief gezegd, blijkbaar had hij hetgeen ik ooit gezegd had goed in zijn oren geknoopt.
Zelf had ik het bij mijn broer gezien, die was nooit getrouwd geweest en is altijd bij mijn moeder blijven wonen tot aan zijn overlijden aan toe en dat was niet altijd ideaal voor beide eigenlijk niet soms. Dus ik had altijd wel zoiets dat zou ik niet willen, hoe blij ik ook altijd ben als ie komt of zo als de laatste tijd dat ze samen wel eens een nachtje hier slapen, heerlijk en prima maar ook wel blij dat hij met zijn vriendin samenwoont en zij het samen maar moeten zien te redderen allemaal. Lijkt me heel gezonde gang van zaken.
Vanmiddag was ik bij mijn moeder geweest en dan fiets ik altijd even door de polder en natuurlijk ging ik weer bij “mijn” futen kijken. Ik volg ze nu al vanaf ei zo iedere week een keer maak ik een paar foto’s van ze.
Vanmiddag zag ik dat moeder en vader Fuut het eigenlijk wel welletjes vonden omdat stel op de rug te houden. Hard weg zwemmen, kop in de nek liggen zodat de jongens amper nog bij ze achterop konden klimmen. En de jongen onderling ruzie maken wie er nog even op de rug mocht zitten.  Net mensen
Daar gaat het dus ook zo dacht ik nog, de natuurlijke weg naar zelfstandigheid en volwassenheid. En ook daar lukte het nog wel een om even bij moeder of vader achterop te kruipen. Die had zeker ook even verlenging gevraagd ;).

De foto’s zijn van ei tot fuutjes en wat groeien ze hard zeg die kleintjes. Zo mooi om naar te gaan zitten kijken. Begonnen met vier zijn er nu nog drie over.

 

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , , | 6 reacties