To good to go..

GEEF HEERLIJKE PRODUCTEN EEN TWEEDE KANSEN TEGEN LAGE PRIJZEN
WIJ DROMEN VAN EEN PLANEET ZONDER VOEDSELVERSPILLING. HIER ELKE DAG AAN WERKEN VOELT ALS EEN DROOM DIE WERKELIJKHEID WORDT. ONZE APP IS DE MEEST EFFECTIEVE MANIER OM JOU OOK METEEN AAN DIE DROOM TE LATEN WERKEN – DOWNLOAD DE APP, LOG IN EN START MET HET REDDEN VAN HEERLIJKE PRODUCTEN DIE JOUW LOKALE ONDERNEMER AAN HET EINDE VAN DE DAG OVERHOUDT. ALTIJD EEN VERRASSING TEGEN EEN LAGE PRIJS EN JE DOET METEEN IETS GOED VOOR DE PLANEET. START VANDAAG NOG!

Dat zijn de woorden dus van To good to go. Heb het er al eens eerder over gehad dacht ik want in Apeldoorn hebben Wim en ik ook wel een paar keer hier aan meegedaan. Bedoelt om voedselverspilling tegen te gaan.
Bij mij in de buurt waren niet zoveel winkels die meededen maar sinds kort doen alle Lidl winkels ook mee hieraan. En dat is wel binnen mijn bereik. Had dan ook om het eens te proberen een groente- en fruitbox gekocht voor 2,99. Je weet nooit wat je krijgt maar goed voor dat geld wilde ik het wel eens proberen.
Gisteren ben ik hem dus op wezen halen en ik moet zeggen, verrassend veel best hoor wat ik kreeg en het ziet er allemaal goed uit. En je eet nog weer eens wat anders.
Qua fruit ben ik echt wel een appel, peren, sinaasappels, mandarijnen, zeg maar wat bekende vruchten. Voor mij hoeven de vruchten niet zo nodig uit Verweggistan ingevlogen te worden. Probeer altijd wel groentes en fruit uit Nederland te eten. Sinaasappels en mandarijnen uitgezonderd, die vind je hier niet.
Maar ja met zo´n box weet je niet wat je krijgt. Er zat een zak spinazie in (vandaag gegeten was heerlijk) 6 avocado’s (leuke recepten al van gezien, eet ze nooit) een granaatappel, een peer, een bakje frambozen, een bakje kiwikersen, drie overheerlijke vijgen (ik mis mijn vijgenboom) een vrucht die ik niet kende maar een beetje zoeken kwam ik uit op een passievrucht (nog niet geprobeerd) een bak shiitakes, een grote vleestomaat, een peer, koriander en dat was wel even lachen, ik met mijn 83 snackkomkommers uit eigen tuin en nog meer op komst, kreeg ook nog een bakje met snackkomkommers. Die vinden wel een liefhebber. Globaal uitgerekend toch voor zo’n 15 euro.
Het ziet er best goed uit allemaal, hoef echt niet alles meteen op te eten dus wat mij betreft een goede investering en zoals ze zeggen “weer wat gered van de vuilnisbak”.

Geen mailtje meer met Kerstmis

Soms denk ik wel een “hoe bestaat het” . Is iets toeval, heeft het zo moeten zijn, sommige dingen zijn zo opmerkelijk in mijn ogen.
Afgelopen maandagochtend kon ik nog terecht bij mijn thuiskapster een uur of half 11 ’s morgens. Zij woont in het dorp waar ik altijd winkel, naar de Hema ga e.d.
Het is prachtig weer en ik ga fietsen. Ze knipt mijn haar en zo kwart over 11 ben ik klaar.
Daarvoor had ik nog iets opgehaald in een ander dorp en ik dacht, ga even een bakje doen bij de Hema. Kom er eigenlijk nooit op maandag en zeker niet op die tijd. Een bakje dus gaan doen en ik ga weer op weg naar mijn fiets als ik op het bankje tegenover de visboer opeens een bekend iemand zit zitten, een bakje kibbeling te eten. Het is mijn vroegere cheffin bij het kraamzorgkantoor waar ik werkte. Een heel leuk mens die mij ook aangenomen heeft en een vast contract gaf. Goeie herinneringen aan haar. Afijn zij ook helemaal verrast en we maken een praatje, een heel lang praatje over de zaak, zij werkt er nog steeds, over van alles. Zij was in een naburig dorp gaan wonen vandaag dat ze daar nu was. En zeker ook over Martijn mijn collega op de salarisafdeling waar ik vanaf dag een zo’n goede collegiale klik mee had. Hij was een expert in excel, belastingdienst, verzekeringen en alles en ik deed meer de uren van de 450 kraamverzorgenden. Maar natuurlijk liep ook alles door elkaar. We respecteerden echt elkaars expertise en leerden veel van elkaar. Bovendien hadden we ook nog wel gemeenschappelijke hobby’s zoals fotograferen en fietsen en ongeveer even oud, hij een half jaar jonger. Hij deed aan lange afstanden fietsen. (had zelfs ooit met zijn broer heel Australië door gefietst).
Ik vertelde aan haar dat hij me nog ieder jaar met Kerstmis op mijn verjaardag een mailtje stuurt. Met hoe het ging bij de zaak, hoe het privé met hem ging, met vrouw en bonuskinderen. Kortom gewoon ieder jaar weer zo’n lange en gezellige mail zodat ik toch nog een beetje op de hoogte bleef. En ik stuurde hem dan een lange mail terug met hoe het met mij ging.
Ja jullie waren ook echt maatjes he, zei ze en een goed team samen. Na twee desastreuze salarisadministrateurs die kort geweest waren was het een verademing voor iedereen dat de afdeling goed ging lopen.
Ik vroeg of hij al met pensioen was, in zijn laatste mail vertelde hij dat hij nog een tijdje doorging ondanks het feit dat hij inmiddels met pensioen was.
Ze vertelde dat hij een paar maanden geleden echt met pensioen was gegaan.
We gingen ieder weer ons eigen weg, ze zei nog dat ze het zo leuk had gevonden me weer eens gesproken te hebben en dat was wederzijds.
Oké. Even een zijsprong. Bij de Lidl hebben ze tegenwoordig To good to go, voor een klein bedrag kan je dan artikelen kopen voor weinig geld. In een dorp verderop hadden ze daar een doos nog met groente en fruit voor 2,99. Ik reserveerde het en vandaag kon ik het ophalen.
Eerst nog even met mijn zus op pad gegaan een heel andere richting op. Ze is weer aardig opgeknapt maar toch na een paar boodschappen gedaan te hebben wilde ze toch weer naar huis, ze voelde zich nog wat bibberig. Wij naar huis gaan fietsen, althans, ik heb haar thuis gebracht en dacht, ik ga nog even terug want wilde nog een cadeautje voor mijn broer die maandag jarig is. Het was mooi weer en besloot dan maar meteen door te fietsen de andere richting op om dat pakket op te halen. Ik doe eerst een paar boodschappen voor mezelf, ga afrekenen en als ik bij de kassa staat, staat achter mij weer mijn oude cheffin. Nou zeg ik, dat is toch ook bijzonder, zo zien we elkaar 9 jaar niet en zo ontmoeten we elkaar binnen een week twee keer terwijl ik hier eigenlijk nooit kom.
Ja zegt ze, ik wilde je toch nog even bellen, had al gekeken of ik je nummer nog had. Wat is er zei ik. Ze antwoordde, we hadden het toch over Martijn maandag. Ik kwam thuis die maandag een uurtje of vier later en ik kreeg een mail dat Martijn is overleden, een hersenbloeding.
Alsof ik een stomp in mijn maag kreeg. Jeetje Martijn, het komt hard binnen bij me. Maar ja we stonden beide bij de kassa. Zij rekende ook af en we gingen even apart staan. Ik vroeg of ze even zijn adres aan me wilde mailen en dat zou ze doen.
Onderweg naar huis schieten opeens de tranen in mijn ogen en heel de middag tot aan nu toe doe ik niet anders dan er aan denken. Net 67 jaar geworden, maar een maand of 4 van zijn pensioen kunnen genieten. De leuke tijd die we samen hadden, ook het hard werken, die druk op de knop iedere maand als we het weer gefikst hadden en de ontspanning voor ons daarna altijd. Maar ook de mooie gesprekken niet alleen over ons werk maar ook over persoonlijke dingen.
Het afscheid toen ik weg moest en hij me zo ontzettend hartelijk tegen zich aan drukte en me het beste toewenste. De mailtjes die ik altijd van hem kreeg en ook wel naar uitkeek.
Hoe kon het dat ik precies twee keer mijn ex cheffin tegen kwam die ik 9 jaar niet gezien had en dat dit dan precies gebeurt… dat is toch wonderbaarlijk.
Ik ga zijn mailtje missen met Kerstmis…… R.I.P Martijn….. veel te vroeg.

Al weer 400.000

Pfff ja hoor het gaat best snel en ach ja zo’n mijlpaal wil ik toch altijd wel even aandacht aan besteden.
De laatste maanden ging het opeens sneller dan ik had verwacht, een aantal dagen had ik best veel bezoekers, meestal mensen die dan oude blogs aan het lezen zijn.
Soms denk ik ook wel eens, pff het is ook wel een inkijkje in mijn leven maar aan de andere kant zijn er weinig mensen in mijn directe omgeving die mijn blog kennen.
Familie en vrienden heb ik nooit mijn blognaam vermeld. Degene die mij persoonlijk kennen in mijn dorp misschien zijn er vaak bij toeval op terecht gekomen.
Maar krijg zelden of nooit reacties dus het zal wel meevallen daarmee.
En daar ben ik blij om hoor, heb het ook niet gekoppeld met Facebook, dat zou best veel meer reacties opleveren maar heb daar geen zin in.
Wil vrij blijven schrijven over van alles zonder dat ik hoef te denken als ze me er maar niet op aanspreken als ik ze tegen kom bij AH of zo. Dat wil ik gewoon zo houden want na zo’n 12 1/2 jaar bloggen vind ik dat nog steeds leuk om te doen.
Ga geen uitgebreid iets schrijven over hoe alles begon. Zijn er mensen die het leuk vinden om te lezen zou ik zeggen lees: https://gewoonanneke.wordpress.com/2018/02/25/cijfers-letters-en-een-feessie/of https://gewoonanneke.wordpress.com/2019/05/03/statistisch-gezien/ of https://gewoonanneke.wordpress.com/2015/05/25/100-000-bezoekers/
Dan weet je het allemaal haha.
Dus niet te veel aandacht er aan besteden verder maar toch wel even zeggen, hartelijk dank iedereen voor het bezoeken van mijn blog want dat waardeer ik echt ten zeerste. Zeker de reacties die soms zo eerlijk, open en hartverwarmend zijn.
Natuurlijk trots op 400.000 ben ik zeker. En ben pas gaan tellen toen ik op WordPress kwam, de reacties die daarvoor kwamen ook op mijn tweelingblog dat ik destijds nog had op seniorenweb zijn hierbij niet opgeteld.
Even nog wat statistiekjes, want dat vind ik gewoon zo leuk 1.300.000 woorden en 3350 berichten. Best de moeite waard als ik het zelf mag zeggen.
Ik hoop dan ook nog even door te gaan, andere blogs te blijven volgen en lezen want eigenlijk klopt mijn ondertitel van mijn blog wel……Alles en iedereen is een verhaal waard….. Proost op naar de half miljoen. P.s. Zowel mijn buurmeisje als mijn zus zijn negatief getest, beide dus geen Corona…..gelukkig maar.

Kort blogje ?

Pas zag ik bij Riet een stapel boeken en kwam deze ook nog op andere blogs tegen. Zo in de kast staand of hier en daar een klein beetje (vertel het niet verder hoor) misschien gearrangeerd om een mooie zin te krijgen.
Nou kijk ik niet alles bij Riet af hoor ( ik noem dat inspiratie) maar ik zag daar ook een keer een serie titels van blogs onder elkaar die goed matchten. En daar kan je alleen in fotoshop wat aan verknutselen maar dat is dan ook weer altijd te controleren.
Nu dus even wat weinig tijd en van de week zag ik opeens dat mijn rijtje titels van blogs ook wel een aardige zin opleverden.
Ik kies wel bewust voor titels maar kijk nooit wat de vorige titels waren, daar hou ik totaal geen rekening mee.
Maar in dit geval vond ik het best leuk dat door het nieuwe blog er opeens weer een heel andere maar ook voor mij wel ware zin te staan.
Ach een beetje spielerei bij een kort blogje is toch ook niet verkeerd?




Flink de pest er in

Had vandaag best flink de pest er in. Had me zo op verheugd om naar Apeldoorn te gaan en ik heb mijn verstand later prevaleren maar daarmee is het gevoel niet weg.
Gisteren had mijn zus al minder koorts en vandaag appte ze dat ze getest was en zich weer een stuk beter voelde en geen koorts meer had. Hoop dat ze geen corona heeft hoor natuurlijk en was ook blij dat ze zich zoveel beter voelde maar dacht wel ff `getver´ was zo graag in Apeldoorn geweest.
Nou het is lekker weer om te fietsen, appte mijn zus nog terug. Een schrale troost op dit moment voor me.
En ik weet het hoor, het is mijn eigen beslissing. Ik heb gelukkig geen klachten en hoefde ook niet thuis te blijven maar ja heel toevallig kwam donderdag ook Wim zijn moeder met zijn dochter bij hem, die is bijna 90 jaar oud. (die moeder dan hè 😉 ) Ik zou toch niet willen dat zij besmet zou raken.
Vind het toch wel zorgelijk worden hoor want de regio Rotterdam, toch waar ik woon, die heel veel besmettingen hebben en er nieuwe maatregelen overwogen worden. Nu kom ik al maanden niet meer in Rotterdam bewust hoor. Ben er nog wel geweest met het vrijgezellenfeest van Chantal midden in de stad op zaterdagavond en mooi weer en het zat overal bomvol. Dat mijd ik liever.
En Peter en Chantal gaan trouwen in Rotterdam…… ik duim dat deze maatregelen nog even uitblijven en dat er geen restricties komen voor de horeca en het huwelijk in toch al zo afgeslankte vorm wel door kan gaan.
Geen positieve dingen vandaag…. ja hoor ook nog wel. Het zonnetje ging nog schijnen toen ik mezelf een schop onder mijn achterste had gegeven en was gaan fietsen. Ben altijd gek op salades, echt die kan ik wel bij wijze van spreken iedere dag eten. Vandaag behalve de sla die is nu wel op een heerlijke gemengde salade uit eigen tuin gemaakt. Tomaten, komkommer, bieslook, paprika, uitje, was zo ontzettend lekker en nog buiten zitten eten. Met gebakken aardappeltjes echt een koningsmaal voor mij. Nog sla genoeg over dus kan voor de komende dagen nog nieuwe combinaties verzinnen. Er is gewoon zoveel mogelijk met vis een keer of met olijven en geitenkaas, met rijst, ook ze lekker en zo klaar.
Nou ja morgen maar van de nood een deugd maken en bij Peter en Chantal nog in de tuin gaan werken en daar heb ik heel veel zin in.


Een klap er op……..

Vanmiddag heb ik mijn projectje afgerond, is het prachtig weer (helemaal mijn weer) zit ik binnen er aan te werken, ik lijk wel gek. Ik wil blijven veranderen, verbeteren, kortom bezig zijn er mee maar zonet besloot ik om er “een klap op te geven”.
Opgeslagen en doorgestuurd naar iemand die het voor me gaat redigeren en vrijdag naar de drukkerij. Het moet een keer klaar zijn ook. Ben zelf best tevreden over het eindresultaat en nu maar hopen dat Chantal en Peter het ook mooi vinden. Zal vast wel hoor. En zo niet, er is altijd nog een oud papier container.  
Ja natuurlijk is het iets dat ik geschreven heb, dat is toch wel mijn ding.
Heb niet opgeschreven hoeveel uren ik er mee bezig geweest ben maar wel heeeeeel veel uren tot diep in de nacht bezig geweest. Voor mij de beste tijd om dit soort dingen te doen.
Wel even een vervelend iets gisteren, dat houdt met ook wel weer bezig. Mijn zus belde dat ze flinke koorts had bijna 40 graden en morgen een Coronatest gaat doen. Ze denkt zelf dat het een griepje is maar goed je weet het maar nooit. Vorige week woensdag zijn we nog wel samen op pad geweest maar toen had ze nog helemaal geen klachten en we houden ook best wel de afstand in de gaten.
Nu heeft ze afgelopen zaterdag een soort “open huis” gehad bij de dochter van haar man en haar bonuskleinzoon die samen een huis hebben gekocht. Weet niet hoeveel mensen daar waren en of daar alle regels wel in acht zijn gehouden en wie weet heeft ze het daar opgedaan. Afijn toch wel een dilemma vind ik want morgen ga ik naar Apeldoorn voor twee daagjes maar in plaats van het weekend. Een dagje bij Wim, daar slapen en donderdag naar de Apenheul waar ik nog een kaartje voor heb.
Zelf heb ik geen klachten gelukkig maar doe ik er wel weer goed aan. Vanavond Wim nog maar eens bellen hoe die er over denkt. Lijkt me wel heerlijk na alle drukte om er even uit te zijn maar ja stel dat….. lastig hoor als het zo dichtbij komt.
Afijn voorlopig ga ik zo nog even lekker een stuk fietsen. Vandaag wel gewerkt maar nog verder niet op pad gegaan. Even mijn benen los fietsen.
Gisterenmiddag heel de middag in de tuin gewerkt en ik telde wel 7 verschillende soorten vlinders, hoe leuk is dat toch. De vijverplanten wat uitgedund, de tomaten gesnoeid, nou ja lekker heel de middag buiten bezig geweest op mijn gemakkie. Even nog genieten van deze mooie zomerse dagen.

De herfst komt er aan……

De herfst begint er echt wel aan te komen al zou je dat momenteel met dit mooie weer nog niet zeggen.
Maar vandaag een flinke ronde gefietst en onderweg zag ik al bladeren beginnen te kleuren, paddenstoelen de grond uit schieten. Ook weer mooi om te fotograferen. In de tuin zie ik het ook hier en daar beginnen de dingen al te verkleuren. Al heb ik momenteel nog best veel kleur in de tuin van herfstbloeiers.
Vroeger haatte ik de herfst als het vroeg donker werd maar sinds ik iedere dag (of het moet stortregenen) ga fietsen is het een stuk minder erg. Op een of andere manier krijg ik van het fietsen energie die een beetje dat vervelende gevoel wegneemt. Al moet ik zeggen wanneer het echt van die grijze dagen zijn dat het ’s morgens zo lang donker blijft en ze ’s middags om 4 uur al weer met het licht aan zit dat nog steeds niet mijn ding is hoor.
Maar met een zonnetje er bij, prima hoor. Onderweg wat fotograferen. Vandaag ook best al veel paddenstoelen gezien. Zo zin om even naar de heemtuin te gaan, daar staan ook altijd veel paddenstoelen maar ja mijn projectje moet ook echt klaar bijna zijn. Heb iemand gevonden die het voor me wil corrigeren waar nodig, daar ben ik wel blij mee. Soms lees ik over mijn eigen fouten heen, blijft er wel eens een woord staan als dingen veranderd zijn. Vrijdag moet ie bij de drukkerij zijn.
Vanmorgen heel de ochtend weer aan gewerkt, op een gegeven moment zat ik in mappen te kijken zonder dat ik meer wist waar ik naar zocht en dacht ik, tijd voor een rondje fietsen om je hoofd leeg te maken. En dat lukte prima.
Uurtje of 5 was ik weer thuis en ben ik heerlijk een tijdje op mijn stretcher gaan liggen lezen. Zalig tot echt de laatste zonnestraal achter de huizen verdween. Ik heb zo’n hoekje in de tuin waar ik tot zo half 7 momenteel de zon nog in de tuin heb.
Het is nu van dat weer als je dan binnenkomt dat het kouder is of in ieder geval voelt dan buiten.
Dan maar een vestje aan, de verwarming niet hoor, zo lang mogelijk uitstellen ga ik dat.
En eerst nog genieten van de mooie dagen die voorspeld zijn.

Langs het tuinpad van mijn vader

Vanmorgen had ik een afspraak in mijn geboortedorp, via de weggeefhoek had ik een aantal plastic hoesjes gekregen en die gebruik ik best veel voor mijn dagboek. Had ook al een tijdje op mijn ´to do´lijstje staan om eens te gaan kijken in een zogenaamde weggeef/kringloop winkel, zo’n 17 kilometer fietsen.
Had mijn zus gevraagd of ze soms zin had om mee te gaan, wist dat ze daar ook wel eens wilde rondkijken. Maar ze kon niet vandaag en achteraf vond ik het ook niet zo erg.
Best de laatste weken veel gefietst maar het was meestal om van a naar b te komen zonder een beetje rond te kijken of wat te fotograferen. Daar was ik wel weer een aan toe.
Het voelde echt vanmorgen zo alsof ik weer naar mijn moeder ging en onderweg ook het voelde zo aan als een sentimentel journey zeg maar. Overal zag ik bekende dingen uit mijn jeugd. Soms heb ik dat gewoon even een beetje in gedachten aan vroeger. Het eerste huisje waar ik ging wonen na mijn trouwen, het oude gemeentehuis waar ik werkte, de kerk, winkels (al zijn er maar weinig mee van vroeger). Best een prettig gevoel. Had ook alle tijd en na de mapjes opgehaald te hebben die netjes aan de deurknop hingen koos ik voor een fietspad midden door de polder. Kwam zeggen en schrijven een tractor en twee wielrenners tegen op het hele eind dat ik fietste. Onderweg nog afgestapt om een aantal foto’s te maken.

Op naar de weggeef/kringloop winkel. Het zijn een aantal vrijwilligers die deze winkel runnen en daarmee weer andere mensen bijvoorbeeld gratis warmhart manden geven, mensen die het goed kunnen gebruiken. Afijn het is niet zo groot. Je mocht 5 dingen gratis meenemen en aan aantal dingen was ook geprijsd maar met hele kleine prijsjes.
Ik had geen zin om zomaar een paar dingen uit te zoeken die ik toch niet nodig had alleen omdat ze gratis waren. Maar wel een paar leuke dingen uitgezocht. Bijvoorbeeld al voor de Kerstmis (je kan er niet vroeg genoeg bij zijn toch) Heel leuk rek met waxinelichtjes en kerstballen. De kerstballen blijven nog even in de doos maar dat rek ga ik versieren met herfstdingen zoals hop, kastanjes, wat dennenappels. Ook nog een spel al vast voor Sinterklaasfeest voor Peter en Chantal. Nog een nieuwe sjaal, het merkje met prijs zat er nog aan. En bij elkaar moest ik 3 euro afrekenen. Nou ja dat is toch echt heel weinig.
Onderweg nog een stukje gaan wandelen in een natuurgebied dat ik onderwacht tegen kwam. Niet de hele route gevolgd maar goed om te onthouden en een keer wat verder te gaan. Terug de route langs de IJssel genomen……. een mooie nostalgische polderdag zo.

P.s. Begin het een beetje te snappen met die blokken……. een ontdekkingstocht die ik nog even voort zal moeten zetten.

Leuk en niet leuk….

Vandaag was het eigenlijk een superheerlijke dag. Mooi weer, was al vroeg op pad om weer bij Peter in de tuin te gaan werken. Had mijn vlammenwerper meegenomen om wat onkruid tussen de tegels weg te halen. Het smolt als sneeuw voor de zon weg.
Op het dak is een man bezig om de dakkapellen opnieuw te bekleden. Peter en Chantal zijn beide aan het thuiswerken. Dus een leuke club werkers zo bij elkaar. Ik laat Peter en Chantal lekker hun ding doen, pauzeer samen met de dakkapellen man of jongen. We hebben een gezellig gesprek over huisdieren en tuinieren haha. Het is een aardige jongen.
Best veel gedaan het knapt mooi op. Uurtje of 11 komt Yenthe ook weer thuis. Ik hoor haar al in het pad roepen “Oma Anneke is er”. Ze zag mijn fiets staan en rent naar mij toe haha zo lief toch. Deze week heb ik haar al vaak gezien, hoe leuk is dat. Ze gaat nog even in de tuin spelen en kijkt wat ik aan het doen ben. Volgende keer mag ze me helpen.
Ik ga nog even een bakje doen bij de Hema, daar nog een paar boodschappen doen en daarna naar huis fietsen.
Amper ben ik thuis of Peter appt me al weer “mam, ben je al thuis of nog op het winkelcentrum” . Ik antwoord dat ik thuis ben. Hij laat een bericht zien dat er bij AH een man door het dak gevallen is, ik lees later blijkbaar bewust gedaan, en hij viel zo bij de kassa’s op de grond en overleed ter plaatse. Trauma, ziekenwagens, politie, brandweer. Kortom van alles ter plaatse. Ik was blij dat ik er niet meer was. Triest voor die man natuurlijk maar ook schrikken voor die caissières en mensen die daar in de winkel waren. Pff wat een drama.
Als ik thuis kom ligt er een brief van de gemeente. Een grote enveloppe. Ik open hem en zie een plan om de straat bij ons helemaal aan te gaan pakken. Een richtingsverkeer willen ze er van gaan maken (dat vind ik nog niet zo’n gek idee trouwens, automobilisten zouden fietsers het liefst de trottoirs op jagen. Heb al regelmatig onenigheid gehad als ik dat niet deed als ik op mijn eigen wegdeel reed). Maar ook nieuwe rioleringen en dan zal het ook wel opgehoogd worden.
Hoop niet zoveel omhoog als aan de andere kant van het dorp waar iedereen zijn straat en tuin meteen ook op moest gaan hogen. Net nu alles klaar is bij me. En als de riolering tot het huis vervangen gaat worden zal ook mijn hele zijpad en een stuk van de achtertuin er weer uit moeten want de hoofdaansluiting van de buren zit gek genoeg ook in mijn tuin. Moet er nog even niet aan denken. Aan de andere kant van het dorp zijn ze daar ook mee bezig en dat duurt echt maanden lang. Weer in de troep, geen leuk vooruitzicht. Maar ja het is niet anders.
Toch konden de mindere berichten mijn dag niet verpesten hoor, het was zo heerlijk nog in de tuin. Pak een boek, mijn stretcher, bakje thee, als ik trek heb hoef ik mijn hand maar uit te steken om van die heerlijke tomaatjes te plukken. Ga nog een mooie serie foto’s maken van de meesjes. Weer die meesjes ? Ja ik geniet er zo ontzettend van het is zo’n grappig gezicht en ze trekken zich niets van mij aan en gaan gewoon door. Twee duifjes komen ook nog even kijken of er wat eten te scoren valt maar die kunnen er niet bij en vertrekken weer.
Een mooie zonnige dag met nog meer mooie dagen in het vooruitzicht.


Een Indian Summer…..

Herfst Loetbos 37

Een paar blogjes geleden uitte ik de wens op een Indian Summer, zo’n mooie zonnige herfst en zoals de voorspellingen nu zijn word ik op mijn wenken bediend.
De dagen momenteel vliegen om, ze zijn totaal gevuld met van alles en nog wat en ik vind het heerlijk.
Gisteren even een dagje met mijn zus op stap gegaan, even los van mijn projectje, dat was ook wel weer een keer heerlijk.
Gewoon wat winkelen, lunchen samen, kletsen.
Vandaag ben ik bij Peter de garage verder gaan schuren de achterkant moet nog gedaan worden en eigenlijk ook nog de kant in de tuin van de buren maar dat wordt nog een heel gedoe. Je ziet best wel eens tuinen waar weinig aan gedaan wordt maar deze tuin is net de tuin van Sneeuwwitje die 100 jaar geslapen heeft en alles heeft gewoon zijn gang kunnen gaan. Op zich wel een paradijs voor insecten, vogels en vlinders denk ik zomaar. Ik heb al een paar keer gezegd tegen Peter, zo een tuin zal voor mij echt een uitdaging zijn. Lijkt me heerlijk om daar eens orde in te scheppen haha….
Maar goed vandaag dus gaan schuren. Ze zijn momenteel bezig op zijn dakkapel om die opnieuw te bekleden want hij had lekkage. Peter was thuis aan het werk dat kwam mooi uit dan kon hij de spullen aangeven over het hek. Het was niet zo`n grote klus, met een uurtje was ik klaar.
Peter vertelde dat ze ook in de tuin nog foto`s willen maken maar er stond nog best wat onkruid tussen de tegels en hier en daar. Heb gezegd dat ik wel een paar keer kom om de boel netjes te maken en vanmiddag al vast een paar uurtjes bezig geweest. Hij heeft het nu ook zo druk met dat dak en alles. Ze geven prachtig weer op en niks leukers dan om buiten nog wat te klussen zeg maar. Moet in mijn eigen tuin ook nog wel van alles doen maar dat komt wel later dan.
Geloof dat Peter ook wel blij zal zijn als de dag van de bruiloft komt, dat gaat toch weer wat rust daarna geven.
Afijn mooie vooruitzichten allemaal en ik heb er helemaal zin in.