De zorg en mijn zorg…..

tafeltje denkjeVandaag me bezig houden met verschillende zorgen. Allereerst mijn moeder die van tafeltje dekje eten krijgt vijf dagen in de week. In het weekend kookt ze zelf nog een aardappel en eitje en een kropje sla er bij. Ze is er heel erg blij mee en vind het echt heel lekker. Ze eet er hartstikke goed van en het wordt door vrijwilligers warm thuisgebracht.
Alleen nu is het zorgcentrum die dit regelde voor het verzorgende gedeelte gesloten en dus ook kon het eten niet meer uitgezet worden voor de mensen. Ze kreeg  een brief dat ze nog wel het eten kon krijgen thuis maar dat ze het zelf op moest warmen. En dat is een groot probleem want ze heeft wel een magnetron maar weet echt niet hoe ze dat apparaat moet bedienen.
Dus de zorg gebeld of die een oplossing wisten. We waren niet de enige waar het speelde maar ze mogen die zorg niet aan de mensen verlenen, dat moeten we zelf doen.
Ook al ben je 99, heb je nog maar 15 % zicht. Ik vind het op zich al knap dat mijn moeder zelf nog de wasmachine,televisie, verwarming en gas kan bedienen maar zo’n magnetron gaat ie echt niet worden.
Nu heeft de gemeente wel de toezegging gedaan die mensen niet in de steek te laten en kijken of er vrijwilligers zijn die het komen opwarmen.
Op maandag zou haar hulp het even in de magnetron kunnen doen en op woensdag ben ik er praktisch altijd alleen heb ik soms ook wel eens dingen voor de krant en ik vind het gewoon lastig om mezelf echt daarop vast te leggen iedere woensdag. Moet er altijd 10 km voor fietsen en het is in Nederland nou eenmaal niet altijd mooi weer. (En zie verder hoe goed ik van mijn fiets op aan kan !!!!!!). Maar goed het alternatief zou nog zijn dat de zorg die nu de medicijnen om 4 uur uit komt zetten dit eerder gaat doen en dan even de magnetron aanzet. Dan worden het wel hele lange middagen voor mijn moeder het zal daar wel op uitdraaien want er zal toch wel iets ingeleverd weer moeten worden jammer genoeg.  We krijgen nog bericht hoe of wat.
En mijn eigen zorg, mijn fiets. Al weer hoor ik denken, ja hoor vanmiddag stond ik in Krimpen aan den IJssel voor het stoplicht en toen ik weer op wilde stappen hoorde ik een enorm gekraak alsof iemand spijkers in een centrifuge gooide, zo’n gerammel in mijn motor. Ook mijn ondersteuning was ik kwijt.
Ik wist niet of ik moest janken of lachen, ik kan niet eens meer boos worden en ging maar mijn frustraties afreageren in het snoepwinkeltje door een groot stuk chocolade te kopen. Helpt ook niet natuurlijk maar goed.
Ben goed verzekerd dus ik kon de verzekering bellen die moeten me dan op komen halen en bij mijn fietsenmaker brengen. Maar ik had in de planning om nog een paar boodschappen te doen en zonder tebikerapondersteuning kon ik wel gewoon fietsen. Dus dat maar gedaan die 10 km naar huis. Had gelukkig de wind in mijn rug het hele eind en het waaide flink.  Boodschappen thuis gebracht en maar weer richting fietsenmaker. Wel een gewone fiets meegekregen. Die is nu echt kapot zei hij, hij ging bellen naar Gazelle. (dat rijmt). Ben wel heel benieuwd wat ze nu gaan zeggen. Ergens was ik gewoon blij dat hij nu “echt” kapot is en ik vind dat ik onderhand wel recht heb op een nieuwe fiets die het gewoon doet. De maat is vol, overvol.

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , , | 7 reacties

Poten en verpotten…..

mamaplanten 1Vandaag met mijn zus afgesproken dat we samen bij mijn moeder de planten eens onderhanden zouden nemen, iets wat we al heel lang van plan waren.
Oude bloemstukjes die uitgebloeid waren, een vensterbank vol met allerlei soorten potjes, niks op tegen hoor maar mijn moeder was het zelf ook wel zat eigenlijk. Het was lastig met water geven en ook de hulp zei iedere keer die zijn uitgebloeid en altijd lag de vensterbank vol met uitgebloeide bloemen.
Vanmorgen dus naar de bloemenplantage gegaan en wat planten gekocht voor haar.
Van mijn buurvrouw die pas verhuisd is had ik een hele grote tas vol met mooie bloempotten gekregen, allemaal dezelfde kleur die ze in haar nieuwe huis niet meer kwijt kon.
Nog een zak grond en kleikorrels en toen konden we aan de slag.
En daar bleek al meteen onze verschillen van inzichten en manieren van werken.
Mijn zus zou geen korrel grond op de vloer morsen en bij mij is het een zootje na afloop, zit de gootsteen verstopt doordat ik teveel grond er door heb laten gaan en moet ik na afloop de keukenkastjes afsoppen en de vloer dweilen.
Bovendien heb ik toch altijd moeite met het weggooien met planten die het gewoon nog doen en volgens mij wel verpot nog konden worden en verder kunnen groeien en bloeien.
Maar goed als je dat samen gaat doen moet je compromissen sluiten. Dus mijn zus zou de planten er uithalen en weggooien, ik mijn ogen dichthouden en niet kijken wat ze weggooide behalve de paar waarvan ik gezegd had dat die nog goed te verpotten waren. Onder andere mijn lievelingsplant bij mijn moeder met van die prachtige luchtwortels die er volgens mij al 10 jaar staat.  En daar kon ze (met moeite) mee akkoord gaan. Ik zou alles in potten zetten.
En zo gingen we aan de slag.  In de kamer, de keuken en de slaapkamer, mijn moeder heeft overal planten staan, het was altijd haar lust en leven en nog steeds vind ze het heerlijk om ze iedere week water te geven allemaal.
Alles had ik zo gepoot dat ze een goede gietrand heeft nu zodat ze niet hoeft te knoeien en voorzien van een laag kleikorrels want ze wil nog wel eens of te veel of te weinig geven. ;).
Na een uurtje stonden alle potten weer in de kamer, was de keuken dus een zootje, ging zij koffie zetten en ik alles opruimen en na afloop gezellig met moeders een bakje koffie (thee) drinken.
Mama planten 1Ze was zo er zo blij mee en vroeg wel 10 x waar die bloempotten nou eigenlijk vandaan kwamen maar goed dat mag als je 99 bent wel hoor. Ze snapte niet dat iemand zoveel mooie potten ( de prijsjes stonden er nog op ) zomaar voor niks wegdoet.
Toen ik amper weer thuis was belde ze al weer, ze had alles eens op haar gemakkie bekeken en vond het er zo mooi uit zien en dat is geeft toch wel een goed gevoel, zo’n kleine moeite eigenlijk.

Geplaatst in Familie | Tags: , , , , , , | 8 reacties

Kennis is macht..

Waarom hebben wij vroeger altabletles op school moeten leren als je het nu toch allemaal zo op kan gaan zoeken op internet wat je weten wilt. Of heeft het ook nog zin om overal wel wat van af te weten? Het stampen waarbij ik nog steeds de rijtjes met bijvoeglijke naamwoorden in het Duits op kan dreunen. Of rekensommen van de tafels die ik leerde zonder na te denken nog weet.
Of zoals mijn zoon wel eens zegt “jij weet zoveel van die rare dingen”.
Afgelopen week hadden we vergadering van het kinderwerk, daarbij is een groep scholieren zo tussen de 16 en 19 jaar oud, echt geen domme kinderen want ze doen bijna allemaal Havo. Na afloop van de vergadering hadden ze zo’n testje op Facebook over allerlei vragen om te kijken wat voor score je kreeg. Vragen zoals wat is de langste rivier, op welk continent ligt de Sahara nou dat soort dingen.  Zonder mezelf nou als bijzonder intelligent te betitelen want zo moeilijk waren ze niet maar ik wist ze allemaal.
Ik steeg opeens in achting bij de kinderen. Een paar jaar geleden waren we bezig met een vossenjacht en iedereen moest iemand voorstellen en voor mij hadden ze SpongeBob in gedachte. tafelsNou was ik het kijken naar tekenfilmpjes inmiddels ontgroeid in die tijd dus ik had er gewoon nog nooit van gehoord. En daarom sprak ik het ook uit zoals het er stond dus niet in het Engels maar gewoon Nederlands.  Ik werd smakelijk uit gelachen door de jeugd destijds.
Maar afgelopen week kreeg ik de kans om even terug te lachen toen ik een van de meiden hoorde zeggen wat is de hoofdstad van Na-i- met de klemtoon op i ro-bi met weer de klemtoon op bi.
Ik kon me eigenlijk niet voorstellen dat ze echt niet wist hoe je dat uitsprak als je al een jaar op 4/5 op de havo zit dan mag te toch wel weten dat het Nairobi is maar blijkbaar had ze er nog nooit van gehoord laat staan dat ze wist wat de hoofdstad was. Dus kon ik even terug gniffelen.
Of zoals van de week toen ik 5,95 moest betalen in een winkel, ik gaf 10 euro en vroeg of ik er een euro bij zou geven waar het meisje ja op zei maar toen absoluut niet wist wat ze me nu eigenlijk terug moest geven voor wisselgeld.
Kennis is macht denk ik maar inderdaad veel is gewoon te vinden op internet.
Vanavond was ik even naar de opnames van een talkshow van onze zender en daar was een hoofd van een basisschool die actie ging voeren voor meer tablets.
In een gesprek met een hoop blabla zei hij ook op een gegeven moment dat het kind eigenlijk aan moest geven hoever het is met leren en dat het lesgeven daar op aangepast moet zijn. lei en griffel
Ik ben niet tegen tablets, nieuwe methoden, andere zienswijzes, we hoeven niet terug naar een lei en griffel, lijfstraffen en die strakke discipline.
Maar toch denk ik wel eens, een beetje meer stampen van vroeger, wat meer regels, zou soms echt geen kwaad kunnen.

Plaatjes internet

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , , | 8 reacties

Kastpapier….

Soms mis ik nog wel eens mijn blogjes ovkastjeer vroeger omdat ik opeens iets tegen kom dat me aan vroeger herinnert en ik dacht ach waarom ook niet. Ik schrijf er gewoon een “normaal” blogje over.
Maandag had ik een lege dag in mijn agenda, kwam niet te vroeg op en dacht na mijn eerste kopje thee, ik ga gewoon weer terug naar bed. Voelde me nog gewoon moe en niet uitgeslapen.
Toch maar niet aan toegegeven want ik zag in de koelkast nog 3 pakken gehakt liggen van een kilo om balletjes te maken voor in de vriezer.
Dus ballen gedraaid en de pan opgezet voor de eerste ronde en tja ga er niet naar staan kijken tot het klaar is dus ik dacht, ik moet nog steeds de onderste kastjes van mijn keuken eens goed schoonmaken en kijken wat daar nog voor overbodige dingen in staan.
Dus met de nodige tegenzin begonnen. Nu had ik toen we de keuken kregen onder de pannen en andere dingen die kunnen krassen of de keuken beschadigen een tafelkleed in stukken geknipt en er in gelegd.
Maar die waren ook niet zo mooi meer en ik bedacht dat ik nog ergens bij de Action een kleed gekocht had voor 1 euro, dat zou best eens geschikt kunnen zijn om te gebruiken als beschermer.
Gerekend en ik had genoeg voor alle kastjes.  En meteen kreeg ik een déjà vu over vroeger. Mijn moeder die in het voorjaar de grote schoonmaak hield. Alles uit de kast werd gewassen en schoongemaakt en het oude kastpapier werd er uitgehaald en nieuw papier er in gelegd.
Een en twintig gehaktballen en allemaal schone keukenkastjes verder zette ik de kastjes even open en keek met plezier hoe alles weer netjes en schoon was.
Had ook nog de nodige spullen weer opgeruimd voor de verkoophoek dus kon alles ook ruim neerzetten.
Vorige maand had ik een nieuw servies gekocht gewoon simpel strak wit porselein bij de Big Bazar, zes diepe, platte en ontbijtbordjes bij elkaar voor 12.00, nog heel thuis gekregen ook in mijn twee fietstassen haha. ballen gehaktBij de kringloop kocht ik twee prachtige dekschalen in dezelfde kleur, helemaal gaaf en twee vleesschaaltjes er bij.
En ik deed even de kastjes open en bedacht me dat mijn moeder vroeger ook zo naar die kastjes gekeken moet hebben, met een tevreden gevoel.
En de balletjes gehakt, die smaakten heerlijk.

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , | 8 reacties

Het interview..

interviewZit ik net een beetje na te denken of het bloggen nog wel zo mijn ding is krijg ik een mailtje of ik mee wil werken aan een interview voor een blad van een grote landelijke ouderenbond over bloggen voor senioren.
Ik vind het hartstikke leuk om daar voor gevraagd te worden en heb dus meteen een mailtje teruggestuurd dat ik dat wel wil.
Wanneer en hoe dat zal gaan dat zal ik dan nog wel horen. Ben wel heel benieuwd trouwens hoe dat gaat. Geïnterviewd worden is toch weer anders dan zelf interviewen.
Nu ben ik wel eens eerder geïnterviewd al een paar keer voor het jeugdwerk en een keer voor het waterleidingbedrijf, dat was ook heel leuk om te doen.
Op een of andere manier vind ik het ook wel een eer om er voor gevraagd te worden. Ze waren ook via mijn tweelingblog op seniorennet bij me terecht gekomen.
Nou ja even afwachten maar.
Gisteren ben ik weer bij een oud collegaatje van me wezen eten. Ook een blogger Plien ( https://metmijnneusineenboek.wordpress.com/) , ze heeft me ook de tweede keer geholpen met mijn blog veranderen en is ook echt een lezer. Ze had lekker voor me gekookt, echt haar best gedaan. Met allerlei zelf gemaakte dingen zoals verse mayonaise bij de aardappelpuree en zelfgemaakt ijs. Nou ja mijn kookvaardigheden zijn niet zo bijzonder hoog dus is het dan wel leuk om zo een keer lekker aan te kunnen schuiven. En ik hoefde zelfs niet af te wassen.  Dank je wel nog Paulien, het was weer heel gezellig en je weet het van de zomer wordt het weer barbecueën bij mij in de tuin. Die goede gewoontes moeten we er lekker inhouden.
Vandaag is ook het vrijwilligerswerk voor het Kinderwerk weer opgestart met de eerste vergadering. Een leuke groep met veel jonge mensen en ze hebben er weer veel zin in en ik dus ook want het blijft nog steeds leuk om te doen al sta ik momenteel een beetje op de achtergrond, en zo hoort het ook te gaan.  Twee jonge mensen zijn in het bestuur gekozen, helemaal leuk dat ze er zo’n zin in hebben. Ga dan ook een van hen inwerken in het penningmeesterschap wat ik momenteel nog doe, gedeelde verantwoordelijkheid en ook iemand er bij die van de hoed en de rand weet. typisch hollands
Een van de meiden loopt momenteel stage als onderwijzeres op een basisschool en had in haar klas de leerlingen gevraagd wat voor thema ze leuk zouden vinden en daar hebben we er een van gekozen voor dit jaar. Helemaal Hollands, een thema waar we veel leuke dingen mee kunnen doen.

Geplaatst in Algemeen | Tags: , , , , , | 16 reacties

Bloggen en delen….

bloggerEigenlijk zit ik er al een tijdje na te denken over het bloggen.  Het is als een verslaving voor me om ‘s avonds even een verhaaltje te schrijven, zomaar een half uurtje en wat dingen van de dag op mijn blog te kwakken of dingen die me bezighouden, ik tegenkom, me aan erger, die me amuseren, blij maken of juist ongelukkig.
Misschien is het ook omdat ik alleen ben en ook thuis niemand heb waar ik dat soort dingen mee uit kan wisselen. Ik weet het gewoon niet, de reacties die soms komen, het gevoel van toch contact te hebben al is het maar digitaal. Maar ook dat kan waardevol zijn.
Maar toch heb ik wel eens het idee voor mezelf om wat te gaan minderen of misschien zelfs te stoppen.
Zie soms dat ik ook wel in herhaling verval, nu weer mijn tuin, fietsen, zo boeiend is het allemaal niet en denk dat menig medeblogger wel eens verzucht daar heb je haar weer met die tuin, dat fietsen. Pffff. Kan ze niks leukers of originelers verzinnen.
NEE DUS ;) want dat is mijn ding gewoon in de zomer.
Dat heb ik namelijk zelf ook bij sommige bloggers hoor haha, ik zeg het maar eerlijk.
Zo zal iedere blogger op zijn of haar manier wel dingen beleven, uitwisselen en delen net zoals ik dat heb.
Het is toch wel iets wat me zeker de laatste tijd heel erg bezig houd. Misschien gewoon eens over wat andere dingen gaan schrijven die niet zo persoonlijk zijn.bloggen
Zodat niet mensen die mijn blog lezen als ik ze tegen zou komen, zouden zeggen, ja dat weet ik allemaal al wel….
Nu zijn er maar weinige mensen in mijn “echte” leven die mijn blognaam kennen en dus lezen, dat heb ik bewust gedaan om juist dat soort reacties te voorkomen. En dat wil ik zeker ook zo houden.
Ik ben er nog niet uit voor mezelf maar dat komt vast nog wel binnenkort.

Plaatjes internet

Geplaatst in Algemeen | 26 reacties

Poten, zaaien, snoeien……… I love it

Helloborus 1Vanmorgen lekker op mijn gemakkie gedaan, mijn zus opgehaald en samen naar onze moeder geweest en daarna lunchen. We waren eigenlijk al weer snel klaar en eenmaal thuis klaarde het weer aardig op. Tenminste mooi genoeg om in de tuin te gaan werken voor mij.
Eerst maar begonnen met mijn kastje, bonen poten, wat andere dingen inzaaien, nog wat van
Forest flamedie Appie’s moestuin uit poten. Als ze het echt allemaal zo goed gaan doen als de eerste heb ik straks een tuin vol met groenten en kruiden.  Had alleen al 10 kroppen sla, nou ja niet allemaal zullen ze groot worden ga ik maar van uit maar je weet het nooit.
Had ook nog wat dingen die gesnoeid moesten wordeInsectenhotel1n en een paar planten poten, heerlijk om te doen hoor. Ik geniet er echt van, eigenlijk van al het hobbyen is tuinieren toch wel mijn favoriet.
Vorige week had ik nog een insectenhotel gekocht, dat heb ik opgehangen, het staat zo leuk, misschien haal ik er nog wel een op.
En opeens hoor ik ze !!!!  Ik zie ze nog niet maar het onmiskenbare bromgeluid van de padden is duidelijk te horen. Ja hoor het is echt lente, ze zijn er weer.
HelleborusOok de vissen beginnen weer te eten en ik zet de pomp in de vijver weer aan.
De Helleburussen staan mooi, wat zijn het toch prachtige planten, die al heel vroeg, soms nog in de sneeuw, al weer bloeien.
Ook de Forest Flame die een beetje verstopt staat naast/achter mijn schuur staat volop in bloei. AardbeiDe kelkjes er van lijken wel gevat in gouden handvatten.
Ik zie dat ik nog heel wat uurtje te gaan heb in de tuin er is nog genoeg te doen en verheug me er dan ook op. Zin in om alles weer op te zien komen want eigenlijk vind ik de lente gewoon het mooiste seizoen. Alles ontwaakt, komt weer tot leven in een onstuitbare drang om weer tot volle bloei te komen.
En als ik dan bij het verpotten van de aardbeien al een eerste bloemetje zie zitten krijg ik weer trek in wat mijn tuin mij zomers te bieden heeft. Ik hoop op een mooie fruitoogst dit jaar.

Geplaatst in Tuin | Tags: , , , , , , , | 12 reacties