Boom met ballen…..

zonsopgang-smallIn deze tijd van het jaar ontkom ik er toch ook niet aan om een beetje sentimenteel te worden, iets wat ik altijd wel heb als de Kerstmis er weer aan zit te komen.
Natuurlijk omdat mijn dochtertje net voor Kerstmis overleed, dat gaat nooit meer over, mijn zwager die vandaag al weer drie jaar geleden overleed en dit jaar het eerste jaar dat het zonder mijn moeder zal zijn. Toch wel een beetje vreemd.
Ieder jaar gingen mijn zus en ik samen de kerstboom opzetten bij haar, altijd gezellig en ze genoot er dan zo van, kerstmuziekje op en meezingen.
Vorige week zat ik met een vriendin over oud-en nieuw te praten en wat ik dan zou gaan doen, heb nog werkelijk geen idee, maar ik zei wel, ik hoef er geen rekening meer mee te houden dan ik op Nieuwjaarsdag naar mijn moeder ga, toch een raar gevoel.
Meestal kwamen dan ook de andere familieleden ’s middags om oma Nieuwjaar te wensen.
En zo zijn er nog meer dingen opeens anders zijn.
En ik moet zeggen dat ik helemaal vrede er mee heb dat ze er niet meer is maar toch deze tijd komen de herinneringen wel.
Toen we de spullen van mijn moeder op gingen ruimen ging er heel veel naar de kringloop, ook de oude kerstboom en de kerstspullen stonden erbij.
Net voordat ze zouden komen van de kringloop ging ik toch weer zitten snuffelen en haalde de doos met kerstspullen er uit, die kon ik toch niet meegeven eigenlijk.
En nu ben ik daar best blij om want vanmiddag ben ik een kerstboom wezen kopen, een echte altijd voor mij what else. kerstboom-smallSnelle service want een uur later werd ie al bezorgd. Ik heb de doos met kerstballen van mijn moeder gepakt en daarmee de boom versierd, een aantal ballen van mijzelf er bij en het voelde echt goed aan. Het huisje, het belletje, het trompetje en natuurlijk de piek.
Herinneringen komen aan de keer dat we aan mijn moeder (die nog naar 10% zicht had in haar ogen)  vroegen, vind je hem mooi, antwoordde, de piek staat scheef. Geweldig ze had nog gelijk ook maar hoe ze het zag was voor ons een wonder.
Ik heb een echte boom dus mijn piek zal nooit helemaal zo recht staan als in een kunstboom en ik heb daar vrede mee. Iedere keer als ik die scheve (valt mee hoor) piek zal zien herinnert me dat aan dit verhaal. En dat is mooi met Kerstmis, zo is ze er toch nog een beetje bij. Foto 1 vanmorgen de Lek, nog de mist er op en de zon die opkwam…….

 

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , , | 5 reacties

Zoveel spieren…..

Wil je weten hoeveel spieren er in een lichaam zitten, ga dan maar eens in een kelder alles schuren. Ik weet het nu na vandaag dus wel. Heel veel spieren die ik volgens mij niet regelmatig gebruik.😉.
Vandaag dus de kelder gaan schuren, een gedeelte is zo laag dat ik er niet kan staan dus ik begon met zitten op mijn knieën maar dat hou je ook echt niet zo lang vol met een schuurmachine in mijn handen ook nog. Dus heb ik een bierkrat gepakt waar ik op kon zitten, dat scheelde wel een hoop.
Alles vandaag geschuurd en schoongemaakt, was hard nodig hoor, de spinnen waren niet blij met me in die kelder. Nog een klein stukje geschilderd ook maar op een gegeven moment voelde ik dat het op was en ben ik gestopt. Het knapt er echt enorm van op moet ik zeggen, alleen al toen ik het schoon had gemaakt.
Nou ja schuren is toch altijd het vervelendste om te doen dus morgen nog een stukje verven en ik hoop woensdag een deel te kunnen gaan behangen. Zal wel even kijken hoe het loopt.
Ga me ook niet over de kop werken. Maar ben nu al blij dat ik donderdag een lekker dagje verwennen heb, hard nodig haha.
Vanavond thuis de kerstspullen maar eens van de zolder gehaald en vast wat dingen klaargezet, ziet er gezellig uit weer. Morgen maar een kerstboom gaan kopen nog.
Heb ook totaal geen idee dat het eigenlijk vandaag sinterklaasfeest is, het gaat dit jaar helemaal langs me heen. En behalve dat ik de kinderen een chocoladeletter gegeven heb, heb ik er ook geen cent aan uitgegeven.
Vanavond wilde mijn computer weer niet aan gaan, er is iets met de aan en uit knop, toen ik het na een uurtje nog een keer probeerde en heel lief zei, doe het nog een keer, deed hij het wel weer. Moet echt wel gaan denken aan een nieuwe want vandaag of morgen zit ik weer voor ’t blok dat ik geen computer heb en stukken moet maken. Zie het al helemaal voor me.
Dus ik duim maar dat hij het nog een weekje volhoudt.
Gisteren had ik dus nog een witte reiger gefotografeerd. Eindelijk eens een die niet wegging toen ik in de buurt kwam. Hij stapte door de modder en met mijn menselijk manier van denken dacht ik, hij heeft het koud en daarom tilt hij steeds zijn poten op om in beweging te blijven. Maar het was natuurlijk zo dat hij met het stappen in de modder beestjes en kleine visjes tevoorschijn toverde om die daarna op te eten. Dat zag ik tenminste wel gebeuren en als je goed kijkt zie je een mini baarsje volgens mij in zijn bek. Daar zal ie geen volle maag van krijgen dus moet ie heel wat hapjes versieren zo om aan zijn maaltijd te komen.
Momenteel zijn er trouwens heel veel witte reigers bij ons in de polder. Een paar jaar geleden zou ik nog helemaal verguld zijn er een te zien in de verte. Nu kom ik er als ik een stuk ga fietsen er soms wel 10 of meer tegen. Ze zijn best mooi al vind ik een blauwe reiger, zeker de oude exemplaren met hun mooie tekening ook prachtig om te zien.

Geplaatst in Algemeen, Familie, Polderverhalen | Tags: , , , , | 13 reacties

Stickers en plakkers….

zoetwaterkreeft-2-smallVorige week toen Wim hier was had hij een paar boeken gekocht waarop een grote prijssticker stond en terwijl ik het boek zat te bekijken begon ik meteen te peuteren aan de sticker.
“Stop” zei hij, wat doe je nou. Dus ik zei die lelijke sticker er afhalen maar voor hem hoefde dat helemaal niet, het stoorde hem niet. Ik vond het echt de hele voorkant van de boeken bederven.
Ik heb een bijzondere hekel aan stickers,prijsjes en plakkers op dingen, trouwens nu ik toch bezig ben ook aan oververpakkingen zoals van een aantal flessen limonade in zo’n blister, sinaasappels in een net, labels in kleding, toiletpapier, keukenrollen.
Alles wordt door mij meteen verwijderd en netjes zonder oververpakkingen in de kast gezet.Nagellak remover gebruik ik meer voor stickers dan voor mijn nagels😉 .
Stickers worden meteen verwijderd en zelfs de latjes die ik ooit ergens achter timmerde en nooit meer te zien zijn had ik nog van te voren alle stickers afgeweekt.smienten-small
Eigenlijk is het gewoon een soort afwijking als ik het zo lees haha. Nou ja het is nog net niet dwangmatig hoor. Maar ik hou er gewoon niet van.
Vandaag had ik nog een interview over een man die beroepsvisser gaat worden op Amerikaanse zoetwaterkreeften. Ze zijn een plaag in de polder en hij gaat ze vangen en verkopen. Misschien daar nog later een blogje over.
Normaliter ga ik niet op zondag iemand interviewen, wil ook wel een dag vrij houden voor mezelf maar in dit geval kon het even niet anders. En een mooie stok achter de deur om er toch even nog uit te gaan.
Een leuk interview, de man woont langs de Lek dus wel een stukje fietsen maar het was prachtig zonnig weer. Gevroren vannacht dus wel koud maar richting oosten dus heen tegen wind.
En nu ik toch onderweg was maar even een stukje verder gefietst en terug door de polder gegaan. Echt of ik een cadeautje kreeg, zonnetje, wind in mijn rug. Heerlijk. Onderweg zag ik heel veel smienten die ik wilde fotograferen. Stond net klaar met mijn camera toen er opeens twee witte reigers aan de overkant van de sloot dicht bij elkaar landen. Maar twee was blijkbaar te veel zo dicht bij elkaar dus gingen ze echt haantjes gedrag vertonen en naar elkaar toe lopen met hun kop met snavel helemaal omhoog.

Echt een prachtig gezicht was het. Niet heel dichtbij dus geen superfoto’s maar toch wel een mooi moment vond ik.
Later kon ik nog dichter bij een witte reiger komen die eens een keer bleef staan, sterker nog dichter naar me toe kwam zodat ik een mooie serie kon maken. Die houden jullie nog te goed.
Ik ga een hele drukke week tegemoet, met klussen, een dagje wellness (o wat erg) nog een lunch voor de krant (ook zo erg) dus kan momenteel weinig lezen bij andere blogs of reageren. Het is even niet anders.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , | 22 reacties

Levenslessen

weiland-mist-1-smallGisteren en vandaag heel wat uurtjes weer in de tuin bij de kinderen wezen werken en eigenlijk is ie nu wel zover klaar dat het de winter over kan zo. Het ziet er allemaal mooi en opgeruimd uit. Heb geloof ik 40 vuilniszakken en de nodige containers gevuld met het afval en bladeren. Kilometers hedera verwijderd, wat een zooi is dat. Maar ik vond het zo ontzettend leuk om te doen. Ik vind dat ze een fantastisch huis hebben maar die tuin ben ik echt helemaal verliefd op. Zoals vandaag ook, eigenlijk had ik het laatste stukje iets gemakkelijker ingeschat maar goed ik wilde het toch af hebben vandaag. En ik ben ook heel benieuwd naar het voorjaar wat er allemaal op gaat komen daar. En weer vandaag mijn roodborstje dat gezellig achter me aan hipt om de lekkere hapjes die tevoorschijn komen op te eten. weiland-mist-2-small
Vandaag zaterdag waren ze natuurlijk ook zelf hard aan het werk, het is denk ik meer werk dan ze vooraf ingeschat hadden maar ze hebben toch besloten om volgende week te verhuizen. Ze hadden gehoopt om alles geverfd en klaar te hebben maar dat zit er niet in.
Hun slaapkamer is helemaal klaar, de badkamer, de keuken, de kamer dus ze kunnen er gewoon gaan wonen en de andere slaapkamers en nog wat verfwerk kunnen ze dan wel doen als ze er wonen.
Nu hebben ze ook nog twee huizen, heen en weer reizen, dat andere huis moeten ze ook nog bijhouden dus. Ze laten praktisch al hun meubels staan want de nieuwe eigenaar gaat het gemeubileerd verhuren maar goed je hebt altijd je persoonlijke dingen en nog een kast die wel over moet. En de dingen die nog her en der opgehaald moeten worden zoals bij mij en haar ouders.
Als we even een bakje thee zitten te drinken tussendoor begint mijn schoondochter over hun vrienden die het eigenlijk best een beetje af hebben laten weten om een keer te komen helpen. Alleen een vriend van Peter is een aantal keren geweest om te helpen met de nieuwe plafonds en dat soort werk. Een vriend van baby af aan is het maar de laatste jaren waren ze niet zo heel close meer maar nu staat ie er toch maar. En nog een andere vriend die een middag even langskwam om te helpen.
En de vrienden die ze verwachten dat ze zeker zouden komen helpen een keer zien ze niet.
Peter heeft samen met zijn allerbeste vriend een soort opslagruimte omgebouwd tot appartement, ik durf niet te zeggen hoeveel uren hij daar ingestoken heeft voor niets, gewoon als vriend. En ook die vriend is geen dag wezen helpen. En dat snap ik dan niet.
Ik weet dat de omstandigheden veranderd zijn, die vriend heeft inmiddels een baby van een half jaar ongeveer, natuurlijk is het dan anders maar je kan toch wel een dag vrij maken lijkt me om een keer te komen helpen.
Ja zeg ik tegen Chantal, zo gaat het meis, als alles leuk en feest is, samen eten en uitgaan dan is het helemaal prima maar met zulke dingen leer je gewoon je echte vrienden kennen, dat zijn levenslessen.  Zo gaat het meestal, soms vallen er dan mensen af en komen er weer nieuwe mensen in de leven. Alleen de echte die blijven ten alle tijden vrienden.
Ze werken natuurlijk ook heel de week allebei er nog bij en dan is het best zwaar hoor dat geklus. Nu hebben ze wel geluk met de ouders. Chantal haar moeder heeft ook een drukke baan maar daar kunnen ze altijd komen eten en die doet de was. Chantal haar vader is er bijna dagelijks bezig met verven en allerlei klusjes die gedaan moeten worden. Ook Hans mijn ex heeft er de nodige verf uurtjes in gestoken en haar zus en zwager kwamen ook regelmatig helpen met verven en andere klussen en ik zelf de tuin.   Mijn zus zorgt iedere zaterdag dat er wat warms te eten komt zoals vandaag weer een grote pan erwtensoep. Dus per saldo genoeg hulp eigenlijk. Mijn tuinwerk is klaar, heb aangeboden om nog hun kelder helemaal te gaan verven, behangen en voorzien van nieuwe planken en een stukje zeil. Mijn cadeautje voor hun nieuwe huis. Het is een hele grote kelder van 4 meter lang met veel hoekjes en gaten, echt mijn ding, hou wel van dat soort klusjes dus dat hoop ik deze week te doen. En dan vind ik het wel even mooi geweest weer.


Gisteren lang bezig geweest en toen ik naar huis fietste begon het al donker te worden en de mist op te komen op het land. Echt een prachtig gezicht. Als ik langs een lichtmast fiets hoor ik het gekwetter van honderden spreeuwen die daar nog even uitrusten om daarna verder te vliegen naar de rietkragen waar ze de nacht doorbrengen. Een magisch gezicht en ik stap toch nog even uit om een paar foto’s te maken.

Geplaatst in Algemeen, Familie | Tags: , , , , , , , , | 9 reacties

Vleugellam

Afgelopen woensdag had ik met mijn zus afgesproken om wat te gaan winkelen, onderweg naar haar toe op een polderweg zag ik op de straat een aalscholver lopen. Mijn eerste gedachte was,dat klopt niet en hoewel het toen nog flink gevroren had ’s nachts dan nog gaan de aalscholvers echt niet op de straat wandelen.
Er was vast wat mis met hem, ik stopte en liep er naar toe, ja oké ik nam mijn camera mee om ook wat foto’s te maken. Natuurlijk liep ie weg maar vliegen kon ie  niet en ik zag aan zijn rechterkant een soort deuk zitten.
Ik denk dat hij aangereden was door een auto en zijn vleugel beschadigd was. Ik probeerde in de buurt te komen maar dat lukte niet en hij gaat richting een tuin.
Wat moet ik nou doen dacht ik en stapte toch maar weer op de fiets om een paar honderd meter verder weer terug te gaan. Kan dat beest toch zo niet aan zijn lot overlaten. Als een aalscholver niet kan vliegen is ie gewoon ten dode opgeschreven.
En hoewel er heel veel aalscholvers zijn momenteel in de polder vind ik het toch zonde.
Dus ga ik weer terug en zie hem weer lopen, midden op de weg. Ik probeer het nummer te vinden van de dierenambulance maar mijn internettegoed was op en ik heb geen wifi in de buurt zodat ik het nummer niet kan vinden dus ook niet kan bellen.
Als ik na mijn pogingen om het nummer te vinden weer richting aalscholver wil gaan is ie verdwenen. Denk dat ie een van de tuinen bij de boerderijen ingegaan is en ik zie hem niet meer.
Toch wel met een ontevreden gevoel dat ik niet genoeg gedaan heb stap ik op de fiets en ga naar mijn zus toe. Die heeft veel minder met dieren dan ik en zegt alsof dat me op zou beuren, heb ook wel eens een eend naar de dierenarts gebracht en toen werd ie afgemaakt.
Nou ik denk gewoon dat de dierenambulance hem naar de vogelopvang zou hebben gebracht waar ze een verder gezonde vogel toch wel op hadden kunnen lappen. En dat vind ik dan toch wel jammer. Hoop dat misschien een ander hem nog gevonden en geholpen heeft.

 

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , | 23 reacties

Paniek in ’t winkelcentrum

img_1231Afgelopen vrijdag had ik even wat zitten eten bij de Hema en opeens was er vanuit de luidsprekers van het winkelcentrum de tekst te horen dat iedereen meteen het winkelcentrum moest verlaten.
Iedereen werd gesommeerd om op te staan en weg te gaan, een aantal dames van het personeel die blijkbaar hiervoor opgeleid waren zag je de leiding nemen.
Alle nooduitgangen gingen open en iedereen ging naar buiten
toe. Hier en daar een beetje lacherig of rondkijkend wat er aan de hand zou kunnen zijn.
Omdat er nergens iets van sirenes of anderszins te horen was dacht ik eigenlijk wel dat het een vals alarm was of misschien een oefening.
Toch zag ik wel dat mensen in zo’n geval anders reageren, sommige gingen in discussie met het personeel van de winkels. Zelf nam ik ook niet de dichtstbijzijnde nooduitgang maar liep het hele winkelcentrum door om de uitgang te nemen waar mijn fiets stond.
Achteraf bedacht ik dat dit eigenlijk best een rare reacties was van mezelf want zou er wel zo’n gek als in Alphen aan de Rijn rondlopen dan neem je toch een extra risico.
Maar door de rust in het winkelcentrum, eigenlijk raakte niemand in paniek of zo, je hoorde of zag verder ook niets denk ik dat ik toch wel dacht dat het loos alarm was.
Buiten stonden we zo met een aantal dames te praten er over. Een mevrouw stond net in de kleedkamer vertelde ze toen ze weg moest. Gelukkig was ik al weer aangekleed zei ze, dus ik zei, ja anders had je hier in je onderbroek gestaan. Echt niet antwoordde ze, dan had ik me echt wel eerst aaimagesngekleed. Zo stonden we daar een beetje lacherig tot na een minuut of 10 iedereen weer naar binnen mocht gaan. Er was dus inderdaad niets aan de hand.
Afgelopen maandag informeerde ik even bij de “nieuwskrant” van de Crimpenhof wat er nu aan de hand was en inderdaad. Er was per ongeluk op de knop gedrukt die het alarm in werking had gesteld. Nou ja op zich meteen een mooie test en oefening voor de winkels en het personeel. Al worden de echte oefeningen altijd van te voren aangekondigd vertelde ze.
Eind goed al goed, gelukkig maar. Wel apart op het eens een keer mee te maken zo.
Vandaag met vriendin heerlijk wezen snuffelen in de kringloopwinkels. Zij woont in een appartementencomplex en daar wil ze de gang gaan versieren voor de kerstmis. Ze had geen zin om huis aan huis te gaan vragen of ze er wat voor over hadden dus bij de kringloop wat slingers ingeslagen. In twee verschillende kringloopwinkels geweest en echt voor 4 euro in totaal had ze een tas vol met slingers en wat versieringen die ze er aan kon hangen. Die kan haar hart op gaan halen. Zelf heb ik niets gekocht, had ook verder niets nodig. Wel even mijn heerlijk vers gebakken appeltaartgratis appeltaart opgehaald bij de Emté. Daar had ik een klantenkaart aangevraagd en als welkomstcadeau mocht ik die op komen halen. Heel de middag en nu vanavond staat ie me aan te kijken van “eet me op, proef me nou” maar dat doe ik niet hij gaat de vriezer in en komt mooi van pas met mijn verjaardag die er ook al weer aan zit te komen over een paar weken.

Geplaatst in Algemeen, Hemaverhalen | Tags: , , , , , | 15 reacties

Genieten zonder schuldgevoel..

zwanenkunst-smallVandaag weer opgekomen met de zon in mijn slaapkamer (oké ik sta niet vroeg op, ga wel laat naar bed). Toen ik de buurman zo half 7 zijn auto hoorde krabben draaide ik me nog lekker even om, heerlijk hoor dat hoef ik niet meer.
Met mijn zus afgesproken om een keer bij een nieuwe Action te gaan kijken in winkelcentrum de Koperwiek in Capelle aan den IJssel. Bij mij vandaan zo’n 14 km fietsen dus goed te doen. Ik voel aan de wind dat hij gedraaid is, ik heb op de heenweg tegenwind, waarschijnlijk de laatste dag met dit mooie heldere winterweer dus nog maar even genieten er van.
Eerst even een bakje gedaan, even bijgekletst toen we er waren en daarna lekker gaan snuffelen in de winkels daar, best een gevarieerd winkelcentrum is het inmiddels geworden met weinig of geen leegstand.
En natuurlijk bij de Action nog wat dingen gekocht die ik niet echt nodig had zo gaat dat vaak in die winkels.
Op de terugweg zie ik op een grote waterplas in het midden op het ijs een aalscholver staan en ik zeg tegen mijn zus, even een foto maken.
Maar ja voordat ik mijn camera te pakken heb, handschoenen uit, fiets weggezet dan is hij letterlijk gevlogen.
“Nou dan maar die zwaan even op de foto zetten”, zeg ik tegen mijn zus. Een jonge eerste jaars zwaan, het lijkt wel op hij vastgevroren zit op het ijs maar als ik wat dichterbij kom begint hij toch om te proberen weg te komen. Het lukt niet heel erg goed. Ik schiet een paar plaatjes en kijk even terug en zie dan pas die prachtige spiegeling op het water. Nog even hoor zeg ik tegen mijn zus. De zwaan gaat op allerlei manieren proberen vooruit en van het ijs af te komen en dat levert gewoon mooie beelden op. Denk veel mooier dan die foto van de aalscholver geweest zou kunnen zijn. Het is echt genieten. We zijn al dicht bij het huis van mijn zus inmiddels dus ik zeg, je mag wel naar huis gaan hoor. Maar ze vind het ook wel leuk om te kijken en het is ook gewoon lekker weer in het zonnetje zo. Het lukt de zwaan wel hoor om overeind te komen op het laatst.


Thuis meteen even gaan kijken naar de foto’s, ik vind het echt zo’n winters sfeertje en zet kerstmuziek op, heb een map met redelijk klassieke nummers die ik wel vond passen bij dit weer. Lekker meezingen en mijn foto’s bekijken en bewerken. Het schuldgevoel dat ik iedere dag iets nuttigs moet doen zoals ik in het begin had toen ik net mijn baan kwijt was geraakt ben ik gelukkig helemaal kwijt.
Momenteel kan ik echt ongegeneerd genieten van het prachtige weer zoals de laatste paar dagen, gewoon kiezen voor iets wat ik graag doe, fietsen en fotograferen.
Beetje goochelen in photoshop met mijn foto’s, muziekje luisteren. Deze mooie dagen pakt niemand me meer af.

Geplaatst in Algemeen, Familie, Polderverhalen | Tags: , , , , | 22 reacties