Beter te geven dan te ontvangen…..

18619915_10154618336513008_418200161569316696_nZoals ik eerder al schreef had ik heel veel tomatenplanten, veel te veel om zelf te houden dus daar moest ik wat mee. Eerst dacht ik, ik zet ze gewoon met een potje er bij 50 cent per plant voor mijn huis. Maar later dacht ik, ik geef ze gewoon weg aan iemand die ze graag wil hebben.
Dus een bord gemaakt met wat voor planten het waren, wat voor soort tomaten en een plank tussen twee bloembakken gelegd en daar de potjes opgezet gisteren met gratis mee te nemen.
De buurvrouw aan de overkant die vroeg wat ik aan het doen was wilde meteen de eerste wel hebben. Foto katIk had zo’n 25 plantjes en ik was er gisterenavond al 10 kwijt. Vanmorgen ging ik met mijn zus op stap en toen ik thuis kwam was het plankje leeg. Zo grappig, had er nog een paar in de tuin die ik er ook bijzette en binnen een uurtje weer weg. Dat werkt dus wel.
Ik hoorde de brievenbus en er lag een envelop, ik opende hem en daar zat een kaart in, deze dus. Met de naam er onder die ik even weggehaald heb maar ik weet ik ieder geval iemand die mijn plantjes geadopteerd heeft. Toch leuk die reactie.
Vanmiddag had ik helemaal nergens zin in, gisteren aardig in de tuin bezig geweest en nu ging ik lekker op mijn kussens op de vlonder naar de vijver liggen kijken. Het was een prachtig gezicht er waren zoveel waterjuffers aan het dansen, aan het paren, eieren aan het afzetten. Stekelbaarsjes hebben ook hun nestjes die de mannetjes met hun rode buiken fanatiek verdedigen. En de tientallen kikkervisjes die overal in de vijver zwemmen. Een en al leven.
Ik kon het niet laten en pakte toch even mijn camera, liggend op het vlonder, zittend, kruipend naar andere kanten een aantal foto’s gemaakt. Om het moment nog een keer opnieuw te beleven.  Toen ik een jaar of 3 was ben ik een keer aan het oog van mijn moeder ontsnapt en in de sloot gevallen. Ik was bijna verdronken toen, er dreef nog een klein stukje van mijn jurkje boven water.

Mijn moeder stond gillend aan de kant ze kon niet zwemmen, de sloten waren toen nog veel dieper, de buurman sprong over het hek zo de sloot in en redde me. Ik lag visjes te kijken en in het water gevallen. Toen al, heb heel wat keren later ook nog op de brug over de sloot in het water liggen kijken.
Na ruim 60 jaar is er nog niets veranderd ik vind het nog steeds leuk al bleef een nat pak me vandaag gelukkig bespaard.

Geplaatst in Algemeen, Tuin | Tags: , , , , , | 4 reacties

Wat eten wij vandaag

tomaen paarsMijn tuintje begint aardig vol te raken, met het warme weer en de regen van de afgelopen weken vliegt het de grond uit. Normaliter kocht ik altijd slaplantjes maar dit jaar had ik ze gezaaid net als tomatenplantjes. Allebei voor gezaaid in mijn kas dus.
Nou ja van bonen en dingen die ik normaal ook voorpoot in de kas weet ik het dan wel hoeveel ik er van in de grond moet stoppen.tomaten1
Maar bij de sla en de tomaten ben ik toch wel een beetje royaal geweest. Er vanuit gaande dat niet alles op zou komen wat te veel gestrooid. Want alles kwam gewoon wel op dus.
Vorig jaar had ik bij Wim vandaan van die heerlijke peervormige tomaatjes meegenomen en daar de zaadjes uitgehaald en die gezaaid. Allemaal opgekomen haha.
Dat betekent dat ik nu dus ongeveer zo’n 40 tomaten planten heb. Een aantal paarse snack tomaatjes en die gele dus. Zeker die gele heb ik er veel te veel van. Dus dat wordt uitdelen. Ga ze morgen aan de weg zetten met een bordje erbij gratis mee te nemen snacktomaten voor de liefhebbers.
De sla is ook zoiets. Heb al verschillende keren sla gegeten, heb drie verschillende soorten, rucola, eikenblad en pluksla. Door elkaar heerlijk hoor heb gisteren en vandaag er weer van gegeten. Want ik denk dat ik gewoon wel 3 of 4 keer per week sla zal moeten gaan eten om het bij te houden. Het is allemaal pluksla dus dat groeit weer lekker aan.
Voor mijn geen straf hoor, zeker niet met dit weer. En met sla kan je zoveel variëren.
Met wraps of aardappelsalade ook lekker, met ei met tonijn, zondag bij Wim met makreel, met geitenkaas of bieten, tomaten, paprika’s, uien en verse bieslook. Kortom mogelijkheden genoeg om er iedere dag wat anders van te brouwen. Het is ook nog eens zo klaar, alles snijden, schoonmaken en klaar is het. Nou ja als ik het zat ben kan ik het altijd nog uitdelen.


Dit weer is ook echt mijn weer hoor, heerlijk gisteren weer gaan fietsen wilde nog een keer naar de rietorchis met een andere lens op mijn camera en via een kortere weg.
Beide lukte haha. Op een gegeven moment zat ik op mijn knieën en handen een foto te maken toen er opeens een hond aan kwam rennen. Ja hij is zo enthousiast riep zijn baasje nog. Ja ja enthousiast was er niet echt heel blij mee zeker niet toen hij naar mijn fototas toeliep en ik het al zag gebeuren dat hij daar lekker tegenaan zou gaan staan piesen. Dus dacht ik als het baasje niets zeg dan ik maar dus ik riep maar wegwezen naar die hond en hij luisterde nog ook en vertrok naar zijn baasje. Blij toe, heb niets tegen honden hoor altijd zelf gehad zijn toch meestal de baasjes.
Op mijn zoektocht of er nog meer mooie plantjes stonden zag ik opeens een witte bloem die ik niet kende. Ik nam hem een paar keer op de foto. Toen ik thuiskwam zag ik dat het ook een Rietorchis was maar dan een witte. Ik het hele veld zag ik dus ook maar een witte. Heb het gevraagd aan een orchideeën werkgroep en kreeg dus dit antwoord van hen terug: De rietorchis kent twee ondersoorten, de gewone rietorchis (met ongevlekte bladeren) en de gevlekte rietorchis (met ringvormige vlekken op de bladeren). Als je de foto’s van beide soorten op bijv. waarneming.nl bekijkt, zie je dat de kleur van beide ondersoorten nogal variabel is. En er zijn inderdaad ook witte exemplaren bekend. Hoewel ze vaak albino worden genoemd is dat eigenlijk onjuist. Een albino organisme maakt geen enkel pigment aan, terwijl dergelijke “albino” orchideeën nog altijd het groene pigment van het chlorofyl aanmaken. Echte albino orchideeën bestaan wel, maar blijven vaak klein en komen vaak niet tot bloei omdat ze niet genoeg energie kunnen aanmaken. Ze kunnen net overleven, maar niet veel meer. Een orchidee met witte bloemen die normaal gekleurd zijn noemen we een forma alba. Een witte vorm dus (alba is Latijn voor wit). Op de website van de WEO staan foto’s van witbloemige orchideeën
Een snelle reactie en vond het leuk om te weten. Toch wel heel bijzonder hoor in zo’n veld vol paarse echt maar een witte ertussen. En dat te bedenken dat ik nooit of te nimmer een orchidee in mijn huis zal zetten die gekweekt is maar deze die zo in ’t wild groeien vind ik prachtig.
Ik kwam ook nog een rietgors en een rietzanger tegen die beide uit volle borst zaten te zingen, helemaal passend bij de rietorchis.


Misschien denken jullie wel, doet ze ook nog wel eens wat nuttigs haha. Ja hoor soms wel maar zeker met dit weer liefst zo weinig mogelijk. Wel mijn tuintje sproeien, gisterenavond nog rekjes gemaakt voor de tomaten tegenop te laten groeien. De was opgevouwen, flessen naar de container gebracht.  Kortom zoveel mogelijk buiten geweest, heerlijk laat het mooie weer maar blijven hoor.
De plaatjes van de tomaten zijn van www voor ze zover zijn duurt het nog wel even.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , , | 17 reacties

Eerste klas reizen…..

Ik vind treinen heerlijk hoor en zeker als je geen tijdslimiet heb dan is het ook niet zo erg als je een keer vertraging hebt.


Deze week was het weer flink raak, maandag ging ik met een vriendin naar de Libelle Fair. Storing in de buurt van Utrecht en Amsterdam en laten we daar nu precies naar toe moeten natuurlijk. Nou ja via ik weet het niet eens meer wat voor plaatsen kwamen we toch nog zei het wat later aan in Almere, ach we hadden nog tijd genoeg en wat was het leuk daar. Prachtig weer hadden we en alles lekker buiten aan het strand. En de regel “alles ziet er anders uit als de zon schijnt” klopt zeker want iedereen leek wel vrolijk en in een goed humeur te zijn, wij ook hoor. We hebben zo gelachen, lekker overal lopen proeven ons op de foto laten zetten. En ’s avonds nog uit eten geweest in Utrecht omdat we weer via via naar huis moesten omdat de storing nog niet verholpen was.
Gisteren toen ik terug kwam uit Apeldoorn was het weer raak, tussen Amersfoort en Utrecht reden geen treinen vanwege werkzaamheden. Nu snap ik dat ze dat liever doen op zondag dan door de week maar echt leuk vond ik het niet. 18447124_10154594493013008_7894433450016733418_n
Normaliter heb ik een rechtstreekse verbinding tussen Apeldoorn en Gouda, nu ging ik eerst naar Hilversum daarna naar Utrecht, weer overstappen naar Gouda. Allemaal te doen maar mijn busaansluiting die maar een keer per uur gaat miste ik natuurlijk.
Ik reisde wel eerste klas, Wim had nog zo’n kaartje dat je gratis een upgrade krijg naar 1e klas. Daar was ik wel blij mee het is altijd een drukke trein dus verzekerd van een zitplaats met voetensteun en lekkere stoelen.
Toen ik in Hilversum stond te wachten in de trein tot hij stopte sprak een mevrouw me aan en vroeg of ik ook naar Utrecht ging en om had moeten reizen. Ik zei, ja dat klopt.
Weet u misschien welke trein in dan moet hebben vroeg ze. Ik had zelf al even op mijn app gekeken en zei loop maar mee. Ze was ongeveer van mijn leeftijd en vertelde dat ze naar de Bodyguard ging een musical in Utrecht. We hadden al snel aansluiting en we waren zo gezellig aan het keuvelen dat ik maar niet 1e klas ging zitten. Tot Utrecht wat zitten kletsen in de trein, zij was ook alleen en onderwijzeres op een middelbare school. Dus gespreksstof genoeg. En we waren het wel met elkaar eens, als je alleen reist dan heb je veel vaker een leuk contact met mensen dan wanneer je samen reist.  In Utrecht wenste ik haar veel plezier bij de musical en zij antwoordde dat ze het gezellig had gevonden zo te reizen, ik ook trouwens. Nu is er op het station in Gouda weinig te beleven dus ben ik maar een half uur langer in Utrecht op CS gebleven. Altijd wel wat te zien daar, bakje genomen en gaan zitten kijken naar de bedrijvigheid op een van de bankjes daar.
Een uur langer over gedaan dan normaal, wel jammer met dat mooie weer maar goed, het was niet anders.  De laatste 9 km naar huis fiets ik altijd, het was prachtig weer geworden en de polder bruiste.  Veel grutto’s, ik zag al weer jonge zwarte sterns, kon er niet dichtbij genoeg komen voor een mooie foto. Spelende hazen in het weiland. En wat ik aanzag voor een jonge grutto en op de foto zette bleek bij thuiskomst een tureluur te zijn.
Wat ik trouwens om het nog even over de spoorwegen te hebben wel een onhandig iets vind is de verschillende maatschappijen. Dan heb ik een voordeel abonnement bij de NS maar we gingen zaterdag een dagje naar Zutphen, leuk stadje trouwens en dan ga je weer met een andere maatschappij. home-topDat moet voor mensen die minder met het spoor reizen toch ook allemaal verwarrend zijn. Bij de een inklokken en bij de ander weer uitklokken. En dan krijg ik ook geen korting maar goed. Lang leve de privatisering van de spoorwegen.
Wim had trouwens een ander uitje voor ons gepland met een echt oude stoomtrein meegaan naar Dieren en daarvandaan met een boot gaan varen op de Gelderse IJssel.
Maar die trein rijdt alleen in de maanden juli en augustus dus dat hou ik nog tegoed, wel een leuk idee om eens in zo’n echte oude stoomtrein te zitten.
.Plaatje internet

Geplaatst in Algemeen, Veluwe verhalen | Tags: , , , , , | 12 reacties

Op eigen vleugels…

Afgelopen week zag ik twee kleine fuutjes samen zwemmen, de ouders waren echt nergens te ontdekken en ik denk dan dat de ouders gewoon steeds een stukje verder van hun jongen weggaan om ze zelfstandig te maken. Net mensen toch als het goed is hebben wij dat toch ook gedaan met onze kinderen. Tenminste toen Peter zelf naar school wilde gaan fietsen noem ik maar even als voorbeeld liet ik hem steeds een straat verder alleen gaan tot hij het helemaal onder de knie had naar mijn idee.
Toch zie ik dat de twee dicht bij elkaar blijven, steun bij elkaar nog zoeken en zo nu en dan duidelijk hun ouders nog missen.
En het zijn nog niet eens zulke heel grote futen dus ik blijf even zitten kijken wat er gaat gebeuren.
De jongen blijven bij elkaar een beetje rondzwemmen en als een meerkoet dreigend in hun richting komt duiken ze gauw onder. Een minuut of 10 later komt daar opeens pa of moe Fuut aanzwemmen.
De kleintjes weten niet hoe snel ze er naar toe moeten gaan. Ze proberen op de rug van ma Fuut (zal ik maar even zo noemen, kan ook Pa zijn want Futen voeden samen hun kids op) te klimmen maar die heeft daar helemaal geen zin meer in. Jullie kunnen zelf zwemmen en dicht bij hun moeder gaan ze weer verder de polder in.
Een prachtig gezicht wat is het toch mooi momenteel met al dat jonge leven………….

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | 10 reacties

Arie op safari…..

Afgelopen week toen we in Kinderdijk op het terrasje zaten kwam er een oude man ook lekker daar op de banken zitten. Hij had een heel karakteristieke kop om te zien. Echt een prachtig gezicht. Met een rollator bij zich, hoed op.
Arie op Safari zei ik tegen mijn zus.
Hij nam helemaal niets te drinken op het terras maar bleef gewoon een poosje zitten kijken.


Even later stond hij weer op en ging een eindje wandelen met zijn rollator, als maar rondkijkend.
En toen maakten wij ons eigen verhaal bij Arie op Safari.
Hij woont hier in de buurt en als het mooi weer is gaat ie gewoon even een rondje lopen bij de molens, wat mensen kijken, misschien hier en daar een praatje maken.
Waarom niet, hij heeft groot gelijk als het zo zou zijn. Hij was duidelijk alleen maar het zou zomaar natuurlijk een heel ander verhaal kunnen zijn.
Toen we terugkwamen van onze “cruise” zat Arie op Safari op zijn rollator op zijn gemakkie te kijken.
Heerlijk om zo’n man zo te zien genieten in het zonnetje wat zijn verhaal ook is, voor ons was het Arie op Safari.

Geplaatst in Algemeen | 4 reacties

Kopje onder…..

IMG_1519 (2)In ons dorp in een oud politiebureau dat later gebruikt werd als kantoor voor de gemeente zijn deze week een aantal Syriërs gehuisvest. Ook onze gemeente moest een bepaald aantal mensen opnemen en in onze kern zijn dat dus 2 gezinnen en 6 alleenstaande statushouders voor de periode van vijf jaar.  Met de omwonende zijn al gesprekken gevoerd.
Zelf woon ik er ook niet ver bij vandaag waar deze mensen gehuisvest worden, het is twee straten verderop maar heel eerlijk gezegd had ik me er niet echt heel druk over gemaakt al hoorde ik in de wandelgangen wel allerlei verhalen al de ronde doen.
Vandaag was ik uitgenodigd voor de krant om aanwezig te zijn bij de verwelkoming van deze mensen in de bibliotheek.  De burgemeester en wethouder waren er ook bij aanwezig van anders instanties zoals het sportpark, vluchtelingenwerk etc. en ook inwoners konden komen.
De bijeenkomst was gepland tijdens lunchtijd en de mensen van vluchtelingenwerk hadden gezorgd voor eten in de vorm van een buffet. Dat kende ik nog van toen we nog een zelfstandige gemeente waren en dit soort buffetten er altijd waren op de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente.
Na de welkomstwoorden werd het buffet geopend en ik moet zeggen dat geeft wel een ongedwongen sfeer om zo ook een praatje te maken. Al was de taal natuurlijk nog wel een barrière. Er was wel een tolk aanwezig en via haar heb ik een van de nieuwkomers geïnterviewd. De man was samen met zijn vrouw en kind, broer met gezin en ouders hier. Ze hebben een half jaar in de buurt van Zwolle in een opvang gezeten. Gisteren zijn ze pas aangekomen dus kon hij nog niet veel zeggen hoe het hier was. Maar nadat ik wat vragen had gesteld vroeg ik of hij nog wat toe wilde voegen en toen antwoordde hij dat hij met zijn familie niet om economische redenen gekomen was. Wel om een van de kinderen medisch te laten behandelen en hij hoopte hier in Nederland een nieuw leven op te kunnen bouwen. Hij sprak al een mondje Nederlands en begreep wel een paar dingen maar echt een gesprek voeren was nog niet mogelijk vandaar dat de tolk mooi uitkwam.
Na zo’n gesprek kijk ook ik toch wel weer anders tegen deze mensen aan. Het is een moeilijk probleem en dat zal het ook wel blijven denk ik.
Nou ja natuurlijk heb ik ook lekker meegegeten. Eten uit allerlei landen, het smaakte heerlijk en ik heb van alles uitgeprobeerd, zelfs een blokje kaas haha.
Daarna toch nog een eind gaan fietsen, het weer werd steeds beter en toen ik op de terugweg was naar huis zag ik een jongen staan, helemaal onder de modder en nat en nog een beetje bibberend.  Ongeveer in de pukkelleeftijd dus ik denk een jaar of 15.
Hij was met zijn fiets in de sloot gereden. Hij vertelde dat een fietser die hem en zijn vriend tegemoet kwam tussendoor ging en hij daardoor uit moest wijken, precies op een bruggetje en in de sloot belandde.  Ik weet ook dat die schooljongens en misschien nog wel meer meiden altijd 3 of 4 breed rijden, dat deed ik vroeger zelf ook hoor. Maar zelf ben ik wel eens helemaal het gras in gedwongen omdat ze gewoon niet aan de kant gingen. Dus wie er schuldig is, geen idee. Degene die er tussendoor reed was heel hard doorgereden toen ie zag dat de jongen de sloot inging, vertelde de jongen. En dat vind ik dan wel weer een slappe vaatdoek mentaliteit.
Alles nat en onder de modder alleen had hij toch nog iets positiefs, zijn telefoon deed het nog haha.  Zijn laptop in zijn schooltas die ook in de sloot had gelegen had hij nog niet bekeken. Zelf had hij niets verder. Het zonnetje scheen inmiddels al goed dus ik zei, het is gelukkig niet zo koud dus je zal er niet dood aan gaan. Ik gaf het hem nog een pakje zakdoekjes om zijn handen en zadel een beetje schoon te maken en daarna ging hij maar gauw naar huis. Zijn moeder was niet thuis vertelde hij en hij had geen sleutel.
Heb een van de buren geen sleutel vroeg ik, maar dat wist ie niet. Afijn hij zal dat wel weer opgelost hebben of met die vriend meegegaan zijn. b688d56a952Zal best goed gegaan zijn daar ga ik maar van uit. Wat me dan wel altijd opvalt dat als ze met een groepje zijn het vaak van die stoere mannen zijn en als je zo individueel met ze praat dat helemaal weg is.
Hoop voor de jongen dat zijn laptop ook nog intact is dan is het nog alleen maar een kwestie van lekker warm douchen, kleding in de wasmachine, fiets schoonspuiten en het gauw weer vergeten.
Plaatje internet, heb hem maar niet op de foto gezet 😉
Vanmiddag ga ik weer naar Apeldoorn voor het weekend, allemaal een fijn weekend en hopelijk mooi weer.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , , | 6 reacties

Onder moeders paraplu

Gisteren heb ik echt een topdag gehad, wat een prachtig weer was het zeg. Ik zou mijn zusje even gaan helpen maar ze appte te warm om wat te doen laten we lekker gaan fietsen, nou had niet veel tijd nodig om daarop volmondig ja te zeggen.
Dus wij op weg, dit keer de Lek overgestoken en richting Alblasserdam gaan fietsen langs de Noord, lekker briesje van het water.  Een mooi rondje gefietst en daarna via de molens van Kinderdijk terug. Ik ben er nu al zoveel keren geweest maar ik blijf het er gewoon prachtig vinden. Op een terrasje met uitzicht op de molens wat gaan eten en toen stelde mijn zus voor om met de boot nog een stukje te gaan varen. Dus wij opgestapt en een rondje meegevaren even een dagje toerist in eigen omgeving ook leuk.
Natuurlijk waren er zoals gewoonlijk veel bezoekers waaronder veel Japanners en door het warme weer werden de paraplu’s gebruikt als parasol. Was blij dat het zonnetje scheen haha maar het was een grappig gezicht. Onder moeders paraplu…… Langs de Lek fietsend naar huis zag ik nog een zeilboot, zo te horen met veel vrolijke jeugd aan boord want de stemmen klinken altijd ver door over het water.
Boot Lek (Medium)Meteen doorgegaan naar een verjaardag die ik nog had en helemaal geen zin eigenlijk om in een warme flat te zitten maar goed toch maar een poosje geweest.
Gisterenavond had ik me nog ingeschreven voor een excursie in onze Eendenkooi, een prachtig gebied en met dit weer heerlijk natuurlijk om een paar uur te banjeren daar door die kooi. Met een leuke groep met mensen en dito gids gingen we op pad. Veel gezien en gehoord weer, doordat ik er al een paar keer geweest was kende ik het verhaal van de plas aardig goed dus hoefde ik niet alles te volgen. Naast het kooigebeuren is het ook een prachtig natuurgebied waar ook bijzondere planten groeien zoals salomonszegel, daslook, wilde hyacinten en het zomerklokje. Er staan ook een aantal heel oude knot-essen die wel een paar honderd jaar oud zijn.  Bij een er van groeien de wortels gewoon in de grote gaten die in de bomen zijn ontstaan. En in een boom hebben ze een nestkasje gehangen met glas er voor waar je de meesjes die er meestal in zitten kan zitten zien broeien. In een andere boom had een halsbandparkiet de broedplaats van een specht ingenomen, er zaten jongen in en je zag ze die voeren. Het was aan het einde en helaas al te donker en ook te hoog om het nog op de foto te zetten.
Maar goed zo was er dus wel van alles weet te zien en over te praten, pas op het einde werd ik ongeveer helemaal lek gestoken door de muggen en ander ongedierte.
Nog even met de gidsen (waren twee gidsen die ieder een aantal mensen meenamen) zitten kletsen het was ook zulk prachtig weer.

Was wel de laatste die wegging dus heb maar even geholpen met opruimen van de banken en kussens.  Dat was wel het minste wat ik kon doen voor zo’n leuke excursie. En natuurlijk heel erg geboft met dat prachtige weer.
Terugfietsend langs de Lek naar huis, een zwoele avond, in de tuin nog een glas (of 2) koele witte wijn genomen om deze mooie dag af te sluiten.

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , , | 24 reacties