Op de pedalen……

Vandaag werd er in ons dorp een fietstocht georganiseerd door een zorgcentrum waar ik vrijwilliger ben geworden. (Al heb ik er nog weinig gedaan, een interview nog maar vanwege de ziekenhuisperikelen). Deze fietstocht wordt georganiseerd om extra dingen voor de bewoners te realiseren en kostte 7,50 pp. Dit keer voor fitness apparaten in de tuin. De supermarkt sponsorde een lunchpakket en ook de overtocht was gesponsord door het Veerbedrijf. En we kregen nog twee keer een kop koffie of thee. Ze hadden me wel gevraagd foto’s onderweg te maken voor hun facebookpagina dus het was ook meteen vrijwilligerswerk, wel leuk om te doen weer.
Had wel zin om mee te gaan, een fietstocht aan de andere kant van de Lek dus in de Alblasserwaard. Dat leek me wel wat en mijn zus had ook wel zin dus hadden we voor vanmorgen afgesproken.
Een uurtje voor de afspraak belde ze nog, wat doen we, ze geven niet zulk mooi weer op, veel wind, koud en ook nog 30 % kans op regen.
Nou ja een halve dag lekker lui op de bank vond ik ook wel een heel aantrekkelijk alternatief eigenlijk dus ik zei, zeg het maar als je liever thuisblijft ook prima.
Op de achtergrond riep mijn zwager “watjes” en dat gaf de doorslag, we gaan gewoon.
Met de pont overgevaren naar de Alblasserwaard en daar gaan fietsen. Naar plaatsen hoewel ze niet zo ver weg zijn in nog nooit geweest was op de fiets tenminste niet.
Brandwijk, Vuilendam en daar in een schaapskooi gingen kregen we ons lunchpakket broodje met kaas of worst, krentenbol, appel en flesje jus d’orange. Met daarbij koffie of thee. Goed geregeld allemaal hoor en een mooie route door de Alblasserwaard met de vele molens en waterwegen.
Na de schaapskooi was het wel over met het droge weer en begon het te regenen en we moesten nog zo’n 20 km dacht ik. Nou ja je kan mopperen maar dat verandert toch niets dus gewoon doortrappen. Wel jammer want we gingen bijvoorbeeld naar het kleine vestingstadje  Nieuwpoort waar we een rondje fietsten. Maar als het alleen maar regen stap je niet even af om te gaan kijken.
Op een gegeven moment waren we ook nog een keer verkeerd gereden en kwamen we uit bij de pont naar Schoonhoven. De andere groep waar we mee fietsen al een tijdje gingen terug maar wij hadden daar geen zin in. Dan maar geen kaasboerderij, wij namen de dijk en in Bergambacht de pont naar de andere kant van de Lek. Waar het veel droger was geweest trouwens want mijn tuin was bij thuiskomst amper nat. Daar nog maar gezellig even een bakje gedaan met uitzicht op de Lek. Het laatste stuk weer droog kunnen fietsen.
Het was echt een goed georganiseerde fietstocht, jammer dat het zo koud en nat was maar toch nog 65 mensen deden mee die zich er ook niets van aantrokken en na afloop toch 50 km op te teller.
Thuis droge en warme kleding aangedaan en op de  bank onder een dekentje gaan liggen maar heb het idee dat ik heel de dag niet warm meer wordt………..dus straks maar vroeg diep onder de wol……

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , | 2 reacties

Cleaning lady……

Gisteren had ik echt een fantastische dag, voelde me ook voor het eerst sinds een paar weken weer lekker.
’s Morgens met een vroegere buurvrouw van me een kaart gemaakt voor een feestje dat ze gaan geven. Hij was zo leuk geworden en ze was er heel blij mee.  Leuk werk om te doen.
Daarna had ik afgesproken met mijn zusje om een stukje te gaan fietsen. Ze gaven prachtig weer op maar voordat het zover was duurde het nog wel even dus op de heenweg nog een lekker warm vest aan. Wat kan een zonnetje dat doorbreekt opeens een verschil maken zeg.
Normaliter gaan we meestal even naar Krimpen of Capelle aan den IJssel maar mijn zusje stelde voor om naar Papendrecht te gaan. Daar woont haar stiefdochter, niet dat we daar naar toe gingen maar er is ook een leuk winkelcentrum.
Op de fiets overgevaren in Krimpen aan de Lek, het klinkt ver weg maar het was maar een km of 15 bij mij vandaan gerekend dus prima te doen.
Eerst hebben we lekker een pannenkoek zitten smikkelen en daarna gaan winkelen, nog een leuke broek gescoord voor een koopje bij C en A.  Het leek wel of de wind die er wel was mijn hoofd totaal leeg maakte.
Thuis nog een tijdje in de tuin gewerkt en pas toen ik op mijn stretcher nog even wilde genieten van het zonnetje kwam er weer een dizzy…
Voor alle zekerheid vanmorgen nog even naar de dokter geweest maar die verzekerde me dat het echt wel lastig maar onschuldig is. Ze gaf nog wel als advies toch nog naar de fysiotherapeut voor mijn nek te gaan en dat ga ik zeker doen. Heb ook wel het idee dat het er toch iets mee te maken heeft en baat het niet dan schaadt het ook niet. Morgen een afspraak gaan maken maar. Gelukkig is het wel minder dan het is geweest.
Vandaag gingen mijn gasten naar een nichtje in Krimpen, er stond een stormachtige wind en mijn zwager zag er heel erg tegenop om op een gewone fiets dat eind te gaan fietsen.
Dus ik zei, ik ga ff bellen met mijn fietsenmaker, misschien wil hij wel een E-bike verhuren voor een middag. Het was geen probleem, sterker nog we mochten hem zo meenemen voor niets. Wat een kanjer die fietsenmaker van me.
Had van te voren al gezegd dat ik ze wel wilden brengen omdat ze niet wisten waar ze moesten zijn en hoe ze moesten rijden maar dat ik niet bleef. Niet voor die nicht dat is een leuke meid maar had geen zin in weer diezelfde verhalen. Weer heel de middag Engels praten.
Vanmorgen toen ik thuiskwam van mijn werk maakte mijn schoonzusje een grapje dat de cleaning lady aan de deur kwam en die wilde niet van nee weten.  Dus ze hadden met zijn tweeën weer alle kamers gestofzuigd en gedweild. Heb er ook maar een grapje van gemaakt en vroeg hoeveel ze betaald had en of ik dan vanmorgen niet voor niets had gewerkt. Ach als ze het graag doen…… ga het straks nog missen. Ieder kopje wordt als ik ff weg ben afgewassen en mijn huis zo nu en dan gestofzuigd haha…
Dit weekend gaan mijn zoon en mijn andere ex schoonzusje hen een dag mee uit nemen. Als het weer het toelaat heb ik zin om weer eens heerlijk in de tuin te gaan werken, daar heb ik onwijs veel zin in. Dus zonnetje doe zondag goed je best voor me…….. (oké  voor iedereen natuurlijk).
Dank voor alle adviezen en goede raden die praktisch allemaal strookten met hetgeen de dokter ook zei. Het gaf me best een goed gevoel dat ik niet de enige was die hier mee te maken heeft en dat gaf me ook weer wat rust…. gedeelde smart is halve smart, waar een blog al niet goed voor is toch……

Geplaatst in Familie | Tags: , , , , | 3 reacties

De bekende druppel……

Ja die bekende druppel die soms opeens de emmer doet overlopen, ik had het vanavond opeens.
Gisteren thuisgekomen uit Apeldoorn, heerlijk weekend gehad, gewandeld, gefietst naar Beekbergen, mooie omgeving.  Lekker terrasje gedaan. Niks mis mee.
De terugweg naar huis via hindernissen, werken aan spoor en in de bus begon ik weer duizelig te worden. Even op het busstation op de rekken gaan zitten nog even gedacht, ga mijn zoon bellen om me op te halen maar toch maar op de fiets gestapt en daar knapte ik helemaal van op.
Gisterenavond vroeg naar bed (voor mij doen) en vanmorgen tot half 11 geslapen maar voelde me heel de dag nog moe en duf. Even weer op de bank en begon het weer de duizelingen altijd als ik op mijn rechterzij lig.  Links niet dus.
Afgesproken om vanavond even naar Peter en Chantal te gaan, had er zo’n zin in. Tegen de avond begon de zon te schijnen en het blijft nu zo lang licht dus mijn fiets buiten gezet.
Wilde net gaan fietsen toen ik voelde dat mijn voorband wat zacht was dus even oppompen, meteen de achterband ook maar doen maar die bleef gewoon maar leeglopen. Dacht weer een lekke band.
En opeens was ik in dikke tranen, getver, waarom nou ook die fiets weer een lekke band.
Peter gebeld dat ik niet kwam, hij hoorde het aan mijn stem en zei, ik kom wel even naar jou toe. Zo lief natuurlijk.
Meteen de wegenwacht gebeld en binnen een kwartier (chapeau voor de WW) was de man er en bleek mijn ventiel kapot te zijn. Gerepareerd en de man zei zelfs nog dat hij morgen nog even terug zou bellen of de band goed was gebleven, wat een service zeg.
Maar goed Peter en Chantal kwamen en de kleine Yenthe. Zo heerlijk haar weer even in mijn armen te houden was al weer bijna 2 weken geleden. Maar toen ik haar zo schuin omhoog hield kreeg ik weer zo’n duizeling en gaf haar snel aan Peter terug. Ik baalde met grote balen. Ga toch nog maar een keer terug naar de dokter. Het is gelukkig wel iets minder maar toch blijft het maar doorgaan.
Zei tegen Peter ook, zou me wel weer eens een dag gewoon lekker willen voelen en dat snapte hij ook wel.
Maar wat een lieverds natuurlijk dat ze even kwamen en lachen die kleine zeg, wat een schatje is het toch…..
Mijn zwager uit Australië ging vanavond zitten zoeken op de duizeligheden en die dingen komen vaak met drukte, overwerkt en stress ook. En ik denk zelf ook wel dat dit het geval is.
Eigenlijk is het nog maar zes weken geleden vandaag dat ik voor de tweede keer geopereerd werd. En daarna al weer na 4 weken ’s nachts gaan werken in de feestweek, daarna Wim die drie dagen kwam dan zorg ik ook weer van alles in huis te hebben, toen weer gaan werken voor ’t eerst in ’t café maar ook mijn huis nog in orde willen hebben voor de logees. Eigenlijk geen wonder als ik het zo in een rijtje zet dat mijn lichaam gaat protesteren. Zal gewoon wat meer rust in moeten bouwen voor mezelf en dat vond mijn schoonzusje ook hoor. Ze hebben deze week al wat afspraken staan om naar toe te gaan. Ze hebben nu een fiets allebei dus kunnen meer hun gang gaan. Dus voor mij de kans om deze week wat rustmomenten voor mezelf in te gaan bouwen en dan maar hopen dat het met die duizelingen ook beter zal gaan.
Lees wel blogjes maar reageren komt er ff nog niet van……. zie boven 😉

Geplaatst in Algemeen | 13 reacties

Oude verhalen

Gisterenavond ben ik met mijn gasten uit eten geweest, ze wilden ons (mij, mijn ex en zijn vriendin) trakteren op een dinertje. Nou dat sla ik niet af natuurlijk.
Eerst buiten op het terras nog een aperitief genomen en daarna binnen gaan eten, net te fris om buiten in de mooie tuin die het restaurant erbij heeft te zitten.
We hebben lekker gegeten en nog een flinke tijd na zitten tafelen. Het was heel gezellig en natuurlijk kwamen de oude verhalen ook weer naar boven. Nog met de vriendin van mijn ex zo zitten lachen om een stel dat daar zat en volgens ons een eerste date had of vreemd gingen. Zitten giebelen als twee pubers haha. Kan heel goed met haar opschieten gelukkig.
Mijn schoonzusje is heel strikt best wel in dingen en dat haar broer rookt vindt ze dus echt niet goed en dat zal ze dan ook wel (regelmatig) zeggen tegen hem.
Ik zag mijn ex kijken, ben 35 jaar met hem getrouwd geweest en dan leer je iemand wel kennen, en zag aan de blik in zijn ogen dat hij dacht “Mind your own business” maar hij bleef beleefd en zei wel dat het zijn eigen beslissing was. Hij is blijkbaar milder geworden.
Vanmorgen ging ik een paar uurtjes werken, mijn zwager is bij mijn ex regelmatig op de tuin aan het helpen. Die heeft pas een volkstuin gehuurd die nog helemaal opgestart moet worden. Mijn zwager vindt het leuk om daar van alles te doen dus gingen ze om 8 uur al weer aan de slag die twee.
Mijn schoonzusje zei, ik ga even onze slaapkamer stofzuigen, leek me overdreven ik had vrijdag toen ze kwamen alles nog gedaan.  Maar goed haal je hart maar op hoor. Ik wees haar waar ze alle dingen kon vinden om schoon te maken. Dat ze haar eigen slaapkamer bijhoudt is natuurlijk prima maar ze heeft vakantie dus voor mij hoeft ze niet in huis te gaan poetsen.
Moet ik jouw slaapkamer ook doen vroeg ze maar ik zei, dat is niet nodig hoor. Laat me nog een stukje privacy. Ik heb daar natuurlijk een aantal dingen heen moeten verhuizen die normaal in mijn slaapkamer liggen in kasten zoals ondergoed en sokken. Heb ik in plastic boxen gedaan zodat ik niet iedere keer daar naar binnen hoef. En nog wat andere persoonlijke dingen die ik even verhuisd heb. Dus dat kamertje staat ook behoorlijk vol met van alles.
Zal ik de trap ook doen vraagt ze, ik zeg ben je gek die heb ik vorige week ook nog gedaan.
Als ik ’s middags thuiskom na eerst een flinke ronde te hebben gefietst zie ik dat ze niet alleen haar slaapkamer maar ook de trap, de kamer, keuken en bijkeuken gestofzuigd heeft en gedweild en bij mij beginnen allerlei stekels op te zetten. Snapte opeens ook die blik van mijn ex……. bemoei je er niet mee. Je bent mijn grote zus nog wel maar ik ben volwassen en doe mijn eigen ding, op mijn eigen manier.
Krijg de neiging om gewoon lekker met mijn schoenen de tuin in de lopen en daarna weer naar binnen.  Het gevoel dat mijn schoonmoeder (haar moeder) mij ook altijd gaf dat ik nooit goed genoeg was.  En de gedachte dat het gewoon goed bedoeld is omdat ze toch een paar uur niets te doen had komt ook wel op natuurlijk maar toch…… dit is niet mijn ding en het was gewoon nog niet nodig.  Waarom het me zo irriteert snap ik soms ook niet, eigenlijk is het wel gemakkelijk dat het gedaan is hoefde ik vanmiddag zelf niet meer aan de bak.  Een dubbel gevoel dus. En misschien lijkt het of ik ze niet mag maar dat is echt niet het geval hoor. Gisterenavond was mijn zwager met de computer aan de slag en had ik gewoon zo’n fijn (Nederlands) gesprek met mijn schoonzusje. We hebben elkaar altijd graag gemogen en nog steeds.  Maar ik ben gewoon anders. Of zoals mijn zusje altijd zegt, jij hebt “Zelf doen” op je voorhoofd getatoeëerd staan.
Ben dan ook blij morgen even lekker af te reizen naar Apeldoorn naar mijn lief. Even op onszelf. Even geen Engels….., geen familie, geen verhalen…… heb er heel veel zin in.

Geplaatst in Familie | Tags: , , , , | 9 reacties

Het went……

Gisterenavond had ik het voor het eerst dat ik me heel ontspannen voelde en gezellig toen ze weer thuiskwamen. En dat werkte ook door op mijn slapen en mijn duizelingen. Nog een keer vannacht voelde ik wat duizelen maar voor de rest niet meer.
En vandaag toch maar gewoon gaan werken, daarna fietsen en totaal geen last.
Vanmiddag waren mijn gasten bij Hans en heb ik lekker met een dekentje over me heen op de bank gelegen, dom detectives liggen kijken. Heerlijk vond het ook koud vandaag en ik kwam helemaal tot rust.
En opnieuw geen duizelingen meer. Wel wat oefeningen nog steeds gedaan en als ik er met iemand over praat of over schreef zoals hier op mijn blog blijken nog veel meer mensen het te hebben.
Niet dat ik het die mensen gun maar ben zelf altijd nog al zo van dat ik het eng vind en allerlei doemscenario’s de revue passeren en deze verhalen geven mij ook rust dat het wel vervelend maar niet ernstig is. Iets was de dokter ook zei natuurlijk. En de oefeningen helpen me ook wel.
So far so good…… ja mijn Engels gaat met sprongen vooruit haha.
Nee hoor, ik spreek best een woordje Engels maar mijn zwager is een echte Aussie dus om die te volgen moet ik best goed concentreren. Als dan mijn schoonzusje aanvullingen e.d. geeft dan is het soms heel lastig om twee mensen tegelijk te kunnen volgen. 
Maar ik leer iedere dag wel weer nieuwe woordjes bij. De dagelijkse dingen gaan wel natuurlijk maar zoals gisteren toen we over de tuin spraken. Ja ik weet echt niet wat al die groentes en beestjes en dingen in het Engels zijn hoor. Maar met handen en voeten en soms vertalen van mijn schoonzusje (al weet die ze ook niet allemaal) komen we er wel hoor.
Het is ook wel leuk, zelfs zijn het ook wel tuinders, mijn zwager is al twee keer bij Hans (mijn ex) wezen helpen die is pas begonnen met een moestuin. Hij vond het heel leuk om te doen en mijn schoonzusje had nog een paar oude kennissen die ze op kon zoeken.
Zo gaan de dagen ook weer door, hoop dat ze morgen ook echt gaan proberen te fietsen want ik wil ze ook best een paar daagjes entertainen maar dat moeten ze wel kunnen fietsen natuurlijk.  Lopend kom je niet zover.
Leuk om een keer naar Kinderdijk te gaan of met de Ferry te gaan varen naar Rotterdam of Dordrecht, Biesbosch. Morgen gaan ze oefenen. In Australië fietsen ze bijna nooit meer. Een aantal jaren geleden toen ze hier ook waren en ik nog (on)gelukkig getrouwd (jaar daarna gescheiden) met Hans gingen we ook vaak op pad op de fiets met zijn drieën.  Hans kon toen niet mee omdat hij kort daarvoor een hartinfarct had gehad.  Best mooie tochtjes gemaakt toen. Maar ja toen waren ze ook zo’n jaar of 12 jonger, we zullen het zien hoe het gaat maar dat zou ik nog wel leuk vinden. (foto’s van 12 jaar geleden)

Geplaatst in Familie, Polderverhalen | Tags: , , , , | 5 reacties

Geïnspireerd door de natuur……

Het valt me best tegen, ik zeg het eerlijk zo twee mensen er bij in mijn huis en tot mijn schrik blijven ze ook nog eens drie weken i.p.v. twee zoals ik steeds had gedacht.
En het ligt niet aan hun hoor, het zijn prima mensen maar mijn hele ritme is in de war en dat vertaalde zich gisterennacht dat ik weer last kreeg van erge duizelingen. Als ik me maar omdraaide in bed leek mijn hele kamer wel te zweven. Heel vervelend en ik word er ook altijd wel wat angstig van.  Eigenlijk had ik er alleen liggend last van, kon wel opstaan en dingen doen dan viel het allemaal wel mee.  Vanmorgen even naar de dokter geweest, heb het al eerder gehad een paar jaar geleden. Allerlei test ook nu weer gedaan en moet het gewoon uitzitten. Zelfs proberen om het expres op te roepen die duizelingen dan ben ik er eerder vanaf volgens de dokter.Nu gaat het vandaag al weer een stuk beter gelukkig.
Ik gooi het zelf op een combinatie van ander bed, ander kussen om op te slapen (hoewel ik daar normaliter niet zo’n last van heb), toch wel inspannend alles in het Engels te doen en ook best soms emotionele gesprekken zo de eerste dagen. En we hebben een heel ander dagritme. Hun verdwijnen 10 uur naar hun kamer en dan begin in ongeveer een beetje te leven maar om 7 uur hoor ik ze al weer scharrelen in slaapkamer en badkamer. Nou ja het weekend ga ik lekker naar Wim kijk er nu al naar uit. Ik zit het wel uit hoor maar ik denk wel drie keer na voor ik de volgende keer weer spontaan roep van kom maar hier hoor.
Komt natuurlijk ook omdat ik nog amper weer helemaal 100 % was en toch nog mijn huis zo goed mogelijk van te voren wilde poetsen, boodschappen in huis nou iedereen die wel eens logees krijgt snapt dat wel.
Gisterenmiddag zou ik naar Peter gaan, had me er helemaal op verheugd om weer eens lekker met die kleine Yenthe te kunnen knuffelen.
Goedbedoeld hoor van Peter en Chantal appte hij dat hij ook zijn vader met zijn vriendin en mijn logees uitgenodigd had. Maar ik was al niet lekker en voelde me ook niet zeker om te gaan fietsen, bovendien dan weet ik het wel, alles natuurlijk weer in het Engels en veel mensen dan komt er voor mij van het knuffelen van Yenthe ook niet veel.. Jammer maar volgende keer maar weer.. Ben dus maar thuisgebleven en heb gewoon 3 uur liggen slapen dat had ik blijkbaar nodig.
Ze zijn niet heel de dag hier hoor, ik ben gewoon een soort hotel met ontbijt haha de rest van de dag gaan ze wel andere dingen doen, ze eten ook bij Hans en Erica (mijn ex en vriendin) . Nou ja vooruit ik kom die weken wel door. Morgen ga ik lekker weer werken, merk gewoon als ik bezig ben en afgeleid ook minder last van de duizeligheid heb zoals vanmiddag toen ik opeens een prachtige Libelle op mijn bladen in de vijver neer zag strijken. Gauw mijn camera gepakt en wat foto’s gemaakt. Waterjuffers heb ik genoeg maar Libelles had ik nog nooit hier eitjes zien afzetten.
Franse fietsenmaker Paul Cornu was de uitvinder van de eerste helikopter maar Leonardo da Vinci had al tekeningen hiervan gemaakt ver voor hem…. Natuurlijk had hij zijn inspiratie gekregen van de Libelles dat kan niet anders. Vandaar mijn fascinatie zowel voor Libelles als helikopters…En mijn vijver blijkbaar geschikt om eitjes af te zetten, na de waterjuffers nu ook Libelles…. Genieten….

Geplaatst in Familie | Tags: , , , , | 20 reacties

Het recht van de sterkste?

Vanmorgen gezellig ontbeten met mijn gasten en daarna gingen ze naar mijn exgenoot Hans toe.
Ze hadden lekker uitgeslapen, niet gek na 30 uur onderweg geweest te zijn vanuit Australië dan heb je dat wel even nodig.
Heel luxe hadden ze wel business class geboekt dus hadden ze een poosje kunnen slapen en ook de ruimte om te zitten in het vliegtuig.
Vanmiddag was er in het naburige dorp een soort zomermarkt waar ik eigenlijk wel naar toe wilde maar eenmaal onderweg dacht ik, heb eigenlijk helemaal geen zin om op zo’n warme markt te lopen. Is toch bijna ieder jaar hetzelfde dus ik ga gewoon lekker niet. 
Heerlijk langs de Lek gaan fietsen een eind, nog een paar boodschappen gedaan en natuurlijk niet te vergeten mijn vaste bakje koffie bij de Hema en daar kwam ik ook nog Peter en Chantal en de kleine Yenthe tegen, dat was even een extra cadeautje.  En morgen zie ik ze al weer. Dan een mooie route door de polder naar huis genomen.
Dan kom ik ook langs het water waar ik meestal om deze tijd als de jonge sterns al zo oud zijn om te kunnen vliegen deze hier aantref.
Dit jaar hebben ze ook de broedeilandjes in dit water gelegd en ik zag dat ze allemaal bezet waren met een stel sterns.
Even staan praten met een man die met een verrekijker stond te kijken en net als ik ook gefascineerd is door de sterns.  Een leuk gesprek. 
Ik ging in het gras zitten, beetje verscholen half achter het riet zodat ik alles goed kon zien en ook fotograferen. Het was een prachtig gezicht. De ouders wisselden elkaar af met broeden en eten maar ook werden de nesten verdedigd tegen andere vogels zoals ik zag twee eenden die het lef hadden om te dicht in de buurt te komen. Met doken een paar sterns er bovenop waarna de eenden maar snel verder gingen.  Ook een meeuw werd niet getolereerd.
Even later zag ik een buizerd zweven boven de sterns en weer werd de verdediging ingezet. Met een hoop kabaal doken vier sterns op de buizerd, een fascinerend gezicht, beetje ver weg wel maar toch nog wel een paar foto’s kunnen maken.
Gewoon zo’n 1 1/2 uur zitten kijken daar, geweldig wat kan ik daar van genieten zeg, verheug me er nu al op als straks die jongen weer uitkomen, wat een mooi gezicht zal dat zijn….

Geplaatst in Algemeen, Polderverhalen | Tags: , , , , | 9 reacties