Een pleures end lopen…..

Al heel veel jaren wilde ik eens een keer bij de marathon van Rotterdam gaan kijken. Toevallig had ik deze week tegen mijn zus gezegd dat lijkt me wel eens leuk. Gisteren hoorde ik dat Peter ook mee ging lopen, geen hele marathon maar met het bedrijf waar hij werkt gaan ze met zijn vieren een marathon lopen. Dat kan blijkbaar ook.
Vandaag dus toch maar eens die richting gaan fietsen, onwijs druk met fietsers en wandelaars, wist echt niet welke kant op, ben daar niet zo bekend op de fiets maar ik kon gewoon met de rest meefietsen. Ik kwam terecht op de 35 km ongeveer, dat betekende wel dat ik Peter niet zou kunnen zien lopen, alleen de laatste van hun team Joost.
Had ook geen zin om helemaal de stad in te gaan want daar zou best veel afgesloten zijn en voor de rest nog wel drukker zijn. Gewoon daar in de buurt van het Kralingse bos gaan staan. Was eigenlijk veel te warm gekleed voor dit weer dus niet alleen de deelnemers maar ook ikzelf had een beetje last van de warmte. Viel wel mee hoor maar als je er een tijdje staat werd het inderdaad wel warm. Heel toevallig stond ik precies naast een aantal mensen die ook uit Lekkerkerk kwamen en ik redelijk goed ken dus dat was wel leuk.
Op 35 km zie je dat mensen het ook moeilijk gaan krijgen. Ik hoef niet die “echte” profs te zien ik vind die amateurs veel mooier. Heb een mooie serie koppen gemaakt. Afzien, zweten, eten, drinken, enthousiasme. Zag wel dat de ambulances af en aan reden want de warmte sloeg hier een daar flink toe. Hoorde vanavond ook dat er iemand overleden was. Dus echt goed met die warmte zo’n eind rennen lijkt het me ook niet. De laatste van Peter zijn team zag ik verder ook niet, misschien was ie al voorbij of moest ie nog komen maar na een paar uur had ik het wel gezien daar. Ben lekker weggegaan en nog naar de Heemtuin gaan fietsen waar ik heerlijk in de rust mijn appeltje op heb zitten eten en mijn beker thee opgedronken.


Natuurlijk nog wat foto’s lopen maken, het is daar echt zo mooi, weet nu al dat het een plekkie is waar ik regelmatig te vinden zag zijn. Er is iedere keer wel wat anders te zien.
Weet niet waar ik vandaag het vrolijkste van werd, van het prachtige weer, de eerste pulletjes die ik zag, de ooievaars op het nest, de vele oranjetipjes (vlinders) en de eerste zwaluwen voor mij. Het gezegde luidt wel een zwaluw maakt nog geen zomer maar het waren er twee en vandaag voelde het wel behoorlijk zomers aan.
Zelf ongeveer een marathon gefietst (40 km) en daarna even lekker wegsoezen thuis in mijn tuin op mijn stetcher in het zonnetje. De gloed in mijn gezicht en genoten van deze topdag.

De sterkste man……

Vanmiddag ben ik gaan fietsen naar een naburig dorp waar gestreden werd om het kampioenschap van de sterkste man van de Krimpenerwaard.

Het werd voor de vijfde keer georganiseerd en een van onze vrijwilligers van het jeugdwerk, Leon, werd al vier keer eerste en stond ook dit jaar weer klaar om mee te doen maar moest genoegen nemen met een 3e plaats dit jaar.
Leon heeft een bedrijf in afvalverwerking, is groot en heel sterk maar geen getrainde sportschool man. En dit jaar waren er een aantal die wel iedere week in de sportschool hun best doen gekomen om mee te doen en daar moest hij het toch wel tegen af leggen.
Vooral bij de onderdelen die in sportscholen beoefend worden zoals halter tillen of hoe dat heten mag verloor hij punten.
Nou ja op zich ook niet erg natuurlijk en ook wel leuk dat eens een ander eerste werd en er meerdere waren die aan elkaar gewaagd waren. Dat maakte het evenement alleen maar leuker en spannender. Het was prachtig weer en het werd druk bezocht. Er was een kleine braderie bij en natuurlijk de nodige drank en hap tentjes, een boerenkapel en muziek.
Een van onze andere vrijwilligers deed mee met het onderdeel sterkste vrouw, dit jaar moesten de meiden een auto aantrekken en zo snel mogelijk daarmee een afstand overbruggen.
Ze werd 2e van de 14 meiden die meededen dus dat was ook nog wel grappig. Ons jeugdwerk heeft dus aardig wat sterke krachten in huis en dat is toch wel handig op zijn tijd.
De scheidsrechter Wout Zijlstra uit Friesland zorgt voor alle materialen en onderdelen waar de deelnemers aan mee doen.
Hij heeft zelf ook een mooie lijst van verdienste op het gebied van sterkste man zoals te lezen is op zijn website.
Wout Zijlstra werd geboren op 4 augustus 1964 in Wolsum, Friesland. Hij is van beroep keurmeester van vlees, krachtsporter. Wout Zijlstra behoort tot Nederlands meest succesvolste sterke mannen ooit. Zo heeft hij nationale bekendheid verworven door in 2001 de Sterkste Man van Nederland te worden.Bovendien is hij in 1998 op de derde plaats geëindigd tijdens de Sterkste Man van de wereld wedstrijd in Marokko en is hij in 1998 op de 1e plaats geëindigd tijdens het World Strongest Team evenement. Daarnaast heeft hij ook nog in Hongarije een wereldrecord Timberwalk gevestigd, Over Wout Zijlstradoor met een gewicht van 175 kg in iedere hand 39 meter ver te lopen. Tegenwoordig organiseert hij en neemt hij ook deel aan Highland Games wedstrijden.Op dit gebied heeft hij al enkele indrukwekkende prestaties geleverd, zo was hij jaren lang de kampioen van de NK Highland Games voor professionals en was hij winnaar van de Wereld kampioenschappen Highland Games in Callander Schotland en winnaar van de World Grand-Prix Highland Games in Ierland en in Brazilië. Bovendien heeft hij een wereldrecord gewicht hooggooien gevestigd, door 25 kg over 5.70 meter te gooien. Momenteel woont hij in Folsgare, Friesland.
Om in het dorp te komen moet ik over een smalle boerenweg fietsen waar ik op een gegeven moment een bord zie staan met daarop “let op lang scheuren”. Volgens mij moet dat lengte scheuren zijn maar goed. In dit geval hadden ze er beter langs scheuren er op kunnen zetten want ze rijden er als imbecielen zo hard in de auto’s en als je als fietser niet oppast dan belandt je zo in de sloot. Daar kan de Hermandad nog wel wat verdienen als ze daar eens gaan posten.


Langs deze weg lopen nog stroompalen met van die porseleinen knoppen waar de stroomdraden aan vast zitten. En op deze stroomdraden zit een grote groep met zwaluwen. Vond het echt zo’n ouderwets plaatje, vroeger zag je dat heel veel een favoriet plekje voor zwaluwen om op neer te strijken.
In een slootje zie ik een familie zwaan op hun gemakkie zwemmen, nou zwemmen, het is een grappig gezicht, waarschijnlijk liggen er balken net onder water want het lijkt net alsof ze op het water staan. De jongen zijn bijna zo groot als de ouders en zullen binnenkort wel onder pa en ma’s vleugels vandaan gaan.


Twee meerkoeten passen bijna niet meer op hun nest maar toch hebben ze nog even dit veilige plekje gekozen samen en zitten daar heerlijk in het zonnetje.
Lekker dagje nog even rustig aan gedaan vandaag, vast wat spullen in mijn koffer gestopt morgen de laatste dingen doen en lekker even weg.

Herfstmaand….

Het is september al weer, de herfstmaand is begonnen. Een paar weken geleden zag ik al de dikke kastanjes aan de bomen hangen en riep inwendig, blijf nog een poosje hangen hoor. Nog veel te vroeg.
Maar vanmiddag fietste ik langs de surfplas en zag aan mijn linkerkant een boomstronk die helemaal vol zat met paddenstoelen en de grond er om heen ook. Best veel verschillende soorten zag ik staan. Ken niet alle namen daar wil ik toch wel eens wat meer van afweten. Eens een keer een goed boek er over aanschaffen en dan nog zien te onthouden want er zijn zoveel verschillenden.
Was lekker even gaan fietsen, hoewel er nog best een flinke wind stond en ik nog steeds op mijn “gewone” fiets reed. Maar het is best een fijne fiets, een sportfiets met 21 versnellingen maar daar ga ik maar niet aan zitten prutsen, weet niet precies hoe dat werkt en hij stond op een aardige stand, niet te zwaar en niet te licht. Heen tegen wind en dat heeft toch wel weer wat zo op de dijk langs de Lek neus in de wind. Deed me best goed.
Nog wat boodschappen gedaan en door de polder weer naar huis gaan fietsen. De zwaluwen scheren aan alle kanten om me heen zonder me ooit te raken. Ik vind het zulke prachtige vogels om te zien. Een ging op een paal van een hek zitten en boven de sloot lukte het met nog om een van deze vlugge jongens of meisjes op de foto te zetten. Een gelukt van de ongeveer 50 foto’s die ik gemaakt had maar goed, lang leve de digitale fotografie dus.
Met mijn schoonzusje gaat het redelijk goed, ze heeft wel vocht bij haar longen dus moest ze nog door de scan omdat foto’s maken van haar longen met haar gebroken arm niet mogelijk is. Ze heeft best nog heel veel pijn natuurlijk, die heeft nog wel even te gaan voordat het weer wat beter wordt. Volgende week wordt ze geopereerd aan haar arm nog ook. Zondag ga ik nog even kijken bij haar voordat ik op vakantie ga.

Nog wat spulletjes gekocht voor de vakantie, mijn E-bike weer opgehaald, helemaal weer prima de luxe in orde en klaar om hopelijk veel kilometers te maken deze week.
De fietsenmaker had er meteen een nieuwe band om gedaan. Ik vroeg al weer, was ie al weer versleten. Die banden gaan zo’n 1500 km mee zei hij, hoeveel heb je er ongeveer mee gefietst weet je dat. Ja dat wist ik bijna 2000 km staat er al weer op de teller met de nieuwe motor en toen had ik meteen een nieuwe band genomen. Pff nou ja dan kan ik in ieder geval voorlopig weer vooruit met alles. Een auto kost ook onderhoud toch denk ik dan maar en wel meer dan de kosten van een fietsband.
Vanavond even een rondje blogs gedaan en reacties bekeken en geantwoord, was ook al weer even geleden. Heerlijk dagje zo……