In slow motion….

Dat gevoel heb ik wel dat alles in slow motion gaat, gelukkig gaat het al wat beter maar toch pff wat vervelend is het eigenlijk. Ga er geen zeurlogje van maken maar sommige dingen zijn gewoon heel lastig met een arm om te doen. Bovendien was mijn rekverband zo wijd geworden dat het er bijna afgleed, dat lijkt me ook niet echt te helpen dan. Denk de combinatie dat mijn arm geslonken is die toch wel dik was na het ongeluk en het bewegen er toch van dat kan je haast niet voorkomen. Heb hem dus maar even er af gehaald en opnieuw wat vaster ingewikkeld. Het lastigste vind ik mijn kleding, pff dat kost me best zweetdruppeltjes. Doe maar eens een knoop dicht van een broek met een hand dat valt echt niet mee. En heb even in mijn kledingkast gekeken maar jurken hangen er nauwelijks en die er hangt, een dus haha, is veel te warm en heeft lange mouwen dus ook geen optie.
Gelukkig was Wim het weekend bij me zodat ik twee maal een normale maaltijd voorgeschoteld kreeg, dat is dan wel weer een voordeel. Maar ook wel oppassen met slapen, alleen merk ik al dat ik aardig lig te woelen in bed en mijn arm ’s morgens het vervelendst is en het meeste pijn doet. En nu met iemand naast me maar het ging goed gelukkig. Vanmiddag ging ie weer weg en ik zat enigszins toch wel met een gevoel van spijt naar mijn tuin te kijken waar best nog van alles gedaan moet worden, het weer er perfect voor is maar goed.
Wim had al wat plantjes sla voor me uitgepoot en vanmiddag dacht ik dat is een klein klusje de rest wat ik met een hand ook wel voorzichtig kan doen. Het is veldsla die in de winter geoogst kan worden en ze zijn goed opgekomen maar moesten nog uitgedund worden.
Toch wel weer lekker om even zo bezig te zijn en in de grond te wroeten, wel oppassend dat mijn mitella niet pikzwart wordt haha.
Heb momenteel een overvloed aan tomaatjes, iedere dag wel een paar handen vol. Buiten staan er en in mijn kasje zijn er spontaan tomaten opgekomen die ik hun gang heb laten gaan en ze staan nu tot de nok van mijn kasje en ook daar komen genoeg tomaten aan. Ik vind ze heerlijk hoor, geen staf voor me.
Bij de snijbonen kan ik ook al weer oogsten alleen kan ik ze zelf niet schoonmaken en plukken dus maar iemand vragen deze week.
Eigenlijk de drie dingen die ik het leukste vind om te doen, fietsen, tuinieren en fotograferen kan ik niet momenteel.


Dat laatste vanmiddag ook nog even geprobeerd met een hand. Geen topkwaliteit maar goed toch even lekker bezig geweest er mee. Het is echt spinnentijd in de tuin, overal zijn de webben gesponnen en wordt er geoogst door de spinnen. En het fietsen ja daar denk ik nog helemaal maar niet aan. Dus de benenwagen gebruiken.
Toch wel een beetje een zeurblogje geworden als ik het zo lees haha. Tja ben nou eenmaal geen geduldig mens.  Voel heus wel dat het vooruit gaat en kan ook niet verwachten dat het binnen een week allemaal weer in orde is.
Vrolijk besluiten maar, ondanks mijn onwillige arm had ik best een heel fijn weekend zo samen met Wim.

Advertisements
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Familie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op In slow motion….

  1. Kakel zegt:

    Gelukkig: je eindigt positief (-: Je wordt ook geremd in al je bezigheden als je maar één arm tot je beschikking hebt. Toch maar een beetje bezig blijven anders duurt het voor je gevoel helemaal zo lang. Jammer, want het is fantastisch fietsweer! Afgelopen weken alweer heel wat kilometers weggewerkt. Je kan goed merken dat de vakantie voorbij is: je kan een kanon afschieten in de polder.
    Hou je taai, meissie!
    Lieve groet en beterschap.

  2. Rietepietz zegt:

    Fijn dat je in ieder geval dit weekend zowel afleiding als hulp had. En nee hoor, je zeurt niet, het zijn gewoon de feiten.
    O ja hoor, ik kan me er álles bij voorstellen, vréselijk onhandig als je maar één hand kunt gebruiken want ik heb het ooit ook meegemaakt Het heeft me ook tegengehouden om nog een hersteloperatie te laten doen aan de vinger waarvan het eerste kootje nu in een hoek op de rest van m’n vinger staat. Ik bakte het nog veel bruiner dan jij , schreef er een héél lang log over en nog een aantal kortere in de dagen die volgde , wat moet je ánders als je niets kunt doen.
    Voor het geval je je verveeld nu hier de link van het lange verhaal. dat tóch niemand als gezeur heeft ervaren volgens de reacties. 😉
    https://rietepietz.wordpress.com/2006/04/12/dom-blondje/

    • gewoonanneke zegt:

      Heb inderdaad gelukkig over hulp niet te klagen. Het zijn van die stomme dingen waar ik tegen aan loop> Potje jam open maken, nou dan maar geen jam maar goed je snap wat ik bedoel als je zelf zoiets aan de hand gehad hebt.

      • Rietepietz zegt:

        Ja en jij woont alleen, dat maakt het nóg lastiger , je BH aandoen bijv. en een aardappeltje schillen, eitje pellen al kun je misschien nog wel iéts met je vingers als je het voorwerp op de juiste hoogte kunt brengen.

        • gewoonanneke zegt:

          Nou inderdaad de eerste dagen deed ik hem dicht en dan over mijn hoofd aan en met een liniaal achter bij mijn rug naar beneden trekken. Pfff wat een gedoe kan nu mijn vingers weer een beetje gebruiken. Maar nog geen kracht er op zetten.

  3. Marja zegt:

    Onwijs confronterend als je de “normale” dingen niet meer kunt doen. Ik heb het een paar maanden ervaren toen ik mijn ribben had gekneusd. Ik had Robbert bij van alles en nog wat nodig. Het is nog veel lastiger als je alleen woont. Ik hoop dat je snel weer de oude bent.

    • gewoonanneke zegt:

      Nou dat klopt inderdaad hoor, je beseft dat pas als je zoiets zelf om handen heb. En dan is het nog niets eens iets ernstigs bij mij hoor natuurlijk. Maar wel lastig met bepaalde dingen waar je niet zo bij stilstaat.

  4. AnneMarie zegt:

    Jouw logje is een.goede waarschuwing om een beetje voorzichtig te zijn. Lijkt me knap lastig zoals je nu aan het tobben bent. Sterkte, hou vol.

  5. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Van vallen wordt je nooit beter.
    Maar ik heb je niet gezien op de Paralympics?

  6. Lot zegt:

    Voor veel dagelijkse dingen vind je wel een manier om het anders te doen, maar sommige dingen gaan gewoon niet met maar 1 hand.
    Gewoon genieten van het lekkere rustige najaarsweer mag ook natuurlijk, maar ik heb dan altid het gevoel dat ik dan achter ga lopen met alles, herkenbaar?

  7. Toch fijn dat je nog wat kunt doen Anneke, maar niet forceren hè?

  8. tagrijn zegt:

    In ieder geval een groot geluk dat je niet meer overal alleen voor staat. Al is het ook niet prettig dat je min of meer afhankelijk bent van anderen. Maar er komen betere tijden…

  9. minoesjka2 zegt:

    Ja, gek is dat hé, dat gevoel van slow motion!! Ik herken het van toen ik mijn arm gebroken had. Ik omschreef het dat voor mijn gevoel de wereld door draaide, maar ik op lager tempo er achteraan holde.
    Ik heb toen trouwens goedkope broeken met elastiek gekocht, want knoopjes met een hand is monnikenwerk …………
    Lekker hoor dat je tuin nog steeds van die lekkere dingen opbrengt. Gen iet er maar lekker van.

    • gewoonanneke zegt:

      Ik hoop eerlijk gezegd dat ik dat niet aan hoef te schaffen en het niet zo lang zal duren als bij jou. Trouwens ik had een broek met elastiek maar die kreeg ik ook moeilijk aan. Kan nu mijn vingers van linkerhand weer een beetje gebruiken dus het gaat al wat beter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s